გოგ­ნის წმინ­და გი­ორ­გის სას­წა­ულ­მოქ­მე­დი ტა­ძა­რი "კა­რუგ­დე­ბე­ლი"
font-large font-small
გოგ­ნის წმინ­და გი­ორ­გის სას­წა­ულ­მოქ­მე­დი ტა­ძა­რი "კა­რუგ­დე­ბე­ლი"
23 ნო­ემ­ბერს ქრის­ტი­ა­ნულ­მა სამ­ყა­რომ წმინ­და გი­ორ­გის წა­მე­ბის დღე აღ­ნიშ­ნა.
ყო­ველ გა­ზაფხულ­სა და შე­მოდ­გო­მა­ზე ამ დღე­სას­წა­ულს გა­მორ­ჩე­უ­ლად იმე­რეთ­ში, თერ­ჯო­ლის მუ­ნი­ცი­პა­ლი­ტეტ­ში, სო­ფელ გოგ­ნ­ში, წმინ­და გი­ორ­გის სა­ხე­ლო­ბის სა­ლო­ცავ "კა­რუგ­დე­ბელ­ში" აღ­ნიშ­ნა­ვენ. ყო­ველ გი­ორ­გო­ბას ტა­ძარ­ში მრევ­ლი ქვეყ­ნის სხვა­დას­ხ­ვა რე­გი­ო­ნი­დან ჩა­დის.

თერ­ჯო­ლა-ტყი­ბუ­ლის და­მა­კავ­ში­რე­ბე­ლი ცენ­ტ­რა­ლუ­რი გზი­დან სა­ლო­ცა­ვამ­დე 4 კი­ლო­მეტ­რამ­დეა. გზა, რო­მელ­საც ტაძ­რამ­დე მიჰ­ყავ­ხარ, კე­თილ­მოწყო­ბი­ლია. ყო­ველ 6 მა­ისს და 23 ნო­ემ­ბერს ამ გზა­ზე მომ­ლოც­ველ­თა უწყ­ვე­ტი ჯაჭ­ვი მი­ე­დი­ნე­ბა. 6 მა­ისს მორ­წ­მუ­ნე­ე­ბი წმინ­და გი­ორ­გის სა­ხე­ლო­ბის სა­ლო­ცავ­ში სათხოვ­ნე­ლად მი­დი­ან, 23 ნო­ემ­ბერს კი - მად­ლო­ბის სათ­ქ­მე­ლად.
ეს ად­გი­ლი არა მხო­ლოდ სი­ლა­მა­ზი­თაა გა­მორ­ჩე­უ­ლი, სა­ლო­ცა­ვი დი­დი მად­ლის მა­ტა­რე­ბე­ლიც ყო­ფი­ლა. რო­გორც ლე­გენ­და გად­მოგ­ვ­ცემს, სო­ფელ გოგ­ნ­ში ყვე­ლა მა­მა­კა­ცი და­ღუ­პუ­ლა და მი­ზე­ზი ვე­რა­ვის გა­უ­გია. სოფ­ლის ერთ მკვიდრს სიზ­მ­რად უნა­ხავს, თქვე­ნი უბე­დუ­რე­ბის მი­ზე­ზი მდი­ნა­რე­ში ეძე­ბე­თო. მარ­თ­ლაც, მდი­ნა­რი­დან წმინ­და გი­ორ­გის ხა­ტი ამო­უბ­რ­ძა­ნე­ბი­ათ და ურემ­ზე და­უბ­რ­ძა­ნე­ბი­ათ. ხა­რე­ბი ყვე­ლა­ზე მა­ღალ ად­გილ­ზე ასუ­ლან და იქ გა­ჩე­რე­ბუ­ლან. სწო­რედ იმ ად­გილ­ზე საყ­და­რი აუგი­ათ. იმა­საც ამ­ბო­ბენ, რომ სა­ლო­ცავს კა­რი რამ­დენ­ჯერ­მე დაჰ­კი­დეს, მაგ­რამ ყო­ველ ჯერ­ზე ჩა­მო­ვარ­და. სწო­რედ ამი­ტომ მას "კა­რუგ­დე­ბე­ლი" უწო­დეს.

23 ნო­ემ­ბერს თა­ვად გახ­ლ­დით გოგ­ნის წმინ­და გი­ორ­გის სა­ხე­ლო­ბის ტაძ­რის მო­სა­ლო­ცად. მომ­ლოც­ვე­ლე­ბის უმ­რავ­ლე­სო­ბას შე­სა­წი­რად ბატ­კა­ნი ან მა­მა­ლი მიჰ­ყავ­და. ამ გზა­ზე, მოწყა­ლე­ბის მთხოვ­ნე­ლიც ბლო­მად იყო და გამ­ცე­მიც.
თა­მარ მე­ფის 1188 წლით და­თა­რი­ღე­ბულ სი­გელ­ში მოხ­სე­ნი­ე­ბუ­ლია გოგ­ნის ცი­ხის­თა­ვი. 1778 წელს მე­ფე სო­ლო­მონ I-ის მე­უღ­ლემ, მა­რი­ამ დე­დო­ფალ­მა გოგ­ნ­ში ღვთის­მ­შობ­ლის მი­ძი­ნე­ბის სა­ხე­ლო­ბის ეკ­ლე­სია ააგო და და­ა­ფუძ­ნა მო­ნას­ტე­რი. სოფ­ლის ჩრდი­ლო­ე­თით, 3 კი­ლო­მეტ­რ­ში შე­მორ­ჩე­ნი­ლია ბერ­ცი­ხის ნან­გ­რე­ვე­ბი.
ამ­ჟა­მად კი წმინ­და გი­ორ­გის სა­ხე­ლო­ბის ტა­ძა­რი შენ­დე­ბა, რო­მე­ლიც ქარ­თუ­ლი ჩუ­ქურ­თ­მე­ბით უნი­კა­ლუ­რი იქ­ნე­ბა სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში. მა­მა­თა მო­ნას­ტერ­თან ბე­რე­ბის­თ­ვის შენ­დე­ბა კე­ლი­ე­ბიც.

მო­ნას­ტ­რის წი­ნამ­ძღო­ლი, დე­კა­ნო­ზი იოანე რე­ვიშ­ვი­ლი:

- წმინ­და გი­ორ­გის სა­ხე­ლო­ბის მო­ნას­ტე­რი VII სა­უ­კუ­ნე­ში აუშე­ნე­ბი­ათ. იყო პე­რი­ო­დი, რო­ცა გე­ლა­თის მო­ნას­ტერს ექ­ვემ­დე­ბა­რე­ბო­და. აქ არის ძვე­ლი მო­ნას­ტე­რი, რო­მელ­საც ნა­საყ­დ­რალს ეძა­ხი­ან და გან­დე­გი­ლი ბე­რე­ბის საცხოვ­რე­ბე­ლი ად­გი­ლი იყო. ამ­ბო­ბენ, რომ ამ სა­ლო­ცავ­ში წმინ­და გი­ორ­გის თა­ვის ქა­ლა იყო დაბ­რ­ძა­ნე­ბუ­ლი. და­ვით ულუ­სა და და­ვით ნა­რი­ნის მე­ფო­ბის პე­რი­ოდ­ში შე­მო­ე­მა­ტა წმინ­და­ნის მენ­ჯის ძვა­ლი. აქ წირ­ვა წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში აღევ­ლი­ნე­ბო­და. მორ­წ­მუ­ნე­ებ­მა წი­ნაპ­რე­ბი­დან გად­მო­ცე­მით იცოდ­ნენ ტაძ­რის სას­წა­ულ­მოქ­მე­დი ძა­ლის შე­სა­ხებ. აქ უშ­ვი­ლო წყვი­ლებს, დავ­რ­დო­მი­ლებს, და­სა­ო­ჯა­ხე­ბელ ახალ­გაზ­რ­დებს ხში­რად შეხ­ვ­დე­ბით. სა­ლო­ცა­ვის მიმ­დე­ბა­რე ტე­რი­ტო­რი­ა­ზე ბევ­რი ძვე­ლი ურ­თხ­მე­ლია, გარ­კ­ვე­ულ­წი­ლად ესეც ამ სა­ლო­ცა­ვის სიძ­ვე­ლე­ზე მი­ა­ნიშ­ნებს. იშ­ვი­ა­თია, ურ­თხ­მე­ლის ტყე ასე­თი სა­ხით სად­მე იყოს შე­მორ­ჩე­ნი­ლი, რად­გან ურ­თხ­მე­ლის მა­სა­ლა ძვი­რად ღი­რე­ბუ­ლია. ამ ტე­რი­ტო­რი­ას ვერ ეხე­ბოდ­ნენ.

- ტა­ძარს "კა­რუგ­დე­ბე­ლი" რო­გორ და­ერ­ქ­ვა?

- სოფ­ლის მცხოვ­რებ­ლებ­მა მო­ინ­დო­მეს, ტაძ­რის­თ­ვის კა­რი და­ე­კი­დათ, წვი­მის დროს ტა­ძარ­ში პი­რუტყ­ვი თავ­შე­სა­ფა­რებ­ლად რომ არ შე­სუ­ლი­ყო. კა­რი შე­ა­ბეს, მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, იცოდ­ნენ მას "კა­რუგ­დე­ბელს" უწო­დებ­დ­ნენ. ერ­თხელ და­კი­დეს, ჩა­მო­ვარ­და, შემ­დეგ იგი­ვე გა­მე­ორ­და. და­უ­და­რაჯ­დ­ნენ, იქ­ნებ კარს ვინ­მე აგ­დებ­სო, დაღ­ლი­ლებს წა­მი­ე­რად წას­თ­ვ­ლი­მათ. უეც­რად, ხმა გა­ი­გო­ნეს, და­ი­ნა­ხეს საყ­დარს კა­რი ჩა­მო­ვარ­დ­ნო­და, გარ­შე­მო ყველ­გან და­ი­ა­რეს და უცხო ვე­რა­ვინ შე­ნიშ­ნეს. მო­გეხ­სე­ნე­ბათ, სა­ღა­მოს ლოც­ვის შემ­დეგ, ეკ­ლე­სი­ე­ბი იკე­ტე­ბა. ამ სა­ლო­ცავ­ში ადა­მი­ანს ნე­ბის­მი­ერ დროს აქვს შე­საძ­ლებ­ლო­ბა მო­ვი­დეს, წმინ­და გი­ორ­გის შეს­თხო­ვოს მო­ი­ლო­ცოს და გუ­ლი მო­ი­ო­ხოს. "კა­რუგ­დე­ბე­ლის" და­ნიშ­ნუ­ლე­ბა ეს არის.

- სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში სხვა ტა­ძა­რი თუ არ­სე­ბობს, რო­მელ­საც კა­რი არა აქვს?

- რო­გორც ვი­ცი, არ არ­სე­ბობს. ეპარ­ქი­ა­ში გვაქვს 9-კა­რი­ა­ნი მაცხოვ­რის ტა­ძა­რი. ეს არის გო­დო­გან­ში. ერ­თი 9-კა­რი­ა­ნი ტა­ძა­რი აქ არის და მე­ო­რე - ტაო-კლარ­ჯეთ­შია. თბი­ლის­ში ერთ-ერთ მუ­ზე­უმ­ში ინა­ხე­ბა მო­ჩუ­ქურ­თ­მე­ბუ­ლი ქვე­ბი, რომ­ლებ­ზეც ხალ­ხი ლო­ცუ­ლობ­და. თავ­და­პირ­ვე­ლად იყო ვა­რა­უ­დი, რომ ბაგ­რა­ტის ტაძ­რი­დან იყო ის ქვე­ბი წა­ღე­ბუ­ლი, მაგ­რამ აღ­მოჩ­ნ­და, რომ ჩვე­ნი ეკ­ლე­სი­ი­და­ნაა.

- რო­მელ ქვებს გუ­ლის­ხ­მობთ?

- ძვე­ლი ტა­ძა­რი რომ და­ინ­გ­რა, მი­სი ქვე­ბი დარ­ჩა და მორ­წ­მუ­ნე­ე­ბი მას­ზე ლო­ცუ­ლობ­დ­ნენ.

- სა­ლო­ცა­ვის სა­ხუ­რავ­ზე მამ­ლე­ბის შეს­მა, ხე­ებ­ზე ფე­რა­დი ლენ­ტე­ბის შებ­მის ტრა­დი­ცია რო­დი­დან დამ­კ­ვიდ­რ­და?

- ეს მა­ინც წარ­მარ­თუ­ლია. კო­მუ­ნის­ტე­ბის დროს, ამ მხრივ სრუ­ლი გა­უ­გებ­რო­ბა იყო. თა­ვა­დაც ხე­დავთ, აქ­ვე ახალ ტა­ძარს ვა­შე­ნებთ, რო­მე­ლიც წმინ­და გი­ორ­გის სა­ხე­ლო­ბის იქ­ნე­ბა. მას­ზე და­ახ­ლო­ე­ბით ისე­თი ჩუ­ქურ­თ­მე­ბია, რო­გო­რიც ბა­რა­კონ­სა და ნი­კორ­წ­მინ­და­ში. ეს ორი ტა­ძა­რი ჩუ­ქურ­თ­მე­ბით გა­მორ­ჩე­უ­ლია. გარ­და ამი­სა, ამ მო­ნას­ტ­რის კედ­ლებ­ზე ყვე­ლა ის ქარ­თუ­ლი ჩუ­ქურ­თ­მა იქ­ნე­ბა და­ტა­ნი­ლი, რომ­ლე­ბიც მო­ვი­ძი­ეთ. ტა­ძა­რი ბაგ­რა­ტის ტა­ძარ­ზე მა­ღა­ლი გა­მო­დის. პირ­ვე­ლი სარ­თუ­ლის 9 მეტ­რი მი­წა­შია, სა­დაც სა­ბარ­ძი­მე ღვი­ნო­ე­ბის მარ­ნის მოწყო­ბას ვგეგ­მავთ. ტა­ძა­რი უმე­ტე­სად შე­მო­წი­რუ­ლო­ბე­ბით შენ­დე­ბა. მთავ­რო­ბაც აქ­ტი­უ­რა­დაა ჩარ­თუ­ლი, ტაძ­რამ­დე მო­სას­ვ­ლე­ლი გზა გაგ­ვი­კე­თეს.
ალექ­სან­დ­რე სვინ­ტ­რა­ძე სო­ფელ ჭოგ­ნა­რი­და­ნაა, 7-კა­ცი­ა­ნი ჯგუფ­თან და 8 მო­ჩუ­ქურ­თ­მეს­თან ერ­თად ტაძ­რის მშე­ნებ­ლო­ბა­ზე მუ­შა­ობს.
- ის­ტო­რი­ულ წყა­რო­ებ­ში გოგ­ნი მოხ­სე­ნი­ე­ბუ­ლია IV სა­უ­კუ­ნი­დან. გად­მო­ცე­მის თა­ნა­ხ­მად, ამ სო­ფელ­ში 2 000 მებ­რ­ძო­ლი ბე­რი ცხოვ­რობ­და და 4 სა­ლო­ცა­ვი და ცი­ხე იყო. დღეს ზო­გი­ერ­თის მხო­ლოდ ნან­გ­რე­ვე­ბია შე­მორ­ჩე­ნი­ლი. ამ სო­ფელ­ში მცხოვ­რე­ბი ბე­რე­ბის დამ­სა­ხუ­რე­ბა იყო, მე­ფე სო­ლო­მონ­მა ხრე­სი­ლის ომი რომ მო­ი­გო. გოგ­ნის წმინ­და გი­ორ­გის სა­ხე­ლო­ბის სა­ლო­ცავს დი­დი ძა­ლა აქვს მსწრაფ­ლ­შემ­ს­მე­ნე­ლია. უმე­ტე­სად, დავ­რ­დო­მი­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბი და ის ახალ­გ­აზრ­დე­ბი მო­დი­ან, რომ­ლებ­საც შვი­ლე­ბი არ ჰყავთ. წმინ­და გი­ორ­გი სათხო­ვარს ბევრს უს­რუ­ლებს. მოხ­და ასე­თი შემ­თხ­ვე­ვაც, კა­ცი ყა­ვარ­ჯ­ნე­ბით ამო­ვი­და, ილო­ცა და უკან ხელ­ჯო­ხით გაბ­რუნ­და. ტა­ძარს ბევ­რი მორ­წ­მუ­ნე ცხვარ­სა და მა­მალს სწი­რავს, რომ­ლე­ბიც სა­ლო­ცა­ვის მიმ­დე­ბა­რე ტე­რი­ტო­რი­ა­ზე ისე და­დი­ან, ნა­დი­რიც კი არ ჭამს. ამ დროს, სოფ­ლის მცხოვ­რებ­ლებს პი­რუტყ­ვი ღა­მე გა­რეთ რომ დარ­ჩეს, დი­ლით ნა­დი­რის­გან დაგ­ლე­ჯი­ლი დახ­ვ­დე­ბა. სა­ლო­ცა­ვის გვერ­დით დი­დი ჯვა­რია აღ­მარ­თუ­ლი. იმ ჯვრის ძირ­ში რამ­დე­ნი­მე ქვაა. სო­ფელ­ში ერ­თი დავ­რ­დო­მი­ლი ბი­ჭი ცხოვ­რობ­და, გვა­რად რო­ბა­ქი­ძე იყო, წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში ვერ და­დი­ო­და. მას წმინ­და გი­ორ­გი გა­მო­ეცხა­და და უთხ­რა, ამ ად­გილ­ზე ტა­ძა­რი უნ­და აიგო­სო. პირ­ვე­ლი ლო­დი თა­ვად ამ დავ­რ­დო­მილ­მა ბიჭ­მა ამო­ი­ტა­ნა. მან გავ­ლა შეძ­ლო.

- მშე­ნე­ბა­რე ტაძ­რის შე­სა­ხებ რას გვეტყ­ვით?

- პატ­რი­არ­ქის მოთხოვ­ნით, ამ ტა­ძარ­ზე ყვე­ლა ჩუ­ქურ­თ­მა VIII სა­უ­კუ­ნემ­დე პე­რი­ო­დი­საა. სამ­შე­ნებ­ლო სა­მუ­შა­ო­ებს ზუ­რაბ ბუცხ­რი­კი­ძე (თერ­ჯო­ლის რა­ი­ო­ნის ყო­ფი­ლი დე­პუ­ტა­ტი) ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლობს. ჩუ­ქურ­თ­მე­ბის ზო­გი­ერ­თი ნი­მუ­ში ჩა­მო­ტა­ნი­ლია ოშ­კი­დან და საზღ­ვ­რებს გა­რეთ არ­სე­ბუ­ლი ქარ­თუ­ლი მო­ნას­ტ­რე­ბი­დან. გუმ­ბათ­ში თა­მა­რის ჯვა­რია გა­მო­სა­ხუ­ლი. გა­რე ფა­სად­ზე გა­მო­ი­სა­ხე­ბა ყვე­ლა წმინ­და ქარ­თ­ვე­ლი მე­ფე და ყვე­ლა წმინ­და ან­გე­ლო­ზი. ში­და კე­დელ­ზე წმინ­და გი­ორ­გის ბორ­ბალ­ზე გაკ­ვ­რი­სა და წა­მე­ბის სცე­ნა იქ­ნე­ბა გა­მო­სა­ხუ­ლი. ტაძ­რის მშე­ნებ­ლო­ბა­ზე ვინც ვმუ­შა­ობთ, უმე­ტე­სო­ბა ერ­თი სოფ­ლი­დან, ჭოგ­ნა­რი­დან ვართ. ერთ სკო­ლა­ში ვსწავ­ლობ­დით, ერ­თი ასა­კი­სა­ნი ვართ. ზო­გი­ერ­თის­თ­ვის ეს მე­სა­მე ტა­ძა­რია, რო­მელ­ზეც მუ­შა­ობს, ზო­გი­ერ­თის­თ­ვის - მე­ოთხე. ჩვენ­თა­ნაა მო­ჩუ­ქურ­თ­მე, გია ბა­სი­ლა­ძე. მას დი­დი გა­მოც­დი­ლე­ბა აქვს, სვე­ტიცხოვ­ლის სამ­რეკ­ლო მი­სი აგე­ბუ­ლია.

თა­მუ­ნა კვი­ნი­კა­ძე
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (1)
05.05.2016
საინტერესოა, შეგეწიოთ წმინდა გიორგი!
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
გაიცანით "მის ემიგრანტი", სამი შვილის დედა მარიამ ჭიღვარია
"ამ გუნდმა დაინახა ჩემში მოტივაცია, რომ ჩემი სოფლის განვითარებაში ჩავერთო"
"დღეს ეს ქალაქი მხოლოდ შავი "პრადოებისთვის" და მათი პატრონებისთვისაა კომფორტული"
ვინ არის ნათია რიგვავა, რომელსაც სოციალურ ქსელში აკრიტიკებენ?
"ჩვენს სასმელს ახალგამომცხვარი პურის, თაფლისა და ვანილის არომატი აქვს"
ანუ რამდენად "წმინდა საქმეა ალპური მათხოვრობა"
"ვისურვებდი, საქართველოში ხელგაწვდილი უსინათლოები აღარ გვყავდეს"
"ემიგრანტობა იოლი არ გახლავთ და მეც დავიდგი ეს მძიმე უღელი"
ახალგაზრდა მამაკაცს ჩვენი დახმარება სჭირდება
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2538 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2658 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
9 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
6 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
4 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
4 კომენტარი
გამოკითხვა
გქონიათ თუ არა იმედგაცრუება სიყვარულში?
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
2570 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2451 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1219 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1208 კომენტარი