გაფ­რ­თხილ­დით!!! - ანუ "გა­მარ­ჯო­ბა, გო­გო­ნა, აქ ცხოვ­რობ?"
font-large font-small
გაფ­რ­თხილ­დით!!!  - ანუ "გა­მარ­ჯო­ბა, გო­გო­ნა, აქ ცხოვ­რობ?"
ხალ­ხი ნდო­ბას კარ­გავს; ეჩ­ვე­ნე­ბა, რომ ყვე­ლა, ვინც მოწყა­ლე­ბას ითხოვს, მხო­ლოდ და მხო­ლოდ თაღ­ლი­თია

ამ­ჯე­რად, სო­ფო კობ­ლიშ­ვილ­მა გა­მოგ­ვიგ­ზავ­ნა წე­რი­ლი, სა­დაც მოთხ­რო­ბი­ლია მა­მა­კაც­ზე, რო­მე­ლიც მო­ქა­ლა­ქე­ე­ბის­თ­ვის ფუ­ლის და­ცინ­ც­ვ­ლას ერ­თი და იმა­ვე მე­თო­დით, წარ­მა­ტე­ბით ახორ­ცი­ე­ლებს.



"ხალ­ხი რომ ჭრე­ლია, ეს ბევ­რ­ჯერ მსმე­ნია, მაგ­რამ ცო­ტა ხნის წინ რაც შე­ვიტყ­ვე, მსგავ­სი არა­ფე­რი გა­მე­გო და ვერც წარ­მო­მედ­გი­ნა. უკ­ვე მე­რამ­დენე­ჯერ დავ­რ­წ­მუნ­დი, რომ ცხოვ­რე­ბა ნამ­დ­ვი­ლად არ არის იმ­დე­ნად სა­მარ­თ­ლი­ა­ნი, რომ ბო­ლომ­დე დავ­რ­ჩეთ კე­თილ და გულ­მოწყა­ლე ადა­მი­ა­ნე­ბად და რამ შე­მიწყო ამა­ში ამ­ჯე­რად ხე­ლი, ამას აუცი­ლებ­ლად გი­ამ­ბობთ.
სო­ცი­ა­ლუ­რი ქსე­ლი რომ გან­ტ­ვირ­თ­ვი­სა და დას­ვე­ნე­ბის ერთ-ერ­თი სა­უ­კე­თე­სო სა­შუ­ა­ლე­ბაა, ამას ვა­ღი­ა­რებთ, მაგ­რამ არც ის უნ­და და­ვი­ვიწყოთ, რომ სა­კუ­თა­რი პრობ­ლე­მე­ბით და­კა­ვე­ბულ ყო­ველ­დღი­უ­რო­ბა­ში ინ­ფორ­მა­ცი­ის წყა­რო­დაც გვევ­ლი­ნე­ბა. რა უნ­და ისურ­ვო, რომ იქ ვერ შეხ­ვ­დე, ეს იქ­ნე­ბა მეც­ნი­ე­რუ­ლი კვლე­ვე­ბი, მო­სა­ლოდ­ნე­ლი ამინ­დის პროგ­ნო­ზე­ბი, სა­კა­ცობ­რიო სა­კითხე­ბით შე­წუ­ხე­ბუ­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბის აზ­რე­ბი, სხვა­დას­ხ­ვა თე­მას­თან და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი ბმუ­ლე­ბი და კი­დევ მრა­ვა­ლი რამ და ჩემ­თ­ვის სი­ახ­ლე სუ­ლაც არ ყო­ფი­ლა ის, რომ ერთ-ერ­თ­მა ჩემ­მა მე­გო­ბარ­მა თა­ვი­სი ცხოვ­რე­ბი­დან ჩვენ­თ­ვის რა­ღაც კონ­კ­რე­ტუ­ლი ეპი­ზო­დის გა­ზი­ა­რე­ბა გა­დაწყ­ვი­ტა, მაგ­რამ იმას კი ნამ­დ­ვი­ლად არ ვე­ლო­დი, რი­სი წა­კითხ­ვის პა­ტი­ვიც ჩემს თვა­ლებს ერ­გოთ.

ყვე­ლა­ფე­რი ერ­თი ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი დღით და­იწყო. ამ ამ­ბის მთა­ვარ გმირს სამ­სა­ხურ­ში მი­ეჩ­ქა­რე­ბო­და, გზა­ზე აფო­რი­ა­ქე­ბუ­ლი, სა­ხე­შეშ­ლი­ლი კა­ცი რომ შე­მოხ­ვ­და მო­ბი­ლუ­რი ტე­ლე­ფო­ნით ხელ­ში.

- გა­მარ­ჯო­ბა, გო­გო­ნა, აქ ცხოვ­რობთ? - ამ მო­უ­ლოდ­ნელ კითხ­ვა­ზე გო­გომ მე­ო­რე ქუ­ჩის­კენ ანიშ­ნა და თან გა­ნუ­მარ­ტა, სა­დაც ცხოვ­რობ­და. კაც­მა პირ­ველ რიგ­ში, ის სთხო­ვა, მათხო­ვა­რი არ გე­გო­ნო­თო. შემ­დეგ დაბ­ნე­ულ შემ­ხ­ვედრს აუხ­ს­ნა, რომ დე­და შე­უძ­ლოდ გახ­დო­მო­და, სა­ა­ვად­მ­ყო­ფო­ში გა­და­ეყ­ვა­ნათ, მას კი ფუ­ლი თან არ ჰქონ­და, რომ ტრან­ს­პორ­ტით ესარ­გებ­ლა და მშო­ბელს მიშ­ვე­ლე­ბო­და. შე­წუ­ხე­ბულ­მა გო­გომ მა­შინ­ვე გახ­ს­ნა სა­ფუ­ლე და რაც იმ­წუ­თას ჰქონ­და, და­უ­ფიქ­რებ­ლად მის­ცა კაცს. ამ უკა­ნას­კ­ნელ­მა, რა­ღა თქმა უნ­და, ის მად­ლო­ბით აავ­სო და სადღაც გა­უ­ჩი­ნარ­და.

ამ შემ­თხ­ვე­ვის შემ­დეგ ერ­თი კვი­რა რომ გა­ვი­და, ჯერ კი­დევ უც­ნობ კაც­სა და მის ავად გამ­ხ­დარ დე­და­ზე ფიქ­რით და­კა­ვე­ბულ გო­გოს ახ­ლა უკ­ვე სულ სხვა ად­გი­ლას შე­ე­ჩე­ხა თა­ვი­სი­ვე ფიქ­რე­ბის ობი­ექ­ტი. ის-ის იყო, უნ­და ეკითხა, - დე­დათ­ქ­ვე­ნი რო­გორ არის ან რა მოხ­დაო? რომ ისე­თი რამ მოხ­და, რა­მაც წუ­თი­ე­რად სა­უბ­რის უნა­რიც კი და­ა­კარ­გ­ვი­ნა:
- გა­მარ­ჯო­ბა, გო­გო­ნა, აქ ცხოვ­რობთ? - ჰკითხა კაც­მა და ხომ წარ­მო­გიდ­გე­ნი­ათ, რამ­დე­ნად და­უ­ჯე­რე­ბე­ლი იქ­ნე­ბო­და ჩე­მი მე­გობ­რის­თ­ვის ის, რომ ამ ადა­მი­ან­მა პირ­ვე­ლად სა­ოც­რად და­მა­ჯე­რებ­ლად იც­რუა, ფუ­ლი დას­ცინ­ც­ლა და მე­ო­რე­დაც იმა­ვეს უპი­რებ­და.

ამ ამ­ბის წა­კითხ­ვის შემ­დეგ სა­გო­ნე­ბელ­ში ჩავ­ვარ­დი. შე­ვე­ცა­დე, ფან­ტა­ზი­ის­თ­ვის გა­სა­ქა­ნი მი­მე­ცა და მივ­ხ­ვ­დი, რამ­დე­ნი ადა­მი­ა­ნის მოტყუ­ე­ბა შე­იძ­ლე­ბო­და თუნ­დაც, ერთ დღე­ში, თაღ­ლი­თუ­რი იდე­ე­ბით, ხო­ლო სი­მარ­თ­ლის გა­გე­ბა თი­თო­ე­ულ გა­ბი­თუ­რე­ბულ­ში რა გა­დატ­რი­ა­ლე­ბას გა­მო­იწ­ვევ­და, ად­ვი­ლად წარ­მო­სად­გე­ნია. ყვე­ლა­ზე დი­დი სა­ში­ნე­ლე­ბა ის არის, რომ ასე­თი შემ­თხ­ვე­ვე­ბის შემ­დეგ, ხალ­ხი ნდო­ბას კარ­გავს; იმის ში­ში უჩ­ნ­დე­ბა, რომ მე­ო­რე­დაც არ მოტყუვ­დეს. ეჩ­ვე­ნე­ბა, რომ ყვე­ლა, ვინც მოწყა­ლე­ბას ითხოვს, მხო­ლოდ და მხო­ლოდ თაღ­ლი­თია და არა­ვი­თა­რი გა­სა­ჭი­რი არ აქვს. გა­ნა, რა­ტომ უნ­და გვა­წუ­ხებ­დეს ასე­თი ეჭ­ვე­ბი? რა­ტომ უნ­და გავ­ხ­დეთ ერ­თ­მა­ნე­თის­თ­ვის სა­ეჭ­ვო­ე­ბი? რა გვი­ბიძ­გებს ამის­კენ? ნუ­თუ, ვერ ვხვდე­ბით, სა­დამ­დე მიგ­ვიყ­ვანს ერ­თ­მა­ნე­თის ნდო­ბით სარ­გებ­ლო­ბა და სხვის გრძნო­ბებ­ზე თა­მა­ში? ადა­მი­ა­ნი, რო­მელ­საც ეს ყო­ვე­ლი­ვე თავს გა­დახ­და, გა­ო­ცე­ბას დღემ­დე ვერ ფა­რავს და იმა­ზე ფიქ­რობს, რომ შე­იძ­ლე­ბო­და ამ შემ­თხ­ვე­ვას მას­ში რა­ღაც შე­ეც­ვა­ლა. ჩემ­თ­ვი­საც არაა მარ­ტი­ვი და­სა­ჯე­რე­ბე­ლი ის, რომ ფულს ამ­დე­ნად დავ­ხარ­ბ­დით და რომ ჩვენს სუ­ლი­ე­რე­ბა­საც კი აღარ ვა­ფა­სებთ მას­ზე მე­ტად. ჩე­მი მე­გობ­რის თქმით, მა­მა­კაცს საკ­მა­ოდ კარ­გად ეც­ვა, მო­წეს­რი­გე­ბუ­ლი იყო და არც გა­ჭირ­ვე­ბუ­ლი ადა­მი­ა­ნის შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბას ტო­ვებ­და. ასე რომ, ვერც იმას ვიტყ­ვით, სხვა გა­მო­სა­ვა­ლი არ ჰქონ­და და მოწყა­ლე­ბის პირ­და­პი­რი ფორ­მით თხოვ­ნას ამ­გ­ვა­რი თაღ­ლი­თო­ბა არ­ჩიაო.

ამ ამ­ბის თქვენ­თ­ვის მოთხ­რო­ბა და თე­მის გან­ხილ­ვა იმი­ტომ გა­დავ­წყ­ვი­ტე, რომ მო­მა­ვალ­ში თქვენც შეძ­ლოთ აწ უკ­ვე მრა­ვალ­ჯერ ნახ­სე­ნე­ბი თაღ­ლი­თი­სა და მი­სი მსგავ­სე­ბის ამ კითხ­ვით აღ­მო­ჩე­ნა (რომ­ლის მი­ზე­ზიც ის ში­შია, რომ "მსხვერ­პ­ლ­მა" "მო­ნა­დი­რის" ამოც­ნო­ბა ვერ შეძ­ლოს), რა­თა მათ მა­ხე­ში მე­ტად აღა­რა­ვინ გა­ე­ბას. მარ­თა­ლია, ამ მე­თო­დის შეც­ვ­ლას წინ არა­ფე­რი უდ­გას, მაგ­რამ ვფიქ­რობ, სიფ­რ­თხი­ლეს თა­ვი არ სტკი­ვა. ამას­თა­ნა­ვე, მინ­დო­და მეთ­ქ­ვა, რომ რამ­დე­ნი ასე­თი შემ­თხ­ვე­ვის შე­სა­ხე­ბაც უნ­და გა­ი­გოთ, არ და­კარ­გოთ ნდო­ბა და იმის შეგ­რ­ძ­ნე­ბა, რომ ყვე­ლა ერ­თ­ნა­ი­რი არ არის; ერთ დღეს ნე­ბის­მი­ერ ჩვენ­განს შე­იძ­ლე­ბა შე­ატყო­ბი­ნონ მო­ბი­ლუ­რით რა­ი­მე სას­წა­ფო სა­ჭი­რო­ე­ბის შე­სა­ხებ, ჩვე­ნი სა­ფუ­ლე კი ცა­რი­ე­ლი აღ­მოჩ­ნ­დეს და თუ გარ­შე­მო ნდო­ბა­და­კარ­გუ­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბი იქ­ნე­ბი­ან, ჩვენს დახ­მა­რე­ბას ვე­ღა­რა­ვინ შეძ­ლებს..."

ამ წე­რილ­ში მოთხ­რო­ბი­ლი ამ­ბა­ვი რომ რე­ა­ლუ­­რია, ამა­ში დარ­წ­მუ­ნე­ბუ­ლი ვარ, რად­გა­ნაც ზუს­ტად ვი­ცი, ვის­ზეც არის სა­უ­ბა­რი, პირ­ველ ჯერ­ზე, მეც სწო­რედ მსხვერ­პ­ლი აღ­მოვ­ჩ­ნ­დი თაღ­ლი­თის, რო­მელ­მაც მითხ­რა, რომ ახ­ლო­ბე­ლის ბავ­შ­ვი გახ­და სას­წ­რა­ფო სა­ო­პე­რა­ციო, ხო­ლო რო­დე­საც შემ­დეგ ჯერ­ზე ისევ და­ა­პი­რა ჩე­მი გა­ცუ­რე­ბა, ავუხ­სე­ნი, რა­ტო­მაც აღარ და­ვეხ­მა­რე­ბო­დი და ხმის ამო­უ­ღებ­ლად გამ­ცილ­და.
P.s. "გზა" გაძ­ლევთ შანსს, თქვენც გახ­დეთ ჩვე­ნი რეს­პონ­დენ­ტი! თუ ფიქ­რობთ, რომ სხვე­ბის­გან რა­ი­მე­თი გა­მო­ირ­ჩე­ვით ან სა­კუ­თა­რი სა­ინ­ტე­რე­სო თავ­გა­და­სავ­ლის მო­ყო­ლა გსურთ, თუ სურ­ვი­ლი გაქვთ ვინ­მეს სიყ­ვა­რულ­ში გა­მო­უტყ­დეთ ან სუ­ლაც, სო­ცი­ა­ლურ პრობ­ლე­მებ­ზე სა­კუ­თა­რი აზ­რი და­ა­ფიქ­სი­როთ, მა­შინ მოგ­ვ­წე­რეთ ტე­ლე­ფო­ნის ნო­მერ­ზე: 5(58) 25.60.81 ან მე­ილ­ზე:  li­ka.qa­jaia@gma­il.com

ლი­კა ქა­ჯაია

ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
სოციალურ ქსელში გაჩნდა ინფორმაცია, რომ უცნობი მამაკაცი, რომელსაც არაბულენოვანი წარწერა აქვს პროფილის ფოტოზე, ქართველი ბავშვების ფოტოებს აზიარებს თავის კედელზე.
სა­კუ­თარ მი­წა-წყალ­ზე იდევ­ნე­ბო­დეს და იჩაგ­რე­ბო­დეს ქარ­თ­ვე­ლი?! _ აი, რა უნ­და იყოს ჩვე­ნი ტკი­ვი­ლი­ა­ნი სა­ფიქ­რა­ლი"
"არ შეიძლება ამდენი უცხოელი იყოს ქვეყანაში"
"ნუ გე­ნაღ­ვ­ლე­ბის სწავ­ლის­თ­ვის ყრმის წკეპ­ლით ცე­მით ტი­რი­ლი"
"ეს ად­გი­ლი და­დე­ბით მუხტს აღ­ვი­ძებს, სისხლს ააჩ­ქ­რო­ლებს..."
"სა­გა­რე­ჯოს რა­ი­ონ­ში შაქ­რი­ა­ნი დი­ა­ბე­ტი­თა და სიმ­სივ­ნით და­ა­ვა­დე­ბუ­ლე­ბი მომ­რავ­ლ­დ­ნენ"
ხალხის კეთილდღეობაზე ისევ არავინ ფიქრობს...
ამ ზაფხულს, სუ­ლის შემ­ხუ­თავ სიცხეს დი­დი რის­კის ფა­სად და­ვაღ­წიე თა­ვი
კა­ცი, რო­მე­ლიც თავს ახა­ლი თა­ო­ბის მონ­ტე კრის­ტოს უწოდებს

კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2526 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2654 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
0 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
1 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
1 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
0 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
0 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2432 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1201 კომენტარი