უინ­ს­ტო­ნის სტი­ლი მარ­ლ­ბო­როს­გან
font-large font-small
უინ­ს­ტო­ნის სტი­ლი მარ­ლ­ბო­როს­გან
ნო­ბე­ლის პრე­მი­ის ლა­უ­რე­ა­ტი ლი­ტე­რა­ტუ­რის დარ­გ­ში, ის­ტო­რი­კო­სი, ფერ­მ­წე­რი...

ჟურ­ნალ "ის­ტო­რი­ა­ნის" აპ­რი­ლის ნო­მერ­თან ერ­თად, გა­მო­ვი­და წიგ­ნი "უ­ინ­ს­ტონ ჩერ­ჩი­ლი", რო­მე­ლიც სე­რი­ით _ "50 ბი­ოგ­რა­ფი­ა" ფარ­გ­ლებ­ში, დი­დი ბრი­ტა­ნე­თის გა­მო­ჩე­ნი­ლი პო­ლი­ტი­კუ­რი მოღ­ვა­წი­სა და ლი­ტე­რა­ტუ­რის დარ­გ­ში ნო­ბე­ლის პრე­მი­ის ლა­უ­რე­ა­ტის ცხოვ­რე­ბას გვაც­ნობს. ამ სა­ბა­ბით, ტრა­დი­ცი­უ­ლი რუბ­რი­კით _ "ლი­დე­რე­ბი" ამ ბუმ­ბე­რა­ზი ფი­გუ­რის შე­სა­ხებ წე­რილს გთა­ვა­ზობთ...


ნო­ბე­ლის პრე­მი­ის ლა­უ­რე­ა­ტი ლი­ტე­რა­ტუ­რის დარ­გ­ში, ის­ტო­რი­კო­სი, ფერ­მ­წე­რი... სა­კუ­თარ ქვე­ყა­ნა­ში სამ­ჯერ გახ­და პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რი. სწო­რედ მან მის­ცა სა­ბა­ბი მახ­ვილ­სიტყ­ვა­ო­ბის მოყ­ვა­რუ­ლებს ცნო­ბი­ლი გა­მო­ნათ­ქ­ვა­მის­თ­ვის _ "ბულ­დოგ­თა შე­ტა­კე­ბა ხა­ლი­ჩის ქვეშ". ის თავს მარ­თ­ლაც ბულ­დო­გად თვლი­და. დი­დი მსუ­ნა­გიც გახ­ლ­დათ, მაგ­რამ სა­კუ­თა­რი კა­ტის გა­რე­შე ვე­რაფ­რით სა­დი­ლობ­და. მას ეკუთ­ვ­ნის ცნო­ბი­ლი გა­მო­ნათ­ქ­ვა­მი: "დე­მოკ­რა­ტია მმარ­თ­ვე­ლო­ბის უვარ­გი­სი ფორ­მაა, თუ არ ჩავ­თ­ვ­ლით ყვე­ლა და­ნარ­ჩენს".
უინ­ს­ტონ ჩერ­ჩი­ლი შვიდ­თ­ვი­ა­ნი და­ი­ბა­და. ეს მხო­ლოდ იმი­ტომ მოხ­და, რომ მის საყ­ვა­რელ დე­დი­კოს მარ­ლ­ბო­რო­ე­ბის მა­მულ­ში ნა­დი­რო­ბა მო­უნ­და. აბა, რო­გორ გა­მო­აკ­ლ­დე­ბო­და ამ­გ­ვარ თავ­შე­საქ­ცევ ღო­ნის­ძი­ე­ბას... ჰო­და, ცხე­ნებ­მა გვა­რი­ა­ნად აჯან­ჯღა­რეს და ღა­მით, გა­სახ­დელ­ში, ძვირ­ფას ბეწ­ვე­ულს შო­რის იმ­შო­ბი­ა­რა. ახალ­შო­ბი­ლი ერ­თობ ენერ­გი­უ­ლი აღ­მოჩ­ნ­და. ისე­თი ყვი­რი­ლი მორ­თო, რომ შო­კი­რე­ბულ­მა ჰერ­ცო­გი­ნია მარ­ლ­ბო­რომ (ბე­ბი­ამ) აღ­ნიშ­ნა: "ა­მის­თა­ნა სა­ში­ნე­ლი ყვი­რი­ლი, რო­გო­რიც ამ ჩვილ­მა გა­მოს­ცა, არას­დ­როს გა­მი­გო­ნი­ა".
ბავშვს ძა­ლი­ან უყ­ვარ­და დე­და­მი­სი _ ჯე­ნე­ტი. "ის ჩემ­თ­ვის სა­ღა­მოს ვარ­ს­კ­ვ­ლა­ვი იყო... ზღაპ­რუ­ლი პრინ­ცე­სა, შო­რე­უ­ლი და მი­უწ­ვ­დო­მე­ლი. მე ის უსაზღ­ვ­როდ მიყ­ვარ­და, მაგ­რამ შო­რი­დან", _ იხ­სე­ნებ­და მოგ­ვი­ა­ნე­ბით.
რო­გორც მარ­ლ­ბო­რო­თა სახ­ლის ერ­თ­მა ბი­ნა­დარ­მა აღ­ნიშ­ნა: "ჯე­ნე­ტი ქალ­თა იმ კა­ტე­გო­რი­ას ეკუთ­ვ­ნო­და, რომ­ლის­თ­ვი­საც 40 წყვილ ფეხ­საც­მელ­ზე ნაკ­ლე­ბის ქო­ნა სი­ღა­ტა­კე­ში ცხოვ­რე­ბას ნიშ­ნავ­და". ფეხ­საც­მე­ლე­ბის გარ­და ჯე­ნეტს ფიზ­კულ­ტუ­რაც უყ­ვარ­და. ის ხში­რად დას­თან ერ­თად სა­სახ­ლის გარ­შე­მო დარ­ბო­და. საბ­რა­ლო, სახ­ტად დარ­ჩე­ნი­ლი მსა­ხუ­რე­ბი კი პირ­დაფ­ჩე­ნილ­ნი მის­ჩე­რე­ბოდ­ნენ, რო­გორ დაქ­რო­და ორი ლე­დი ღა­მის პე­რან­გე­ბის ამა­რა.
რო­ცა უინ­ს­ტო­ნი მა­მას იგო­ნებ­და, მას­თან მხო­ლოდ სა­მი გუ­ლახ­დი­ლი სა­უ­ბა­რი ახ­სენ­დე­ბო­და. "შეც­ვა­ლეთ თქვენს წე­რი­ლებ­ში სიტყ­ვა "მა­მი­კო" "მა­მით", _ ერ­თხელ, რენ­დოლ­ფ­მა შვილს შე­ნიშ­ვ­ნაც მის­ცა, რო­ცა 7 წლის ბი­ჭუ­ნას სკო­ლი­დან მი­წე­რილ წე­რილ­ზე უპა­სუ­ხა. უინ­ს­ტო­ნი ატყო­ბი­ნებ­და, რომ სკო­ლა­ში მას ცუ­დად ექ­ცე­ოდ­ნენ...
პა­ტა­რას სენტ-ჯორ­ჯის სკო­ლა­ში ცხოვ­რე­ბა არ სურ­და. მას სახ­ლ­ში ყოფ­ნა სრუ­ლი­ად აკ­მა­ყო­ფი­ლებ­და, რად­გან იქ ეგუ­ლე­ბო­და ადა­მი­ა­ნი, რო­მელ­საც ძა­ლი­ან უყ­ვარ­და. ეს მი­სი ძი­ძა _ მი­სის ევე­რეს­ტი იყო. მარ­ტო­ხე­ლა ქალს, ასე­ვე მარ­ტო­სუ­ლი ჟღალ­თ­მი­ა­ნი, წი­თუ­რი ბი­ჭუ­ნას გარ­და არა­ვინ ჰყავ­და. ძი­ძა სა­კუ­თარ გაზ­რ­დილს სკო­ლა­ში წე­რი­ლებს სწერ­და: "ჩე­მო საბ­რა­ლო ბე­კე­კა! რო­გორ მინ­და ჩა­გე­ხუ­ტო. მე ამ ქვე­ყა­ნა­ზე ყვე­ლა­ზე მე­ტად მიყ­ვარ­ხარ!" _ ხო­ლო "ბე­კე­კა" ამ დროს, სულ დე­დას სწერ­და: "საყ­ვა­რე­ლო დე­დი­კო, გა­მო­მეხ­მა­უ­რე, მი­პა­სუ­ხე წე­რი­ლებ­ზე. მე ისე­თი უბე­დუ­რი ვარ, ახ­ლაც კი ვტი­რი. მო­მე­ცი ნე­ბა მა­ინც, მჯე­რო­დეს, რომ გიყ­ვარ­ვარ. მე არ ვი­ცი, რა ვქნა. არ გა­მიბ­რაზ­დე".

ილუ­ზი­ებ­თან დამ­შ­ვი­დო­ბე­ბა
"ჩე­მი წყევ­ლა სუს­ტი სხე­უ­ლია, _ ამ­ბობ­და ჩერ­ჩი­ლი. _ ძლივს ვუძ­ლებ დღის გას­ვ­ლას". პა­ტა­რა ბი­ჭუ­ნა უძ­ლუ­რე­ბას უჩი­ო­და და გა­ნა­წეს­საც ამი­ტომ არ­ღ­ვევ­და, რის­თ­ვი­საც სენტ-ჯორ­ჯის სკო­ლა­ში ამათ­რა­ხებ­დ­ნენ. 15 დარ­ტყ­მა შიშ­ველ საჯ­დომ­ზე _ ამით პი­რა­დად დი­რექ­ტო­რი იყო და­კა­ვე­ბუ­ლი, რად­გან ეს საქ­მე ძა­ლი­ან უყ­ვარ­და _ გა­სის­ხ­ლი­ა­ნე­ბამ­დე სცემ­და.
მშობ­ლებ­თან შეხ­ვედ­რის დღე­ებ­ში, რო­ცა და­ნარ­ჩენ ბავ­შ­ვებ­თან ოჯა­ხის წევ­რე­ბი მო­დი­ოდ­ნენ, მას მხო­ლოდ რუხ ტან­საც­მელ­ში ჩაც­მუ­ლი ძი­ძა ევე­რეს­ტი სტუმ­რობ­და. უინ­ს­ტო­ნი ლორ­დის­თ­ვის შე­სა­ფე­რი­სი გა­ლან­ტუ­რო­ბით სა­კუ­თარ ძი­ძას სკო­ლის გარ­შე­მო და­ა­ტა­რებ­და. დამ­შ­ვი­დო­ბე­ბი­სას კი ყვე­ლას და­სა­ნა­ხად კოც­ნი­და.
მან ის­წავ­ლა, რო­გორ ექ­ცია დამ­ცი­რე­ბა გა­მარ­ჯ­ვე­ბად.

უინ­ს­ტო­ნის პირ­ვე­ლი წე­სი: "არ და­ი­კარ­გო სა­ყო­ველ­თა­ოდ მი­ღე­ბულ­ში. უკარ­ნა­ხე სა­კუ­თა­რი ქცე­ვის წე­სე­ბი".
ათი წლის იყო, რო­ცა სა­ნაძ­ლე­ოს გა­მო, ხი­დან ხე­ზე გა­დახ­ტა, და­ახ­ლო­ე­ბით ათი მეტ­რი სი­მაღ­ლი­დან ჩა­მო­ვარ­და და ხე­ლი და­ი­ზი­ა­ნა. ასე­ვე, თირ­კ­მე­ლიც გა­ი­ხეთ­ქა. ხე­ლი მთე­ლი ცხოვ­რე­ბის მან­ძილ­ზე მცი­რედ­მოქ­მე­დი დარ­ჩა. მი­უ­ხე­და­ვად ყვე­ლაფ­რი­სა, რო­ცა 17 წლის ასაკ­ში პრო­ფე­სი­ის არ­ჩე­ვის დრო დად­გა, სწო­რედ იქ ჩა­ა­ბა­რა, სა­დაც ექი­მე­ბის­გან კა­ტე­გო­რი­უ­ლად აკ­რ­ძა­ლუ­ლი ჰქონ­და _ კა­ვა­ლე­რი­ის სას­წავ­ლე­ბელ­ში. ფა­რი­კა­ო­ბის­თ­ვის აბ­სო­ლუ­ტუ­რად ჯან­მ­რ­თე­ლი ხე­ლე­ბია სა­ჭი­რო, მაგ­რამ უინ­ს­ტო­ნის­თ­ვის ეს შე­ფერ­ხე­ბად არ ქცე­უ­ლა. ის სა­უ­კე­თე­სო მო­ფა­რი­კა­ვე და მსრო­ლე­ლი დად­გა. ჯი­რით­შიც ყვე­ლას სჯობ­ნი­და და მუდ­მი­ვად თა­მა­შობ­და პო­ლოს.
სა­ო­მარ მოქ­მე­დე­ბებ­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბი­სას (იბ­რ­ძო­და კუ­ბა­ში, ინ­დო­ეთ­ში, სუ­დან­ში) კა­ვა­ლე­რი­ის­თ­ვის ბრძო­ლის ახა­ლი მე­თო­დიც მო­ი­ფიქ­რა: ხმლით დარ­ტყ­მის ნაც­ვ­ლად, მო­წი­ნა­აღ­მ­დე­გეს კოვ­ბო­ი­ვით რე­ვოლ­ვე­რით ეს­რო­და.
ბუ­რებ­თან ინ­გ­ლი­სის ომის დროს, ახალ­გაზ­რ­და ჩერ­ჩი­ლი ტყვედ ჩა­ვარ­და. გა­თა­ვი­სუფ­ლე­ბა გა­მო­სას­ყი­დის სა­ნაც­ვ­ლოდ შეს­თა­ვა­ზეს, მაგ­რამ უინ­ს­ტონ­მა ეს და­მამ­ცი­რებ­ლად მი­იჩ­ნია და გა­იქ­ცა. გა­მომ­შ­რალ სა­ვა­ნა­ში რამ­დე­ნი­მე დღე მარ­ტოდ­მარ­ტო და­ე­ხე­ტე­ბო­და, რაც სიკ­ვ­დი­ლის ტოლ­ფა­სი იყო, მაგ­რამ გან­გე­ბამ გა­და­არ­ჩი­ნა და გა­ნა­წა­მე­ბი ახალ­გაზ­რ­და ვი­ღაც ინ­გ­ლი­სელ­მა ფერ­მერ­მა იპო­ვა. მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ გაქ­ცე­ულ­ზე ძებ­ნა იყო გა­მოცხა­დე­ბუ­ლი და მი­სი თა­ვის­თ­ვის ჯილ­დოც და­ა­წე­სეს, ფერ­მერ­მა უინ­ს­ტო­ნი არ გას­ცა და თა­ვი­სი­ა­ნებ­თან გა­ამ­გ­ზავ­რა.

მე­ო­რე წე­სი: "გა­სა­ღე­ბი დი­დი საქ­მე­ე­ბის აღ­ს­რუ­ლე­ბის­თ­ვის არის მი­ზან­მი­მარ­თუ­ლი და გამ­ჭ­რი­ა­ხი მოქ­მე­დე­ბა".
ჩერ­ჩი­ლი ინ­გ­ლის­ში გმი­რად დაბ­რუნ­და და პო­ლი­ტი­კურ ცხოვ­რე­ბა­ში ჩა­ე­ბა. 21 წლი­სა პარ­ლა­მენ­ტ­ში მოხ­ვ­და, შემ­დეგ _ მთავ­რო­ბა­ში. და­იწყო აღ­ზე­ვე­ბი­სა და და­ცე­მის მო­ნაც­ვ­ლე­ო­ბა.
მი­სი თა­ნამ­დე­ბო­ბე­ბი: ვაჭ­რო­ბის მი­ნის­ტ­რი, კო­ლო­ნი­ა­თა მი­ნის­ტ­რი, ში­ნა­გან საქ­მე­თა მი­ნის­ტ­რი, თავ­დაც­ვის ლორდ-მი­ნის­ტ­რი.
თით­ქ­მის ყო­ვე­ლი მი­სი "აფ­რე­ნა" "და­ცე­მით" სრულ­დე­ბო­და, მაგ­რამ ყო­ველ ჯერ­ზე წა­მოდ­გო­მას ახერ­ხებ­და. არა­ნორ­მა­ლუ­რი ენერ­გი­ით მსვლე­ლო­ბას აგ­რ­ძე­ლებ­და.
1914 წელს, ომ­ში შე­ი­ა­რა­ღე­ბუ­ლი ძა­ლე­ბის მი­ნის­ტ­რის რან­გ­ში მო­ნა­წი­ლე­ობ­და და მთავ­რო­ბის­გან კა­ტე­გო­რი­უ­ლად მო­ითხოვ­და მუხ­ლუ­ხო­ვა­ნი საბ­რ­ძო­ლო ტექ­ნი­კის (ტან­კის წი­ნა­მორ­ბე­დის) წარ­მო­ე­ბა­ში ჩაშ­ვე­ბას. მი­სი იდე­ე­ბი დროს მუ­დამ წინ უს­წ­რებ­და. უინ­ს­ტო­ნი მო­რიგ ჯერ­ზე ზედ­მე­ტად მი­იჩ­ნი­ეს. ის მე­თა­უ­რი ვი­ცე-პოლ­კოვ­ნი­კის რან­გ­ში საბ­რ­ძოლ­ვე­ლად წა­ვი­და. ჩერ­ჩი­ლი თხრი­ლე­ბის წინ, ბრძო­ლის წი­ნა ხაზ­ზე, პირ­ში სი­გა­რა­გაჩ­რი­ლი და­ი­ა­რე­ბო­და. ლა­მის ტყვი­ებს ჩა­ვარ­დ­ნო­და სა­მიზ­ნედ. ეს ბა­ტა­ლი­ო­ნი ერთ-ერ­თი სა­უ­კე­თე­სო იყო მხო­ლოდ იმის გა­მო, რომ თა­ვი­სი "გა­და­რე­უ­ლი" ვი­ცე-პოლ­კოვ­ნი­კი ძა­ლი­ან უყ­ვარ­და და მი­სი ხათ­რით თით­ქ­მის და­უძ­ლე­ველ და­ვა­ლე­ბებს ას­რუ­ლებ­და.
შემ­დეგ ისევ მთავ­რო­ბა­ში დაბ­რუნ­და და ახ­ლა და­ჟი­ნე­ბით მო­ითხოვ­და გერ­მა­ნი­ის მი­მართ გულ­მოწყა­ლე­ბის გა­მო­ჩე­ნას, რად­გან ში­შობ­და, რომ სხვაგ­ვა­რად, რე­ვო­ლუ­ცი­ის მომ­წი­ფე­ბას შე­ეწყო­ბო­და ხე­ლი. ვერც ამ სა­კითხ­ში მი­ი­ღო მხარ­და­ჭე­რა და ხე­ლახ­ლა, "ქვე­ვით ჩა­მოგ­დე­ბუ­ლი" აღ­მოჩ­ნ­და.
ომის შემ­დეგ ფი­ნან­ს­თა მი­ნის­ტ­რი გახ­და და "ოქ­როს კან­ც­ლე­რი" შე­არ­ქ­ვეს, რად­გან ქვე­ყა­ნა გა­ამ­დიდ­რა და დეპ­რე­სი­ის­გან იხ­ს­ნა.
მე­ო­რე მსოფ­ლიო ომამ­დე მე­ო­რე­ხა­რის­ხო­ვან თა­ნამ­დე­ბო­ბებს იკა­ვებ­და და დროს სა­კუ­თარ მა­მულ­ში ატა­რებ­და, სა­დაც მრა­ვა­ლი წიგ­ნი და­წე­რა. უინ­ს­ტო­ნი ფერ­წე­რი­თა და ლან­დ­შაფ­ტის დი­ზა­ი­ნი­თაც სე­რი­ო­ზუ­ლად იყო გა­ტა­ცე­ბუ­ლი.
რო­ცა "ნა­ცი­ის გა­დარ­ჩე­ნის" მო­რი­გი ჯე­რი დად­გა, ამ მიზ­ნის­თ­ვის სწო­რედ ჩერ­ჩი­ლი გა­მო­ი­ყე­ნეს. ის პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რი გახ­და. მშობ­ლი­ურ ინ­გ­ლის­სა და მთელ მსოფ­ლი­ო­ში დი­დი აღი­ა­რე­ბა მო­ი­პო­ვა. ამ დრო­ი­დან, ყვე­ლა­ფე­რი, რაც უნ­და გა­ე­კე­თე­ბი­ნა, შე­სა­ნიშ­ნავ და დიდ საქ­მედ მი­იჩ­ნე­ო­და. ეს უკ­ვე უინ­ს­ტო­ნის ჭეშ­მა­რი­ტი ზე­ი­მი იყო.
მე­სა­მე წე­სი: "ბე­დის­წე­რა­ზე იმარ­ჯ­ვებს ის, ვინც თვი­თონ უტევს მას!"

ქა­ლე­ბი
უნ­და ით­ქ­ვას, რომ მხო­ლოდ ორი ქა­ლია ცნო­ბი­ლი, ვინც მას უყ­ვარ­და. პირ­ვე­ლი _ მი­სი ძი­ძა ევე­რეს­ტი იყო. საბ­რა­ლო ქა­ლი უინ­ს­ტო­ნის მშობ­ლებ­მა გულ­გ­რი­ლად მი­აბ­რ­ძა­ნეს სახ­ლი­დან და კა­რიც მი­უ­ხუ­რეს, რო­ცა ის უკ­ვე სა­ჭი­რო აღარ იყო. ძი­ძა სა­ში­ნელ სი­ღა­ტა­კე­ში ცხოვ­რობ­და, სა­ნამ ისევ უინ­ს­ტონ­მა არ მო­ძებ­ნა. ავად­მ­ყოფს მომ­ვ­ლე­ლი და­უ­ქი­რა­ვა; ცხოვ­რე­ბის ბო­ლომ­დე მი­სი მოვ­ლის სა­ფა­სურ­საც იხ­დი­და; გარ­დაც­ვა­ლე­ბის შემ­დეგ, ყვე­ლა ხარ­ჯი თვი­თონ და­ფა­რა და საფ­ლა­ვის ქვაც შე­უკ­ვე­თა. ძი­ძის პორ­ტ­რე­ტი მის კა­ბი­ნეტ­ში მა­გი­და­ზე ჩარ­ჩო­თი მუდ­მი­ვად იდო.
ჩერ­ჩი­ლის ცხოვ­რე­ბა­ში მე­ო­რე მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი ქა­ლი მი­სი მე­უღ­ლე _ კლე­მენ­ტი­ნა იყო. უინ­ს­ტო­ნი 33 წლი­სა 9 წლით უმ­ც­როს, მოხ­დე­ნილ ქალ­ზე და­ქორ­წინ­და.
მას დონ­ჟუ­ა­ნო­ბა არ ახა­სი­ა­თებ­და, ყო­ველ­თ­ვის საქ­მე­ზე იყო მი­ზან­მი­მარ­თუ­ლი. ქორ­წი­ლის დღე­საც კი არ და­ვიწყ­ნია საქ­მე. ეკ­ლე­სი­ის სა­ცავ­ში შეს­ვ­ლი­სას, გა­ო­ცე­ბულ ლო­იდ ჯორჯს ხე­ლი ღილ­ზე წა­ავ­ლო და მის წი­ნა­შე სუფ­რა­ჟის­ტე­ბის (XX სა­უ­კუ­ნის და­საწყის­ში ქალ­თა ბურ­ჟუ­ა­ზი­უ­ლი მოძ­რა­ო­ბა. მო­ითხოვ­და ქა­ლე­ბის­თ­ვის სა­არ­ჩევ­ნო უფ­ლე­ბე­ბის მი­ნი­ჭე­ბას) სა­კითხი კა­ტე­გო­რი­უ­ლად დას­ვა: "ნუ­თუ მთავ­რო­ბა ასე და­ე­ცე­მა კა­ბი­ა­ნე­ბის სა­კითხის გა­მო?"
ქორ­წი­ნე­ბი­დან გარ­კ­ვე­უ­ლი დრო­ის შემ­დეგ, მე­უღ­ლე­ე­ბი სხვა­დას­ხ­ვა სა­ძი­ნე­ბელ­ში და­ბი­ნავ­დ­ნენ. "სა­უზ­მე ლო­გინ­შია სა­ჭი­რო და თა­ნაც _ მარ­ტო" _ აცხა­დებ­და უინ­ს­ტო­ნი. ეს ხელ­საყ­რე­ლიც აღ­მოჩ­ნ­და, რად­გან კლე­მენ­ტი­ნა "ტო­რო­ლა" იყო, ხო­ლო უინ­ს­ტო­ნი _ "ჭო­ტი". ჩერ­ჩი­ლი ლო­გინ­ში ამ­ზა­დებ­და თა­ვის გა­მოს­ვ­ლებს, სტა­ტი­ებს; პა­სუ­ხობ­და წე­რი­ლებს და ოთა­ხი­დან მხო­ლოდ სა­დი­ლის­თ­ვის გა­მო­დი­ო­და.
ცო­ლის მე­გო­ბარ­მა, ნენ­სი ას­ტორ­მა ერ­თხელ უინ­ს­ტონს გა­გუ­ლი­სე­ბულ­მა უთხ­რა: "მე რომ თქვე­ნი ცო­ლი ვყო­ფი­ლი­ყა­ვი, ყა­ვა­ში სა­წამ­ლავს ჩა­გიყ­რი­დით!" _ რა­ზეც ჩერ­ჩილ­მა ბღვე­რით შეჰ­ყე­ფა: "მე რომ თქვე­ნი ქმა­რი ვყო­ფი­ლი­ყა­ვი, და­უ­ყოვ­ნებ­ლივ დავ­ლევ­დი!"

სახ­ლი
რო­ცა ჩარ­ტუ­ე­ლის მა­მუ­ლი იხი­ლა, ჩერ­ჩილ­მა იქა­უ­რო­ბა ისე შე­იყ­ვა­რა, რომ მა­შინ­ვე შე­ის­ყი­და. კლე­მენ­ტი­ნამ ამის შე­სა­ხებ "პოსტ-ფაქ­ტუმ" შე­იტყო. უინ­ს­ტონ­მა ეს ად­გი­ლი კე­თილ­შო­ბი­ლი ინ­გ­ლი­სე­ლე­ბის შე­სა­ფე­რის, ნამ­დ­ვილ "სა­მოთხედ" გა­და­აქ­ცია. სახ­ლის მშე­ნებ­ლო­ბა­სა და კარ-მი­და­მოს გა­ნა­შე­ნი­ა­ნე­ბა­ზე უამ­რა­ვი ფუ­ლი და­ხარ­ჯა. ჩარ­ტუ­ელ­მა ჩერ­ჩი­ლი ლა­მის გა­ა­კოტ­რა, მაგ­რამ ის უკან და­ხე­ვას არ აპი­რებ­და. მე­ურ­ნე­ო­ბი­სა და სახ­ლის გაძღო­ლა­ში 8 მსა­ხუ­რი ეხ­მა­რე­ბო­და: გუ­ვერ­ნან­ტი, 2 მდი­ვა­ნი, მძღო­ლი, 3 მე­ბა­ღე, მე­ჯი­ნი­ბე და მმარ­თ­ვე­ლი. უინ­ს­ტონ­თან ბი­ნად­რობ­დ­ნენ: კა­ტა, მწვა­ნე თუ­თი­ყუ­ში და 2 პუ­დე­ლი. კა­ტის გა­რე­შე კი უბ­რა­ლოდ ცხოვ­რე­ბა არ შე­ეძ­ლო. "გა­მოფხიზ­ლ­დით!"

მე­ნიუ
უინ­ს­ტონ ჩერ­ჩი­ლი და­ახ­ლო­ე­ბით 100 კი­ლოგ­რამს იწო­ნი­და. საკ­ვებს მის ცხოვ­რე­ბა­ში დი­დი მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბა ენი­ჭე­ბო­და. სა­უზ­მობ­და _ ნეს­ვით, ომ­ლე­ტით ან ბე­კო­ნი­ა­ნი ერ­ბოკ­ვერ­ცხით. ამას და­ბეგ­ვი­ლი ბიფ­შ­ტექ­სი მოჰ­ყ­ვე­ბო­და, ან წი­წი­ლის ბარ­კა­ლი; გა­ხუ­ხუ­ლი პუ­რი, ჯე­მი და რძი­ა­ნი ყა­ვა. ლან­ჩ­ზე ან სა­დილ­ზე აუცი­ლებ­ლად მი­სი საყ­ვა­რე­ლი კერ­ძი უნ­და ყო­ფი­ლი­ყო და მი­სა­ყო­ლებ­ლად კი­დევ "რა­მე" (შე­ბო­ლილ ორა­გულ­ში გახ­ვე­უ­ლი კამ­ბა­ლის ფი­ლე, კრე­ვე­ტე­ბის გარ­ნი­რი­თა და ნივ­რის სო­უ­სით); ამას ბა­ტის ღვიძ­ლის პაშ­ტე­ტით ფარ­ში­რე­ბუ­ლი ჩახ­რა­კუ­ლი ირ­მის ხორ­ცი მოჰ­ყ­ვე­ბო­და. და­ბო­ლოს, ყვე­ლი "სტილ­ტო­ნი" სა­მარ­კო პორ­ტ­ვე­ი­ნით; ნამ­ცხ­ვა­რი ან ნა­ყი­ნი; ყა­ვა ბრენ­დის­თან ერ­თად. დე­სერ­ტად გან­სა­კუთ­რე­ბით ნა­ღე­ბი უყ­ვარ­და. ძი­ლის წინ, აუცი­ლებ­ლად ითხოვ­და ცივ კონ­სო­მეს (ერ­თ­გ­ვა­რი ბუ­ლი­ო­ნი).
მი­სი სას­მე­ლი და მო­სა­წე­ვიც საკ­მა­ოდ ძვი­რი ჯდე­ბო­და. მა­რა­გის სა­ხით ყო­ველ­თ­ვის გა­და­ნა­ხუ­ლი ჰქონ­და სა­მი ათა­სამ­დე სი­გა­რა (მის მო­წე­ვას უინ­ს­ტო­ნი კუ­ბა­ში, ჯერ კი­დევ ყმაწ­ვი­ლო­ბი­სას მი­ეჩ­ვი­ა). ამ­ჯო­ბი­ნებ­და "რო­მე­ო­სა და ჯუ­ლი­ე­ტას" მარ­კის სი­გა­რებს. დღე­ში 8-9 სი­გა­რას ნთქავ­და.
მა­გა­რი სას­მე­ლე­ბი­დან ვის­კის ეტა­ნე­ბო­და (მას ინ­დო­ეთ­ში მი­ეჩ­ვია, სა­დაც წყლის უსი­ა­მოვ­ნო გე­მოს სწო­რედ ამ სას­მ­ლით იქარ­ვებ­დ­ნენ).
ვის­კის პირ­ველ პორ­ცი­ას და­ახ­ლო­ე­ბით 2 სა­ა­თის მან­ძილ­ზე წრუ­პავ­და. ასე­ვე, სვამ­და კლა­რეტს სო­დით, მაგ­რამ ნამ­დ­ვი­ლი სმა ჭა­მის დროს მიმ­დი­ნა­რე­ობ­და. უპი­რა­ტე­სო­ბას თეთრ ღვი­ნოს ანი­ჭებ­და. შამ­პა­ნურ­საც ხში­რად ეძა­ლე­ბო­და. რო­ცა ოჯა­ხის წევ­რე­ბი მას ალ­კო­ჰო­ლუ­რი და­მო­კი­დე­ბუ­ლე­ბის გა­მო საყ­ვე­დუ­რობ­დ­ნენ, ამ­ბობ­და: "მე ალ­კო­ჰო­ლის­გან უფ­რო მე­ტი ავი­ღე, ვიდ­რე მან _ ჩემ­გან".
"ჩე­მი გე­მოვ­ნე­ბა უკი­დუ­რე­სად მარ­ტი­ვია, _ ამ­ბობ­და უინ­ს­ტო­ნი, _ მე ყვე­ლა­ფე­რი სა­უ­კე­თე­სო მომ­წონს".

ჰო­ბი

ის ხა­ტავ­და. ჩერ­ჩი­ლის გას­ვ­ლა ეტი­უ­დებ­ზე დი­დე­ბულ სა­ნა­ხა­ო­ბას წარ­მო­ად­გენ­და. მის გა­მო­ჩე­ნას პარ­კ­ში, წინ მე­ბა­ღე­თა "პრო­ცე­სი­ა" უძღო­და. ყო­ველ მათ­განს ხელ­ში სამ­ხატ­ვ­რო ინ­ვენ­ტა­რი ეჭი­რა. მათ კი უკან მოჰ­ყ­ვე­ბო­და მხატ­ვა­რი თეთრ სერ­თუკ­სა და შლა­პა­ში.

ხელქვეითები
ჩერ­ჩი­ლის მდი­ვა­ნი მის­თ­ვის უმ­თავ­რეს მცნე­ბად თვლი­და შე­ფის სიტყ­ვებს: "დაე, არ გყავ­დეს შენ სხვა ღმერ­თე­ბი ჩემ გარ­და!"
უინ­ს­ტო­ნი სა­კუ­თა­რი კა­მერ­დი­ნე­რის გა­რე­შე ად­გი­ლი­დან არ იძ­ვრო­და. მგზავ­რო­ბი­სას მას და­ახ­ლო­ე­ბით 12 ადა­მი­ა­ნი ახ­ლ­და.
კლე­მენ­ტი­ნა წუხ­და: "მან არა­ფე­რი იცის უბ­რა­ლო ადა­მი­ა­ნე­ბის ცხოვ­რე­ბის შე­სა­ხებ. არას­დ­როს ყო­ფი­ლა სა­ყიდ­ლებ­ზე, არ გა­უვ­ლია ადა­მი­ან­თა მა­სა­ში, არ უმ­გ­ზავ­რია სა­მო­ქა­ლა­ქო ტრან­ს­პორ­ტით. ერ­თხელ, სა­ყო­ველ­თაო გა­ფიც­ვის დროს, მან სცა­და მეტ­რო­თი ემ­გ­ზავ­რა და... და­ი­კარ­გა. ის და­დი­ო­და და და­დი­ო­და, ვე­რაფ­რით პო­უ­ლობ­და გა­სას­ვ­ლელს. ასე რომ, სა­ბო­ლო­ოდ, სა­ჭი­რო გახ­და მი­სი იქი­დან დახ­ს­ნა".
ჩერ­ჩი­ლი დროს ან­გა­რიშს არ უწევ­და. მი­აჩ­ნ­და, რომ და­უც­დიდ­ნენ, რა­შიც ერ­თხელ თა­ვად მე­ფეც დარ­წ­მუნ­და.
ძა­ლი­ან მოს­წონ­და მან­ქა­ნის სწრა­ფი ტა­რე­ბა. მას­თან ერ­თად მგზავ­რო­ბა უბ­რა­ლოდ, აუტა­ნე­ლი იყო. უცებ, თავ­ში აზ­რად მო­უ­ვი­დო­და, რომ დად­გა მო­მენ­ტი, რო­ცა სხვა მან­ქა­ნის­თ­ვის უნ­და გა­ეს­წ­რო. მძღოლს მი­ნის ტი­ხარ­ზე და­ჟი­ნე­ბით უკა­კუ­ნებ­და და უყ­ვი­რო­და: "წინ!" _ სწო­რედ ეს იყო მი­სი სტი­ლის მთა­ვა­რი დე­ვი­ზი.

ირი­ნა ჯან­დი­ე­რი
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
დედაქალაქის მერი კახა კალაძე და მისი უმშვენიერესი მეუღლე, ანუკი არეშიძე მეოთხე ბავშვის მოლოდინში არიან.
მართალია პრინც ჰარისა და მეგან მარკლის ქორწილი უკვე გაიმართა, თუმცა არ წყდება საზოგადოების ინტერესი სამეფო ოჯახისა და "ახალგამომცხვარი" ცოლ-ქმრის მიმართ.
"რთული ცხოვრება მქონდა, 14 წლიდან ვმუშაობდი სოფელში - ვინმეს ხილი ჰქონდა მოსაკრეფი თუ შეშა ჰქონდა დასატვირთი, მივდიოდი"
ნანუკა ჟორჟოლიანი ბოლო პერიოდში შესაშურ ფორმაში ჩადგა. ტელეწამყვანი სხვადასხვა პერიოდში დიეტებით ებრძოდა ჭარბ წონას, თუმცა ზედმეტი კილოგრამების დაკლებასთან ერთად, მიღებული შედეგის შენარჩუნება არანაკლებ მნიშვნელოვანია.
ოჯახშექმნილი ქალები ხშირად აღნიშნავენ, რომ წლების შემდეგ მეუღლეების მხრიდან ვერ გრძნობენ ისეთ ყურადღებასა და მზრუნველობას, როგორც ეს ხდებოდა თუნდაც შეყვარებულობის პერიოდში. იმის გასარკვევად, თუ როგორ ანებივრებენ ქართველი მამაკაცები ცოლებს, სოციალურ ქსელში პატარა გამოკითხვა ჩავატარეთ.
მსახიობმა თამუნა აბშილავამ "ჩემი ცოლის დაქალებში" მაჭანკლის პერსონაჟით მაყურებლის ყურადღება და დიდი მოწონება დაიმსახურა.
მერაბი ყოფილი მძღოლია. მამამისიც მძღოლი იყო და ბაბუამისიც, ამიტომ როცა სკოლის დამთავრებისთანავე საქალაქთაშორისო ავტობუსზე მოინდომა მუშაობა, არავის გაჰკვირვებია.
ბა­ტო­ნი ნუგ­ზა­რი წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში მუ­შა­ობ­და შეფ-მზა­რე­უ­ლად და კარ­გად იცის ჩვე­ნი მო­სახ­ლე­ო­ბის გე­მოვ­ნე­ბა:
აღარ ვაპირებ "საიდუმლო სანტას" თავი გავაბითურებინო
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2538 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2658 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
9 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
6 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
4 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
4 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
2570 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2451 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1219 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1208 კომენტარი