ბანქოს სახლი (ნაწილიIV)
font-large font-small
ბანქოს სახლი (ნაწილიIV)
მა­იკლ დობ­სი
(ფრაგ­მენ­ტე­ბი რო­მა­ნი­დან)
მოამზადა რუ­სუ­დან ლე­ბა­ნი­ძემ


- ერთ-ერ­თი მდი­ვა­ნი ქა­ლია, რო­მე­ლიც პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რ­თან და­უ­ყოვ­ნებ­ლივ და­გა­კავ­ში­რებთ. - უთხ­რა ო"ნეილს და­რაჯ­მა და მის­თ­ვის ყურ­მი­ლის გა­და­ცე­მის შემ­დეგ ისე შვე­ბით ამო­ი­სუნ­თ­ქა, თით­ქოს მხრე­ბი­დან უზარ­მა­ზა­რი პა­სუ­ხის­მ­გებ­ლო­ბის ტვირ­თი მო­ეხ­ს­ნას.
- ალო! - ჩას­ძა­ხა ყურ­მილ­ში ო"ნეილმა. - დი­ახ, რო­ჯერ ო"ნეილი ვარ... რო­გორ ბრძან­დე­ბით, ბა­ტო­ნო პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რო? დი­ახ, დი­ახ... რა თქმა უნ­და, ძა­ლი­ან მი­ხა­რია. მეც გუ­ლი­თა­დად გი­ლო­ცავთ. ვფიქ­რობ, დღე­ვან­დელ ვი­თა­რე­ბა­ში შე­დე­გი სრუ­ლი­ად ნორ­მა­ლუ­რია... რა თქმა უნ­და, მეც ასე ვფიქ­რობ. თა­ნაც, გა­მარ­ჯ­ვე­ბა ხომ ნე­ბის­მი­ერ შემ­თხ­ვე­ვა­ში გა­მარ­ჯ­ვე­ბაა. დი­ახ, დი­ახ, ამის მოს­მე­ნა მარ­თ­ლაც ძა­ლი­ან სა­სი­ა­მოვ­ნოა. ახ­ლა? ახ­ლა სა­რეკ­ლა­მო სა­ა­გენ­ტო­ში ვარ.
დარ­ბაზ­ში უკ­ვე სა­მა­რი­სე­ბუ­რი სი­ჩუ­მე ჩა­მოწ­ვა.
- დი­ახ, დი­ახ, - გა­ნაგ­რ­ძო ო"ნეილმა, - მეც გე­თან­ხ­მე­ბით, რომ ყვე­ლამ შე­სა­ნიშ­ნა­ვად იმუ­შა­ვა და რა­ღა თქმა უნ­და, მეც ძა­ლი­ან დი­დი დახ­მა­რე­ბა გა­მი­წი­ეს. ნე­ბა მო­მე­ცით, თქვე­ნი სა­მად­ლო­ბე­ლი სიტყ­ვე­ბი მა­თაც გა­დავ­ცე.
ამ სიტყ­ვე­ბის შემ­დეგ ო"ნეილმა ტე­ლე­ფო­ნის ყურ­მი­ლის მიკ­რო­ფონს ხე­ლის­გუ­ლი და­ა­ფა­რა და აღ­ფ­რ­თო­ვა­ნე­ბუ­ლი აუდი­ტო­რი­ის­კენ ისე შებ­რუნ­და:
- პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რი შე­სა­ნიშ­ნა­ვი პრო­პა­გან­დის­ტუ­ლი სა­არ­ჩევ­ნო კამ­პა­ნი­ის ჩა­ტა­რე­ბის­თ­ვის გუ­ლი­თად მად­ლო­ბას გიხ­დით და მი­აჩ­ნია, რომ არ­ჩევ­ნე­ბის შე­დე­გებს პირ­ველ რიგ­ში სწო­რედ ამ კამ­პა­ნი­ას უნ­და უმად­ლო­დეს. - სა­ზე­ი­მოდ წარ­მოთ­ქ­ვა მან, შემ­დეგ ყურ­მი­ლი ისევ ყურ­ზე მი­ი­დო და რამ­დე­ნი­მე­წა­მი­ა­ნი მი­ყუ­რა­დე­ბის შემ­დეგ დას­ძი­ნა: - ბა­ტო­ნი პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რი იმა­საც ხაზს უს­ვამს, რომ ფუ­ლის ესო­დენ მი­ზან­მი­მარ­თუ­ლად და­ხარ­ჯ­ვის გა­მო, მი­სი უკან დაბ­რუ­ნე­ბის მოთხოვ­ნის იოტი­სო­დე­ნა სა­ბა­ბიც კი არა აქვს.
ამ სიტყ­ვე­ბის გა­გო­ნე­ბის­თა­ნა­ვე დარ­ბა­ზი აღ­ფ­რ­თო­ვა­ნე­ბულ­მა შე­ძა­ხი­ლებ­მა და აპ­ლო­დის­მენ­ტებ­მა შე­ა­ზან­ზა­რა. ზედ­მი­წევ­ნით კმა­ყო­ფილ­მა ო"ნეილმა კი ყურ­ზე მიბ­ჯე­ნი­ლი ტე­ლე­ფო­ნის ყურ­მი­ლი ოდ­ნავ გან­ზე გას­წია და ისე და­ი­ჭი­რა, რომ ეს სა­სი­ხა­რუ­ლო ყი­ჟი­ნა სა­ტე­ლე­ფო­ნო ხა­ზის მე­ო­რე ბო­ლო­შიც გა­ე­გო­ნათ. - დი­ახ, ბა­ტო­ნო პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რო, ძა­ლი­ან გა­ხა­რე­ბუ­ლი ვარ და დიდ პა­ტი­ვად ვთვლი, რომ პირ­ვე­ლი, ვი­საც კი არ­ჩევ­ნე­ბის დას­რუ­ლე­ბის­თა­ნა­ვე და­უ­რე­კეთ, სწო­რედ მე ვი­ყა­ვი... მეც მო­უთ­მენ­ლად ვე­ლო­დე­ბი ჩვენ­თან შეხ­ვედ­რას... კი­დევ ერ­თხელ გუ­ლი­თა­დად გი­ლო­ცავთ. ნახ­ვამ­დის!
ამის შემ­დეგ რო­ჯერ ო"ნეილმა ყურ­მი­ლი ფრთხი­ლად და­დო, დარ­ბა­ზის­კენ დინ­ჯად შებ­რუნ­და და ფარ­თოდ გა­ი­ღი­მა. შეკ­რე­ბი­ლებ­მა კი ისევ ტა­ში დას­ცხეს და ხე­ლის ჩა­მო­სარ­თ­მე­ვად და მად­ლო­ბის პი­რა­დად სათ­ქ­მე­ლად მა­შინ­ვე ყვე­ლამ მის­კენ იხუვ­ლა.
ო"ნეილი ჯე­რაც სა­მად­ლო­ბელ სიტყ­ვებს ის­მენ­და, მე­ზო­ბელ ქუ­ჩა­ზე გა­ჩე­რე­ბულ მან­ქა­ნა­ში მჯდარ­მა მის­მა პი­რად­მა მდი­ვან­მა პე­ნიმ ავ­ტო­მო­ბი­ლის ტე­ლე­ფო­ნის ყურ­მი­ლი ფრთხი­ლად რომ და­დო და მან­ქა­ნის მი­ნის ამო­წე­ვი­სა და სარ­კის გას­წო­რე­ბის შემ­დეგ, ტუ­ჩე­ბის გულ­მოდ­გი­ნედ შე­ღებ­ვა და­იწყო.
პა­რას­კე­ვი, 11 ივ­ნი­სი
სმიტ-სკვერ­ზე თავ­მოყ­რი­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბი, რო­მელ­თა რა­ო­დე­ნო­ბაც გა­ნუწყ­ვეტ­ლივ იზ­რ­დე­ბო­და, პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის გა­მო­ჩე­ნას მო­უთ­მენ­ლად ელოდ­ნენ. სა­ათ­მა თორ­მეტ­ჯერ უკ­ვე კარ­გა ხნის წინ ჩა­მოჰ­კ­რა, მაგ­რამ ყვე­ლა ხვდე­ბო­და, რომ ამ­ჯე­რად დრო შე­საძ­ლოა, უსაზღ­ვ­როდ და უსაშ­ვე­ლო­დაც კი გა­წე­ლი­ლი­ყო. იმის მი­ხედ­ვით თუ იმ­ს­ჯე­ლებ­დ­ნენ, რაც ტე­ლე­ო­პე­რა­ტო­რე­ბის მო­ნი­ტო­რებ­ში ჩან­და, პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის ამა­ლა, პო­ლი­ცი­ის ეს­კორ­ტის და ტე­ლე და რა­დი­ო­კო­რეს­პონ­დენ­ტე­ბის მან­ქა­ნე­ბის თან­ხ­ლე­ბით, უკ­ვე მარ­მა­რი­ლოს თაღს უახ­ლოვ­დე­ბო­და. შე­სა­ბა­მი­სად, მო­ე­დან­ზე მათ გა­მო­ჩე­ნამ­დე წუ­თე­ბი­ღა რჩე­ბო­და და სა­მი ახალ­გაზ­რ­და ორ­გა­ნი­ზა­ტო­რიც შეკ­რე­ბილთ პატ­რი­ო­ტუ­ლი ჰიმ­ნე­ბის წა­მოწყე­ბის, დრო­შე­ბი­სა და პლა­კა­ტე­ბის აფ­რი­ა­ლე­ბი­სა და ლო­ზუნ­გე­ბის აქ­ტი­უ­რი სკან­დი­რე­ბის­კენ მო­უ­წო­დებ­და. თუმ­ცა­ღა, მათ მო­წო­დე­ბას მა­ინ­ც­და­მა­ინც დი­დი ენ­თუ­ზი­აზ­მი არ გა­მო­უწ­ვე­ვია. მარ­თა­ლია, რამ­დე­ნი­მე ადა­მი­ა­ნი ბრი­ტა­ნე­თის დრო­შებს აქეთ-იქით მარ­თ­ლაც საკ­მა­ოდ გულ­მოდ­გი­ნედ იქ­ნევ­და, მაგ­რამ ხის გრძელ ჯო­ხებ­ზე და­მაგ­რე­ბუ­ლი ჰენ­რი კო­ლინ­რი­ჯის პორ­ტ­რე­ტე­ბით იმა­ვეს კე­თე­ბის სურ­ვი­ლი ნამ­დ­ვი­ლად არა­ვის გას­ჩე­ნია. წი­ნას­თან შე­და­რე­ბით ამ არ­ჩევ­ნებ­ზე მუ­შა­ო­ბა ორ­გა­ნი­ზა­ტო­რებს სა­ერ­თო­დაც საკ­მა­ოდ გა­უ­ჭირ­დათ. ყვე­ლა სხვა სირ­თუ­ლეს­თან ერ­თად, კონ­კუ­რენ­ტე­ბიც გა­მუდ­მე­ბით კვალ­ში ედ­გ­ნენ და ოდ­ნავ ამო­სუნ­თ­ქ­ვის სა­შუ­ა­ლე­ბა­საც კი არ აძ­ლევ­დ­ნენ. აი, ახ­ლაც, მა­თი მონ­დო­მე­ბის შე­დე­გად, შეკ­რე­ბილთ ოპო­ზი­ცი­ის რამ­დე­ნი­მე მომ­ხ­რეც შე­რე­ო­და, რომ­ლე­ბიც სა­კუ­თარ დრო­შებ­საც უფ­რო ენერ­გი­უ­ლად იქ­ნევ­დ­ნენ და ლო­ზუნ­გებ­საც ლა­მის ხმის ჩახ­ლე­ჩამ­დე გაჰ­ყ­ვი­როდ­ნენ. ამის გა­მო ერ­თხანს სა­ში­ში ჩოჩ­ქო­ლიც კი ატყ­და, თუმ­ცა­ღა პო­ლი­ცი­ე­ლე­ბიც მა­შინ­ვე ად­გილ­ზე გაჩ­ნ­დ­ნენ და სი­ტუ­ა­ცია სწრა­ფად გან­მუხ­ტეს. ამა­სო­ბა­ში გავ­რ­ცელ­და ხმა, თით­ქოს­და, კომ­პი­უ­ტე­რე­ბის პროგ­ნო­ზით, მთავ­რო­ბას უკ­ვე მხო­ლოდ 28-ად­გი­ლი­ა­ნი უპი­რა­ტე­სო­ბა­ღა ჰქონ­და, რა­მაც შეკ­რე­ბილთ ზე­ი­მის ხა­ლი­სი ლა­მის სა­ბო­ლო­ოდ და­უ­კარ­გა.
არა­ნაკ­ლებ ხა­ლის­და­კარ­გუ­ლი და რაც მთა­ვა­რია, უკ­ვე გვა­რი­ა­ნად გა­მობ­რუ­ჟუ­ლი პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის ძმა, ჩარ­ლ­ზი კი პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის სახ­ლ­ში მყოფთ უკ­ვე ყვე­ლას­თ­ვის ცნო­ბილ და ზო­გი­ერ­თის მი­ერ სა­ერ­თო­დაც გა­ზე­პი­რე­ბულ მა­თი ოჯა­ხის ის­ტო­რი­ას ვინ იცის, მე­რამ­დე­ნედ უყ­ვე­ბო­და და ენაც სულ უფ­რო და უფ­რო შე­სამ­ჩ­ნე­ვად ებ­მო­და.
- კარ­გი ადა­მი­ა­ნია ჩე­მი ძმა ჰენ­რი, - ლუღ­ლუ­ღებ­და ჩარლზ კო­ლინ­რი­ჯი, - დი­დე­ბუ­ლი პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რი... მარ­თა­ლია, პი­რა­დად მე ყო­ველ­თ­ვის ვთვლი­დი, რომ სჯობ­და, ჩვე­ნი სა­ო­ჯა­ხო ბიზ­ნე­სის­თ­ვის მი­ე­ხე­და, რად­გან მი­სი ერთ-ერთ დი­ად კომ­პა­ნი­ად გა­დაქ­ცე­ვა შე­ეძ­ლო, მაგ­რამ თა­ვად მხო­ლოდ და მხო­ლოდ პო­ლი­ტი­კუ­რი სარ­ბი­ე­ლი იზი­დავ­და. ისე, კაც­მა რომ თქვას, სა­ა­ბა­ზა­ნო მოწყო­ბი­ლო­ბე­ბის წარ­მო­ე­ბა დი­დად არც მე მხიბ­ლავ­და, მაგ­რამ აი, მა­მაჩ­ვე­ნი კი თა­ვი­სი ბიზ­ნე­სით მარ­თ­ლა ძა­ლი­ან ამა­ყობ­და. დარ­წ­მუ­ნე­ბუ­ლი ვარ, ჰენ­რი­საც რომ მა­სა­ვით ეფიქ­რა და ეამა­ყა, სა­ა­ბა­ზა­ნო მოწყო­ბი­ლო­ბე­ბის წარ­მო­ე­ბას მარ­თ­ლა რა­ღაც ძა­ლი­ან დიდ და სა­ჭი­რო ბიზ­ნე­სად აქ­ცევ­და... მის გა­რე­შე კი საქ­მე უკ­ვე ისე ჩა­ვარ­და, რომ დღეს ეს მოწყო­ბი­ლო­ბე­ბი პო­ლო­ნე­თი­დან თუ სუ­ლაც რუ­მი­ნე­თი­დან შე­მო­აქვთ...
ჩარ­ლ­ზ­მა მო­ნო­ლო­გი წა­მით შეწყ­ვი­ტა, ჭი­ქა­ში ჩარ­ჩე­ნი­ლი ვის­კი კი მას შემ­დეგ, რაც ჭი­ქა პირ­თან ვე­ღა­რაფ­რით მი­ი­ტა­ნა, უკ­ვე ისე­დაც გვა­რი­ა­ნად დას­ვ­რილ შარ­ვალ­ზე გა­და­ის­ხა. შექ­მ­ნი­ლი უხერ­ხუ­ლი პა­უ­ზით უმალ ისარ­გებ­ლა მოქ­მე­დი პარ­ტი­ის თავ­მ­ჯ­დო­მა­რემ, ლორ­დ­მა ჰა­რის­მა და იქა­უ­რო­ბას შე­უმ­ჩ­ნევ­ლად გა­ე­ცა­ლა. მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ გა­რეგ­ნუ­ლად არას­დ­როს იმ­ჩ­ნევ­და, უკ­ვე საკ­მა­ოდ ასა­კო­ვან და პო­ლი­ტი­კურ ბრძო­ლებ­ში გვა­რი­ა­ნად გა­მობ­რ­ძ­მე­დილ ჰა­რისს პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის ძმას­თან ურ­თი­ერ­თო­ბა სას­ტი­კად არ სი­ა­მოვ­ნებ­და. მი­სი აზ­რით, ჩარ­ლ­ზი სიფხიზ­ლე­ში ური­გო ყმაწ­ვი­ლი რო­დი იყო, მაგ­რამ ნას­ვა­მი სრუ­ლი­ად აუტა­ნე­ლი ხდე­ბო­და. ჰა­რისს კი სხვი­სი მი­ზე­ზით (თუნ­დაც ის სხვა პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის ძმა ყო­ფი­ლი­ყო) ჩა­ფეთხუ­მე­ბუ­ლი გე­მის მარ­თ­ვა არ უყ­ვარ­და. თუმ­ცა­ღა, რო­გორც გა­მოც­დი­ლი ნა­ვი­გა­ტო­რი, იმა­საც ხვდე­ბო­და, რომ ად­მი­რა­ლის ძმის გე­მი­დან ერ­თი ხე­ლის დაკ­ვ­რით მოს­რო­ლას აზ­რი მა­ინც არ ჰქონ­და. პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რ­თან სა­უბ­რი­სას ეს პრობ­ლე­მა ჰა­რის­მა რამ­დენ­ჯერ­მე მაქ­სი­მა­ლუ­რად დე­ლი­კა­ტუ­რად წა­მოს­წია და პრე­სა­ში მი­სი ძმის სა­ხელ­თან და­კავ­ში­რე­ბით გა­მოქ­ვეყ­ნე­ბულ ბინ­ძურ ინ­სი­ნუ­ა­ცი­ებ­ზეც სა­გან­გე­ბოდ გა­ა­მახ­ვი­ლა ყუ­რადღე­ბა, მაგ­რამ მა­ინც ვე­რა­ფერს გახ­და.
- ჩე­მი დრო­ის ნა­ხევ­რის ისე­დაც ვი­ღა­ცის სის­ხ­ლის დაღ­ვ­რა­ზე და­ხარ­ჯ­ვა მი­წევს და სა­კუ­თა­რი ძმის სისხლს მა­ინც ნუ­ღარ მომ­თხოვ. - სთხო­ვა პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რ­მა ჰა­რისს და ამით მი­ა­ნიშ­ნა, რომ ჩარ­ლ­ზ­თან და­კავ­ში­რე­ბულ პრობ­ლე­მა­ზე სა­უ­ბა­რი ამო­წუ­რუ­ლად უნ­და ჩა­ეთ­ვა­ლა.
რა­ღა თქმა უნ­და, ჰენ­რი კო­ლინ­რი­ჯი პარ­ტი­ის თავ­მ­ჯ­დო­მა­რეს იმა­საც შეჰ­პირ­და, რომ ძმას უფ­რო მეტ ყუ­რადღე­ბას მი­აქ­ცევ­და, მაგ­რამ გა­მოც­დილ­მა ჰა­რის­მა კარ­გად იცო­და, რომ ეს და­პი­რე­ბა მხო­ლოდ და­პი­რე­ბად თუ დარ­ჩე­ბო­და და ასეც მოხ­და. ამი­ტო­მაც, ახ­ლა კი­დევ ერ­თხელ რომ და­ა­ფიქ­სი­რა, ოთა­ხი­დან ბან­ცალ-ბან­ცა­ლით გა­სულ ჩარლზს დიდ­მა და პა­ტა­რამ თვა­ლი რო­გო­რი ამ­რე­ზით გა­ა­ყო­ლა, მტკი­ცედ გა­დაწყ­ვი­ტა, რომ პრე­მი­ერ-მი­ნისტრს ამ სა­კითხ­ზე აუცი­ლებ­ლად ხე­ლახ­ლა და­ლა­პა­რა­კე­ბო­და.
ამა­სო­ბა­ში პარ­ტი­ის თავ­მ­ჯ­დო­მა­რეს ეკო­ლო­გი­ის პრობ­ლე­მებ­ში სა­ხელ­მ­წი­ფო მდი­ვა­ნი, კა­ბი­ნე­ტის ერთ-ერ­თი ყვე­ლა­ზე ახალ­გაზ­რ­და და ტე­ლე­გე­ნუ­რი წევ­რი, მა­იკლ სა­მუ­ე­ლი მი­უ­ახ­ლოვ­და. ის ჰა­რისს ლა­მის შვი­ლიშ­ვი­ლად ეკუთ­ვ­ნო­და და მო­ხუ­ცი სა­ხელ­მ­წი­ფო მოღ­ვა­წეც მას ყვე­ლა­ნა­ი­რად მფარ­ვე­ლობ­და. მი­ნის­ტ­რო­ბის­კენ პირ­ვე­ლი სე­რი­ო­ზუ­ლი ნა­ბი­ჯი სა­მუ­ელ­მა მას შემ­დეგ გა­დად­გა, რაც, უილი­ამ­სის რე­კო­მენ­და­ცი­ით, სა­პარ­ლა­მენ­ტო პი­რად მდივ­ნად, ერ­თ­გ­ვარ ხე­ლის ბი­ჭად და­ნიშ­ნეს და ერთ-ერ­თი წამ­ყ­ვა­ნი მი­ნის­ტ­რის სა­ზო­გა­დო­ებ­რივ საწყი­სებ­ზე მომ­სა­ხუ­რე­ბა და­ა­ვა­ლეს. მა­შინ­დელ მა­იკლ სა­მუ­ელს გა­მუდ­მე­ბით რა­ღა­ცის შოვ­ნა, წა­ღებ-წა­მო­ღე­ბა, ატან-ჩა­მო­ტა­ნა, ამ ყვე­ლაფ­რის სრუ­ლი­ად უდ­რ­ტ­ვინ­ვე­ლად გაძ­ლე­ბა და ენა­ზე კბი­ლის და­ჭე­რა ევა­ლე­ბო­და, რად­გან ვინ­მეს და­წი­ნა­უ­რე­ბი­სას პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რე­ბი ყო­ველ­თ­ვის ყვე­ლა­ზე მე­ტად სწო­რედ ამ თვი­სე­ბებს აფა­სებ­დ­ნენ. სა­კუ­თა­რი გამ­ძ­ლე­ო­ბი­სა და უილი­ამ­სის მხარ­და­ჭე­რის წყა­ლო­ბით, სა­მუ­ელ­მა კა­რი­ე­რა სწრა­ფად გა­ი­კე­თა და მას შემ­დეგ ეს ორი ადა­მი­ა­ნი ერ­თ­მა­ნე­თის ერ­თ­გულ მე­გობ­რად დარ­ჩა.
- რა­მე პრობ­ლე­მაა, მა­იკლ? - ჰკითხა სა­მუ­ელს თავ­მ­ჯ­დო­მა­რემ.
- კი, - ამო­ი­ოხ­რა სა­მუ­ელ­მა, - ჩარ­ლ­ზი. რა კარ­გი იქ­ნე­ბო­და, პრე­მი­ერ-მი­ნისტრს, მე­გობ­რე­ბის ან­და კა­ბი­ნე­ტის წევ­რე­ბის შერ­ჩე­ვის მსგავ­სად, ნა­თე­სა­ვე­ბის არ­ჩე­ვაც რომ შე­ეძ­ლოს.
- მარ­თ­ლა ძა­ლი­ან კარ­გი იქ­ნე­ბო­და. - და­ე­თან­ხ­მა მას თავ­მ­ჯ­დო­მა­რე. - მაგ­რამ არც ის უნ­და დაგ­ვა­ვიწყ­დეს, რომ ჩვენ ჩვენს ნე­ბა­ზე კო­ლე­გე­ბის არ­ჩე­ვაც კი არ შეგ­ვიძ­ლია. - სწო­რედ იმ წუთ­ში ოთახ­ში მე­უღ­ლეს­თან ერ­თად შე­მო­სულ ფრენ­სის ურ­ჰარ­ტ­ზე ანიშ­ნა შემ­დეგ თა­ვის ახალ­გაზ­რ­და მე­გო­ბარს ჰა­რის­მა.
სა­მუ­ელ­მა ურ­ჰარტს ცი­ვად გა­ხე­და. ის მთა­ვარ შოლტს და­სა­ნა­ხა­ვად ვერ იტან­და, რად­გან მი­ნის­ტ­რ­თა კა­ბი­ნე­ტის წევ­რად და­ნიშ­ვ­ნი­სას მხა­რი არ და­უ­ჭი­რა და მი­სი მი­სა­მარ­თით სა­ერ­თო­დაც მუდ­მი­ვად მწა­რე­სიტყ­ვა­ობ­და. მაგ­რამ ახალ­გაზ­რ­და ბრწყინ­ვა­ლე იურისტს მფარ­ვე­ლად ისევ პარ­ტი­ის თავ­მ­ჯ­დო­მა­რე მო­ევ­ლი­ნა და რამ­დე­ნი­მე კე­თი­ლი რჩე­ვაც მის­ცა:
"ყვე­ლა­ნა­ი­რად ეცა­დე მთლად ასე­თი ინ­ტე­ლექ­ტუ­ა­ლი არ გა­მოჩ­ნ­დე, არას­დ­როს შე­იმ­ჩ­ნიო, რომ საქ­მე­ე­ბი ზედ­მი­წევ­ნით კარ­გად მი­გი­დის, სო­ცი­ა­ლუ­რი სა­კითხე­ბის გა­დაწყ­ვე­ტი­სას მე­ტის­მე­ტად არ ილი­ბე­რა­ლო. და კი­დევ: ღვთის გუ­ლი­სათ­ვის, არას­დ­როს გა­მოგ­რ­ჩეს, რა ხდე­ბა შენს ზურგს უკან! ნუ გა­ვიწყ­დე­ბა, რომ Pპოლიტიკური მოღ­ვა­წე­ე­ბის უმე­ტე­სო­ბა მტრებ­თან ბრძო­ლა­ზე მე­ტად, კო­ლე­გე­ბის ღა­ლატ­მა და­ღუ­პა".
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
დედაქალაქის მერი კახა კალაძე და მისი უმშვენიერესი მეუღლე, ანუკი არეშიძე მეოთხე ბავშვის მოლოდინში არიან.
მართალია პრინც ჰარისა და მეგან მარკლის ქორწილი უკვე გაიმართა, თუმცა არ წყდება საზოგადოების ინტერესი სამეფო ოჯახისა და "ახალგამომცხვარი" ცოლ-ქმრის მიმართ.
"რთული ცხოვრება მქონდა, 14 წლიდან ვმუშაობდი სოფელში - ვინმეს ხილი ჰქონდა მოსაკრეფი თუ შეშა ჰქონდა დასატვირთი, მივდიოდი"
ნანუკა ჟორჟოლიანი ბოლო პერიოდში შესაშურ ფორმაში ჩადგა. ტელეწამყვანი სხვადასხვა პერიოდში დიეტებით ებრძოდა ჭარბ წონას, თუმცა ზედმეტი კილოგრამების დაკლებასთან ერთად, მიღებული შედეგის შენარჩუნება არანაკლებ მნიშვნელოვანია.
ოჯახშექმნილი ქალები ხშირად აღნიშნავენ, რომ წლების შემდეგ მეუღლეების მხრიდან ვერ გრძნობენ ისეთ ყურადღებასა და მზრუნველობას, როგორც ეს ხდებოდა თუნდაც შეყვარებულობის პერიოდში. იმის გასარკვევად, თუ როგორ ანებივრებენ ქართველი მამაკაცები ცოლებს, სოციალურ ქსელში პატარა გამოკითხვა ჩავატარეთ.
მსახიობმა თამუნა აბშილავამ "ჩემი ცოლის დაქალებში" მაჭანკლის პერსონაჟით მაყურებლის ყურადღება და დიდი მოწონება დაიმსახურა.
მერაბი ყოფილი მძღოლია. მამამისიც მძღოლი იყო და ბაბუამისიც, ამიტომ როცა სკოლის დამთავრებისთანავე საქალაქთაშორისო ავტობუსზე მოინდომა მუშაობა, არავის გაჰკვირვებია.
ბა­ტო­ნი ნუგ­ზა­რი წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში მუ­შა­ობ­და შეფ-მზა­რე­უ­ლად და კარ­გად იცის ჩვე­ნი მო­სახ­ლე­ო­ბის გე­მოვ­ნე­ბა:
აღარ ვაპირებ "საიდუმლო სანტას" თავი გავაბითურებინო
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2530 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2655 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
3 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
4 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
1 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
5 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2443 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1206 კომენტარი