ნაძ­ვის ხის სა­თა­მა­შო­ებ­ში გა­ცოცხ­ლე­ბუ­ლი ხევ­სუ­რუ­ლი ორ­ნა­მენ­ტე­ბი
font-large font-small
ნაძ­ვის ხის სა­თა­მა­შო­ებ­ში გა­ცოცხ­ლე­ბუ­ლი ხევ­სუ­რუ­ლი ორ­ნა­მენ­ტე­ბი
რა აღარ გა­მო­დის ხე­ლი­დან: ქარ­გავს წიგ­ნე­ბის გა­და­საკ­რა­ვებს, ხევ­სუ­რუ­ლი ორ­ნა­მენ­ტე­ბით აფორ­მებს კა­ბებს, თავ­სამ­კა­უ­ლებს, სა­ყუ­რე­ებს, ყელ­სა­ბა­მებს, ქამ­რებს, ჩან­თებ­სა და ზარ­დახ­შებს.


63 წლის რუს­თა­ვე­ლი ქალ­ბა­ტო­ნის, მა­ნა­ნა მჭედ­ლი­ძის ნა­მუ­შევ­რე­ბი რომ ვნა­ხე, ვი­ფიქ­რე, ნე­ტავ, რო­გორ ახერ­ხებს, ყვე­ლა­ფერ ძველს ახა­ლი სუ­ლი შთა­ბე­როს და ორი­გი­ნა­ლუ­რი და ამა­ვე დროს, ულა­მა­ზე­სი სამ­კა­უ­ლე­ბი შექ­მ­ნას-მეთ­ქი? - მა­ძი­ე­ბე­ლი ვარ და მინ­და, ის გა­ვა­კე­თო, რაც ჯერ არა­ვის გა­უ­კე­თე­ბიაო, - მითხ­რა სა­უბ­რი­სას ოს­ტატ­მა. მარ­თ­ლაც, რა აღარ გა­მო­დის ხე­ლი­დან: ქარ­გავს წიგ­ნე­ბის გა­და­საკ­რა­ვებს, ხევ­სუ­რუ­ლი ორ­ნა­მენ­ტე­ბით აფორ­მებს კა­ბებს, თავ­სამ­კა­უ­ლებს, სა­ყუ­რე­ებს, ყელ­სა­ბა­მებს, ქამ­რებს, ჩან­თებ­სა და ზარ­დახ­შებს. ამ ბო­ლო დროს სა­ა­ხალ­წ­ლო აქ­სე­სუ­ა­რე­ბის კე­თე­ბა­საც მიჰ­ყო ხე­ლი. არა­და, პრო­ფე­სი­ით გა­მოთ­ვ­ლი­თი ტექ­ნი­კის სპე­ცი­ა­ლის­ტია. სხვა­დას­ხ­ვა დროს მუ­შა­ობ­და გა­მოთ­ვ­ლით ცენ­ტ­რებ­ში თბი­ლის­ში, ბა­თუმ­სა და ბო­ლოს - რუს­თავ­ში.


- ქალ­ბა­ტო­ნო მა­ნა­ნა, რა­ტომ და­ინ­ტე­რეს­დით ნა­ქარ­გო­ბით? ამ სფე­რო­ში სპე­ცი­ა­ლუ­რი გა­ნათ­ლე­ბა გაქვთ მი­ღე­ბუ­ლი?

- ალ­ბათ გახ­სოვთ 90-იანი წლე­ბი: გა­ჭირ­ვე­ბა, უგა­ზო­ბა, უშუ­ქო­ბა, ქურ­დო­ბა და ყა­ჩა­ღო­ბა, ამი­ტომ სამ­სა­ხურს თა­ვი და­ვა­ნე­ბე და ვარ­ჩიე, შვი­ლე­ბის აღ­ზ­რ­დის­თ­ვის მე­ტი დრო და­მეთ­მო. დე­დის გარ­დაც­ვა­ლე­ბის შემ­დეგ ძა­ლი­ან გა­მი­ჭირ­და, მთე­ლი ზამ­თა­რი სახ­ლი­დან ფე­ხი არ გა­მიდ­გამს. ბო­ლოს მივ­ხ­ვ­დი, თუ ცხოვ­რე­ბის გაგ­რ­ძე­ლე­ბა მინ­დო­და, რა­ღაც უნ­და გა­მე­კე­თე­ბი­ნა. გი­ორ­გი მთაწ­მინ­დე­ლის სამ­რევ­ლო სკო­ლის შე­სა­ხებ გა­გო­ნი­ლი მქონ­და და ვი­ცო­დი, რომ იქ გა­ლო­ბას­თან, მე­და­ვით­ნე­ო­ბა­სა და ხალ­ხურ სიმ­ღე­რას­თან ერ­თად ხელ­საქ­მე­საც ას­წავ­ლიდ­ნენ. ქსო­ვის წრე­ზე უფ­რო დრო­ის გა­საყ­ვა­ნად მი­ვე­დი, თო­რემ ქსო­ვა არც მიყ­ვარ­და და არც მე­ხერ­ხე­ბო­და. სულ მქონ­და სურ­ვი­ლი, რა­ღაც გა­მორ­ჩე­უ­ლი გა­მე­კე­თე­ბი­ნა, მაგ­რამ არ შე­მეძ­ლო. ერ­თხელ ქარ­გ­ვის გაკ­ვე­თილს და­ვეს­წა­რი და გავ­გიჟ­დი, ისე მო­მე­წო­ნა. მა­ყუ­რე­ბი­ნეთ მა­ინც, რო­გორ კეთ­დე­ბა-მეთ­ქი, - ვთხო­ვე მას­წავ­ლე­ბელს. მხედ­ვე­ლო­ბას­თან და­კავ­ში­რე­ბით პრობ­ლე­მე­ბი მქონ­და და ძა­ლი­ან მი­ჭირ­და ქარ­გ­ვა, მაგ­რამ მა­ინც არ დავ­ნებ­დი და ვის­წავ­ლე. მთა­ვა­რია, ალ­ღო აუღო - გე­პე­ის დამ­თავ­რე­ბის შემ­დეგ ქარ­გ­ვის ნა­ხა­ზე­ბი რთუ­ლად აღარ მო­მეჩ­ვე­ნა. რამ­დე­ნი­მე "უ­ზო­რი" ვის­წავ­ლე. მე­რე უკ­ვე შენს გე­მოვ­ნე­ბა­სა და წარ­მო­სახ­ვა­ზეა, რო­გორ აარ­ჩევ და შე­უ­ხა­მებ ფე­რებს, რა ნივ­თებს გა­ა­კე­თებ. სახ­ლ­ში მუ­შა­ო­ბა და­ვიწყე. მა­ლე მე­უღ­ლეც გარ­და­მეც­ვა­ლა და საკ­მა­ოდ მძი­მე მდგო­მა­რე­ო­ბა­ში აღ­მოვ­ჩ­ნ­დი. ეს 7 წლის წინ იყო. აქ­ტი­უ­რად და­ვიწყე ქსო­ვა და ქარ­გ­ვა. თო­ჯი­ნე­ბი­დან დაწყე­ბუ­ლი, რა­ზე აღარ ვმუ­შა­ობ­დი - ვქსოვ­დი ქუ­დებს, წინ­დებს და ვა­ბა­რებ­დი. მე­რე გა­დავ­წყ­ვი­ტე, რომ სა­ფუ­ლე­ე­ბი­სა და ჩან­თე­ბის კერ­ვა უფ­რო მომ­გე­ბი იქ­ნე­ბო­და ჩემ­თ­ვის. სამ­კა­უ­ლე­ბის კე­თე­ბაც რომ და­ვიწყე, ძა­ლი­ან ბევრს მო­ე­წო­ნა და წა­მო­ვი­და შეკ­ვე­თე­ბი, ვის რა ფე­რებ­ში და რი­სი გა­კე­თე­ბა უნ­დო­და.

- თქვე­ნი ბე­ჭე­დი, რო­მე­ლიც გამ­შ­ვე­ნებთ, მარ­თ­ლაც ულა­მა­ზე­სია. რო­გორ ახერ­ხებთ ძვე­ლი­სა და ახ­ლის ერ­თ­მა­ნეთ­თან ასე დახ­ვე­წი­ლად შე­ხა­მე­ბას?

- სა­მუ­შაო პრო­ცეს­ში თა­ვის­თა­ვად ჩნდე­ბა იდე­ე­ბი. მა­სა­ლა მკარ­ნა­ხობს, რა უნ­და გა­ვა­კე­თო მის­გან. ერთ-ერ­თი "უ­ზო­რის" სწავ­ლი­სას რა­ტომ­ღაც წა­მო­ვი­ძა­ხე, სა­ყუ­რე-მეთ­ქი. ყვე­ლას გა­ე­ცი­ნა, ვერ მიხ­ვ­დ­ნენ, სა­ნამ არ გა­ვა­კე­თე და არ ვაჩ­ვე­ნე მათ. დღეს­დღე­ო­ბით აღარ მაქვს იმის პრობ­ლე­მა, რომ მხო­ლოდ ანაზღა­უ­რე­ბის გა­მო ვი­მუ­შაო. ახ­ლა უკ­ვე იმას ვა­კე­თებ, რაც მომ­წონს და ეს გან­ვი­თა­რე­ბა­ში ძა­ლი­ან მიწყობს ხელს. ტრა­დი­ცი­უ­ლი მე­თო­დე­ბის სწავ­ლა აუცი­ლე­ბე­ლია, მაგ­რამ შემ­დ­გომ გან­ვი­თა­რე­ბა­სა და გა­თა­ნა­მედ­რო­ვე­ო­ბა­ზე ხე­ლო­ვან­მა უნ­და იზ­რუ­ნოს. ერ­თი ზამ­თა­რი სუ­რამ­ში გა­ვა­ტა­რე და იტ­რი­ის დე­და­თა მო­ნას­ტ­რის დე­და­ო­ებ­მა შე­მომ­თა­ვა­ზეს, იქა­უ­რე­ბის­თ­ვის ხელ­საქ­მე მეს­წავ­ლე­ბი­ნა. სა­მა­ჯუ­რებ­სა და ფსალ­მუ­ნებს ვქარ­გავ­დით და ჩემ თვალ­წინ ვი­ღა­ცამ ერ­თი უბ­რა­ლო ელე­მენ­ტით ისე გა­ამ­შ­ვე­ნი­ე­რა ეს ნივ­თე­ბი, რომ აღ­ფ­რ­თო­ვა­ნე­ბუ­ლი დავ­რ­ჩი. ასეა, პრო­ცეს­ში ჩნდე­ბა იდე­ე­ბი. მთა­ვა­რია, ტრა­დი­ცი­ულს ისე შე­უ­ხა­მო სი­ახ­ლე, რომ ამო­ვარ­დ­ნი­ლი არ იყოს მთლი­ა­ნო­ბი­დან. ძა­ლი­ან კარ­გი იქ­ნე­ბა, თუ ასე­თი წრე­ე­ბი მხო­ლოდ თბი­ლის­სა და რუს­თავ­ში კი არა, რე­გი­ო­ნებ­შიც იქ­ნე­ბა და იქ მცხოვ­რე­ბი ქა­ლე­ბიც შე­ის­წავ­ლი­ან ხელ­საქ­მეს. რაც ღმერთს მო­უ­ცია და ჩვენ­შია ჩა­დე­ბუ­ლი, უქ­მად იკარ­გე­ბა და ეს და­უშ­ვე­ბე­ლია. თურ­მე ნე­ბის­მი­ერ ასაკ­ში შე­იძ­ლე­ბა რა­ღაც ახა­ლი ის­წავ­ლო და წარ­მა­ტე­ბას მი­აღ­წიო. აუცი­ლებ­ლად უნ­და ას­წავ­ლო გო­გო­ნას ხელ­საქ­მე - არ იცი, ცხოვ­რე­ბა ვის რას უმ­ზა­დებს. რო­ცა თავ­ზე გაწ­ვიმს, არ შე­იძ­ლე­ბა, ვინ­მეს ელო­დო, რო­დის მო­ვა და ში­ფერს რო­დის და­გა­ფა­რებს. იმ გა­ჭირ­ვე­ბის წლებ­ში ჩე­მი ხე­ლო­ბით გა­და­ვარ­ჩი­ნე სა­კუ­თა­რი თა­ვი­ცა და შვი­ლე­ბიც.
GzaPress
- ძი­რი­თა­დად, რა მა­სა­ლა­ზე მუ­შა­ობთ?

- კან­ვა­ზე ვმუ­შა­ობ, უჯ­რე­დე­ბი­ა­ნი ქსო­ვი­ლია, რაც ქარ­გ­ვას აიოლებს. ტი­ლოს ნა­ჭერ­საც ვი­ყე­ნებ, მჭირ­დე­ბა ძა­ფე­ბი, ტყა­ვი, თვლე­ბი, რომ­ლე­ბიც ქსო­ვილ­ზე უნ­და მი­ა­კე­რონ. სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში უფ­რო თვლე­ბით გაწყო­ბი­ლი სამ­კა­უ­ლე­ბი მოს­წონთ, უცხო­ე­ლე­ბი კი სა­დას ანი­ჭე­ბენ უპი­რა­ტე­სო­ბას. 2 ერ­თ­ნა­ირ ნივთს მხო­ლოდ მა­შინ ვა­კე­თებ, რო­ცა მთხო­ვენ. ძა­ლი­ან შრო­მა­ტე­ვა­დია, ერ­თი ნივ­თის დამ­თავ­რე­ბა ერთ დღე­ში რთუ­ლია. 7 წე­ლია, ამ საქ­მეს ვემ­სა­ხუ­რე­ბი და რაც გა­მი­კე­თე­ბია, გა­სა­ყი­დი არა­ფე­რი დამ­რ­ჩე­ნია. თა­ვი­დან­ვე აქ­ცენ­ტი გა­ვა­კე­თე იმა­ზე, თუ რა მჭირ­დე­ბო­და და რა­ში მე­ხარ­ჯე­ბო­და ფუ­ლი. მა­გა­ლი­თად, თავ­ზე და­საბ­ნე­ვი, ბე­ჭე­დი, ყელ­სა­ბა­მი, სა­მა­ჯუ­რი და ა.შ.

- გა­მო­ფე­ნა­ზე არ გი­ფიქ­რი­ათ?

- გა­მო­ფე­ნებ­ში ფრაგ­მენ­ტუ­ლად ვმო­ნა­წი­ლე­ობ­დი. ამ გა­ზაფხულ­ზე და­გეგ­მი­ლი მქონ­და, მაგ­რამ ვერ მო­ხერ­ხ­და მო­უ­ლოდ­ნე­ლი პრობ­ლე­მე­ბის გა­მო. ვნა­ხოთ, 2018 წელს რას ვი­ზამ...

- რო­გორც ვი­ცი, სა­ა­ხალ­წ­ლო თე­მა­ტი­კა­ზეც მუ­შა­ობთ?

- თოვ­ლის პა­პე­ბი ად­რეც გა­მი­კე­თე­ბია, ნაძ­ვის ხის სა­თა­მა­შო­ე­ბი კი შარ­შან პირ­ვე­ლად გა­ვა­კე­თე, ახა­ლი სი­ცოცხ­ლე შევ­ძი­ნე ხევ­სუ­რულ ორ­ნა­მენ­ტებს. ჩემ­მა შვილ­მა მთხო­ვა, რომ მა­თი ნაძ­ვის ხის­თ­ვის დი­დი სა­თა­მა­შო­ე­ბი გა­მე­კე­თე­ბი­ნა. ვცა­დე და მარ­თ­ლაც ძა­ლი­ან ლა­მა­ზე­ბი გა­მო­მი­ვი­და.

- სა­უბ­რი­სას მითხა­რით, ნა­ქარ­გო­ბის სწავ­ლა უფ­ლის სა­ჩუ­ქა­რი იყო ჩემ­თ­ვი­სო...

- 63 წლი­სამ გა­ვე­ცი ამ კითხ­ვას პა­სუ­ხი: რა არის ბედ­ნი­ე­რე­ბა? ამ გა­და­სა­ხე­დი­დან ბედ­ნი­ე­რე­ბაა, რო­დე­საც გრძელ­ვა­დი­ა­ნი შრო­მის შე­დეგს მი­ი­ღებ! ვგუ­ლის­ხ­მობ საქ­მე­საც და შვი­ლებ­საც. მე უბედ­ნი­ე­რე­სი ქა­ლი ვარ, რად­გან თუ რა­მე გა­მი­კე­თე­ბია, ღვთის­გან და­უ­ნა­ხა­ვი არ დარ­ჩე­ნი­ლა და ას­მა­გად დამ­ბ­რუ­ნე­ბია უკან. თით­ქოს ვსა­ჩუქ­რ­დე­ბი გამ­ჩე­ნის­გან! ნა­ქარ­გო­ბის შეს­წავ­ლა ჩემ­თ­ვის უფ­ლის სა­ჩუ­ქა­რი იყო - მე­უღ­ლის გარ­დაც­ვა­ლე­ბის შემ­დეგ მა­ტე­რი­ა­ლუ­რა­დაც გა­და­მარ­ჩი­ნა და სუ­ლი­ე­რა­დაც. ადა­მი­ა­ნის ცნო­ბი­ე­რე­ბა­ში ფუნ­და­მენ­ტუ­რი საწყი­სი რწმე­ნაა და მინ­და, "გზის" სა­შუ­ა­ლე­ბით ყვე­ლას მი­ვუ­ლო­ცო 2018 წე­ლი და ვუ­სურ­ვო, რომ ეს რწმე­ნა არას­დ­როს და­ე­კარ­გოთ!


ნი­ნო ჯა­ვა­ხიშ­ვი­ლი
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
მუსიკოსი, მხატვარი, მწერალი - ახალგაზრდა ქართველი სტუდენტის წარმატებები
ლარა იანი - მოდელი, რომელიც მილანში ცხოვრებამ შეცვალა
თიკო მოსემღვდლიშვილი სიყვარულსა და თავისუფლებაზე
"ჩეკისტებთან ერთსაათიანი კონსილიუმი ნიკოს მეუღლეს თმის გათეთრებად დაუჯდა"
მოსკოვის ცნობილი თეატრი, "სოვრემენნიკი", თბილისს პირველად 1961 წელს ესტუმრა.
"თუ სურვილი ქმედებაშიც აისახება, საბოლოო ჯამში, მიდიხარ მიზნამდე"
კვირის სიახლეები
კოალიციამ აშშ-ის მეთაურობით სირიაზე ავიადარტყმები მიიტანა - როგორ ეხმაურება ვლადიმერ პუტინი მომხდარს?
14 აპრილს გამთენიისას საერთაშორისო კოალიციამ, რომლის შემადგენლობაშიც აშშ, საფრანგეთი და დიდი ბრიტანეთი შედის, სირიაში გარკვეულ ობიექტებზე დარტყმა მიიტანეს.
0 კომენტარი
"მეზობლებს კარზე კაკუნი რომ არ აეტეხათ, იმ არაკაცს შეიძლება, დედასთან ერთად, ბავშვებიც დაეხოცა"
ბარნოვის ქუჩაზე მომხდარი საზარელი მკვლელობის ახალი დეტალები
0 კომენტარი
საინტერესო დეტალები მსოფლიო ვარსკვლავებთან მუშაობის შესახებ
ქართულ სამზარეულოსა და კულტურაზე შეყვარებული გორან ბრეგოვიჩი
0 კომენტარი
"არ მინდა, ჩემმა შვილმა გაიგოს, რას ვსაქმიანობ" - ყოფილი ბიზნესლედი, რომელიც სასაფლაოების დამლაგებლად მუშაობს
38 წლის სასიამოვნო გარეგნობის ქალბატონი (რომელმაც ვინაობის გამხელა არ ისურვა) 2 წელია, ქალაქ რუსთავის სასაფლაოზე, საფლავების მომვლელია.
2 კომენტარი
სასამართლოში ნასროლი ბოთლი და გზა იურისტობიდან დიზაინერობამდე
დიზაინერობა 25 წლის ასაკში გადაწყვიტა და საბოლოოდ თქვა უარი იურისტობასა და ჟურნალისტობაზეც.
3 კომენტარი
ნანუკა ჟორჟოლიანმა ეფექტური და ჯანსაღი დიეტის რეცეპტი გაამხილა
ნანუკა ჟორჟოლიანი ბოლო პერიოდში შესაშურ ფორმაში ჩადგა. ტელეწამყვანი სხვადასხვა პერიოდში დიეტებით ებრძოდა ჭარბ წონას, თუმცა ზედმეტი კილოგრამების დაკლებასთან ერთად, მიღებული შედეგის შენარჩუნება არანაკლებ მნიშვნელოვანია.
4 კომენტარი
"დედამ ტელეფონში მითხრა, ჟენია დავკარგეთო და ყურმილიც გაითიშა... ისინი იღუპებოდნენ და მე ვერ ვუშველე"

25 მარტი მეორეკლასელი დარინასთვის ერთ-ერთი ლამაზი დღე უნდა ყოფილიყო, რომელსაც მეგობრის დაბადების დღეზე გასართობ ცენტრში გაატარებდა, თუმცა ყველაფერი ტრაგედიით დასრულდა... სავაჭრო-გასართობ ცენტრში მოულოდნელად ხანძარი გაჩნდა, შედეგად უამრავი ადამიანი დაიღუპა და მძიმედ დაშავდა.

1 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
უსინათლო ფეხბურთელთა პრობლემები და სპორტის მინისტრის შანსი
ახლახან სრულიად შემთხვევით გავიგე, რომ უსინათლო ბიჭები ფეხბურთს თამაშობენ და რომ ამ ჩემთვის სრულიად უცნობ სპორტის სახეობას ქართველი ახალგაზრდებიც მისდევენ.
0 კომენტარი
"თამარ მეფე იალბუზზე ცხოვრობდა" - ეროვნული გამოცდების "სალაღობო მაგალითები"
"ტარიელმა თავისი საცოლის საქმრო მოკლა და თვითონ ვეფხვის ტყავი ჩაიცვა, რომ მტერს ვეღარ ეცნო"
7 კომენტარი
მეფუტკრე გოგონა თონეთიდან
"მთვრალი ფუტკრები მეზობელ სკებს დაერევიან, მთელ თაფლს შენკენ გამოზიდავენო"
9 კომენტარი