სო­ფო გე­ლო­ვა­ნი დი­ასახ­ლი­სი­სა და კუ­ლი­ნა­რის ამ­პ­ლუ­ა­ში
font-large font-small
სო­ფო გე­ლო­ვა­ნი დი­ასახ­ლი­სი­სა და კუ­ლი­ნა­რის ამ­პ­ლუ­ა­ში
ნელ-ნე­ლა ვსწავ­ლობ და ვხვდე­ბი, რომ ქარ­თუ­ლი ღვი­ნო მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი რა­მაა


მომ­ღე­რა­ლი სო­ფო გე­ლო­ვა­ნი შე­მოქ­მე­დე­ბი­თად აქ­ტი­ურ ფა­ზა­შია - ახალ სიმ­ღე­რებს წერს; ცო­ტა ხნის წინ, სა­ბავ­შ­ვო "ევ­რო­ვი­ზი­ის" ჟი­უ­რი­ში ვი­ხი­ლეთ. პა­რა­ლე­ლუ­რად, სა­ო­ჯა­ხო საქ­მე­ებ­საც ჩვე­უ­ლე­ბი­სა­მებრ უძღ­ვე­ბა და ყუ­რადღე­ბას არც მე­უღ­ლე­სა და შვი­ლებს აკ­ლებს. გემ­რი­ე­ლი კერ­ძე­ბის მომ­ზა­დე­ბა მი­სი დი­ა­სახ­ლი­სუ­რი საქ­მი­ა­ნო­ბის გა­ნუ­ყო­ფე­ლი ნა­წი­ლია. რო­გორც აღ­ნიშ­ნავს, გურ­მა­ნია, მაგ­რამ ეს მის ვი­ზუ­ა­ლურ მხა­რე­სა და წო­ნა­ზე არ აისა­ხე­ბა. ვარ­ჯიშ­სა და ჯან­საღ კვე­ბას დიდ მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბას ანი­ჭებს. სო­ფო კუ­ლი­ნა­რი­ა­ზე, მოგ­ზა­უ­რო­ბა­სა და სა­ო­ჯა­ხო საქ­მი­ა­ნო­ბა­ზე გვე­სა­უბ­რე­ბა.


- ახალ სიმ­ღე­რებ­ზე ვმუ­შა­ობ. ვფიქ­რობ, სა­ინ­ტე­რე­სო გა­მო­ვა, რად­გან რე­ა­ლუ­რად, ეს მუ­სი­კა­ლუ­რი ექ­ს­პე­რი­მენ­ტი იქ­ნე­ბა. ვი­დე­ორ­გო­ლის გა­და­ღე­ბა­საც ვგეგ­მავ.

ოჯა­ხი და კუ­ლი­ნა­რია

- გურ­მა­ნი ვარ და გემ­რი­ე­ლი კერ­ძე­ბი მიყ­ვარს, პრე­ტენ­ზი­უ­ლი არ ვარ. რო­დე­საც ოჯა­ხი და შვი­ლე­ბი გყავს, ბუ­ნებ­რი­ვია, სა­დი­ლე­ბის კე­თე­ბა გი­წევს, სხვაგ­ვა­რად არც შე­იძ­ლე­ბა. ვცდი­ლობ, ჯან­სა­ღად ვიკ­ვე­ბოთ. სა­ყიდ­ლებ­ზე მე არ დავ­დი­ვარ. ოჯახ­ში ამ სა­კითხს მა­მა­კა­ცე­ბი აგ­ვა­რე­ბენ. ჩე­მი მე­უღ­ლე მა­ნე­ბივ­რებს - პრო­დუქ­ტის მო­ტა­ნა მას აბა­რია.

მა­მა­კა­ცუ­რი საჭ­მე­ლე­ბი
- რო­დე­საც დრო და შე­სა­ბა­მი­სი გან­წყო­ბა მაქვს, კერ­ძე­ბის მომ­ზა­დე­ბი­სას ექ­ს­პე­რი­მენ­ტებს სი­ა­მოვ­ნე­ბით ვა­ტა­რებ. ად­რე ცო­მე­უ­ლის კე­თე­ბა არ გა­მომ­დი­ო­და და ვთვლი­დი, რომ ეს სა­ჩე­მო საქ­მე არ იყო, მაგ­რამ ახ­ლა უკ­ვე ვის­წავ­ლე და ხა­ჭა­პურ­საც ხში­რად ვაცხობ, ნამ­ცხ­ვ­რებ­საც - კექსს, პი­ცას და ა.შ. სა­დი­ლე­ბის მომ­ზა­დე­ბა უკეთ გა­მომ­დის, მა­თი გემ­რი­ე­ლად შე­ზა­ვე­ბა, შე­ნე­ლე­ბა. დე­და მყავს კარ­გი კუ­ლი­ნა­რი და დღემ­დე ბევრ რა­მეს ვსწავ­ლობ მის­გან. რო­ცა რა­ღაც არ გა­მომ­დის, რჩე­ვებს მას ვე­კითხე­ბი. ხორ­ცე­ულ­თან შე­ხე­ბა ნაკ­ლე­ბად მაქვს, ჩემს მე­უღ­ლეს კარ­გად გა­მოს­დის მწვა­დის შეწ­ვა იქ­ნე­ბა ეს თუ სხვა, "მა­მა­კა­ცუ­რი საჭ­მე­ლე­ბის" მომ­ზა­დე­ბა. "სა­ლი­ან­კა", ქოთ­ნის ლო­ბიო, სა­ლა­თე­ბი, ყო­ველ­დღი­უ­რი სა­დი­ლე­ბი კი, რო­გორც მე­უბ­ნე­ბი­ან, გემ­რი­ე­ლი გა­მომ­დის. ახ­ლა სუ­შის კე­თე­ბა მინ­და ვის­წავ­ლო და ვნა­ხოთ, რა გა­მო­მი­ვა.


ცოლ-ქმრის ლა­მა­ზი ტრა­დი­ცია
- რო­ცა ოჯახ­ში სტუმ­რე­ბი მო­დი­ან და წვე­უ­ლე­ბა გვაქვს, ნო­დი ძა­ლი­ან მიწყობს ხელს, უყ­ვარს ამ სამ­ზა­დის­ში ჩარ­თ­ვა, სტუმ­რე­ბის მი­ღე­ბა და მათ­თ­ვის კერ­ძე­ბის ერ­თობ­ლი­ვად მომ­ზა­დე­ბა ორი­ვეს გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლად გვსი­ა­მოვ­ნებს. ვფიქ­რობ, ეს ერ­თ­გ­ვა­რი რი­ტუ­ა­ლი, ტრა­დი­ციაა ჩვენს ოჯახ­ში.

"კარ­გი ხე­ლის" ფე­ნო­მე­ნი

- დე­და ყვე­ლა­ფერს თვი­თონ აკე­თებ­და და ახ­ლა ვე­კითხე­ბი, რა­ტომ არ მას­წავ­ლი­დი-მეთ­ქი? თუმ­ცა, ისიც უნ­და აღ­ვ­ნიშ­ნო, რომ მე თვი­თო­ნაც არ მქონ­და ინ­ტე­რე­სი, სამ­ზა­რე­უ­ლო­ში შევ­სუ­ლი­ყა­ვი და ფუს­ფუს­ში ჩავ­რ­თუ­ლი­ყა­ვი. გათხო­ვე­ბის შემ­დეგ, სა­ჭი­რო­ე­ბამ რომ მო­ითხო­ვა, მა­შინ ვის­წავ­ლე. ალ­ბათ ესეც გე­ნე­ტი­კუ­რია, "კარ­გი ხე­ლის" ფე­ნო­მე­ნი მარ­თ­ლაც არ­სე­ბობს. დე­და­ჩე­მი წარ­მო­შო­ბით აჭა­რე­ლია და ძა­ლი­ან გემ­რი­ე­ლი საჭ­მე­ლე­ბი იცის, გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი აჩ­მა გა­მოს­დის. მეც მინ­და ვის­წავ­ლო, მაგ­რამ ჯერ არ გა­მომ­დის, ძა­ლი­ან ძნე­ლი მგო­ნია...

პი­კან­ტუ­რი ეთი­ო­პია
- სხვა ქვეყ­ნე­ბის სამ­ზა­რე­უ­ლო­ე­ბი ძა­ლი­ან მომ­წონს, მაგ­რამ ამ­ს­ტერ­დამ­ში რომ ეთი­ო­პი­უ­რი სამ­ზა­რე­უ­ლო და­ვა­გე­მოვ­ნე, გა­მორ­ჩე­უ­ლად და­მა­მახ­სოვ­რ­და, სა­ო­ცა­რი კერ­ძე­ბი იყო, პი­კან­ტუ­რი არო­მა­ტით, ძა­ლი­ან ცხა­რე. ყო­ველ­დღი­უ­რად ვერ შე­ჭამ, მაგ­რამ შე­სა­ნიშ­ნა­ვია. იტა­ლი­უ­რი და ჩი­ნუ­რი სამ­ზა­რე­უ­ლო მიყ­ვარს და თბი­ლის­ში ხში­რად ვსტუმ­რობ შე­სა­ბა­მის რეს­ტორ­ნებს.

ახ­ლე­ბუ­რი "ყიყ­ლი­ყო"
- პუ­რი წვრილ კუ­ბე­ბად დავ­ჭ­რათ და ტა­ფა­ზე მცი­რე­ო­დენ კა­რაქ­ში დავ­ბ­რა­წოთ ორი­ვე მხრი­დან. კვერ­ცხი ცალ­კე ავ­თ­ქ­ვი­ფოთ და ტა­ფა­ში ისე ჩა­ვას­ხათ, რომ პუ­რის კუ­ბე­ბი არ დალ­ბეს, ზე­მო­დან არ და­ვას­ხათ და და­ბალ ცეცხ­ლ­ზე ცო­ტა ხან­საც გა­ვა­ჩე­როთ. გემ­რი­ე­ლი გა­მო­დის, ჩემს შვი­ლებს ძა­ლი­ან უყ­ვართ. ბლი­ნებ­საც ხში­რად ვა­კე­თებ, მაგ­რამ მი­სი მომ­ზა­დე­ბა ძა­ლი­ან მარ­ტი­ვია და ისე­დაც ყვე­ლამ იცის.

"ჩუ­მად შე­მო­პა­რე­ბუ­ლი" გვე­ლი
- მოგ­ზა­უ­რო­ბა ჩემ­თ­ვის ერთ-ერ­თი უპირ­ვე­ლე­სი ჰო­ბია, დიდ სი­ა­მოვ­ნე­ბას მა­ნი­ჭებს. ჩე­მი პირ­ვე­ლი მოგ­ზა­უ­რო­ბა ალ­ბათ რუ­სეთ­ში იქ­ნე­ბო­და, ბავ­შ­ვო­ბი­სას, შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბა კი პა­რიზ­მა მო­ახ­დი­ნა. ზუს­ტად ისე­თი აღ­მოჩ­ნ­და, რო­გო­რიც წარ­მო­მედ­გი­ნა. ფრან­გუ­ლი სამ­ზა­რე­უ­ლოც ხომ შე­სა­ნიშ­ნა­ვია! პირ­ვე­ლად იქ გავ­სინ­ჯე ყვე­ლის წვნი­ა­ნი, ბლან­ტია, ახ­ლაც ვა­კე­თებ მდნა­რი ყვე­ლის­გან. ზუს­ტად ისე­თი არ გა­მომ­დის, მაგ­რამ მი­ახ­ლო­ე­ბით. იქ ეგ­ზო­ტი­კუ­რი კერ­ძე­ბიც და­ვა­გე­მოვ­ნე, ოღონდ ჩუ­მად "შე­მო­მა­პა­რეს" და სხვა­თა შო­რის, გემ­რი­ე­ლი აღ­მოჩ­ნ­და, ბა­ყა­ყის და გვე­ლის ხორ­ცი იყო. ჰო­ლან­დია, ამ­ს­ტერ­და­მი მიყ­ვარს. ლუქ­სემ­ბურ­გ­მა გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბა მო­ახ­დი­ნა ჩემ­ზე, სი­ა­მოვ­ნე­ბით ვიცხოვ­რებ­დი იქ, გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი კულ­ტუ­რაა, ქუ­ჩა­ში გა­დი­ხარ და სა­ო­ცა­რი ატ­მოს­ფე­როა. ერ­თი დღით ვი­ყა­ვი ჩა­სუ­ლი და ამ­ხე­ლა შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბე­ბი გა­მომ­ყ­ვა... სი­ა­მოვ­ნე­ბით წა­ვი­დო­დი კი­დევ.

ნაკ­ლებ­ხ­მა­უ­რი­ა­ნი გარ­თო­ბის მოყ­ვა­რუ­ლი მომ­ღე­რა­ლი
- გერ­მა­ნია მიყ­ვარს, ბერ­ლი­ნი. ალ­ბათ იმი­ტო­მაც, რომ იქ ჩე­მი და და ნა­თე­სა­ვე­ბი ცხოვ­რო­ბენ. დი­დი მე­გა­პო­ლი­სია, უამ­რა­ვი ტუ­რის­ტი ჩა­დის, კლუ­ბუ­რი ქა­ლა­ქია, რაც ჩემ­გან შორ­საა, მაგ­რამ მა­ინც ბევრ სა­ინ­ტე­რე­სო რა­მეს ნა­ხავ ბერ­ლინ­ში და ძა­ლი­ან მომ­წონს. ზოგა­დად, გარ­თო­ბა და ჭა­მა-სმა ყვე­ლა წვე­უ­ლე­ბა­ზე ერ­თ­ნა­ი­რა­დაა, ცეკ­ვა, სიმ­ღე­რა და ა.შ. მე ამის დი­დი მოყ­ვა­რუ­ლი არ ვარ. მირ­ჩევ­ნია, უფ­რო მყუდ­რო გა­რე­მო­ში, სა­მე­გობ­როს­თან, ვიწ­რო წრე­ში გა­ვერ­თო. თუმ­ცა, რო­ცა ასეთ ად­გი­ლებ­ში მი­წევს მოხ­ვედ­რა, ბუ­ნებ­რი­ვია, მეც ვცდი­ლობ, სი­ტუ­ა­ცი­ას შე­სა­ბა­მი­სად მო­ვერ­გო.
GzaPress
ბავ­შ­ვო­ბის მე­გობ­რე­ბის გემ­რი­ე­ლი ტრა­დი­ცია
- ჩვე­ნი სა­მე­გობ­როს ტრა­დი­ცი­ა­ზე უკ­ვე გვე­ცი­ნე­ბა - ეს არის სამ­ზა­რე­უ­ლო­ში შეკ­რე­ბა. მე და ჩე­მი ბავ­შ­ვო­ბის მე­გობ­რე­ბი ხში­რად ვიკ­რი­ბე­ბით და ჩვენს ამ­ბებს, ემო­ცი­ებს, გან­ც­დებს გან­ვი­ხი­ლავთ, გან­სა­კუთ­რე­ბით, ჩემს სამ­ზა­რე­უ­ლო­ში, ჩა­ი­ზე სა­უბ­რე­ბი ძა­ლი­ან გვიყ­ვარს. არ არ­სე­ბობს, გა­ვი­დეს ერ­თი წე­ლი და გო­გო­ნე­ბი სად­მე ერ­თად არ წა­ვი­დეთ და­სას­ვე­ნებ­ლად. ეს ტრა­დი­ცია გრძელ­დე­ბა და დი­დი იმე­დი მაქვს, რომ კი­დევ დიდ­ხანს გაგ­რ­ძელ­დე­ბა.

ვარ­ჯი­ში და ჯან­სა­ღი კვე­ბა - აუცი­ლე­ბე­ლი ყვე­ლა ქალ­ბა­ტო­ნის სი­ლა­მა­ზის­თ­ვის

- ზო­გა­დად არას­დ­როს მქო­ნია ჭარ­ბი წო­ნის პრობ­ლე­მა. თუმ­ცა, სი­გამ­ხ­დ­რის მი­უ­ხე­და­ვად, რო­დე­საც ორ შვილს აჩენ, გინ­და თუ არა, ფორ­მე­ბი მა­ინც იც­ვ­ლე­ბა. ამ ყვე­ლა­ფერს გა­ვუმ­კ­ლავ­დი და "ცეკ­ვა­ვენ ვარ­ს­კ­ვ­ლა­ვე­ბის" დას­რუ­ლე­ბის შემ­დეგ, გა­დავ­წყ­ვი­ტე, ის ფორ­მა და წო­ნა შე­მე­ნარ­ჩუ­ნე­ბი­ნა, რაც მქონ­და და მთე­ლი ზაფხუ­ლის გან­მავ­ლო­ბა­ში ვვარ­ჯი­შობ­დი, სწო­რად ვიკ­ვე­ბე­ბო­დი, დღეს კი ზუს­ტად ისეთ ფორ­მა­ში ვარ, რო­გო­რიც ბავ­შ­ვე­ბის გა­ჩე­ნამ­დე ვი­ყა­ვი. თურ­მე ეს შე­საძ­ლე­ბე­ლია! ვარ­ჯი­ში­თა და ჯან­სა­ღი კვე­ბით, არ არ­სე­ბობს, ეს ვერ შეძ­ლო. დი­დი მო­ტი­ვა­ცია მქონ­და.

"ქალ­ბა­ტო­ნებს ვუ­სურ­ვებ სიყ­ვა­რულს და მუ­დამ ფო­რმა­ში ყოფ­ნას!"
- ქალ­ბა­ტო­ნე­ბის­თ­ვის და ზო­გა­დად, ყვე­ლას­თ­ვის, ძა­ლი­ან მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნია სუ­ლი­ე­რი სიმ­შ­ვი­დე, წო­ნას­წო­რო­ბა, ში­ნა­გა­ნი გან­წყო­ბა, ამი­ტომ მინ­და, მათ პირ­ველ რიგ­ში სიყ­ვა­რუ­ლი ვუ­სურ­ვო, ქა­ლი სიყ­ვა­რუ­ლის გა­რე­შე ცუდად იგ­რ­ძ­ნობს თავს... იქო­ნი­ონ სა­კუ­თა­რი საქ­მე და იყ­ვ­ნენ წარ­მა­ტე­ბუ­ლე­ბი, მაქ­სი­მა­ლუ­რი აკე­თონ და წარ­მა­ტე­ბა აუცი­ლებ­ლად მო­ვა! ასე­ვე, მთა­ვა­რია, მუ­დამ ფორ­მა­ში იყ­ვ­ნენ, არა მხო­ლოდ იმი­ტომ, რომ სხვას მო­ე­წო­ნოს ისი­ნი, არა­მედ იმი­ტომ, პირ­ველ რიგ­ში, მათ თვი­თონ მო­ე­წო­ნოთ სა­კუ­თა­რი თა­ვი, რა­თა თავ­და­ჯე­რე­ბუ­ლე­ბი და ლა­ღე­ბი იყ­ვ­ნენ.

"ქარ­თუ­ლი ღვი­ნო მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი რა­მა­ა"
- ბო­ლო დროს, ჩემ­მა ძმამ ღვი­ნის და­წურ­ვა და­იწყო და ნელ-ნე­ლა ხა­რის­ხი­ა­ნი ღვი­ნის ფა­სი, კარ­გი და ცუ­დი ღვი­ნის გარ­ჩე­ვა ვის­წავ­ლე. ღვი­ნის კულ­ტუ­რა გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლად შე­მო­ვი­და ჩვენს ოჯახ­ში. ყურ­ძ­ნის და­წურ­ვის პრო­ცესს მეც ვეს­წ­რე­ბი ხოლ­მე, მე­რე ვა­გე­მოვ­ნებთ, გან­ვი­ხი­ლავთ, ამ თე­მა­ზე ხში­რად ვსა­უბ­რობთ და ერ­თ­მა­ნეთს აზ­რებს ვუ­ზი­ა­რებთ - ვის რო­მე­ლი ღვი­ნო მოს­წონს. მა­რა­ნი ქა­ლაქ­გა­რეთ გვაქვს და იქ ბავ­შ­ვე­ბიც ხში­რად ჩამ­ყავს, ბი­ჭე­ბი ყურ­ძ­ნის და­წურ­ვის დროს გა­ლო­ბენ ხოლ­მე და ეს ძა­ლი­ან შთამ­ბეჭ­და­ვია. ად­რე, ღვი­ნო დი­დად არ მომ­წონ­და, მაგ­რამ ახ­ლა პი­რი­ქით, ჩემს საყ­ვა­რელ სას­მე­ლად იქ­ცა, ბევ­რ­ნა­ი­რი მომ­წონს - ჩი­ნე­ბუ­ლი, იგი­ვე, ჩი­ნუ­რი, რქა­წი­თე­ლი, ქინ­ძ­მა­რა­უ­ლი, ცო­ლი­კა­უ­რი, ძი­რი­თა­დად, თეთ­რი მშრა­ლი ღვი­ნო, გა­აჩ­ნია, კერ­ძ­საც, რას მი­ვირ­თ­მევთ. ამ ყვე­ლა­ფერს ნელ-ნე­ლა ვსწავ­ლობ და ვხვდე­ბი, რომ ქარ­თუ­ლი ღვი­ნო მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი რა­მაა. სი­ა­მოვ­ნე­ბა ბევ­რის და­ლე­ვით კი არა, ცო­ტას და­გე­მოვ­ნე­ბით უნ­და მი­ი­ღო.


თამ­თა და­დე­შე­ლი
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
დევი ხაჯიშვილი ბათუმში დაიბადა და გაიზარდა. იგი პატარაობიდან ამერიკაში ცხოვრებაზე ოცნებობდა.
ბალერინა თათა ჯაში მიიჩნევს, რომ "სასოწარკვეთილი დიასახლისების" მსგავსი სერიალის სიუჟეტისთვის, მისი ცხოვრება საინტერესო იქნებოდა.
მსახიობი ნიკა ნანიტაშვილი წლებია, მოზარდ მაყურებელთა თეატრში თამაშობს.
"გემრიელად ჭამაც მიყვარს და კერძის მომზადებაც"
რომანტიკულია, მაგრამ გრძნობების გამოხატვა უბრალოდ, არ ეხერხება. ჯიუტი და სანდოა.
ბოლო რამდენიმე დღეა, სოციალურ ქსელში აქტიურად ვრცელდება იუმორისტული სკეტჩები, რომლის ავტორიც და შემსრულებელიც გიორგი მღებრიშვილი გახლავთ.
მისი ხმა ხშირად ისმის რადიოდადგმებიდან. ახლახან, "სტუმარ-მასპინძელი" ჩაწერა მთლიანად.
"ფული, მატერიალური უზრუნველყოფა, წარმატება, პოპულარობა - ეს ყველაფერი დროებითი და წარმავალია...
სალომე ბაკურაძე: "თოვლის ბაბუს აივნიდან გადაგდება დაუპირა"
"მამაჩემის სახე რომ მქონოდა, ცნობილი ლამაზი ქალი ვიქნებოდი"
კვირის სიახლეები
რა შეიცვლება მომავალი წლიდან "მხრჩოლავი ჯიპების" ქალაქში?
ე.წ. ტექდათვალიერება საქართველოში 2018 წლიდან ამოქმედდება
1 კომენტარი
ექ­ს­კ­ლუ­ზი­უ­რი ქალ­თა ჰო­როს­კო­პი ანუ რა ელით ქა­ლებს 2018 წელს ზო­დი­ა­ქოს ნიშ­ნის მი­ხედ­ვით
მე­გობ­რო­ბით დაწყე­ბუ­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბა წლის ბო­ლოს შე­იძ­ლე­ბა ქორ­წი­ნე­ბის შან­სებ­ში გა­და­ი­ზარ­დოს
0 კომენტარი
მეუფე შიო - გამორჩეული მღვდელმსახური
როგორც საპატრიარქოში აცხადებენ, რამდენიმე დღეში წერილობით გაიწერება მისი უფლება-მოვალეობები
0 კომენტარი
ქალის სასტიკი ხვედრი "მესამე სამყაროში" - სულისშემძვრევლი ამბავი გაყიდულ შვილებზე
ავღანელი გოგონას უმძიმესი ცხოვრების ამბავი
13 კომენტარი
მა­ჩაბ­ლის იდუ­მა­ლე­ბით მო­ცუ­ლი ცხოვ­რე­ბა და გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბა
"რუ­დუ­ნე­ბით შე­მო­ნა­ხუ­ლი მი­სი სა­მი ნეკ­ნი მთაწ­მინ­დას მი­ა­ბა­რეს..."
12 კომენტარი
"დრო ყველაფერს "ალაგებს"... - რაში გაუმართლა თინი გალდავას
როდესაც იცვლება შენი ფიქრები, მაშინვე იცვლება შენი ცხოვრებაც
1 კომენტარი
თემა, რომელზეც ილო ბეროშვილი საჯაროდ პირველად ალაპარაკდა
ილო ბეროშვილის "ფერისცვალება" და განცდა, რომელიც ხელახლა დაბადების ტოლფასია
14 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
 "შვი­ლი დღემ­დე არ მპა­ტი­ობს, რომ დე­და­სა და ქმარს სა­თა­ნა­დო ად­გი­ლი ვერ მი­ვუ­ჩი­ნე..."
"წი­თე­ლი" მემ­კ­ვიდ­რე­ო­ბა და და­კარ­გუ­ლი თა­ვი­სუფ­ლე­ბა
4 კომენტარი
უძლური ქმრისა და 18 წლის ცოლის დავა - 11 წლის ასაკში გათხოვილი გოგონას უცნაური თავგადასავალი

უმოწყალესო ხელმწიფევ, ვეკრ­ძალვი და ვიშიშვი თუ ვითარ გავბედო ესე ვითარი მოხსენება
2 კომენტარი
კეთილ სიცრუეში გაზრდილი ქალის ცრემლები
ვერ დავუშვებდი ორმეტრიანი ბიძის უხმოდ გასვენებას

1 კომენტარი