"მამა რომ გავხდი, მერე გავაანალიზე რა მნიშვნელოვანია მშობლისთვის შვილი და ამ ყველაფერს ახლა საკუთარ თავზე ვცდი"
font-large font-small
"მამა რომ გავხდი, მერე გავაანალიზე რა მნიშვნელოვანია მშობლისთვის შვილი და ამ ყველაფერს ახლა საკუთარ თავზე ვცდი"
ვიტო კოლელიშვილის პირადი ცხოვრება

სახელი: ვიქტორ
გვარი: კოლელიშვილი
დაბადების თარიღი და ადგილი: თბილისი. 09.10.1989.
ოჯახური მდგომარეობა: დაოჯახებული.
პროფესია: მორაგბე, საქართველოს ეროვნული ნაკრების წევრი.
სათამაშო პოზიცია: მღლეტელი.
ამჟამინდელი კლუბი: კლერმონი, საფრანგეთი.
სიმაღლე: 193 სმ.

გთავაზობთ ამონარიდებს ინტერვიუდან, რომელიც ჟურნალში "გზა" გამოქვეყნდა:

"მსახიობობა მინდოდა. რაგბიზე სიარულის ერთ-ერთი მიზეზი ჩემი ნათლია - დავით ხურცილავა, იგივე ჯაპანა იყო. რაგბი ძალიან უყვარდა, მორაგბე მეგობრები ჰყავდა და მახსოვს, მასთან რომ მივდიოდი, ვიდეოებს მაჩვენებდა. ახალი ზელანდია ყოველთვის განსაკუთრებულ რაგბის თამაშობდა და იმ პერიოდში პირველი ჰაკა ჯაპანამ მაჩვენა..."

"ტრადიცია თამაშზე გასვლის წინ: ორ ნაწილად დავყოფ - საქართველოს ნაკრები თამაშზე გასვლის წინ, ერთად ვიკრიბებით და ლოცვას წარმოვთქვამთ, თითო სიტყვით ერთმანეთს ვამხნევებთ და მერე "ოპას" ვიძახით... საფრანგეთში უფრო შენს თავთან ხარ დარჩენილი, ლოცვას ვამბობ და გავდივარ. ასევე ვიქცევი თამაშის დამთავრების მერე..."

"ბავშვობისას, როდესაც გააცნობიერებ იმას, რომ მამა წარმატებული ადამიანია, ძალიან გსიამოვნებს, მაგრამ მიუხედავად იმისა, რომ გარეთ ცნობილი ადამიანია, სახლში ამ ყველაფერს ვერ ხვდები, ის ჩვეულებრივი მამაა შენთვის - ეს გარკვეულ ასაკამდე. სახლში სულ სხვაა ჩემი და ზაზას ურთიერთობა, ჩემი პირველი არჩევანიც სამსახიობო მიმართულებით, რა თქმა უნდა, სწორედ ზაზას გავლენით იყო. მის ფილმებს რომ ვუყურებდი, მის შემოქმედებით წარსულს, როლებს, პერსონაჟებს, მეც მინდოდა, მისნაირი ვყოფილიყავი, ანალოგიური გამეკეთებინა. ზაზა ყოველთვის მისაბაძი ადამიანი იყო ჩემთვის..."

"მამა რომ გავხდი, მერე გავაანალიზე თუნდაც ბავშვობა, მშობლების ზედმეტი ყურადღება, მოთხოვნები, რომლებიც იმ ასაკში ცოტა გაღიზიანებს, მაგრამ მერე ხვდები, რა მნიშვნელოვანია მშობლისთვის შვილი და ამ ყველაფერს ახლა საკუთარ თავზე ვცდი. ჩემი შვილი ორი წლისაა და უკვე ვხვდები იმ ამაგს, რაც მშობლებს ჩვენთვის გაუკეთებიათ. მინდა, მათ დიდი მადლობა გადავუხადო ამისათვის..."

ინტერვიუს სრულად ჟურნალ "გზის" 23 მაისის ნომერში წაიკითხავთ.

თამთა დადეშელი
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
ქუჩა ნიჭის ასპარეზად იქცა რომეო ლუტიძისთვის, რომელსაც ყველა თორღვად იცნობს.
ღირსეული სპორტსმენი, რომელთან ბრძოლასაც ზოგი თავს არიდებს
"ვინც ქილიკით უყურებდა სოფლის მეურნეობას, ახლა გაიაზრა, თუ რა მნიშვნელობისაა იგი"
"მთელი სტრუქტურა, შვეიცარიული საათის მსგავსად აწყობილი მუშაობდა"
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2537 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2658 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
9 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
6 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
4 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
4 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.