მამა, რომელსაც შვილების გამო თირკმლის გაყიდვა სურდა
font-large font-small
მამა, რომელსაც შვილების გამო თირკმლის გაყიდვა სურდა
ბავშვობაში გამოვლილი ჯოჯოხეთი და ნატვრა პატარა სახლზე

34 წლის ბათუმელ აკაკი დავითაძეს ცხოვრების რთული გზა გაუვლია. სოციალური ქსელით დამიკავშირდა, დიდი გასაჭირი მაქვს და იქნებ ჩემს ოჯახზე დაწეროთო. სეზონზე რესტორნებში მუშაობს მიმტანად, ჯანმრთელობის გამო მძიმე ფიზიკურ სამუშაოს ვერ ასრულებს. ოცნებობს, შვილებისთვის სახლი ჰქონდეს, ხვალ-ზეგ ბავშვებთან ერთად ქუჩაში რომ არ აღმოჩნდეს.


GzaPress- 3 წლის ვიყავი, როდესაც ჩემი ცხოვრება აირია და ჯოჯოხეთად მექცა, რადგან ჩემი მშობლები ერთმანეთს დაშორდნენ, დედამ 3 წლის მერე ახალი ცხოვრება დაიწყო, მამა კი ყურადღებას არც არასდროს მაქცევდა. დედამ სკოლა-ინტერნატში იმ იმედით დამტოვა, რომ მისი ძმა და ბებია მიპატრონებდნენ, მაგრამ ყველას დავავიწყდი. საბოლოოდ, ისე მოხდა, რომ ქუჩაში აღმოვჩნდი. გავიგე, დედა სადაც იყო გათხოვილი და 7 წლის ბავშვი მის მოსაძებნად იმერეთში წავედი. აღმოჩნდა, რომ ძალიან ღარიბ და გაჭირვებულ ოჯახში გათხოვილიყო. ვკითხე, - სკოლაში სიარული მინდა, როგორც ჩემს თანატოლებს და რას მიპირებ-მეთქი? - რა ვქნა, ხომ ხედავ, რა გაჭირვება მაქვს, ვერც გასწავლი და ვერც ვერაფრით დაგეხმარებიო. მართლაც, ისე უჭირდათ, ხანდახან მჭადიც არ ჰქონდათ. მამინაცვალი სულ სვამდა და არაფერს აკეთებდა. ხშირად ვეუბნებოდი დედას, დაშორდი მაგ კაცს, რომელსაც ჩემი თავი არ უნდა და არ მპატრონობს. არჩევანი შვილსა და ლოთ, უქნარა ქმარს შორის გააკეთე-მეთქი, მაგრამ არ მიჯერებდა. იძულებული გავხდი, სახლიდან წამოვსულიყავი. აი, ამის შემდეგ ჩემი ცხოვრება გახდა ნამდვილი ჯოჯოხეთი. ბევრი დამცირება და ტკივილი გამოვიარე. კარგა ხანს ქუჩაში ვცხოვრობდი, ღამეებს ვათენებდი სადარბაზოებსა და ზღვისპირა პარკებში. განსაკუთრებით ზამთრის თვეების გადატანა მიჭირდა. ბევრჯერ დავუჭერივარ ქუჩის ბიჭებს, მცემდნენ და ძალით მამათხოვრებდნენ. პოლიციაც ხშირად მიჭერდა და გლდანის გამანაწილებელში მივყავდი - ეს უკვე მაშინ, როდესაც თბილისში ჩამოვედი და დეზერტირების ბაზარში "მეკაჭკედ" დავიწყე მუშაობა, ტვირთს ვზიდავდი. ერთი სიტყვით, ბევრი სიმწარე და ტკივილი გამოვიარე. რამდენი ღამე გამითენებია დეზერტირების ბაზარში, დახლების ქვეშ. ორი კლასიც ვერ დავამთავრე.
- არც ნათესავი გყავდა, ვინმე სხვას მაინც რომ ეპატრონა თქვენთვის?
- როდესაც პატარა ვიყავი, მივიდა ვიღაც ჩემს ნათესავებთან, - ცოდოა ბავშვი, მიხედეთო, მაგრამ მათ უპასუხეს, მის მშობლებს არ უნდათ და ჩვენ რაში გვჭირდებაო? 2009 წელს ცოლი მოვიყვანე. ღვთის დახმარებით, მაშინ ვმუშაობდი და ასე თუ ისე, ოჯახს ვარჩენდი. ზოგჯერ მშივრებიც ვყოფილვართ. ბოლო სამი-ოთხი წელია, ძალიან გამიჭირდა, სტაბილური სამსახური არ მაქვს. ყოფილა ისე, რომ ქირის გადაუხდელობის გამო მე და ჩემს შვილებს ქუჩაში გვაგდებდნენ.
- ხელისუფლებას არ მიმართეთ? იქნებ ვინმე დაგხმარებოდათ...
- ბევრჯერ მივმართე ადგილობრივ ხელისუფლებას, მაგრამ უშედეგოდ. 200-ლარიან, ერთჯერად დახმარებას მომცემდნენ და იმით მიცილებდნენ. ისიც კი გადავწყვიტე, თირკმელი გამეყიდა და იმ თანხით მეყიდა სახლი, რათა ჩემმა შვილებმა არ გამოიარონ ისეთი ტანჯვა, რაც მე გამოვიარე. დახმარებას არავინ დაგინიშნავთ, სუფთა ბინაში ცხოვრობთ და ბავშვებიც სუფთად დაგყავთო, - ასე მეუბნებიან. მერია სულ იმას გაიძახის, ბიუჯეტი არ გვაქვსო. ერთი კვირაა, რაც სოციალური სამსახურიდან ახალი ქულები მომივიდა, მაგრამ მაისამდე ვერ ავიღებ დახმარებას.
GzaPress- მშობლებს თუ ნახულობთ ახლა?
- მამა დაახლოებით 7 წლის წინ გავიცანი, როდესაც კვდებოდა. მისი მხრიდან დედმამიშვილები მყავს. დედას ამბავს ვკითხულობ ხოლმე.
- ამჟამად როგორ ცხოვრობთ ან სადმე თუ მუშაობთ?
- მუშაობით მხოლოდ სეზონურად, რესტორნებში მიმტანად ვმუშაობ. მეუღლე დიასახლისია, შვილები სკოლაში დადიან და ვერ მუშაობს. ქირას 300 ლარს ვიხდი, უკვე 3 თვის მაქვს მისაცემი და იმის შიშში ვარ, რომ გამაგდებენ. გუშინ სახლის პატრონმა მითხრა, ერთი თვის მაინც მომეცი ან სხვაგან ნახე ბინაო.
- ძალიან ლამაზი შვილები გყავთ, როგორ ახერხებთ, მათთვის მაქსიმუმი გააკეთოთ? როგორც ჩანს, წარმატებული ბავშვებიც არიან.
- შეიძლება ითქვას, რომ მათით ვცოცხლობ. ვცდილობ, შვილებს პირველ რიგში, ვასწავლო ორი რამ: პატიოსნება და უფროსების პატივისცემა. თეკლა 8 წლისაა და ოცნებობს, გახდეს მოცეკვავე, მსოფლიოს გარშემო იმოგზაუროს; ანდრია - 6 წლის, პირველკლასელია. მაქსიმუმს ვცდილობ, რადგან არ მინდა, მათაც ჩემნაირად ბევრი გაჭირვება ნახონ - სციოდეთ, სწყუროდეთ, შიოდეთ, მშობლების სიყვარული აკლდეთ. ბავშვებს ხშირად ჩუქნიან ტანსაცმელს, ხან ეკლესია მეხმარება. რაც მე დამაკლდა, ის ჩემს შვილებს მინდა მივცე. ცუდი ის არის, რომ ფიზიკურად ვერ ვმუშაობ - ხერხემლის თიაქარი მაქვს, ქუჩაში ერთიანად შემერყა ჯანმრთელობა. ერთადერთი ოცნება მაქვს, რომ ჩემი კუთხე მქონდეს და იმის შიშში არ ვცხოვრობდე, ვინმემ ქუჩაში არ გამაგდოს. თეკლა ხშირად მეკითხება, - მამა, ფული რომ არ გვაქვს, "ხაზეიკა" ხომ არ გაგვაგდებსო? მე კი ამ დროს არ ვიცი, რა ვუპასუხო...
ნინო ჯავახიშვილი
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
"ჩემი მთავარი მიზანი არ არის მხოლოდ პირადი ინტერესი"
"ჩემი ოცნება ყოველთვის ოლიმპიურ თამაშებზე მედლის მოპოვება იყო..."
100 წლის ქალბატონისა და მისი მოსწავლის დაუვიწყარი შეხვედრა - წლების შემდეგ
"სული ეშმაკს მივყიდე, სიცოცხლე უკვე აღარ მიღირს"
"სახასიათო როლები მიყვარს, არასოდეს მითამაშია და სულ ამაზე ვოცნებობ"
"დავიბრუნებთ წართმეულ უფლებას, ვიშრომოთ ღირსეულად, უსაფრთხო გარემოში"
ქართული რაგბის პიონერი ქალი
იქნებ შევძლოთ პატარა მარიამის დახმარება, რომ საოპერაციო ბავშვი ქუჩაში არ დარჩეს!
"მათი შექმნა ადამიანის შესაძლებლობებს აღემატება..."
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2530 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2655 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
3 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
4 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
1 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
5 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2444 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1206 კომენტარი