"გიო ხუციშვილი ვიყავი, მამაჩემის შვილი და ვიცოდი, უკადრისი არაფერი უნდა ჩამედინა"
font-large font-small
"გიო ხუციშვილი ვიყავი, მამაჩემის შვილი და ვიცოდი, უკადრისი არაფერი უნდა ჩამედინა"
ჩვენი გიო წავიდაო, - 11 ივნისს, ღამის 2-3 საათი იქნებოდა, მომღერალმა მერაბ სეფაშვილმა რომ დაწერა "ფეისბუქის" პირად გვერდზე და...

მართლაც - გიო ხუციშვილი არც მარტო მისი მეგობრების იყო, არც მარტო მისი ოჯახის, არც მარტო თავისი თბილისის... გიო მთელი საქართველოსი იყო და ისე წავიდა, მთელი საქართველო აატირა...

ერთხელ, წლების წინ, მითხრა, - საქართველოს ნებისმიერ კუთხეში შუაღამისას მარტოც რომ წავიდე, არ შემეშინდება. ვინც გინდა, გამაჩეროს, დაველაპარაკები - ისიც მიცნობს და მეც; მანაც
იცის, რომ მიყვარს, ჩემიანია და მეც ვიცი, რომ ვუყვარვარ. ამიტომ ხალხს, რომელსაც ასე ვუყვარვარ და ქვეყანას, სადაც ვცხოვრობ, ვერასდროს ვუღალატებო.

მუდამ სიყვარულს უმღერდა და ამ სიმღერაში სულსა და გულს დებდა. გარდა ამისა, თურმე, მის სიმღერას წყვილებიც კი შეუხვედრებია და დაუოჯახებია. ალბათ, ამიტომაც იყო, რომ ბევრი პირადად არც იცნობდა, მაგრამ მის სიმღერასთან ერთად თვითონ გიოც ძალიან უყვარდა.

გიოს მეგობარი არ ვყოფილვარ, თუმცა მისმა სიმღერამ და ჩემს მეგობრებთან ერთად მოწყობილმა ღონისძიებებმა რამდენჯერმე შეგვახვედრა, მასთან ინტერვიუ კი მხოლოდ ერთხელ ჩავწერე. ამ საოცრად თბილ და გულისხმიერ ადამიანს ინტერვიუები დიდად არ უყვარდა, მაგრამ სწორედ იმ ძველმა ურთიერთობამ გაჭრა, როდესაც, ცოტა მოგვიანებით, ძალიან ბევრ ცხოვრებისეულ თემაზე საკმაოდ გულახდილად ვისაუბრეთ. მაშინ სხვანაირი გიო დავინახე - კიდევ უფრო მართალი და გულწრფელი.

მახსოვს, მითხრა: "ცხოვრებაში სიმართლის თქმა ავირჩიე. ბევრს შეიძლება ეს ემწარება კიდეც, მაგრამ სიმართლე მაინც ყველაფერს სჯობს და ჩემს შვილებსაც ყოველთვის ამას ვურჩევ. სამაგიეროდ, ვიცი, რომ კარგად დამეძინება და გამეღვიძება, ადამიანებთანაც პირნათელი ვიქნები. პოლიტიკური სვლების არაფერი გამეგება, - ეს საჭადრაკო სვლებს მაგონებს, მე კი ჭადრაკის თამაში კარგად არ ვიცი და პარტიას წავაგებ. ამიტომ არც ამ სვლებს გავაკეთებ და არც პოლიტიკურ განცხადებებს, ვერც ვინმეს დავუწყებ ჭკუის სწავლებას - ხანდახან თვითონ მაქვს ბევრი რამ სასწავლი. ვერც ჩემს უდიდეს "მტერს" შევეგუები - ნარკოტიკსა და რუსეთის ჯარს, რომლებმაც 1990-იან წლებში მეგობრები დამიხოცეს. "რუსულში" მხოლოდ და მხოლოდ იმ "მონსტრს" ვგულისხმობ, 1937 წელსაც რომ არსებობდა, 1990-იან წლებშიც და დღესაც, თორემ რუსულ კულტურას ახლაც დიდ პატივს ვცემო". 
გაგრძელება
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
მუსიკისა და დრამის თეატრის მსახიობი - ანა ქურთუბაძე შემოქმედებით სიახლეებზე, უახლოეს გეგმებზე, მოგზაურობასა და კულინარიაზე გვესაუბრება.
მაკა ჩხეიძის საიუველირო ნაკეთობებს აღტაცებაში მოჰყავს ყველა, განსაკუთრებით - ქალბატონები.
ე.წ. სამხრეთ ოსეთის თავდაცვის საპარლამენტო კომიტეტი "რესპუბლიკის" სახელმწიფო საზღვრის დაცვის შესახებ" კანონს ამკაცრებს და ადმინისტრაციული პასუხისმგებლობის შესახებ მსჯელობს.
უშიშროების საბჭოს თავმჯდომარის თვალით დანახული რეალობა
"სიცოცხლე დაზღვეულიც კი მქონდა და ყველაფერი ჩემს ძმაზე გადავაფორმე, სხვათა შორის, ანდერძიც დავწერე"
რა გზა გაიარა რომან დოლიძემ მსოფლიო ჩემპიონის ტიტულამდე
მისი ცხოვრება რუსეთში ემიგრაციით დაიწყო, რამდენიმე წლით საქართველოში დაბრუნდა და 2006 წლიდან ამერიკაში წავიდა ემიგრაციაში.
მირიან მაჭავარიანი სომელიეს პროფესიით სულ რამდენიმე წლის წინ დაინტერესდა და მას შემდეგ, ამ სფეროში საკმაო გამოცდილება და ცოდნა დააგროვა, თუმცა, განვითარებასა და წინსვლას მუდმივად განაგრძობს.
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2526 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2654 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
0 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
1 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
1 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
0 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.