"ქუ­ჩა­ში მო­მა­ძა­ხეს, თენ­გოს საყ­ვა­რე­ლო­ო"
font-large font-small
"ქუ­ჩა­ში მო­მა­ძა­ხეს, თენ­გოს საყ­ვა­რე­ლო­ო"
"ინ­ტე­ლექ­ტუ­ა­ლუ­რი თა­მა­შე­ბი დი­დად არ მიყ­ვარს"

მსა­ხი­ო­ბი ნი­ნო ოკუ­ჯა­ვა ამ­ბობს, რომ ბო­ლო პე­რი­ოდ­ში მხატ­ვ­რუ­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რის წა­სა­კითხად დრო­ის გა­მო­ნახ­ვა ძა­ლი­ან უჭირს. ის მუდ­მი­ვად გა­და­ღე­ბა­ზეა, აქვს მე­ო­რე სამ­სა­ხუ­რი, სა­დაც ოფის-მე­ნე­ჯე­რის პო­ზი­ცი­ა­ზე მუ­შა­ობს. სამ­სა­ხი­ო­ბო ფა­კულ­ტეტ­ზეც დე­დის რჩე­ვი­თა და მხარ­და­ჭე­რით ჩა­ა­ბა­რა. პრო­ფე­სი­უ­ლი არ­ჩე­ვა­ნით კმა­ყო­ფი­ლია.

- ბავ­შ­ვო­ბა­ში წიგ­ნის სამ­ყა­რო­ში ჩე­მი მეგ­ზუ­რი დე­და იყო. მე­გობ­რე­ბის მი­ერ ნა­ქებ წიგ­ნებ­საც ვკითხუ­ლობ­დი. წა­სა­კითხი ლი­ტე­რა­ტუ­რა გან­წყო­ბის მი­ხედ­ვი­თაც ხში­რად ამირ­ჩე­ვია. ავ­ტო­რე­ბი­დან გა­მორ­ჩე­უ­ლად მიყ­ვარს შექ­ს­პი­რი, ჩე­ხო­ვი, ცვა­ი­გი... დი­დი ინ­ტე­რე­სით ვეც­ნო­ბი ნო­ვე­ლებს, პო­ე­ზია დი­დად არ მიყ­ვარს, მაგ­რამ მაქვს ხოლ­მე პე­რი­ო­დე­ბი, რო­ცა მე­გო­ბა­რი პო­ე­ტის ლექ­სებს სი­ა­მოვ­ნე­ბით ვეც­ნო­ბი.
ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლი პერ­სო­ნა­ჟე­ბი, რე­ა­ლურ სამ­ყა­რო­ში რომ არ­სე­ბობ­დ­ნენ, დი­დი სი­ა­მოვ­ნე­ბით ვი­მე­გობ­რებ­დი პე­პის­თან. მას­თან ერ­თად ვი­გი­ჟებ­დი, ვი­ხა­ლი­სებ­დი. ბავ­შ­ვო­ბა­ში პე­პის ვგავ­დი, მგო­ნია, რომ ჩვენ ერ­თ­მა­ნეთს ყვე­ლა­ზე კარ­გად გა­ვუ­გებ­დით. პე­პის რო­ლი არა­ერ­თხელ მი­თა­მა­შია. მა­მა­კა­ცი პერ­სო­ნა­ჟე­ბი­დან რო­მეო შე­მიყ­ვარ­დე­ბო­და.
ბავ­შ­ვო­ბა­ში დე­დას დავ­ყავ­დი ცეკ­ვა­ზე, სიმ­ღე­რა­ზე, მეტყ­ვე­ლე­ბა­ზე... სცე­ნა, ტა­ში, დარ­ბა­ზი­დან წა­მო­სუ­ლი და­დე­ბი­თი ემო­ცია ძა­ლი­ან მომ­წონ­და. დე­დის მხარ­და­ჭე­რით ჩა­ვა­ბა­რე თე­ატ­რა­ლურ­ში. ექი­მე­ბის გა­რე­მოც­ვა­ში გა­ვი­ზარ­დე, მაგ­რამ მათ გზას არ გავ­ყე­ვი. მა­მა გარ­დაც­ვ­ლი­ლი მყავს, მან მხო­ლოდ ჩე­მი ერ­თი სპექ­ტაკ­ლი ნა­ხა და მო­ე­წო­ნა. დე­და ძა­ლი­ან მგულ­შე­მატ­კივ­რობს, სე­რი­ალს უყუ­რებს და რჩე­ვებ­საც ხში­რად მაძ­ლევს, ზოგ­ჯერ მა­ქებს კი­დეც.
წა­კითხულ ნა­წარ­მო­ე­ბებ­თან მიბ­რუ­ნე­ბა მჩვე­ვია. ზო­გი­ერ­თი ნა­წარ­მო­ე­ბი სამ­ჯერ მაქვს წა­კითხუ­ლი. მე­რე უფ­რო კარ­გად მა­მახ­სოვ­რ­დე­ბა.
ინ­ტე­ლექ­ტუ­ა­ლუ­რი თა­მა­შე­ბი დი­დად არ მიყ­ვარს, არც არას­დ­როს მი­თა­მა­შია. ადა­მი­ა­ნე­ბის სა­ხე­ლე­ბის და­მახ­სოვ­რე­ბა ძა­ლი­ან მი­ჭირს. პი­როვ­ნე­ბა ბევ­რ­ჯერ უნ­და ვნა­ხო, რომ მას სა­ხე­ლით მივ­მარ­თო.
ახალ წელს ყო­ველ­თ­ვის შინ ვხვდე­ბი. მხო­ლოდ მე და დე­და ვცხოვ­რობთ და არ მინ­და მარ­ტო დავ­ტო­ვო. წელს გა­მო­ნაკ­ლი­სი მოხ­და, ახალ წელს მე­გობ­რებ­თან ერ­თად ბა­კუ­რი­ან­ში შევ­ხ­ვ­დი. დე­და თა­ვის დას­თან ერ­თად შეხ­ვ­და, ეს სა­კითხი გამ­გ­ზავ­რე­ბამ­დე მო­ვაგ­ვა­რე, რომ იქ მშვი­დად ვყო­ფი­ლი­ყა­ვი.
წი­ნა­სა­ა­ხალ­წ­ლო სამ­ზა­დის­ში ნაკ­ლე­ბად ვერ­თ­ვე­ბი, ალბათ იმიტომ, რომ დე­და ძა­ლი­ან აქ­ტი­უ­რია, 2-3 კვი­რით ად­რე იწყებს ტკბი­ლე­უ­ლი­სა და სა­ა­ხალ­წ­ლო ნივ­თე­ბის შე­ძე­ნას, სახ­ლ­საც თა­ვად რთავს. მე უმ­ნიშ­ვ­ნე­ლოდ თუ ვეხ­მა­რე­ბი, ინ­ტე­რე­სი კი მაქვს, მაგ­რამ მგო­ნია, რომ სამ­ზა­რე­უ­ლო­ში ტრი­ა­ლი არ მე­ხერ­ხე­ბა. ნაძ­ვის ხის დად­გ­მა მიყ­ვარს. ბავ­შ­ვო­ბა­ში მეკ­ვ­ლე­დაც დავ­დი­ო­დი. მე­გო­ბარ­თან 3 წე­ლი მი­ბა­რებ­დ­ნენ, მო­დი, კარ­გი ფე­ხი გაქ­ვ­სო.
ჩე­მი გმი­რი მა­ი­კო სე­რი­ალ­ში ძა­ლი­ან პო­პუ­ლა­რუ­ლია, ქუ­ჩა­ში ყვე­ლა მცნობს, მა­ი­კოს მე­ძა­ხი­ან. ყვე­ლა­ნა­ი­რი ასა­კი­სა და კა­ტე­გო­რი­ის მა­ყუ­რე­ბე­ლი გვყავს. ნე­გა­ტი­უ­რი შე­ფა­სე­ბე­ბი მო­მის­მე­ნია, რა უნ­და ამ გო­გოს, ოჯახს რა­ტომ ან­გ­რევს? ქუ­ჩა­ში მო­მა­ძა­ხეს, თენ­გოს საყ­ვა­რე­ლოო (ი­ცი­ნის). მსა­ხი­ო­ბო­ბის გარ­და, მე­ო­რე სამ­სა­ხუ­რი მაქვს, რე­ა­ლურ ცხოვ­რე­ბა­შიც ოფის-მე­ნე­ჯე­რის პო­ზი­ცი­ა­ზე ვმუ­შა­ობ, მაგ­რამ ვერ ვიტყ­ვი, რომ ეს რო­ლის შექ­მ­ნა­ში ძა­ლი­ან და­მეხ­მა­რა.

- ვინ გა­და­ი­ღო მულ­ტ­ფილ­მი "ფიფ­ქია და 7 ჯუ­ჯა"?
- უოლტ დის­ნე­იმ.
- ტო­კი­ოს ზო­ო­პარ­კი წე­ლი­წად­ში ერ­თხელ ორი თვით იკე­ტე­ბა, რა­ტომ?
- სა­ვა­რა­უ­დო პა­სუ­ხებს მეტყ­ვი?
- ეს რა­მე დღე­სას­წა­ულ­თან არის და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი, და­სუფ­თა­ვე­ბის აქ­ცი­ას­თან თუ უბ­რა­ლოდ ცხო­ვე­ლებს დამ­თ­ვა­ლი­ე­რებ­ლე­ბის­გან ას­ვე­ნე­ბენ.
- ალ­ბათ ცხო­ვე­ლებს ას­ვე­ნე­ბენ, არა?
- დი­ახ. სიტყ­ვას "ზახ­რუ­მა" ხში­რად ამ­ბობ?
- ხში­რად არ ვამ­ბობ.
- სპარ­სუ­ლი სიტყ­ვაა, იცი, რას ნიშ­ნავს?
- რა­ღაც ცუდს ნიშ­ნავს, ზუს­ტი გან­მარ­ტე­ბა არ ვი­ცი.
- "არ­გა­დარ­ჩე­ნას". ზო­ო­ფო­ბია ეს არის ში­ში ცხო­ვე­ლე­ბის მი­მართ, იხ­ტი­ო­ფო­ბია - ში­ში თევ­ზე­ბის მი­მართ, პა­ნო­ფო­ბია - ში­ში ყვე­ლაფ­რის მი­მართ. რი­სი ში­შია გი­ნე­ფო­ბია?
- გი­ნე­კო­ლო­გი­ას­თან ვა­კავ­ში­რებ.
- ანუ?
- ში­ში ქა­ლე­ბის მი­მართ, ხომ?
- დი­ახ. შენ გაქვს რა­მე ფო­ბია?
- და­ხუ­რუ­ლი სივ­რ­ცის ში­ში მაქვს, მეტ­რო­ში ვერ ჩავ­დი­ვარ, ლიფ­ტ­ში ვერ შევ­დი­ვარ. პა­ნი­კუ­რად მე­ში­ნია ობო­ბე­ბის, რომ და­ვი­ნა­ხო, შე­იძ­ლე­ბა ფან­ჯ­რი­დან გა­დავ­ხ­ტე.
- მა­დამ დე სტა­ლის ცნო­ბი­ლი გა­მო­ნათ­ქ­ვა­მი გა­ვიხ­სე­ნოთ. "რო­დე­საც ქა­ლის თვა­ლებ­ში რა­ი­მეს წა­კითხ­ვაა სა­ჭი­რო, მა­მა­კა­ცე­ბის უმ­რავ­ლე­სო­ბა ... აღ­მოჩ­ნ­დე­ბა ხოლ­მე", რო­მე­ლი სიტყ­ვა გა­მოვ­ტო­ვე?
- მხო­ლოდ ერ­თი სიტყ­ვა?
- დი­ახ.
- გა­უ­ნათ­ლე­ბე­ლი?
- არა.
- ბრმა?
- "უ­წიგ­ნუ­რი". შენ შეგ­ხ­ვედ­რია ასე­თი კა­ცე­ბი?
- მე არ შემ­ხ­ვედ­რია, მაგ­რამ მე­გობ­რე­ბის გა­მოც­დი­ლე­ბი­დან ვი­ცი, რომ არ­სე­ბო­ბენ.
- რო­მელ ჟანრს გა­ნე­კუთ­ვ­ნე­ბა ცეკ­ვა "ქარ­თუ­ლი"? სატ­რ­ფი­ა­ლოს, სა­ხუ­მა­როს თუ სა­ო­მარს?
- სატ­რ­ფი­ა­ლოს.
- ვინ და­წე­რა "რე­ვი­ზო­რი" და "მკვდა­რი სუ­ლე­ბი"
- გო­გოლ­მა.
- რო­გორ პი­როვ­ნე­ბას უწო­დე­ბენ ოდი­ო­ზურს?
- მი­უ­ღე­ბელს.
- სარ­დი­ნია, სი­ცი­ლია, კორ­სი­კა, ხმელ­თა­შუა ზღვის ამ კუნ­ძუ­ლე­ბი­დან რო­მე­ლია ყვე­ლა­ზე პა­ტა­რა?
- სარ­დი­ნია, არა?
- კორ­სი­კა. წარ­მო­იდ­გი­ნე, რომ დე­და­მი­წის გარ­შე­მო მოგ­ზა­უ­რობ, აღ­მარ­თი უფ­რო მე­ტი შეგ­ხ­ვ­დე­ბა თუ დაღ­მარ­თი?
- (ი­ცი­ნის) ორი­ვე თა­ნაბ­რად იქ­ნე­ბა.
- გო­ე­თემ მას­ზე თქვა: "ის ჩი­ნე­ბუ­ლი უნ­და იყოს, ან სუ­ლაც არ უნ­და იყოს", შლე­გე­ლი თვლი­და: "ის არის მუ­სი­კა­ლუ­რი გა­მო­ხა­ტუ­ლე­ბა ადა­მი­ა­ნის სუ­ლი­ე­რი მოძ­რა­ო­ბი­სა", რუ­სი პო­ე­ტი ბრი­უ­სო­ვი კი წერ­და: "ის ადა­მი­ა­ნის სიტყ­ვით სარ­გებ­ლო­ბის ხერ­ხ­თა შო­რის, ყვე­ლა­ზე სრულ­ქ­მ­ნი­ლი­ა". რის შე­სა­ხებ ამ­ბობ­დ­ნენ ამ ყვე­ლა­ფერს?
- არ ვი­ცი.
- პო­ე­ზი­ის შე­სა­ხებ. "ლა­მა­ზი ქა­ლი სხვი­სია,/ ლა­მა­ზი ქა­ლი მტრი­სას,/ თავს მოგ­ჭ­რის, ძმაო, ნი­სი­ად,/ ისეთ რა­მე­ებს იზამს./ ჭკვი­ა­ნი ქა­ლი რად გინ­და,/ ჭკვი­ა­ნი ქა­ლი მტრი­სას,/ თავს და­გაჯ­დე­ბა, გაგ­ქირ­დავს/ და ამო­გიხ­მობს ტვინ­სა,/ მდი­და­რი - ჭირ­ვე­უ­ლია,/ მდი­და­რი ქა­ლი მტრი­სას,/ ღა­რი­ბი - სულ­წა­სუ­ლია,/ სხვი­სი შე­აც­დენს ქი­სა.../ ...თქვენ ვაჟ­ბა­ტო­ნო, რამ­დე­ნი ცოდ­ვა გდე­ბი­ათ კის­რად,/ ჰაუ, რამ­დე­ნი ოჯა­ხი აშე­ნე­ბუ­ლა მტრი­სას..." ვინ არის ამ ლექ­სის ავ­ტო­რი?
- არ ვი­ცი.
- შო­თა ნიშ­ნი­ა­ნი­ძე. ამ დამ­წერ­ლო­ბა­ში 40 ათას­ზე მეტი სიმ­ბო­ლოა, რო­მელ დამ­წერ­ლო­ბა­ზეა ლა­პა­რა­კი?
- ჩი­ნურ­ზე.
- თუ ღა­მის 12 სა­ათ­ზე კო­კის­პი­რუ­ლი წვი­მაა, შეგ­ვიძ­ლია თუ არა ვი­ვა­რა­უ­დოთ, რომ 48 სა­ა­თის შემ­დეგ კაშ­კა­შა მზი­ა­ნი ამინ­დი იქ­ნე­ბა?
- მა­გას წი­ნას­წარ ვერ ვიტყ­ვით, ვა­რა­უ­დი შე­იძ­ლე­ბა გა­მოვ­თ­ქ­ვათ.
- 48 სა­ა­თის შემ­დეგ?
- (ი­ცი­ნის) და­ვი­ბე­ნი, ღა­მე იქ­ნე­ბა.
- რა ჰქვია ლო­მე­ბის გუნდს?
- არ ვი­ცი.
- პრა­ი­დი. ერთ-ერთ გა­ლე­რე­ა­ში დამ­თ­ვა­ლი­ე­რე­ბე­ლი პორ­ტ­რეტს უყუ­რებს და ამ­ბობს: ამ სუ­რათ­ზე გა­მო­სა­ხუ­ლი კა­ცის მა­მა, მა­მა­ჩე­მის სი­მამ­რიაო. ვინ იქ­ნე­ბა მის­თ­ვის სუ­რათ­ზე გა­მო­სა­ხუ­ლი მა­მა­კა­ცი?
- გთხოვ, კითხ­ვა გა­მი­მე­ო­რე (გა­მე­ო­რე­ბის შემ­დეგ), ახ­ლა ძა­ლი­ან და­ვი­ბე­ნი, უნ­და დავ­ფიქ­რ­დე, ვგრძნობ, რთუ­ლი პა­სუხ­გა­სა­ცე­მი შე­კითხ­ვა არ არის (პა­უ­ზის შემ­დეგ). ბა­ბუ­ა­ჩე­მის შვი­ლი დე­და­ჩე­მია.
- დე­და­შე­ნი დე­დი­სერ­თა არ არის.
- (ფიქ­რობს) ანუ პორ­ტ­რეტ­ზე გა­მო­სა­ხუ­ლი კა­ცი ბი­ძა­ჩე­მია?
- დი­ახ. "ოს­კა­რით" და­ჯილ­დო­ე­ბის ცე­რე­მო­ნი­ა­ზე გა­მარ­ჯ­ვე­ბუ­ლებს ნა­ნატრ სტა­ტუ­ე­ტებს არ­თ­მე­ვენ და რამ­დე­ნი­მე დღის შემ­დეგ უბ­რუ­ნე­ბენ, რა­ტომ?
- მათ­ზე მფლო­ბე­ლის სა­ხე­ლი და გვა­რი რომ ამოტ­ვიფ­რონ.
- და­ა­სა­ხე­ლე ამე­რი­კის ქა­ლა­ქი, რო­მე­ლიც გად­მო­ცე­მით გან­გ­ს­ტე­რებ­მა და­ა­არ­სეს და დღეს კა­ზი­ნო­ე­ბი­სა და საქ­მი­ა­ნი შეხ­ვედ­რე­ბის ად­გი­ლად არის ცნო­ბი­ლი.
- ლას-ვე­გა­სი.
- რამ­დე­ნი­მე წლის წინ, ლონ­დონ­ში, კრის­ტის აუქ­ცი­ონ­ზე 1912 წელს გა­მოშ­ვე­ბუ­ლი პლა­კა­ტი 12 ათას დო­ლა­რად გა­ი­ყი­და. ამ პლა­კა­ტით ყვე­ლას უსაფ­რ­თხო და სა­სი­ა­მოვ­ნო მოგ­ზა­უ­რო­ბას ჰპირდე­ბოდ­ნენ. სად?
- ვერ ვხვდე­ბი, სად უნ­და და­ე­პა­ტი­ჟათ?
- ტი­ტა­ნიკ­ზე. ხე­ლოვ­ნე­ბის რო­მე­ლი სფე­როს წარ­მო­მად­გენ­ლებს აჯილ­დო­ე­ბენ "გრე­მით"?
- მუ­სი­კო­სებს.
- ვის მი­მარ­თა დახ­მა­რე­ბის­თ­ვის წრუ­წუ­ნამ მულ­ტ­ფილ­მ­ში - "წუ­ნა და წრუ­წუ­ნა"
- რა ერ­ქ­ვა (ფიქ­რობს)? ფიცხე­ლას.
- მაია წყნე­თე­ლის მა­მა­კა­ცუ­რი სა­ხე­ლი გახ­სოვს?
- არ მახ­სოვს.
- მა­თე ბიჭს ეძახ­დ­ნენ. რო­მე­ლი ცნო­ბი­ლი მწერ­ლის ნა­წარ­მო­ე­ბის გმი­რია კი­რი­ლე მი­მი­ნოშ­ვი­ლი?
- და­ვით კლდი­აშ­ვი­ლის გმი­რია, "სა­მა­ნიშ­ვი­ლის დე­დი­ნაც­ვალ­ში".
- წარ­სულ­ში ქმრის მო­ღა­ლა­ტე და მსუ­ბუ­ქი ყო­ფაქ­ცე­ვის ქა­ლებს შუბლს უდა­ღავ­დ­ნენ, რა­თა მა­თი უღირ­სი საქ­ცი­ე­ლის შე­სა­ხებ ყვე­ლას სცოდ­ნო­და. მა­შინ გაჩ­ნ­და და დღემ­დე არ­სე­ბობს ვარ­ცხ­ნი­ლო­ბის ეს ფორ­მა. რო­მელ ფორ­მა­ზეა ლა­პა­რა­კი?
- "ჩოლ­კა".
- და­ბო­ლოს, და­ას­რუ­ლე ფრან­კ­ლი­ნის ცნო­ბი­ლი გა­მო­ნათ­ქ­ვა­მი: "ა­და­მი­ა­ნი, რო­მე­ლიც ამ­ტ­კი­ცებს, რომ ფულს შე­უძ­ლია ყვე­ლა­ფე­რი, ისე­თი პი­როვ­ნე­ბაა, რო­მე­ლიც წა­ვა ყვე­ლა­ფერ­ზე..."
- "...ფუ­ლის გა­მო".

თამუნა კვინიკაძე
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
"მთელი ცხოვრება მიწევდა ბიძიან-დეიდიანი ხალხის გვერდზე გაწევა იმისთვის, რომ სამსახური მეშოვა"
"2010 წლის აპრილში, ქართული დროშით პირველ ადგილზე რომ ვიდექი, ცრემლებიც კი წამომცვივდა"
საკუთარ თავთან საბრძოლველად შექმნა ალტერნატიული "მე"
"აღმოსავლეთის ექსპრესით მგზავრობა ძალიან მომინდა"
"შეიძლება, სხვა სახელწოდებით, მსგავსი გადაცემა წაიყვანონ"
"თუ მიზანი საინტერესოა და შინაგანად მანთებს, ჩემთვის წინააღმდეგობა არ არსებობს"
"მაქვს ხეხილის ბაღი, ბოსტანი, ყვავილები"
რა პირობა შეუსრულა თემო მელიქიძემ ბებიას
რატომ არ უყვარს ზაფხული ქეთი ხუციშვილს
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2531 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2655 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
4 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
5 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
1 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
193 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2445 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1207 კომენტარი