ხობელი ანა ხუნჯუას პირველი ისტორიული მედალი
font-large font-small
ხობელი ანა ხუნჯუას პირველი ისტორიული მედალი
"ჩემს ქვეყანაში ვაპირებ დიდ მოკრივეობასაც და მწვრთნელობასაც"

19 წლის ანა ხუნჯუა პირველი ქართველი მოკრივე გოგონაა, რომელმაც ვლადიკავკაზში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე მედალი მოიპოვა და ბრინჯაოს პრიზიორი გახდა. როგორც ანამ გვითხრა, თბილისში დაბრუნების შემდეგ, მოკრივეთა 22 წლამდე ნაკრების წევრებთან, მწვრთნელებთან - ბეჟან ჭიჭინავასა და ლაშა დონდუასთან, ასევე კრივის ეროვნული ფედერაციის პრეზიდენტთან, დავით წიკლაურთან შეხვედრა განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის მინისტრის მოადგილეებმა - მიხეილ გიორგაძემ და შალვა გოგოლაძემ გამართეს. მათ ახალგაზრდა სპორტსმენებს წარმატება მიულოცეს და სამომავლო გეგმებზე ისაუბრეს.


- სპორტულ ოჯახში დავიბადე და გავიზარდე. 11 წლიდან კრივზე სიარული დავიწყე. მამაჩემი მოჭიდავე და მწვრთნელია, დედა - დიასახლისი. მამისგან ბევრი რამ ვისწავლე სპორტული სამყაროს შესახებ. თავიდან 2-3 წელი დავუთმე კრივს, შემდეგ თავი ძიუდოში, თავისუფალ ჭიდაობაშიც ვცადე, მაგრამ შემდეგ ისევ კრივს მივუბრუნდი. ამ მიმართულებით განვაგრძე სისტემატური ვარჯიში. თავს არ ვზოგავდი, ვიცოდი, რომ სასურველ შედეგს მივაღწევდი. გავედი ღია ტურნირებზე. შარშანწინ, შარშან ვიყავი ევროპის ჩემპიონატზე, სადაც სპეციალისტების დიდი მოწონებაც დავიმსახურე, მაგრამ ისტორიული შედეგი დაიდო წელს, რასაც დიდი გამოხმაურება მოჰყვა. საქართველოს კრივის ისტორიაში მსგავსი შემთხვევა არ ყოფილა, არც გოგონა ყოფილა მონაწილეებს შორის და მიხარია, რომ ბრინჯაოს მფლობელები გავხდით. ვფიქრობ, ქალთა კრივს საფუძველი ჩაეყარა, მომავალში უფრო აღორძინდება და გოგონათა ნაკრებიც შეიქმნება. მოტივირებული ვიყავი, მაგრამ სიმართლე გითხრათ, არავინ ელოდა ასეთ წარმატებას. გარშემო ჩემი საყვარელი ადამიანები იმდენად იყვნენ ჩემში დარწმუნებული, არ შემეძლო სხვა შედეგით დავბრუნებულიყავი. გამარჯვება ძალიან ამაღლებული გრძნობა იყო ყველასთვის. დიდი მადლობა მინდა გადავუხადო საქართველოს კრივის ფედერაციის პრეზიდენტ დავით წიკლაურს, რომელიც ყველაფერს აკეთებს, რათა ხვალ ვიყოთ იმაზე უკეთესები, ვიდრე დღეს ვართ. ვეცდები მეტი ვიშრომო. დიდი იმედი მაქვს, სამომავლოდ არაერთი წარმატება მექნება და მედლის სინჯებიც - უკეთესი.
GzaPress
- ანა, კრივის პარალელურად, სწავლობთ სადმე?
- სამწუხაროდ, ვერ ვახერხებ, რადგან ისეთ სპორტში ვარ ჩაბმული, სადაც დღეში ერთხელ ვარჯიში არ კმარა. შესაბამისად, მუდმივად რეჟიმში ყოფნისთვის, დღეში ორჯერ მიწევს ვარჯიში, რაც დიდ დროსა და ძალისხმევას მოითხოვს. თუმცა, მომავალში ვფიქრობ უმაღლესში ჩაბარებას. ისევ და ისევ კრივის მიმართულებით მინდა განათლების მიღება, რომ თავად გავზარდო გოგონების და ბიჭების მომავალი თაობა. ამ ეტაპზე ამ სპორტში ბევრი გოგონა არ არის. ჩემთან ერთად ვარჯიშობს ნინი გეწაძე. იმედი მაქვს, მომდევნო წლებში უფრო გაიზრდება გოგონების კრივით დაინტერესება და ყველა ერთად მივაღწევთ მაღალ შედეგებს.
- ანუ ფიქრობთ, რომ აქტიური სპორტული კარიერის შემდეგ მწვრთნელი გახდეთ?
- რა თქმა უნდა. ახლა ძირითადად ხობში, პირად მწვრთნელთან ვვარჯიშობ. როცა თბილისში ჩამოვდივარ, ნაკრებთან ერთად ვარ შეკრებებზე, მწვრთნელთან ერთად გავდივარ ყველა მოსამზადებელ ეტაპს და ამჟამად მხოლოდ სპორტზე ვარ ორიენტირებული.
- დედმამიშვილი გყავთ?
- სამნი ვართ, მე ვარ ყველაზე უფროსი. ძმა მოჭიდავეა და ხელოვნებით გატაცებული. როგორც გითხარით, მამაც მოჭიდავეა. ასე რომ, ოჯახიდან მე, მამა და ძმა ვართ სპორტით დაკავებული. სხვათა შორის, 7 წელი ვცეკვავდი, მაგრამ მერე კრივი გახდა ჩემი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილი.
- საზღვარგარეთ კრივი გაცილებით განვითარებულია, ვიდრე ჩვენთან. ალბათ არაერთი შემოთავაზება გექნებათ სამომავლოდ სხვა ქვეყნებიდან. რას აპირებთ?
- რა თქმა უნდა, საზღვარგარეთ ბევრი წარმატებული ქვეყანაა ამ მიმართულებით, მაგრამ ვფიქრობ, რომ სადაც დავიბადე და გავიზარდე, იქ უნდა ვიყო. ჩვენც ბევრი წარმატებული და მისაბაძი მოკრივე გვყავს. ვეცდები ბოლომდე დავიცვა ჩემი ქვეყნის ღირსება და ჩემი გულშემატკივარი გავახარო. ჩემს ქვეყანაში ვაპირებ დიდ მოკრივეობასაც და მწვრთნელობასაც. მანამდე დიდი დროა, ბევრი რამ მაქვს გასაკეთებელი და მერე უკვე სხვა ამპლუაშიც გადავინაცვლებ. წელს ევროპის თამაშები და მსოფლიო ჩემპიონატია, ჯერ აქ უნდა მივაღწიოთ წარმატებებს.
მოგეხსენებათ, 2020 წლისთვის ტოკიოს ოლიმპიური თამაშებისთვის დიდი მზადებაა, იანვრიდან ოლიმპიური ლიცენზიების მოსაპოვებელი შეჯიბრება დაიწყება და ჩვენს უახლოეს გეგმებში ახლა ესაა მთავარი.
ანა კალანდაძე
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
ერთად დავეხმაროთ 14 წლის ზურას ოჯახს!
იტალიურ ქსელურ კაფეში, სადაც მოლარე ვიყავი, რობერტი მზარეულად მუშაობდა
"ჩვენს ოჯახში ჩხუბი და აყალმაყალი ჩვეულებრივი ამბავი იყო"
რა უნდა იცოდნენ მშობლებმა, რომლებიც შვილებისთვის წამალს ვეტაფთიაქში ყიდულობენ
"ნაზი მასწავლებლის სახლის და გულის კარი მუდამ ღიაა ბავშვებისთვისაც"
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2532 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2655 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
5 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
5 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
2 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
279 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2445 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1207 კომენტარი