16 წლის მოზარდი, რომელიც წითელას გამო ლოგინს მიეჯაჭვა
font-large font-small
16 წლის მოზარდი, რომელიც წითელას გამო ლოგინს მიეჯაჭვა
არავის ვამტყუნებ, ჩემი შვილის დიაგნოზის დადგენა ძალიან ძნელი იყო...

რამდენიმე წელია, რაც 16 წლის დათო კიპაროიძე ლოგინს მიეჯაჭვა, მანამდე კი ისიც ისე ლაღად ცხოვრობდა, როგორც მისი თანატოლები. დათოს პრობლემებზე მამამისი, ზურა კიპაროიძე გვესაუბრა და "გზის" მკითხველებს დახმარების თხოვნით მიმართა:
- 11 თვის იყო ჩემი შვილი, წითელა რომ შეხვდა. ვიდრე 12 წლის გახდებოდა, ჩვეულებრივად ვცხოვრობდი. დათო ცეკვავდა, სკოლაში დადიოდა, ეკლესიაში სტიქაროსნობა უნდოდა, მაგრამ ყველაფერი ოცნებად დარჩა. ახლა 16 წლისაა და განუკურნებელი სენი აღმოაჩნდა. დათომ თავი დაარტყა სკოლაში და აქედან დაიწყო ჩვენი უბედურება: თავის ტკივილები დაეწყო და ასე მოვხვდით იაშვილის სახელობის კლინიკაში, სადაც სითხე აუღეს ხერხემლიდან და გერმანიაში გაგზავნეს, საიდანაც 2 კვირაში მოგვივიდა უმძიმესი დიაგნოზი - მასკლერიზებული პანენცეფალიტი...
წავიყვანეთ თურქეთში, ანკარაში და იქ დაგვისვეს დიაგნოზი, რომლის მიხედვითაც გავიგეთ, რომ უკეთესობაზე არ უნდა გვეფიქრა... ფაქტობრივად, სასიკვდილო განაჩენი გამოგვიტანეს... დათოს აქამდე სახლში ვუვლიდი, ახლა კი ძალიან დამძიმდა. 3 თვეა "ციციშვილში", რეანიმაციულ განყოფილებაში წევს. დათო ვეღარ ხედავს, ვერ ჭამს, 4 წელია უკვე ზონდით კვებაზეა. ყელში უდგას სასუნთქი აპარატი, დასუსტებული აქვს ყველა ორგანო. მოკლედ, რაღა ბევრი გავაგრძელო, უმძიმეს მდგომარეობაშია. რომ არა ასეთი უკიდურესი გასაჭირი, დახმარების თხოვნა გამიჭირდებოდა.

ნანა კიპაროიძე, დათოს დედა:
- ჩემი უბედურების ამბავი მძიმე მოსასმენია, ამიტომაც დღემდე არც მინდოდა, ხალხი შემეწუხებინა. ახლა კი აუცილებლად უნდა ვითხოვო დახმარება, თორემ შვილი მომიკვდება... თურმე წითელას ბაქტერიამ ჩემი შვილის ტვინში დაიბუდა და როდესაც დათომ გარკვეულ ასაკს მიაღწია, მაშინ "გაიღვიძა". ექიმებმა მითხრეს: თუ ბავშვს წლის ასაკამდე ისე შეხვდება წითელა, რომ აცრილი არ არის, შეიძლება პანენცეფალიტი განუვითარდეს, მაგრამ ეს ძალზე იშვიათი შემთხვევააო. ამ იშვიათში ჩემი უბედური შვილიც მოხვდა. ეს რომ ჩემი ბრალი ყოფილიყო, ალბათ თავს მოვიკლავდი, მაგრამ წითელას აცრა მხოლოდ 1 წლის ასაკში კეთდება, ჩემი შვილი კი წლისაც არ იყო, როდესაც ინფექცია შეხვდა.
მეხუთე კლასში იყო, სკოლიდან რომ დამირეკეს, - ბავშვი ბუფეტში წაიქცაო. არც მახსოვს, სკოლამდე როგორ მივედი. ბავშვი უკვე გონზე მოსული დამხვდა, მაგრამ შუბლზე პატარა ჭრილობა ჰქონდა. მითხრა, დედიკო, ლიმონათს ვსვამდი და უცებ წავიქეციო. იმ დღესვე თბილისში წამოვიყვანე. კომპიუტერული ტომოგრამა გადაუღეს და მითხრეს, საშიში არაფერიაო.
- ანუ ვერ მიხვდნენ, რა სჭირდა...
- დიახ, მაგრამ არავის ვამტყუნებ, ჩემი შვილის დიაგნოზის დადგენა ძალიან ძნელი იყო... თუმცა, იმ დღეს სურამს რომ ვუახლოვდებოდი, ბავშვს ისეთი ეპილეფსიური შეტევა დაეწყო, მანქანა უკან მოვაბრუნეთ და იაშვილის სახელობის საავადმყოფოში დავბრუნდით. იქიდან უკვე ინგოროყვას საავადმყოფოს მივადექით, სადაც ერთი თვე ჩემს შვილს რაღაც პროცედურებს უტარებდნენ. სულ ბოლოს ჟვანიას სახელობის საავადმყოფოში ექიმმა ყველაფერი რომ გამომკითხა და წითელას აუცრელობაზე გაიგო, ჯერ თავში შემოირტყა ხელი, მერე კი თავის სტუდენტებს მიუბრუნდა, ამ პაციენტს პანენცეფალიტი ჰქონია, ეს კი ფატალურად მთავრდებაო. ცუდად გავხდი...
რაღაც პერიოდის შემდეგ ბავშვი გონებას უკვე დღეში რამდენჯერმე კარგავდა, ხანდახან თვალებს გაახელდა და გაკვირვებული მეტყოდა, - დედიკო, შენი ხმა მესმის, რა გაყვირებსო?! ერთ დღეს კი სამუდამოდ გაითიშა. აქამდე ჩემი ხელის შეხებას გრძნობდა, მაგრამ ახლა ამაზეც არ აქვს რეაქცია...
- საზოგადოების მხარდაჭერა გჭირდებათ...
- დიახ. მეუღლე მუშაობს, თავს არ ზოგავს - დღისით სამსახურშია, ღამით "ტაქსაობს", მაგრამ ფულის სესხება მაინც გვიწევს. გთხოვთ დაგვეხმაროთ, რომ ბოლომდე ვიბრძოლოთ შვილის სიცოცხლისთვის.

P.S. თუ ამ ოჯახის დახმარების სურვილი გაგიჩნდებათ, თანხის გადარიცხვას შეძლებთ "საქართველოს ბანკში", კიპაროიძე ნანას სახელზე გახსნილ ანგარიშის ნომერზე: GE23BG0000000161584839.
ასევე, შეგიძლიათ ოჯახს დაურეკოთ ტელეფონის ნომერზე: 5(98) 38.30.65. წინასწარ გიხდით მადლობას.
ლიკა ქაჯაია
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
ბუნება ბევრ რამეს გვასწავლის, მაგრამ ჩვენ ყურს არ ვუგდებთ
ნინო ბურჯანაძე პოლიტიკასა და პირად თემებზე
ელენე თევდორაძის გულახდილი ინტერვიუ - ვის აწყობდა გზიდან ზურაბ ჟვანიას ჩამოშორება
სოხუმი უკვე აღებული იყო. მამა და ბიძაც ჩვენთან ერთად წამოვიდნენ
რას ურჩევს ელენე თევდორაძე სალომე ზურაბიშვილს
შარშან დაქორწინდნენ, უამრავი ოცნება, გეგმა ჰქონდათ
საპყრობილეში ყოფნისას ადამიანი წუთებს და წამებსაც კი ითვლის
თარაშ მუკბანიანის ოჯახის პასუხი სალომე ზურაბიშვილს
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2532 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2656 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
7 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
5 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
3 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
970 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2446 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1207 კომენტარი