გზავნილები
ჩამშხამდა
ერთი ლამაზი გოგო ცხოვრობდა ჩვენთან, ბევრი ბიჭი უტრიალებდა. ხმები დადიოდა, ზოგს სწყალობს, ზოგს - არაო... ჩემი არტისტული მონაცემებით ყველაფერი გავაკეთე, რომ თვალში მოვსვლოდი. ერთხელაც დავიმარტოხელე და მგზნებარედ ჩავჩურჩულე, - შენთან მინდა მარტო ყოფნა-მეთქი.
ჭორების მიზეზი: მამის ძმაკაცი
ახლა 35 წლის ვარ, ეს ამბავი კი 20 წლის წინ დაიწყო. დედაჩემი და მამაჩემი 16 წლისები დაქორწინდნენ. თანაკლასელები იყვნენ და პირველი კლასიდან ჰყვარებიათ ერთმანეთი. სკოლის დამთავრებისთვის არ დაუცდიათ და დამამთავრებელ კლასში გაიპარნენ.

ხელფასიდან ხელფასამდე
გამარჯობა, ერთი საინტერესო ფაქტის მოწმე გავხდი. სამსახურიდან დაღლილი გამოვედი და გაჩერებისკენ წავედი. გზად ახალთახალი "რეინჯ როვერი" იდგა... ერთიანად ბრწყინავდა. ისეთი ლამაზი იყო, თვალი ვერ მოვწყვიტე.
გვიან ასრულებული დანაპირები
მეექვსე კლასში ვიყავით, მედიკო რომ შემოგვიერთდა. ისეთი ლამაზი გოგო იყო, ყველა ბიჭს დანახვისთანავე შეგვიყვარდა. თურმე მედიკოს მშობლები საზღვარგარეთ იყვნენ სამუშაოდ, უმცროსი შვილი თან მიჰყავდათ, უფროსი კი ბებოს დაუტოვეს.
პატარძალი გაიყვანეთ! ანუ როგორ დამალურჯეს საკუთარ ქორწილში
მოგეხსენებათ დასავლეთელებისა და აღმოსავლეთელების დამოკიდებულება ერთმანეთის მიმართ... ერთიმეორის ქილიკსა და ლანძღვაში უშურველად იხარჯებიან...
არსებობს!
ზაფხულში მოწმენდილი ციდან თოვლის წამოსვლას უფრო ვირწმუნებდი, მაგრამ ჩემი მეზობელი და თანშეზრდილი მაია თუ მიღალატებდა, ან ოდესმე ჩემი შეშურდებოდა, ვერასოდეს დავიჯერებდი...
როგორ დავთვერი და გავთხოვდი
მოკლედ, ჯერ ფხიზელ მდგომარეობაში რომ შექმნი ოჯახს, მაშინ უშვებ შეცდომას და მთვრალ მდგომარეობაში მიღებულ გადაწყვეტილებაზე რაღა უნდა თქვა? თუმცა, ხანდახან მეორე ვარიანტი უფრო ამართლებს ხოლმე.

ახლა მეუბნება: ასე ძალიან თუ გიყვარდა, გაჰყოლოდი, რატომ დამიჯერეო?
ჩემი მესიჯი ცოტა ბანალურად უნდა დავიწყო... დიდი ხანია, თქვენი მკითხველი ვარ. მალე 60 წლის გავხდები, მარტოხელა ქალი გახლავართ. რაც წლები მომემატა, შემშურდა იმ ქალების, რომლებსაც შვილები და შვილიშვილები გარს ახვევია.
ახალგაზრდა დედამთილის ვნებანი
გათხოვებას რომ ვაპირებდი, ჯერ კიდევ მაშინ ვიცოდი, რომ სადედამთილოს არ მოვწონდი. სიღარიბით მიწუნებდა. თვითონ შეძლებული ქმარი ჰყავდა და აღარ იცოდა, რა ექნა -
როგორ დავაკარგვინე შვილს სიყვარული
მეუღლეს ქორწინებიდან 8 წლის მერე დავშორდი. სიტყვაზე - "მეუღლე" მწარედ მეღიმება, რადგან ოჯახის უღელი ერთად არასოდეს გაგვიწევია; თუმცა ახლა ჩემი შვილების მამაზე საყვედურს არ ვაპირებ. სულ სხვა რამეზე დამწყდა გული და ამის შესახებ მოგიყვებით.
ჩემი ჩინური ტელეფონის და დაღლილი ხელოსნის ამბავი
17 წლის ვიყავი, როდესაც მუშაობა დავიწყე. ჰოოოდა, პირველივე ხელფასით ავდექი და ვიყიდე ჩინური ტელეფონი, რომელიც 4 თვეში ჯართად იქცა.
არც ისე იშვიათი ამბავი ანუ უდანაშაულო მკვლელი
ყველაფერი ასე დაიწყო. 90-იან წლებში შოთამ ბიზნესი წამოიწყო, მაგრამ საქმე ჩაუვარდა, დიდი ვალი დაედო და იძულებული გახდა, უმცროსი შვილის სახელზე ნაყიდი ბინა გაეყიდა. სახლთან ახლოს ფართობი შეიძინა და მაღაზიას მიაქირავა.
რა ვიცი, რაში დამჭირდება
ეს ამბავი მე არ გადამხდენია, მაგრამ მომიყვნენ და ძალიან ბევრი ვიხალისე. პირდაპირ პირველ პირში მოგიყვებით, ასე უფრო მეიოლება:

"გამიცანით" ანუ რატომ იყრიან ჯავრს ცოლზე უსამსახუროდ და უფულოდ დარჩენილი კაცები?
"მარშრუტკაზე" ვმუშაობ. მთელი დღე (ზოგჯერ ღამეც) გამოსული ვარ შინიდან და ზოგჯერ ძალიან ვიღლები, ოჯახის წევრებსაც კი მცირე ხნით თუ ვნახულობ, თორემ სულ მინდა, მოგწეროთ.
ერთგულებაზე შემორჩენილი ლეგენდა
ეს ამბავი ჩემს ბავშვობაში მოხდა, რაჭის ერთ-ერთ ულამაზეს სოფელში. ყველას ახსოვს, ინვალიდის სავარძელს მიჯაჭვული ზურია. პატარებს ათასნაირ ზღაპარსა თუ არაკს გვიყვებოდა, ხისგან სათამაშოებს გვითლიდა და თქვენ წარმოიდგინეთ, ნაჭრის თოჯინებსაც გვიკერავდა.
ერთი ქმრის ოთხი "ბრმა" ცოლი
ამბავი, რომელსაც ახლა მოგითხრობთ, დაუჯერებლად შეიძლება მოგეჩვენოთ. ამას წინათ წავიკითხე "გზავნილებში" მსგავსი ამბავი, მაგრამ ჩემი გაცილებით საინტერესო და დაუჯერებელი მგონია…
სხვისი შვილები
სულაც არ იყო წუნია, ეგ იყო, თავი ისე ეჭირა, რომ ვერავინ ეკარებოდა. 45 წელი უცებ შემოადნა. დრო რომ გავიდა, მიხვდა, მთავარი სამსახური და კარიერა კი არა, შვილი და ოჯახი იყო. მის რამდენიმე მეგობარს უკვე შვილიშვილიც კი ჰყავდა, ის კი...
როცა ტყუილი სიმართლეს ჯობია
რამდენიმე თვის წინ, როცა დედამ და ბებიამ დიდი ხნის საიდუმლო გამიმხილეს, ჯერ სახტად დავრჩი, მერე კი საშინლად დამწყდა გული. თურმე, მამა გარდაცვლილი რომ მეგონა, თავის მეორე ოჯახთან ბედნიერად ცხოვრობს.
გერმანიაში - ტანკით
მხიარული ამბები მოგვწერეთო და აგერ, გწერ... იმედია, მოგეწონება. ბაბუაჩემზე უნდა გაცინოთ.
უმადური შვილობილი
ბევრჯერ გადავწყვიტე წერილი მომეწერა, მაგრამ ყოველთვის მიჭირდა საკუთარი ამბის მოყოლა. მე და ჩემს ქმარს 8 წელი არ გვყავდა შვილი. გადავწყვიტეთ, გვეშვილა. მეუღლის დაჟინებული თხოვნით, ბიჭი ავიყვანეთ.
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2533 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2656 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
7 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
5 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
3 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
1284 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2446 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1207 კომენტარი