"ტიტების სამოთხე" - "ჯოჯოხეთში"
font-large font-small
"ტიტების სამოთხე" - "ჯოჯოხეთში"
ე.წ. სამხრეთ ოსეთის "საზღვრიდან" სამიოდე კილომეტრში, კონფლიქტის ზონაში, სოფელ ბრეძაში ცხოვრობს 54 წლის ალექსანდრე მეყანწიშვილი, რომელიც რამდენიმე ათეული წელია, ყვავილების ბიზნესით არის დაკავებული... როგორც თავად ამბობს, დაცარიელებულ სოფელში ის და მისი მეუღლე ფერად-ფერად ტიტებში დაფუსფუსებენ და ქვეყნის სატკივარს უყვებიან... ჩვენი რესპონდენტის თქმით, ამ საქმეს ჯერ კიდევ მისი მშობლები უძღვებოდნენ და ამიტომაც, ყვავილებთან ურთიერთობა ისეთივე მშობლიურია მისთვის, როგორიც იქაური მიწა-წყალი...

ალექსანდრე მეყანწიშვილი:
- ჩემი სოფლიდან ადმინისტრაციულ საზღვრამდე, დაახლოებით 3 კმ-ია. კონფლიქტის ზონაა. გასწვრივ კიდევ სამი სოფელია - ატოცი, ფხვენისი და კოდა, საიდანაც რუს მესაზღვრეებს მუდმივად მიჰყავთ ადგილობრივები ე.წ. საზღვრის გადაკვეთის გამო. ზოგს ბოჩოლა გაექცევა, ზოგი წინაპრის საფლავზე გადავა, არავის ინდობენ, - სტაცებენ ხელს და იქითა მხარეს მიათრევენ... სტრესს რომ თავი დავანებოთ, ჯარიმის გადახდა უწევთ, რაც აქაური შემოსავლის კვალობაზე საკმაოდ რთულია.
ერთი სიტყვით, ადვილი არ არის აქ ცხოვრება, მაგრამ აქ დავიბადე და გავიზარდე. ჩემი წინაპრის საძვალე აქ არის, - მშობლები აქ ცხოვრობდნენ, მათაც ყვავილების მეურნეობა ჰქონდათ. ჩემს ოჯახს, 1980 წლიდან წითელი ტიტა მოჰყავდა, რომელიც იმ წლებში მეურნეობაში მოუტანიათ. რაღაც დროის განმავლობაში გაახარეს, შემდეგ მიივიწყეს... ჩემს მშობლებს კი ისე შეუყვარდათ, მათმა მოყვანილმა ტიტებმა მთელი საბჭოთა კავშირი მოიარა, ძალიან ბევრი კლიენტი ჰყავდათ სომხეთსა და აზერბაიჯანში, ასევე, რუსეთის უამრავ ქალაქში.
მათი გზა მე გავაგრძელე, - წლებია, სათბური მაქვს. ჰოლანდიიდან ჩამოვიტანე ბოლქვები და თესლი. კიდევ მინდოდა გაფართოება, მაგრამ საკმარისი თანხა არ მქონდა და UშAID-მა მომცა. პროექტის ფარგლებში მივიღე სათბურის გადასახურად საჭირო მასალები და სარწყავი სისტემა. ასევე, გავიარე ტრენინგი დახურულ გრუნტში მოსავლის მოყვანის თანამედროვე ტექნოლოგიების შესახებ... ახლა ჩამოტანილ ბოლქვებსაც ჩავრგავ და მათი დარდი არ მექნება. როდესაც ბაზარზე გადიხარ, მრავალფეროვნება აუცილებელია, სხვანაირად თავს ვერ დაიმკვიდრებ.
- სად გადის თქვენი ყვავილები?
- საქართველოს რამდენიმე ქალაქში, - თბილისში, ქუთაისსა და ზუგდიდში. მოთხოვნა არის, მაგრამ მეტს ვეღარ ვწვდები... უფრო ადრე, საბჭოთა კავშირის დროს, სოხუმშიც მიმქონდა და სხვადასხვა საბჭოთა ქვეყნებში. ერევანში ძალიან მოთხოვნადი იყო... ბოლო წლებში ხალხს გაუჭირდა და მოთხოვნამ ცოტათი იკლო. როდესაც ადამიანს უჭირს, ყვავილის გარეშე როგორღაც გაძლებს და პროდუქტის შეძენას ამჯობინებს... 54 წლის ვარ, ამ საქმეში საკმაოდ დიდი გამოცდილება მაქვს და გული მტკივა, რომ ასეა. მთავარია, საქართველომ ამოისუნთქოს, ქვეყანა გამთლიანდეს და ყვავილიც დაირგვება და გაიყიდება კიდეც...
- მხოლოდ ტიტა გაქვთ თუ სხვა ყვავილებიც მოგყავთ?
- სხვა ყვავილებიც მაქვს, - შროშანები, გლადიოლუსები, ისინიც ჰოლანდიიდან შემომაქვს და ვახარებ... დაახლოებით 4 ჰექტარი მიწა მაქვს, მაგრამ ყველგან ყვავილი არ მითესია. 500 კვ მეტრზე მეტი სათბური მაქვს ტიტებისთვის. ახლა უკეთესად ვგეგმავ მის გაკეთებას და ყვავილის ხარისხიც უკეთესი იქნება.
- მუშახელი გყავთ დაქირავებული?
- ხანდახან, როდესაც მჭირდება, დარგვისას და აღებისას, საჭირო სამუშაოები რომ არ დავაგვიანო. ბოლქვებს დროულად უნდა დარგვა, მოვლა. ისე კი, მე და ჩემი ოჯახის წევრები ვყოფნით... ტიტა უფრო ფაქიზი მოსავლელია, გაფრთხილება უნდა. ახლა სათბურის გარეთ დარჩენილი ტიტები გამიფუჭდა, შესცივდათ და წინწკლები გაუჩნდათ... სულ უნდა ეფოფინო და ელოლიავო. დავდივარ მათ შორის, ვესაუბრები და ვეფერები... ყვავილს მარტო მოვლა არ ჰყოფნის, სხვანაირ "ურთიერთობას" მოითხოვს... მიწასაც თავისებური დამუშავება უნდა. მაგალითად, ახლა სათბურში მიწა გამოსაცვლელი მაქვს, - ალაგ-ალაგ ტიტას ბოლქვები დაულპა, რაც იმაზე მიანიშნებს, რომ ეს მიწა ტიტასთვის არ ვარგა და გაისად მთლიანად უნდა გამოვცვალო... სხვა ჯიშის ყვავილი ხარობს, ტიტა კი, მიწის ხარისხზე თავისი ნაზი ფურცლებით გესაუბრება... ორი ვარიანტი მაქვს: მიწის გამოცვლა ან შეწამვლა, მაგრამ ვერ მივაგენი ნივთიერებას, რომელიც მიწის ხარისხს გააუმჯობესებს...
- მიწა ბერდება?
- დიახ, ბერდება, ოღონდ მხოლოდ ტიტასთვის...
- კონფლიქტის ზონაში ცხოვრობთ, რა პრობლემების წინაშე დგებით?
- სოფელი იცლება... გაიხედავ და სახლი დაკეტილია, ეზოში ბავშვების ჟრიამული მენატრება... გაზი შემოიყვანეს, წყალი გააკეთეს, გზაც არის, მაგრამ გარშემო ყველაფერი ნელ-ნელა კეთდებოდა, რაც საკმარისი არ აღმოჩნდა, ხალხი რომ დარჩენილიყო. ორი შვილი მყავს, ბიჭი და გოგო. ბიჭი დაოჯახებულია, მე ვთხოვე, თბილისში ეცხოვრათ. ერთი სული აქვთ, აქეთ ჩამოვიდნენ, მაგრამ რა უნდა გააკეთონ აქ? ჩვენს სოფელს ფხვენისი, ატოცი და კოდა ესაზღვრება და იქიდან პანტაპუნტGzaPressით მიჰყავთ ადგილობრივები. 2008 წლის ომის დროს, ჩემს სოფელში სახლები არ დაუწვიათ, მაგრამ ხალხი შეშინდა და აქაურობა დაიცალა. მოსავალი გაფუჭდა, მაგრამ რადგან სოფელი გადავრჩით, ვინღა ჩიოდა? ჩემი სოფლის გარშემო უამრავი სახლი დაწვეს...
ისე კი, რუსები რომ არ გვიშლიდნენ, მშვიდობიანი მოსახლეობა ერთ თვეში გამოვნახავთ საერთო ენას და ისევ მშვიდობიანად ვიცხოვრებთ, მაგრამ ვინ გვიშვებს...
- სოფელი როგორ ცხოვრობს, რა არის არსებობის წყარო?
- მესაქონლეობა და მიწათმოქმედება. უმუშევრობაა... მიწას რომ ამუშავებ, ან გაგიმართლებს, ან - არა... შარშან გვალვა იყო და ძალიან დავზარალდით... ხალხს სტიმული არა აქვს, იმხელა სოფელია და კანტიკუნტად შეხვდები ადამიანებს. სკოლა 1980 წელს დავამთავრე, მაშინ 8-წლიან სკოლაში 400 მოსწავლე იყო, ახლა კი 12-წლიანში 20 ბავშვი დადის... როგორ გინდა, სოფელში ამ პირობებში ახალგაზრდა გააჩერო? როცა გვჭირდება, ჩამოდიან და გვეხმარებიან. საოჯახო ბიზნესი გვაქვს და ყველა ჩვენ-ჩვენი საქმით ვართ დაკავებული...
ლალი პაპასკირი
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
"ასეთი შეკითხვაც კი გაჩნდა: ღმერთმა თუ ასეთი შვილი გაჩუქა, რატომ ჩაერიე, რატომ დაუბრუნე მას სმენა?"
"პრესტიჟული სახლები ძირითადად ცენტრალურ უბნებში იყიდებოდა"
"უკანონო მფლობელობიდან ნივთის გამოთხოვის თაობაზე სასამართლო დავა საკმაოდ რთული და მტკივნეული პროცესია მორალური თვალსაზრისითაც"
"დედა ციხიდან რომ გამოვიდა, მასთან ვიყავით, მაგრამ მიგვატოვა და მზრუნველობა ნათლიამ იკისრა..."
დასაკარგი არაფერი მქონდა და ყველა პრობლემაზე ვწერდი და ვლაპარაკობდი
როგორ აფასებს ეკა ბესელია ქვეყანაში მიმდინარე აქციებს
12 ათასი მცენარე უფრო მეტ ეფექტს მოიტანს, ვიდრე 100 ათასი პატარა ნერგი
"ხალხს მაინც რომ მისდევდნენ და ისევ ესროდნენ, ეს რა საჭირო იყო?"
"ახალგაზრდების ხმა იკარგება მაშინ, როცა სხვები სკამებს ებღაუჭებიან"
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2531 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2655 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
4 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
5 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
1 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
202 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2445 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1207 კომენტარი