გაკვეთილი - ავი კაცისთვის...
font-large font-small
გაკვეთილი - ავი კაცისთვის...
მშრომელი კაცი იყო მიხო, მაგრამ ისეთი მძიმე ხასიათი ჰქონდა, სალამზეც არ უპასუხებდა შემხვედრს. თუ ვინმე მოიკითხავდა და სიკეთეს უსურვებდა, მადლობის ნაცვლად, აბუზღუნდებოდა:
ძალიან კი გიხარიათ ჩემი სიკეთეო...

ვინც მათ ოჯახს იცნობდა, ყველა გაკვირვებული იყო: ვის დაემსგავსა ეს ღმერთგამწყრალი? მამამისს მიზანას ვერც გამარჯობას დაასწრებდა ვინმე და ვერც სტუმრის პატივისცემას, სუფრა აულაგებლად, სულ გაშლილი ჰქონდაო...

მეგობარ-მოკეთეებმა კი არა, სიძეებმაც ამოიკვეთეს მისი სახლიდან ფეხი: ყელში ამოუვიდათ დაყვედრებული ლუკმა და ღვინო: რა გაგიკეთებიათ ამ სახლისა და ოჯახისთვის ისეთი, სუფრა რომ გაგიშალოთ და ცხელი პური არ გამოგილიოთო?..

ცოლს შვილები, შვილიშვილები ენატრებოდა და მიხოს მიტოვებით ემუქრებოდა:

- რა ჭირად მინდა ან სიმდიდრე, ან სავსე მარან-ბეღელი, თუ შვილიშვილებსა და შვილებს არ ვასიამოვნე, მათი სიხარულით არ გავიხარე? წავალ, მიგატოვებ და სატირლადაც არ მოვალ, მარტოობაში რომ ამოგძვრება ეგ მყრალი სული!

- თუ მიდიხარ, დროზე წადი და გამეცალე! - უკან არ იხევდა მიხო. - შენს ჭკუაზე რომ მევლო, აქამდე ცხრაჯერ დამიქცევდი ოჯახს. სულ სხვისკენ გაგირბის თვალიც და ხელიც: ის ობოლია, ის ავადმყოფი და საპყარი, პური მივაწოდოთ, ღვინით შევეწიოთო...

- ჩვენ რომ გაგვიჭირდეს, არავის უნდა შევეცოდოთ, შე ღმერთგამწყრალო?! - ქოქოლას აყრიდა ცოლი და მაინც ვერაფერი შეასმინა. არავინ იცის, რით და როგორ დაამთავრებდა მიხო ცხოვრებას, რომ არა უბედური შემთხვევა: გასულ შემოდგომას ისეთი ქარი ამოვარდა, ელექტროსადენები დაწყდა და ერთმა მაინცდამაინც მიხოს სახლის სახურავზე გაყარა ნაპერწკლები. ისე უცებ გაჩნდა ცეცხლი და გაძლიერდა, რაიმეს გადარჩენაზე ლაპარაკი ზედმეტი იყო. მიხომ და ნაზიკომაც ძლივს გამოასწრეს კარში. უცებ შეყრილმა მეზობლებმა იმარჯვეს და სახანძროს მოსვლამდე, როგორღაც, უკან დაახევინეს ცეცხლს, რომ შენობა მთლიანად არ ჩამოქცეულიყო, მაგრამ რაც დაიწვა, მიხოსთვის იმისი დანახვაც საკმარისი აღმოჩნდა, რომ გულის შეტევა მოსვლოდა და გულგაგლეჯილი მიწაზე გაგორებულიყო...

ინფარქტის მიღებიდან ერთი თვე ლაპარაკის თავიც არ ჰქონდა და ფეხზე წამოსადგომად კიდევ ერთი თვე დასჭირდა. მერე უფროსი ქალიშვილის ოჯახმა შეიფარა და არაფერი რომ არ დააკლეს, ოღონდ ფეხზე წამომდგარიყო, პირველად მაშინ იტირა: არ ვყოფილვარ სიცოცხლისა და პატივისცემის ღირსიო...

მძახალმა მხარზე ხელი მოხვია და დაუყვავა:

- შეუმცდარი კაცი არ არსებობს და სწავლა კიდევ, სიბერემდეა. განა, ყოველთვის სამაგიეროს მიღების გამო აკეთებს კაცი სიკეთეს. ი დალოცვილმა ღმერთმა არ დაგვიბარა? - რამდენ გაჭირვებულს დაეხმარებით, ჩათვალეთ, რომ ჩემთვის ირჯებით და წინ დაგახვედრებთო...

- მე რო არაფერი მიკეთებია ღვთის მოსაწონი?! - ვერ ისვენებდა მიხო და მწარე სიმართლე უთხრა თანატოლმა:

- იქნებ ამიტომაც მისცა ცეცხლს შენი ნაშრომ-ნაწვალები, სხვისთვის გასაყოფად რომ გენანებოდა?!.

მთავარი სიურპრიზი კი საახალწლოდ შინ დაბრუნებულს ელოდებოდა - შეუღეს ჭიშკარი და უწინდელზე უფრო გალამაზებულ-გაკრიალებულმა სახლმა შემოანათა, თითქოს ხანძარი მხოლოდ სიზმარი იყო. შინ შესულს მთელ სიგრძეზე გაშლილი სუფრა დახვდა: მეზობლებს მის დასახვედრად არაფერი დანანებოდათ და ყველაფერი საუკეთესო მოეზიდათ ოჯახებიდან.

სიძემ სუფრის თავში დასვა, ღვინით შეავსო სასმისი:
- შენი კეთილი მეზობლებისა და მოკეთეების სადღეგრძელო იყოს - რომ დაინახეს, რა დღეში ჩაგაგდო დამწვარმა სახლ-კარმა, არაფერი დაინანეს და თუ შემოდგომაზე რამე შემოსავალი ჰქონდათ, საერთო ჯამში ჩადეს, რომ სახლი აღედგინათ, ავეჯი შეეძინათ და თბილი ლეიბ-საბანიც დაეგოთ შენთვის... რომ დიდხანს იცოცხლო და როცა მოკვდები, სამადლოდ სხვისი სახლიდან გასასვენებელი არ გახდე. უკვე ვიცით, რომ განგებამ კარგი გაკვეთილი ჩაგიტარა და მიხვდი, რა ძალა აქვს სიკეთეს, მხარში დგომასა და მოყვასის სიყვარულს. ამიტომ, ბევრს აღარ ვილაპარაკებ და აღარც შენი მადლობა გვინდა. ღმერთმა ნურავის გაუჭირვოს, თორემ უკვე იცი, პირველი უნდა მიხვიდე ყველასთან ვალის დასაბრუნებლად. საიმედო მეზობელი და მოკეთე არ გამოგვილიოს!

ყველამ აიტაცა სადღეგრძელო და დილამდე გაგრძელდა ლხინი. იჯდა სუფრის თავში მიხა და იცრემლებოდა. არავის უკითხავს, რა ატირებდა. თავად ამოიოხრებდა მხოლოდ და კვნესასავით აღმოხდებოდა: აქამდე რად მატარე ბრმად, ღმერთო?!
ინგა ჯაყელი
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (1)
01.02.2015
მშვენიერი საკოლო ზღაპარია
გიო
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
რა ისწავლა საკუთარ შეცდომებზე თათა გიორგობიანმა
დილას 6-საათიანი ლოცვით ვიწყებ და მას მერე სულ ვმუშაობ
ძველად ყველა დედა უმღეროდა შვილს "იავნანას", ახლაც ასე უნდა იყოს
აუცილებლად ჩამოვიყვან საქართველოში, ხომ უნდა გაიცნონ რძალი
მეგობრობდნენ თუ არა ცეკას ბიუროს წევრების ცოლები
როგორ მოიწვია ვახტანგ ჭაბუკიანმა ვერა წიგნაძე თბილისში
რაც ონლაინგაკვეთილების ჩატარება დავიწყე, უამრავმა ბავშვმა შემიყვარა
ობოლი გოგონების სევდიანი წერილები
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2538 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2658 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
9 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
6 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
4 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
4 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
2570 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2451 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1219 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1208 კომენტარი