გაუმართლა
font-large font-small
გაუმართლა
რაც თავი მახსოვს, სულ გაჭირვებაში ვცხოვრობ. მხოლოდ დედა მყავს, რომელიც საკუთარი შრომით დღიდან დღემდე თავის გატანას ძლივს ახერხებდა.
ჯერ კიდევ ბავშვი ვიყავი, როდესაც ჩვენთან მეზობელი ქალი შემოვიდა და გავიგონე, საუბრისას დედამ როგორ უთხრა: ახლა ვცხოვრობ ასე გაჭირვებით, თორემ სულ მალე დიდ მემკვიდრეობას მივიღებ და მერე აღარაფერი გამიჭირდებაო. წლების განმავლობაში ველოდი მემკვიდრეობას, წლების განმავლობაში ეუბნებოდა დედა ყველას ამის შესახებ, მაგრამ თქვენც არ მომიკვდეთ, არა და არ ჩანდა მდიდარი ნათესავი, რომელიც თავის ქონებას ჩვენ გვიანდერძებდა. ახლობლები საფეთქელთან თითს ატრიალებდნენ, როცა მემკვიდრეობის შესახებ დედაჩემის მორიგ ნათქვამს მოისმენდნენ. ის კი თავისას არ იშლიდა. თუ წერილს მივიღებდით, მაშინვე იტყოდა ხოლმე - აი, ახლა კი გვეშველაო, - მაგრამ ამაოდ. თუმცა, იმედს არასოდეს კრგავდა და ხელი არ ჩაუქნევია. ამ რამდენიმე ხნის წინ დავიწყე მუშაობა ერთ-ერთ ფირმაში. რას ვაკეთებდი? მაღაზიებისა და სალონების ვიტრინებს ვწმენდდი. გამოგვიძახებდნნ ბრიგადას, შევიარაღდებოდით საჭირო აღჭურვილობით და ვაპრიელბდით მინებს. დედაჩემი ვერ ეგუებოდა ჩემს სამსახურს. სულ მეუბნებოდა, - შენთვს შეუფერებელ საქმეს თავი დაანებეო. ერთხელ ისევ მეზობელს შესჩიოდა: დღეს თუ ხვალ, მემკვიდრეობას მივიღებთ, გავმდიდრდებით, ეს კი მინების მწმენდავად მუშაობსო. ერთხელ ამ მეზობელმა დამიმარტოხელა და მითხრა: - დედას მიხედე, მგონი, ცოტა... - და ამანაც თითი საფეთქელთან დაიტრიალა. იმდენად გახშირდა ასეთი რჩევები, რომ გადავწყვიტე, მართლაც ექიმთან წამეყვანა. ფსიქიატრი შინ მოვიყვანე და ჩემს მეგობრად გავაცანი. ბუნებრივია, დედას არ დავიწყებია, რომ მისთვისაც მოეთხრო მემკვიდრეობის ამბავი. - განდიდების მანია! - ასეთი დაიგნოზი დასვა ექიმმა და დაიწყო მისი მკურნალობა. დედა მეწინააღმდეგებოდა, წამლებს არ სვამდა, მაგრამ ვაიძულებდი, რომ ყველა აბი თავის დროზე მიეღო. თითქოს აგრესიული გახდა, ხანდახან მთელი დღეები ჯიუტად დუმდა და ხმას არ იღებდა. რამდენჯერმე, ჩემი სამსახურში ყოფნის დროს შინიდან გაიპარა და შინ გვიან დაბრუნდა. გადავწყვიტე, ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში დამეწვინა, რომ მუდმივად მეთვალყურეობის ქვეშ ყოფილიყო. ერთ თვეში გამოეწერა იქიდან და თავი შინ დაიგულა თუ არა, მითხრა: - ერთ კაპიკსაც ვერ მიიღებ მემკვიდრეობიდანო. გული შემიწუხდა... მაგრამ გულის შეწუხება მაშინ უნდა გენეხათ, როდესაც ერთი კვირის შემდეგ დაგვირეკეს და გვითხრეს, საზღვარგარეთ მცხოვრები ნათესავი გეძებთო. მრე ის ნათესავი საქართველოში ჩამოვიდა, გვესტუმრა... დედის ბიძა აღმოჩნდა, ჩია, სათვალიანი, მოხუცი კაცი, რომელმაც მთელი თავისი "მოკრძალებული" ქონება, სულ რაღაც მეოთხედი მილიონი დოლარი, სახლი პარიზში და აგარაკი პარიზის მახლობლად - ჩვენს საკუთრებად გამოაცხადა იმ პირობით, რომ სიკვდილამდე ჩვენთან იცხოვრებდა და მერე საქართველოში დავმარხავდით... ღმერთო! ამას არ ველოდი ნამდვილად. ამხელა ქონების განმკარგავი გავხდი! მაგრამ რა ვუყო იმ ერთ თვეს, რომელიც დედამ ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში გაატარა? სინდისის ქენჯნა მაწუხებს. თურმე, ქალს წინათგრძნობა ჰქონია, მე კი გიჟად გამოვაცხადე. ახლა ის ამაყად თავაწეული დადის და ყველას ეუბნება: - აბა, რას ვამბობდი? გამართლა ჩემი სიტყვა თუ არა? კიდევ არ გჯერათო?! ყველა ჩვენი ნაცნობი შოკში იყო, მე კი 7 წლის წინ მომხდარ ამბავს ახლაც ძლივს ვიჯერებ.

ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
სოციალურ ქსელში გაჩნდა ინფორმაცია, რომ უცნობი მამაკაცი, რომელსაც არაბულენოვანი წარწერა აქვს პროფილის ფოტოზე, ქართველი ბავშვების ფოტოებს აზიარებს თავის კედელზე.
სა­კუ­თარ მი­წა-წყალ­ზე იდევ­ნე­ბო­დეს და იჩაგ­რე­ბო­დეს ქარ­თ­ვე­ლი?! _ აი, რა უნ­და იყოს ჩვე­ნი ტკი­ვი­ლი­ა­ნი სა­ფიქ­რა­ლი"
"არ შეიძლება ამდენი უცხოელი იყოს ქვეყანაში"
"ნუ გე­ნაღ­ვ­ლე­ბის სწავ­ლის­თ­ვის ყრმის წკეპ­ლით ცე­მით ტი­რი­ლი"
"ეს ად­გი­ლი და­დე­ბით მუხტს აღ­ვი­ძებს, სისხლს ააჩ­ქ­რო­ლებს..."
"სა­გა­რე­ჯოს რა­ი­ონ­ში შაქ­რი­ა­ნი დი­ა­ბე­ტი­თა და სიმ­სივ­ნით და­ა­ვა­დე­ბუ­ლე­ბი მომ­რავ­ლ­დ­ნენ"
ხალ­ხი ნდო­ბას კარ­გავს; ეჩ­ვე­ნე­ბა, რომ ყვე­ლა, ვინც მოწყა­ლე­ბას ითხოვს, მხო­ლოდ და მხო­ლოდ თაღ­ლი­თია
ხალხის კეთილდღეობაზე ისევ არავინ ფიქრობს...
ამ ზაფხულს, სუ­ლის შემ­ხუ­თავ სიცხეს დი­დი რის­კის ფა­სად და­ვაღ­წიე თა­ვი
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2534 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2656 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
7 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
5 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
3 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
1561 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2446 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1207 კომენტარი