ზესტაფონელი ტატო სამხარაძე მსოფლიოს ჩემპიონი გახდა
font-large font-small
ზესტაფონელი ტატო სამხარაძე მსოფლიოს ჩემპიონი გახდა
ყველა გამარჯვება ჩემთვის ემოციური და განსაკუთრებულია

საქართველოს ნაკრების წევრი, 17 წლის ზესტაფონელი ტატო სამხარაძე მსოფლიოს ჩემპიონი გახდა კარატეში, მსოფლიოს ახალგაზრდულ ლიგაზე. ეს ტურნირი კვიპროსში, ქალაქ ლიმასოლში ჩატარდა. ტატო სამხარაძემ კარატე დოში შვიდი შეხვედრა ჩაატარა, ნახევარფინალურ და ფინალურ შეხვედრებში ეგვიპტელ სპორტსმენებს დაუპირისპირდა და გაიმარჯვა კიდეც. როგორც მისი მწვრთნელი ირაკლი ღონღაძე ამბობს, ტატომ საქართველოს ისტორიაში ერთ-ერთი წარმატებული გამოსვლა აჩვენა.


- 6 წლის ვიყავი, ვარჯიში რომ დავიწყე. მინდოდა, სპორტის ამ სახეობაში საკუთარი შესაძლებლობები მეცადა და წარმატებებსაც მივაღწიე. თავიდან, რა თქმა უნდა, გამიჭირდა, თან მაშინ შესაბამისი პირობებიც არ იყო. მახსოვს, დარბაზში წყალი ჩამოგვდიოდა, მაგრამ გული მაინც არ ავიცრუე. სპორტი ჩემთვის ყველაფერია. ბუნებით მებრძოლი ვარ და ეს მეხმარება წარმატების მიღწევაში. ეს არის ბრძოლის ის სახეობა, რომელიც ყურადღებას ამახვილებს სწორედ შეტევასა და სიმტკიცეზე.
- კიდევ რა თვისებებით უნდა გამოირჩეოდეს კარატისტი?
- პირველ რიგში, უნდა გიყვარდეს ის საქმე, რასაც აკეთებ, მობილიზებული და მონდომებული უნდა იყო. ბევრი დაბრკოლება უნდა გადალახო და ბევრი იშრომო, თუკი გამარჯვება გინდა. ტატამზე როცა დადგები, თუ გონება არ გიმუშავებს, შედეგს ვერ მიიღებ, რადგან ყველაფერი უნდა გათვალო, სისხარტე უმთავრესია.
6 წლის ვიყავი, ბათუმში საქართველოს ჩემპიონატზე რომ გავედი და ჩემპიონი გავხდი. 12 წლისამ დანიაში ევროპის ჩემპიონატზე მესამე ადგილი ავიღე, 14-15 წლის ასაკში კი ჰოლანდიაში ევროპის ჩემპიონი გავხდი. ყველა გამარჯვება ჩემთვის ემოციური და განსაკუთრებულია. ზოგადად, ემოციების გამოხატვა არ მიყვარს, მაგრამ გამარჯვების შემთხვევაში მიჭირს დამალვა - მეამაყება, რომ საქართველოს ვასახელებ, როცა ჩვენი ქვეყნის დროშა ფრიალებს და ჩემი გამარჯვებით კიდევ ერთხელ იგებენ საქართველოს სახელს.
GzaPress
- ვიდრე ტატამზე გახვალ, რამე ტრადიცია გაქვს?
- აუცილებლად ვიწერ პირჯვარს და ღმერთს ვთხოვ, მომცეს ძალა გამარჯვებისთვის. თუმცა, ისიც კარგად მესმის, რომ ყოველთვის ვერ გაიმარჯვებ. თუ ერთხელ მაინც არ დამარცხდი, წარმატების ფასს ვერ მიხვდები.
- ტატო, ალბათ ბევრს ვარჯიშობ, გაკვეთილების მოსამზადებლად თუ გრჩება დრო?
- ყოველ დილით დავრბივარ, დღეში ორჯერ ვვარჯიშობ და ამიტომ, სწავლას დიდ დროს ვერ ვუთმობ, არც ვაპირებ სადმე ჩაბარებას. სპორტში ვიპოვე საკუთარი თავი.
- კვიპროსში ჩატარებულ ტურნირსა და კიდევ ერთ წარმატებაზეც გვითხარი.
- მსოფლიო ტურნირზე 100-ზე მეტი ქვეყნის 420 კლუბი მონაწილეობდა. საქართველოს ნაკრები 11 სპორტსმენით ვასპარეზობდით და ერთი ოქრო და ერთი ბრინჯაოს მედალი მოვიპოვეთ. 7 შეხვედრა ჩავატარე. ნახევარფინალურ და ფინალურ შეხვედრებში ეგვიპტელ სპორტსმენებს დავუპირისპირდი, მანამდე კი ამერიკელი, პორტუგალიელი, ბოსნიელი და ირლანდიელი მოწინააღმდეგეები დავამარცხე. ფინალში მართლაც დაძაბული ბრძოლა მქონდა, მაგრამ შევძელი მისი დამარცხება. კვლავაც საბრძოლო შემართება მაქვს და მინდა, კიდევ მეტ წარმატებას მივაღწიო. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ, ქუთაისის აეროპორტში მეგობრები და ოჯახის წევრები, ასევე მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლები დამხვდნენ და ჩემპიონობა მიმილოცეს. მე კი მინდა, უდიდესი მადლობა გადავუხადო ჩემს საუკეთესო მწვრთნელს - ირაკლი ღონღაძეს, რადგან სწორედ მისი დამსახურებაა, ასეთი წარმატებული რომ ვარ, მან მასწავლა ყველაფერი. ყოველთვის ჩემ გვერდითაა, თავის გამოცდილებას მიზიარებს, ფსიქოლოგიურად მამხნევებს. ამჟამად ვემზადებით ახალი ტურნირისთვის - ხორვატიაში ტარდება ახალგაზრდული ლიგა და ვეცდები, 2024 წლისთვის ლიცენზია მოვიპოვო.
- მშობლები თუ ესწრებიან ხოლმე შენს ბრძოლებს?
- როდესაც ახერხებენ, აუცილებლად ესწრებიან. დედას ცრემლები მოადგება ხოლმე, როცა ჩემი გამარჯვების მომსწრე ხდება. თავიდან ეშინოდა და ნერვიულობდა, ახლა უკვე შეგუებულია.
- თუ დაგჭირვებია ქუჩაში ფიზიკური ძალის გამოყენება?
- ძალიან იშვიათად, მაქსიმალურად ვერიდები ქუჩაში კონფლიქტს და საკუთარი ძალის დემონსტრირებას. თუ ვიჩხუბე, ცუდად მთავრდება ეს ამბავი. ასეც ხდება ზოგჯერ, როცა ადამიანი შეურაცხყოფას გაყენებს და სიტყვით ვერაფერს აგებინებ.
- წარმატებებს გისურვებ!
ნინო ჯავახიშვილი
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
ერთად დავეხმაროთ 14 წლის ზურას ოჯახს!
იტალიურ ქსელურ კაფეში, სადაც მოლარე ვიყავი, რობერტი მზარეულად მუშაობდა
"ჩვენს ოჯახში ჩხუბი და აყალმაყალი ჩვეულებრივი ამბავი იყო"
რა უნდა იცოდნენ მშობლებმა, რომლებიც შვილებისთვის წამალს ვეტაფთიაქში ყიდულობენ
"ნაზი მასწავლებლის სახლის და გულის კარი მუდამ ღიაა ბავშვებისთვისაც"
დაუვიწყარი ურთიერთობა ძველი დროის არტისტებთან და ლევან ჩოლოყაშვილის აღმოჩენილი ნასოფლარი
სიკვდილს მადლობას ეუბნებიან?!
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2531 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2655 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
4 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
5 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
1 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
186 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2445 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1207 კომენტარი