ზღვარზე
ზღვარზე (XIX ნაწილი)
- ვერ მიცანი, დედა? - ვუთხარი ცივად. ის ამ სიტყვების გაგონებაზე ისე გაფითრდა, თითქოს დანა გამომესვას მისთვის ყელში. წამოიკივლა და ხელი რომ არ შემეშველებინა, ჩემს ფეხებთან გაიშოტებოდა.
იქვე მდგომი კაცი მომეშველა და მის მანქანაში ჩავსვით, წყალიც მოარბენინა, კრიჭა რომ გაგვეხსნა მისთვის...
ზღვარზე (XVIII ნაწილი)
უეცრად წამოვხტი და არც კი ვიცი, როგორ შევძელი, მაგრამ ხელი დავუჭირე:
- არ გაბედო და არ დამარტყა, თორემ შეიძლება, მანამდე მოგკლა, სანამ გაიგებ, ვირუსით დაინფიცირება შენც გემუქრება თუ არა...
მოგკლავ და არ ვიდარდებ იმაზე, რაც ამას მოჰყვება, რადგან უკვე სიკვდილს ჩავხედე თვალებში და ამის შემდეგ ციხით ვერავინ შემაშინებს...
ზღვარზე (XVII ნაწილი)
- მკურნალობის კურსს გადიხარ?
- ჰო. პროფილაქტიკური შემოწმებები და წამლები უფასოა, თორემ კარგა ხნის წინ გაიყიდებოდა ჩემი ბიზნესი, ისეთი ძვირია ყველაფერი. შენც აღრიცხვაზე უნდა დადგე, ფსიქოლოგთანაც იარო და ასე ისწავლი რეალობაში ცხოვრებას.
ზღვარზე (XVI ნაწილი)
ოფიციანტმა სადილი მოგვიტანა და დარბაზის სიღრმისკენ გაგვახედა, სადაც სამი მამაკაცი ეჯდა მაგიდას:
- აი, იმ ბატონებმა გადაიხადეს თქვენი სუფრის და საჩუქრად ძვირფასი ლიქიორიც გამომატანეს...
ზღვარზე (XV ნაწილი)
ფრთხილად გავხსენი ვარდისფერი ბაფთით შეკრული ბლოკნოტი. "ჩემს შვილს, ყველაზე საყვარელსა და ახლობელს - ჩემს პატარა ნიაკოს!" - ეწერა თავფურცელზე...
ზღვარზე (XIV ნაწილი)
პლაჟზე საღამო ხანს გავედი. ვიბანავე და სითბოშერჩენილ ქვიშაზე წამოწოლილს ჩამთვლიმა, მაგრამ მაინც ვიგრძენი, როგორ მომიჯდა გვერდით ვიღაც...
ზღვარზე (XIII ნაწილი)
- გამომყვები ცოლად? - არ ველოდი ასეთ მდგომარეობაში მყოფისგან მსგავს წინადადებას და დავიბენი:
- მეხუმრები?
ზღვარზე (XII ნაწილი)
მისმენდა და რატომღაც ერთი სიტყვაც არ უთქვამს საპასუხოდ, ისე წამოდგა და წავიდა. გამიკვირდა, მაგრამ არ შევაჩერე, მიუხედავად გაჩენილი კითხვებისა... ბოლოს და ბოლოს, რა მნიშვნელობა ჰქონდა, რა იფიქრა, ან რა გადაწყვიტა, თუ მასთან ყოფნა არ მინდოდა და ასე ადვილად შევძელი მისი "თავიდან მოშორება?!"
ზღვარზე (XI ნაწილი)
ბავშვი, რა თქმა უნდა, ლევანისი იყო და რომ გაეგო, ფეხმძიმედ ვიყავი, არც აბორტს გამაკეთებინებდა და არც გაშვილებაზე დამთანხმდებოდა. მარტოც რომ დარჩენილიყო, მაინც გაზრდიდა, რადგან სიგიჟემდე უყვარდა თავისი შვილები. მე კი ვერც ამას ავიტანდი, - თუ ჩემ გვერდით არ იქნებოდა ჩემი შვილი, არც ჩემს სიახლოვეს უნდა ყოფილიყო...
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2530 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2655 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
3 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
4 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
1 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.