"ბევ­რი პრობ­ლე­მა, რო­მე­ლიც დღეს ჩვენს ქვე­ყა­ნა­ში მწვა­ვედ დგას, გა­უ­ნათ­ლებ­ლო­ბის შე­დე­გი­ა"
font-large font-small
"ბევ­რი პრობ­ლე­მა, რო­მე­ლიც დღეს ჩვენს ქვე­ყა­ნა­ში მწვა­ვედ დგას, გა­უ­ნათ­ლებ­ლო­ბის შე­დე­გი­ა"
"გა­ვი­ზარ­დე ოჯახ­ში, სა­დაც ძა­ლი­ან უყ­ვარ­დათ კითხ­ვა, წიგ­ნი ღი­რე­ბუ­ლი იყო.
დღე­საც მე­გო­ბარს იმის მი­ხედ­ვით ვირ­ჩევ, რამ­დე­ნად გა­ნათ­ლე­ბუ­ლია, რამ­დე­ნად შე­მიძ­ლია მას­თან სა­უ­ბა­რი თე­ატ­რ­ზე, წიგ­ნ­ზე, ხე­ლოვ­ნე­ბა­ზე... გა­ნათ­ლე­ბულ ადა­მი­ან­თან ურ­თი­ერ­თო­ბა ყო­ველ­თ­ვის სა­სი­ა­მოვ­ნო და სა­ინ­ტე­რე­სო­ა", - ამ­ბობს მსა­ხი­ო­ბი მა­რი­კა სა­მა­ნიშ­ვი­ლი და დას­ძენს, რომ ბევ­რი პრობ­ლე­მა, რო­მე­ლიც დღეს ჩვენს ქვე­ყა­ნა­ში მწვა­ვედ დგას, სწო­რედ გა­უ­ნათ­ლებ­ლო­ბის ბრა­ლია. მო­ზარ­დე­ბის­თ­ვის გა­ნათ­ლე­ბის მი­ცე­მა სა­ხელ­მ­წი­ფოს­თ­ვის პრი­ო­რი­ტე­ტი უნ­და გახ­დეს.

- მე და ჩე­მი მე­გობ­რე­ბი ხში­რად ვლა­პა­რა­კობთ მწერ­ლებ­ზე, ძველ და ახალ ნა­წარ­მო­ე­ბებ­ზე, იშ­ვი­ა­თად ვსა­უბ­რობთ პო­ლი­ტი­კა­ზე. მო­ქა­ლა­ქემ თა­ვი­სი პო­ზი­ცია უნ­და გა­მო­ხა­ტოს, მაგ­რამ ბო­ლო პე­რი­ოდ­ში მოვ­ლე­ნე­ბი ისე ვი­თარ­დე­ბა, ძა­ლი­ან და­ვი­ბე­ნი, რა უნ­და ვთქვა, აღარ ვი­ცი. ნაკ­ლე­ბად ვუ­ყუ­რებ ტე­ლე­ვი­ზორს. არ მომ­წონს, რომ თა­ვი­სუფ­ლე­ბა თა­ვაშ­ვე­ბუ­ლო­ბა­ში, აღ­ვი­რახ­ს­ნი­ლო­ბა­ში გა­და­ვი­ტა­ნეთ. ეს ყვე­ლა­ფე­რი სა­თა­ნა­დო გა­ნათ­ლე­ბის არ­ქო­ნის ბრა­ლია. ყვი­რი­ლი არ არის ქვეყ­ნის სიყ­ვა­რუ­ლი, საქ­მით და­ამ­ტ­კი­ცე, შე­ნი სამ­შობ­ლოს­თ­ვის რი­სი გა­კე­თე­ბა შე­გიძ­ლია. დღეს რა­ტომ­ღაც ტენ­დენ­ცი­ად იქ­ცა, ვინც უფ­რო მა­ღა­ლი ხმით გაჰ­ყ­ვი­რის, ვინც უფ­რო მეტ ტყუ­ილს იტყ­ვის, ის დგას წი­ნა ხაზ­ზე, არა­და, ამ ადა­მი­ა­ნებს ეტყო­ბათ უინ­ტე­ლექ­ტო­ბა.
რამ­დე­ნი­მე დღის წინ, სო­ცი­ა­ლურ ქსელ­ში წა­ვი­კითხე, ირაკ­ლი სამ­სონა­ძემ და­წე­რა: მთე­ლი ცხოვ­რე­ბა "უნ­დას" მივ­დევ, ვერ და­ვე­წიე... ეს სიტყ­ვე­ბი "ჩემ­ში" გად­მო­ვი­ტა­ნე, ეს "უნ­და" რა არის? სულ გვეს­მის: "უნ­და გა­ნი­ხი­ლოს პარ­ლა­მენ­ტ­მა", "უნ­და და­ი­სა­ჯოს", "უნ­და აღიკ­ვე­თოს"... მთე­ლი ცხოვ­რე­ბა მარ­თ­ლაც "უნ­დას" მივ­დევთ.
ტე­ლე­ვი­ზი­ას დი­დი ძა­ლა აქვს, მაგ­რამ ტე­ლე­ეკ­რა­ნი­დან წამ­ყ­ვა­ნი რომ "მეჩხუ­ბე­ბა", არა­ნა­ი­რი სურ­ვი­ლი აღარ მიჩ­ნ­დე­ბა, მის გა­და­ცე­მას ვუ­ყუ­რო. რო­დე­საც ადა­მი­ა­ნი სა­კუ­თა­რი ცხოვ­რე­ბის "გა­შიშ­ვ­ლე­ბულ" ფაქ­ტებ­ზე მე­ლა­პა­რა­კე­ბა, ის ვი­თომ თა­ვი­სუ­ფა­ლია?..
დღეს ხში­რად გა­ი­გო­ნებთ ფრა­ზას: "მე და ჩე­მი შვი­ლი პირ­ველ რიგ­ში, მე­გობ­რე­ბი ვართ". ამას არ ვე­თან­ხ­მე­ბი. მე და ჩე­მი შვი­ლი პირ­ველ რიგ­ში ვართ დე­და-შვი­ლი. დე­დაშ­ვი­ლო­ბა­ში არის დის­ტან­ცია. მო­რი­დე­ბუ­ლო­ბა დე­დაშ­ვი­ლო­ბა­ში არ უნ­და მო­ი­შა­ლოს.
წიგ­ნის სამ­ყა­რო­ში ჩე­მი მეგ­ზუ­რი დე­და იყო. სა­ნამ სკო­ლა­ში მი­ვი­დო­დი, მა­ნამ­დე ვი­ცო­დი უამ­რა­ვი ლექ­სი, დავ­ყავ­დი "ა­კა­დე­მი­ურ" სპექ­ტაკ­ლებ­ზე. ჩე­მი შვი­ლი რომ წა­მო­ი­ზარ­და, მე­რე მე გავ­ხ­დი მი­სი მეგ­ზუ­რი. მახ­სოვს, ერ­თხელ თეკ­ლას (მსა­ხი­ო­ბი თეკ­ლა ჯა­ვა­ხა­ძე. - ავტ.) "რკი­ნის თე­ატ­რის" წა­კითხ­ვა ვურ­ჩიე. გარ­კ­ვე­უ­ლი დრო­ის შემ­დეგ, რო­დე­საც აზ­რის გა­ზი­ა­რე­ბა ვთხო­ვე, მითხ­რა, რომ ამ ნა­წარ­მო­ებ­მა გა­ზარ­და.
სხვა­დას­ხ­ვა სპექ­ტაკ­ლ­ში 70-მდე მთა­ვა­რი რო­ლი მაქვს ნა­თა­მა­შე­ბი. ჩე­მი გმი­რე­ბი, ცხოვ­რე­ბის სხვა­დას­ხ­ვა ეტაპ­ზე, სიძ­ნე­ლე­ე­ბის გა­და­ლახ­ვა­ში მეხ­მა­რე­ბოდ­ნენ. მათ­გან ძა­ლი­ან ბევრ რა­მეს ვსწავ­ლობ­დი. ავ­თო ვარ­სი­მაშ­ვილ­მა დად­გა უილი­ამ ლი­უ­ი­სის "ამ­ჰერ­ს­ტის მშვე­ნე­ბა". ძა­ლი­ან სა­ინ­ტე­რე­სოა ში­ნა­არ­სით. სა­ო­ცა­რია ამე­რი­კე­ლი პო­ე­ტი ქა­ლის, ემი­ლი დი­კინ­სო­ნის ცხოვ­რე­ბის ფსი­ქო­ლო­გი­უ­რი სიღ­რ­მე. ის გან­მარ­ტო­ე­ბით ცხოვ­რობ­და, მხო­ლოდ ბუ­ნე­ბას­თან ჰქონ­და შე­ხე­ბა. ეს სპექ­ტაკ­ლი და რო­ლი გან­სა­კუთ­რე­ბით ახ­ლო და "ჩე­მე­უ­ლი" აღ­მოჩ­ნ­და...

- ძველ იტა­ლი­ურ გა­მო­ცა­ნას გეტყ­ვით: რაც უფ­რო მოკ­ლ­დე­ბა წინ, მით უფ­რო გრძელ­დე­ბა უკან. რა არის?
- სი­ცოცხ­ლე, ცხოვ­რე­ბის გზა.
- "ცოდ­ვაა ქარ­თ­ვე­ლი ქა­ლი, რად­გან მა­მა­კა­ცე­ბი ტი­რა­ნე­ბი ხართ, სუ­ლერ­თია, მა­მა იქ­ნე­ბით, საქ­მ­რო თუ ქმა­რი. თქვენ არ იცით, რა მო­ითხო­ვოთ ქა­ლის­გან. თუ თა­ვი­სუ­ფა­ლი ქცე­ვა გა­მო­ი­ჩი­ნა, კახ­პააო, იტყ­ვით, თუ თა­ვი შე­ი­კა­ვა, პუ­რი­ტა­ნიაო... თქვენ უკი­დუ­რე­სი ევ­რო­პე­ლი­სა და აზი­ე­ლის კაპ­რი­ზე­ბი ერ­თ­მა­ნეთ­ში გაქვთ არე­უ­ლი. რო­ცა ქა­ლი საყ­ვარ­ლად გინ­დათ, მის­გან თა­ვი­სუ­ფალ ქცე­ვას მო­ითხოვთ, რო­ცა მას ცო­ლად გა­იხ­დით, მე­რე აზი­ურ კარ­ჩა­კე­ტი­ლო­ბას". კონ­ს­ტან­ტი­ნე გამ­სა­ხურ­დი­ას რო­მელ რო­მან­ში ვკითხუ­ლობთ ამ სიტყ­ვებს?
- "მთვა­რის მო­ტა­ცე­ბა­ში".
- ეთან­ხ­მე­ბით?
- არ ვე­თან­ხ­მე­ბი. ტი­რა­ნე­ბის გა­რე­მოც­ვა­ში არ გავ­ზ­რ­დილ­ვარ და არც დღეს ვიმ­ყო­ფე­ბი. მყავ­და არაჩ­ვე­უ­ლებ­რი­ვი მა­მა, დღეს მყავს ასე­თი­ვე კარ­გი მე­უღ­ლე. ჩვენ პარ­ტ­ნი­ო­რე­ბი ვართ ცხოვ­რე­ბა­შიც და შე­მოქ­მე­დე­ბა­შიც. ყვე­ლა ოჯახ­ში არ­სე­ბობს პა­ტა­რა უსი­ა­მოვ­ნე­ბე­ბი და ხდე­ბა წა­კინ­კ­ლა­ვე­ბა, მაგ­რამ ამა­ზე მუდ­მი­ვად ლა­პა­რა­კი არ შე­იძ­ლე­ბა. დღეს რა­ინ­დე­ბი თუ აღარ არი­ან, აღარც კდე­მა­მო­სი­ლი მან­დი­ლოს­ნე­ბი არი­ან. თუ მა­მა­კა­ცებს და­ვაკ­ნი­ნებთ და გა­მუდ­მე­ბით ტი­რა­ნებს და­ვუ­ძა­ხებთ, ეს ცუ­დად დაგ­ვიბ­რუნ­დე­ბა. თა­ვი­დან ბო­ლომ­დე სრულ­ყო­ფი­ლი პი­როვ­ნე­ბა არ არ­სე­ბობს. ცუდს წი­ნა პლან­ზე რა­ტომ სწევ? კარ­გი მხრი­დან შე­ხე­დე. ჭკვი­ან ქალს შე­უძ­ლია, მა­მა­კა­ცი უკე­თე­სო­ბის­კენ გარ­დაქ­მ­ნას. ამას ჭკუა სჭირ­დე­ბა.
- ხე­ლოვ­ნე­ბის რო­მე­ლი სფე­როს წარ­მო­მად­გენ­ლე­ბი არი­ან გა­ერ­თი­ა­ნე­ბუ­ლი პენკლუბ­ში?
- მწერ­ლე­ბი.
- ეს ნა­წარ­მი აბ­რე­შუ­მის უწ­ვ­რი­ლე­სი ძა­ფე­ბით, ნა­წილ-ნა­წილ იქ­სო­ვე­ბო­და. მი­სი მოქ­სო­ვის ტექ­ნო­ლო­გია ერ­თ­მა პა­რი­ზელ­მა მკე­რავ­მა XVI სა­უ­კუ­ნის და­საწყის­ში შექ­მ­ნა. და­ა­სა­ხე­ლეთ მი­სი გვა­რი.
- ვერ და­ვა­სა­ხე­ლებ.
- გო­ბე­ლე­ნი. ბა­რო­ნი დე­ნო­ნი ფრან­გი გრა­ვი­ო­რი, მხატ­ვა­რი, მწე­რა­ლი და დიპ­ლო­მა­ტი იყო, და­წი­ნა­უ­რე­ბუ­ლი გახ­ლ­დათ ნა­პო­ლე­ონ I-ისა და ლუ­დო­ვი­კო XVI-ის მმარ­თ­ვე­ლო­ბი­სას. ალექ­სან­დ­რე I მის­გან სუ­რა­თებ­სა და სხვა­დას­ხ­ვა ნივთს იძენ­და. სად ინა­ხავ­და იგი ამ ნივ­თებს?
- ერ­მი­ტაჟ­ში.
- ადა­მი­ა­ნის ამ ორ­გა­ნოს 24 კუნ­თი აქვს და სწრა­ფად მოძ­რა­ო­ბა შე­უძ­ლია. რო­მელ ორ­გა­ნო­ზეა ლა­პა­რა­კი?
- ენა, ხომ?
- გა­მო­ი­ცა­ნით. თბი­ლის­ში რო­მელ მო­ე­დანს ერ­ქ­ვა ად­რე ერევ­ნის მო­ე­და­ნი?
- არ ვი­ცი.
- თა­ვი­სუფ­ლე­ბის მო­ე­დანს. რა პო­ზა­ში აქვს ხე­ლე­ბი ლე­ო­ნარ­დო და ვინ­ჩის ჯო­კონ­დას?
- გა­დაჯ­ვა­რე­დი­ნე­ბუ­ლი.
- რო­მე­ლი ქარ­თუ­ლი მხატ­ვ­რუ­ლი სიმ­ღე­რა მი­ეძღ­ვ­ნა შალ­ვა ახალ­ცი­ხელს?
- "შავ­ლე­გო".
- გა­ი­უს მა­რი­უ­სი, იული­უს კე­ი­სა­რი, პომ­პე­უ­სი, მარ­კუს კრა­სუ­სი - ამ რო­მა­ე­ლი სარ­დ­ლე­ბი­დან, რო­მელ­მა და­ლაშ­ქ­რა სა­ქარ­თ­ვე­ლო?
- პომ­პე­უს­მა.
- რო­მე­ლია ხმელ­თა­შუა ზღვი­სა და ატ­ლან­ტის ოკე­ა­ნე­ე­ბის და­მა­კავ­ში­რე­ბე­ლი სრუ­ტე?
- გიბ­რალ­ტა­რი.
- რა ერ­ქ­ვა წვე­ტი­ან ჯოხს, რომ­ლის დახ­მა­რე­ბი­თაც ძველ რომ­ში ნა­ხირს მი­ე­რე­კე­ბოდ­ნენ?
- ვერ გი­პა­სუ­ხებთ.
- მი­გა­ნიშ­ნებთ: დღეს ამ სიტყ­ვას ხში­რად ვი­ყე­ნებთ. ეს "რა­ღაც" აუცი­ლე­ბე­ლია ადა­მი­ა­ნის­თ­ვის, რო­დე­საც იწყებს ახა­ლი საქ­მის კე­თე­ბას ან ბა­რი­ე­რი შეხ­ვ­დე­ბა და უნ­და გა­და­ლა­ხოს...
- მი­ნიშ­ნე­ბამ მე­ტად და­მაბ­ნია.
- სტი­მუ­ლი ერ­ქ­ვა. რა შემ­თხ­ვე­ვა­ში არ აქვს უფ­ლე­ბა მსაჯს, გან­სა­ჯოს სა­ფეხ­ბურ­თო ჩემ­პი­ო­ნა­ტის ფი­ნა­ლი?
- თუ მი­სი მშობ­ლი­უ­რი ქვეყ­ნის ნაკ­რე­ბი თა­მა­შობს.
- "წყა­რო­ზე ჩა­გიყ­ვანს და არ და­გა­ლე­ვი­ნებ­სო,/ მწყურ­ვალს დაგ­ტო­ვებ­სო, ჩაჰ­ყ­ვე­ბი ვინ­ცო,/ ცოლ-შვილს გაგ­ყ­რის და აგა­რე­ვი­ნებ­სო -/ შენ­ზე თუ უთ­ქ­ვამთ, პა­ტა­რა ცი­ცოვ!/ მე იმ ასაკ­ში არა ვარ ახ­ლა და/ არც იმ ჭკუ­ა­ზე - ცოლ-შვილს გა­ვე­ყა­რო,/ მაგ­რამ შე­მო­მიჩ­ნ­და სურ­ვი­ლის მახ­რა და/ პა­ტა­რა ცი­ცოვ, უნ­და და­მეხ­მა­რო"... ვინ არის ამ სტრო­ფის ავ­ტო­რი?
- მურ­მან ლე­ბა­ნი­ძე.
- რო­მელ მდი­ნა­რე­ზეა გა­შე­ნე­ბუ­ლი ავ­ს­ტ­რი­ის დე­და­ქა­ლა­ქი, ვე­ნა?
- (ფიქ­რობს)
- მი­გა­ნიშ­ნებ, ამ მდი­ნა­რე­ზე კი­დევ ბევ­რი სხვა ქა­ლა­ქია გა­შე­ნე­ბუ­ლი, ევ­რო­პის ერთ-ერ­თი დი­დი მდი­ნა­რეა.
- დუ­ნაი.
- 1824 წელს პა­რიზ­ში გა­მო­ვი­და საფ­რან­გე­თის დე­დოფ­ლის - მა­რია ან­ტუ­ა­ნე­ტას მო­დე­ლი­ე­რი ქა­ლის, მად­მუ­ა­ზელ ბეხ­ტე­ი­ნის მე­მუ­ა­რე­ბი. რო­მე­ლი ფრთი­ა­ნი გა­მო­ნათ­ქ­ვა­მის ავ­ტო­რი გახ­და მას შემ­დეგ, რაც დე­დოფ­ლის ძვე­ლი კა­ბა გა­ნა­ახ­ლა?
- (ფიქ­რობს)
- ყვე­ლა­ფე­რი ახა­ლი...
- (მაწყ­ვე­ტი­ნებს)... კარ­გად მი­ვიწყე­ბუ­ლი ძვე­ლია.
- "ას­ფურ­ცე­ლა", "სა­მი გო­ჭი", "კომ­ბ­ლე", "წი­თელ­ქუ­და" - რო­მელ ზღა­პარ­ში არ ვხვდე­ბით მგელს?
- "ას­ფურ­ცე­ლა­ში".
- ადოლ­ფი და რუ­დოლ­ფი ძმე­ბი იყ­ვ­ნენ. სა­ვაჭ­რო ბა­ზარ­ზე მა­თი და­პი­რის­პი­რე­ბა პი­რად სი­ძულ­ვილ­ში გა­და­ი­ზარ­და. ორი ცნო­ბი­ლი ფირ­მის და­მა­არ­სებ­ლე­ბი იყ­ვ­ნენ. და­ა­სა­ხე­ლეთ ეს ფირ­მე­ბი.
- "ა­დი­და­სი" და "პუ­მა".
- ნა­ტი­ურ­მორ­ტე­ბი, პორ­ტ­რე­ტე­ბი, პე­ი­ზა­ჟე­ბი, ბიბ­ლი­უ­რი თე­მე­ბი: აქე­დან რო­მე­ლი ჟან­რის ნა­წარ­მო­ე­ბე­ბით არის ცნო­ბი­ლი ივან აივა­ზოვ­ს­კი?
- პე­ი­ზა­ჟე­ბით.
- შუა სა­უ­კუ­ნე­ე­ბის იტა­ლი­ა­სა და ეს­პა­ნეთ­ში შეყ­ვა­რე­ბუ­ლი ბი­ჭე­ბი სატ­რ­ფო­ებს სარ­კ­მ­ლის წინ, გი­ტა­რის ან სხვა სი­მე­ბი­ა­ნი საკ­რა­ვის აკომ­პა­ნე­მენ­ტით უმ­ღე­როდ­ნენ. რა ჟან­რი­საა ეს სიმ­ღე­რა?
- სე­რე­ნა­და.
- შაჰ-აბას I-მა 1614-1617 წლებ­ში სა­ქარ­თ­ვე­ლო­დან ტყვედ 10 000 ქარ­თ­ვე­ლი წა­იყ­ვა­ნა. სად მოხ­და მა­თი ჩა­სახ­ლე­ბა?
- ფე­რე­ი­დან­ში.
- და­ბო­ლოს, და­ას­რუ­ლეთ ში­ლე­რის ცნო­ბი­ლი გა­მო­ნათ­ქ­ვა­მი: "არ შე­იძ­ლე­ბა, თა­ვი­სუ­ფა­ლი იყოს ხალ­ხი, რო­მე­ლიც"...
- ...რო­მე­ლიც სხვა­ზე ბა­ტო­ნობს.
- "...რო­მე­ლიც სხვას ჩაგ­რავს".

თამუნა კვნინიკაძე
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
დედაქალაქის მერი კახა კალაძე და მისი უმშვენიერესი მეუღლე, ანუკი არეშიძე მეოთხე ბავშვის მოლოდინში არიან.
მართალია პრინც ჰარისა და მეგან მარკლის ქორწილი უკვე გაიმართა, თუმცა არ წყდება საზოგადოების ინტერესი სამეფო ოჯახისა და "ახალგამომცხვარი" ცოლ-ქმრის მიმართ.
"რთული ცხოვრება მქონდა, 14 წლიდან ვმუშაობდი სოფელში - ვინმეს ხილი ჰქონდა მოსაკრეფი თუ შეშა ჰქონდა დასატვირთი, მივდიოდი"
ნანუკა ჟორჟოლიანი ბოლო პერიოდში შესაშურ ფორმაში ჩადგა. ტელეწამყვანი სხვადასხვა პერიოდში დიეტებით ებრძოდა ჭარბ წონას, თუმცა ზედმეტი კილოგრამების დაკლებასთან ერთად, მიღებული შედეგის შენარჩუნება არანაკლებ მნიშვნელოვანია.
ოჯახშექმნილი ქალები ხშირად აღნიშნავენ, რომ წლების შემდეგ მეუღლეების მხრიდან ვერ გრძნობენ ისეთ ყურადღებასა და მზრუნველობას, როგორც ეს ხდებოდა თუნდაც შეყვარებულობის პერიოდში. იმის გასარკვევად, თუ როგორ ანებივრებენ ქართველი მამაკაცები ცოლებს, სოციალურ ქსელში პატარა გამოკითხვა ჩავატარეთ.
მსახიობმა თამუნა აბშილავამ "ჩემი ცოლის დაქალებში" მაჭანკლის პერსონაჟით მაყურებლის ყურადღება და დიდი მოწონება დაიმსახურა.
მერაბი ყოფილი მძღოლია. მამამისიც მძღოლი იყო და ბაბუამისიც, ამიტომ როცა სკოლის დამთავრებისთანავე საქალაქთაშორისო ავტობუსზე მოინდომა მუშაობა, არავის გაჰკვირვებია.
ბა­ტო­ნი ნუგ­ზა­რი წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში მუ­შა­ობ­და შეფ-მზა­რე­უ­ლად და კარ­გად იცის ჩვე­ნი მო­სახ­ლე­ო­ბის გე­მოვ­ნე­ბა:
აღარ ვაპირებ "საიდუმლო სანტას" თავი გავაბითურებინო
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2538 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2658 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
9 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
6 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
4 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
4 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
2570 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2451 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1219 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1208 კომენტარი