"მეგონა, ცხოვრებას ვეღარ გავაგრძელებდი..."
font-large font-small
"მეგონა, ცხოვრებას ვეღარ გავაგრძელებდი..."
საჯარო სკოლა, რომელიც წელს მხოლოდ ერთმა მოსწავლემ დაამთავრა

"კაცების შოუს" წამყვანებმა ერთ-ერთ გადაცემაში თქვეს, რომ ხარაგაულში, სოფელ წყალაფორეთის საჯარო სკოლა წელს მხოლოდ ერთმა მოსწავლემ - ლეილა ხიჯაკაძემ დაამთავრა. ბევრი იცინეს იმის შესახებ, რომ ბოლო ზარის ღონისძიების რეჟისორიც, სცენარისტიც, მსახიობიცა და მომღერალიც ეს გოგონა გახლდათ; რომ თეთრ მაისურზე მარტო თავისი ხელმოწერა ჰქონდა; რომ ბანკეტზე მენიუს არჩევა არ გაუჭირდებოდა... ამ გადაცემას საზოგადოების მხრიდან არაერთგვაროვანი რეაქცია მოჰყვა. წერდნენ, რომ ამჯერად იუმორისტებმა სახუმარო თემა სწორად ვერ შეარჩიეს და გადაამლაშეს. შევეცადეთ, უფრო ახლოს გაგვეცნო თქვენთვის 17 წლის ლეილა ხიჯაკაძე.

გთავაზობთ ამონარიდებს ინტერვიუდან, რომელიც ჟურნალში "გზა" დაიბეჭდა:

"11 წლისას დიდი ტრაგედია გადამხდა თავს, რამაც მთელი ჩემი ცხოვრება შეცვალა და დღესაც მიჭირს ამაზე საუბარი. დედა გარდამეცვალა - ჩვენს სახლთან ავარია მოხდა, მანქანა დაგორდა და დედა, რომელიც ეზოში საქმიანობდა, ემსხვერპლა ამ ამბავს. უდიდესი ტკივილი განვიცადე. სიტყვებით ძნელია იმის გამოხატვა, რასაც მაშინ ვგრძნობდი. მეგონა, ცხოვრებას ვეღარ გავაგრძელებდი..."

"დედისერთა ვარ. ცოტა ხნით თბილისში ვსწავლობდი დეიდასთან, მერე მამიდასთან ვცხოვრობდი, მაგრამ გადავწყვიტე, მამასთან დავბრუნებულიყავი - მარტო იყო და მინდოდა, მის გვერდით ვყოფილიყავი. ასე რომ, მე და მამა მარტო ვცხოვრობთ და სოფლის მეურნეობას მივდევთ..."

"წყალაფორეთში ულამაზესი ბუნებაა, დასასვენებლად შესანიშნავი ადგილია, თუმცა სოფელი დაცლილია, უმეტესობამ მიატოვა აქაურობა ან იშვიათადღა ჩამოდის. აქ რომ დავრჩე, ვერაფერს მივაღწევ, ამიტომ ვისწავლი, უცხო ენების ფაკულტეტზე მინდა ჩაბარება და მერე აუცილებლად დავბრუნდები ჩემს სოფელში. როდესაც ვუყურებ ამ ულამაზეს ბუნებას, მდელოებს, მთებს, თავი სამოთხეში მგონია..."

"იყო დრო, როცა ჩვენი სოფლის სკოლაში 300 ბავშვი სწავლობდა, ახლა დაახლოებით 30 მოსწავლე თუ იქნება, წელს კი მე ვიყავი ერთადერთი, ვინც მე-12 კლასი დაამთავრა..."

"ადამიანი ყველაფერს ეჩვევა და მეც შევეჩვიე კლასში მარტო ყოფნას. თუმცა, სკოლის გარეთ ბევრი მეგობარი მყავს და ამან გამაძლებინა..."

სტატიას სრულად ჟურნალ "გზის" 13 ივნისის ნომერში წაიკითხავთ.

ნინო ჯავახიშვილი


ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
"რაც დამიწერია, საუნდტრეკია და ნებისმიერ ფილმს დაამშვენებდა"
"ადამიანისთვის ქორწილი მხოლოდ სუფრა და მეგობრების ღრეობა არ უნდა იყოს. უპირველესი ჯვრისწერა და სულის ერთობაა"
სასურველია, ზღვაზე წასვლამდე გინეკოლოგთან ვიზიტი დაგეგმონ
"დიდი სურვილი მაქვს, კულინარია სიღრმისეულად შევისწავლო"
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2531 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2655 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
4 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
5 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
1 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.