ბანქოს სახლი (ნაწილიX)
font-large font-small
ბანქოს სახლი (ნაწილიX)
თემ­თა პა­ლა­ტა შე­და­რე­ბით ახალ შე­ნო­ბა­შია გან­თავ­სე­ბუ­ლი,
თუმ­ცა მა­ინც უფ­რო ძვე­ლე­ბურ ნა­გე­ბო­ბას მო­გა­გო­ნებთ. ის კი არა, საკ­მა­რი­სია, მცი­რე ხნით მის ცა­რი­ელ დარ­ბაზ­ში დაჯ­დე, რომ გრძელ მწვა­ნე სკა­მებ­ზე გა­დაკ­რუ­ლი ახა­ლი ტყა­ვი თით­ქოს შენ თვალ­წინ გა­იც­რი­ცე­ბა, სა­ვარ­ძ­ლებს შო­რის და­ტო­ვე­ბულ გა­სას­ვ­ლე­ლებ­ში კი ჩე­ტა­მის, უოლ­პო­ლის, ფოქ­სი­სა და დიზ­რა­ი­ლის აჩ­რ­დი­ლე­ბი და­იწყე­ბენ ბო­რი­ალს. მაგ­რამ `ყვე­ლა პარ­ლა­მენ­ტის დე­დად~ წო­დე­ბულ თემ­თა პა­ლა­ტა­ში ის­ტო­რი­უ­ლი მოღ­ვა­წე­ე­ბის აჩ­რ­დი­ლე­ბის გა­მო­ჩე­ნამ იქ­ნებ, ზო­გი დი­დად არ გა­აკ­ვირ­ვოს, მაგ­რამ სა­ეჭ­ვოა, იმას ვინ­მემ მო­უ­ძებ­ნოს ახ­ს­ნა, თუ ზე­მოთ ნახ­სე­ნებ გრძელ მწვა­ნე სკა­მებ­ზე პა­ლა­ტის 650 წევ­რი­დან ად­გი­ლი მხო­ლოდ ოთხა­სის­თ­ვის რა­ტომ მო­ი­ძებ­ნე­ბა. თა­ნაც, თუ პა­ლა­ტის წევ­რი, გა­მოს­ვ­ლე­ბის სკა­მის სა­ზურ­გე­ში ჩა­მონ­ტა­ჟე­ბუ­ლი ხმის გა­მაძ­ლე­რებ­ლის მეშ­ვე­ო­ბით მოს­მე­ნა­საც მო­ი­სურ­ვებს, იმ­დე­ნად მო­კაკ­ვულ-მოღ­რე­ცი­ლად მო­უ­წევს ჯდო­მა, რომ თავ­გა­მო­დე­ბუ­ლი მსმე­ნე­ლის ნაც­ვ­ლად, მძი­ნა­რეს უფ­რო და­ემ­ს­გავ­სე­ბა. თუმ­ცა, ზოგ­ჯერ ეს შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბა მთლად მცდა­რიც არ უნ­და იყოს.
ოპო­ზი­ცი­უ­რი პარ­ტი­ე­ბის დე­პუ­ტა­ტე­ბი მო­პირ­და­პი­რედ, ერ­თ­მა­ნე­თის­გან თით­ქოს მხო­ლოდ ხან­ჯ­ლის სიგ­რ­ძის გა­სას­ვ­ლე­ლითAდაშორებულ სკა­მებ­ზე სხე­დან, რაც ბევ­რ­ზე საკ­მა­ოდ და­მამ­შ­ვი­დებ­ლად მოქ­მე­დებს. თუმ­ცა, ის ავიწყ­დე­ბათ, რომ ყვე­ლა­ზე დი­დი საფ­რ­თხე ყო­ველ­თ­ვის სწო­რე­დაც რომ ახ­ლო­დან, უფ­რო კონ­კ­რე­ტუ­ლად - უკა­ნა სკა­მე­ბი­დან მო­დის. პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის­თ­ვის კი ყვე­ლა­ზე სა­ში­ში იმის და­ვიწყე­ბაა, მი­სი სა­პარ­ლა­მენ­ტო პარ­ტი­ის ნა­ხე­ვა­რი იმა­შიც ღრმად რომ არის დარ­წ­მუ­ნე­ბუ­ლი, მის მო­ვა­ლე­ო­ბას თა­ვად ბევ­რად უკე­თე­სად, უფ­რო ზუს­ტად და უფ­რო სიღ­რ­მი­სე­უ­ლად შე­ვას­რუ­ლებ­დიო.
კვი­რა­ში ორ­ჯერ, პრე­მი­ერ-მი­ნისტრს კითხ­ვებ­ზე პა­სუ­ხე­ბის გა­ცე­მა უწევს, რის­თ­ვი­საც პარ­ლა­მენ­ტის მუ­შა­ო­ბის რეგ­ლა­მენ­ტ­ში სპე­ცი­ა­ლუ­რი დრო არის გათ­ვა­ლის­წი­ნე­ბუ­ლი. პარ­ლა­მენ­ტის წევ­რებს ამ გზით თით­ქოს­და, მათ­თ­ვის სა­ინ­ტე­რე­სო სა­კითხებ­ზე ინ­ფორ­მა­ცი­ის უშუ­ა­ლოდ მი­სი უდი­დე­ბუ­ლე­სო­ბა მთავ­რო­ბის მე­თა­უ­რის­გან მი­ღე­ბის კარ­გი სა­შუ­ა­ლე­ბა აქვთ, სი­ნამ­დ­ვი­ლე­ში კი გა­ნუხ­რე­ლად და­ცუ­ლი ეს ძვე­ლი ტრა­დი­ცია გაძ­ლე­ბა­სა და გა­დარ­ჩე­ნა­ში რე­გუ­ლა­რულ ვარ­ჯიშს უფ­რო ჰგავს, რო­მელ­საც ნე­რო­ნი­სა და კლავ­დი­უ­სის რო­მა­ულ არე­ნებ­თან ბევ­რად მე­ტი სა­ერ­თო აქვს, ვიდ­რე ოდეს­ღაც ამ სის­ტე­მის შემ­მუ­შა­ვე­ბელ კონ­ს­ტი­ტუ­ცი­ო­ნა­ლის­ტე­ბის იდე­ა­ლებ­თან.
პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის­თ­ვის კითხ­ვე­ბის დას­მი­სას, ოპო­ზი­ცი­ის მი­ზა­ნი ინ­ფორ­მა­ცი­ის მი­ღე­ბა კი არა, კრი­ტი­კა და მის­თ­ვის ზი­ა­ნის მი­ყე­ნე­ბაა. პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის პა­სუ­ხე­ბი კი, ინ­ფორ­მა­ცი­ა­ზე მე­ტად, კონ­ტ­რ­გა­მოხ­დო­მას ჰგავს. თა­ნაც, ბო­ლო სიტყ­ვა, რო­მე­ლიც ყო­ველ­თ­ვის პრე­მი­ერ-მი­ნისტრს ეკუთ­ვ­ნის, გლა­დი­ა­ტო­რე­ბი­დან ერთ-ერ­თის­თ­ვის ბო­ლო დარ­ტყ­მის უფ­ლე­ბის მი­ცე­მის მსგავ­სად, მა­საც არ­სე­ბით უპი­რა­ტე­სო­ბას ანი­ჭებს. ოღონდ, გა­მარ­ჯ­ვე­ბი­თაც უთუ­ოდ უნ­და გა­ი­მარ­ჯ­ვოს, რად­გან სწო­რედ გა­მარ­ჯ­ვე­ბა­ზე, უფ­რო ზუს­ტად კი მი­სი მიღ­წე­ვის მა­ნე­რა­ზეა და­მო­კი­დე­ბუ­ლი პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის ზურგს უკან გან­ლა­გე­ბუ­ლი მი­სი რაზ­მის გა­მამ­ხ­ნე­ვე­ბე­ლი შე­ძა­ხი­ლე­ბის სიხ­ში­რე და სიძ­ლი­ე­რე. და ვაი იმ პრე­მი­ერს, ვი­საც ოპო­ზი­ცი­ის­თ­ვის­თ­ვის ან­გა­რი­შის სწრა­ფად გას­წო­რე­ბა არ შე­უძ­ლია და მას ხე­ლახ­ლა თავ­დას­ხ­მის უფ­ლე­ბას აძ­ლევს. მი­სი მომ­ხ­რე­ე­ბის ხმა­უ­რი­ა­ნი ენ­თუ­ზი­აზ­მი ჯერ ასე­თი­ვე ხმა­უ­რი­ა­ნი უკ­მა­ყო­ფი­ლე­ბით, მე­რე კი მდუ­მა­რე გა­კიცხ­ვით იც­ვ­ლე­ბა. სა­ბო­ლო­ოდ, ასე­თი პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რი სა­კუ­თა­რი კო­ლე­გე­ბის მხო­ლოდ უმ­ნიშ­ვ­ნე­ლო მხარ­და­ჭე­რის იმე­დად რჩე­ბა. სი­ტუ­ა­ცი­ას ისიც არ­თუ­ლებს, რომ ნე­ბის­მი­ერ­მა პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რ­მა თვალ­ყუ­რი მარ­ტო მის პირ­და­პირ მო­კა­ლა­თე­ბუ­ლი ოპო­ზი­ცი­ო­ნე­რე­ბის კი არა, მის ზურგს უკან მსხდო­მი მომ­ხ­რე­ე­ბის ინ­ტ­რი­გებ­საც გულ­მოდ­გი­ნედ უნ­და ადევ­ნოს. ასე­თი გა­მუდ­მე­ბუ­ლი და­ძა­ბუ­ლო­ბის გა­მო, მაკ­მი­ლა­ნი ზოგ­ჯერ ავა­დაც კი ხდე­ბო­და, ვილ­სონს უძი­ლო­ბა ტან­ჯავ­და, ტეტ­ჩერს კი თავ­და­ჭე­რი­ლო­ბა ღა­ლა­ტობ­და. თუ გა­ვით­ვა­ლის­წი­ნებთ, რომ ჰენ­რი კო­ლინ­რი­ჯი მათ სტან­დარ­ტებს ძალ­ზე ნაკ­ლე­ბად უახ­ლოვ­დე­ბო­და, ად­ვი­ლი წარ­მო­სად­გე­ნი გახ­დე­ბა, რას გრძნობ­და იგი პარ­ლა­მენ­ტა­რებ­თან ყო­ვე­ლი ასე­თი შეხ­ვედ­რის წინ.
ო"ნეილისა და კენ­დ­რი­კის `სა­ი­დუმ­ლო სე­რო­ბის~ მომ­დევ­ნო დღე პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის­თ­ვის ძალ­ზე წა­რუ­მა­ტე­ბე­ლი გა­მოდ­გა. ჯერ იყო და და­უ­ნიგ-სტრი­ტის პრეს­მ­დი­ვანს ბავ­შ­ვი გა­უხ­და ავად, რის გა­მოც სამ­სა­ხურ­ში ვერ გა­მოცხად­და და პრე­სის­თ­ვის გან­კუთ­ვ­ნილ­მა ყო­ველ­დღი­ურ­მა ბრი­ფინ­გ­მაც მთლად მწყობ­რად და გა­მარ­თუ­ლად ვერ ჩა­ი­ა­რა. თან, გვი­ა­ნაც დამ­თავ­რ­და, რა­მაც პე­დან­ტი კო­ლინ­რი­ჯი საკ­მა­ოდ გა­ა­ღი­ზი­ა­ნა. დიდ­ხანს გაგ­რ­ძელ­და მთავ­რო­ბის პო­ლი­ტი­კის მიმ­დი­ნა­რე სა­კითხე­ბის გან­სა­ხილ­ვე­ლად შეკ­რე­ბი­ლი კა­ბი­ნე­ტის სხდო­მაც, რომ­ლის დრო­საც ხა­ზი­ნის კან­ც­ლე­რის მი­ერ გა­კე­თე­ბულ­მა გან­ცხა­დე­ბამ სა­ერ­თო დაბ­ნე­უ­ლო­ბა გა­მო­იწ­ვია. მი­სი თქმით, სამ­თავ­რო­ბო უმ­რავ­ლე­სო­ბის შემ­ცი­რე­ბა ფი­ნან­სურ მდგო­მა­რე­ო­ბა­ზე იმ­დე­ნად მკვეთ­რად აისა­ხა, რომ წი­ნა­სა­არ­ჩევ­ნო კამ­პა­ნი­ი­სას ასე­თი ენ­თუ­ზი­აზ­მით გა­მოცხა­დე­ბუ­ლი სა­ა­ვად­მ­ყო­ფო­ე­ბის ქსე­ლის გა­ფარ­თო­ე­ბის პროგ­რა­მის გან­ხორ­ცი­ე­ლე­ბა მიმ­დი­ნა­რე ფი­ნან­სურ წელს სრუ­ლი­ად არა­რე­ა­ლუ­რი გა­ხა­და. პრე­მი­ერ-მი­ნისტრს ამ სა­კითხის გარ­შე­მო წა­მოწყე­ბუ­ლი ცხო­ვე­ლი დის­კუ­სი­ის გა­კონ­ტ­რო­ლე­ბა და მის­თ­ვის სა­ჭი­რო მი­მარ­თუ­ლე­ბის მი­ცე­მა მარ­თებ­და, მაგ­რამ ამის გა­კე­თე­ბა ვერ შეძ­ლო და ისიც მა­ლე­ვე უწეს­რი­გო კა­მათ­სა და ურ­თი­ერ­თ­საყ­ვე­დუ­რებ­ში გა­და­ი­ზარ­და.
- ძა­ლი­ან სამ­წუ­ხა­როა, რომ კან­ც­ლერ­მა დრო­უ­ლად არ გაგ­ვაფ­რ­თხი­ლა, - ღვარ­ძ­ლი­ა­ნად შე­ნიშ­ნა გა­ნათ­ლე­ბის მი­ნის­ტ­რ­მა. - რის შე­დე­გა­დაც ჩვენც მე­ტის­მე­ტად გა­ვუ­ტი­ეთ და სრუ­ლი­ად გა­უთ­ვ­ლე­ლი და­პი­რე­ბე­ბი გა­ვე­ცით.
პა­სუ­ხად, კან­ც­ლერ­მა თა­ვის მარ­თ­ლე­ბა სცა­და: აქა­ო­და, რა ჩე­მი ბრა­ლია, თუ არ­ჩევ­ნე­ბის შე­დე­გე­ბი იმა­ზე უარე­სი გა­მოდ­გა, ვიდ­რე ამას თვით ყვე­ლა­ზე ცი­ნი­კუ­რი სა­ფონ­დო ბირ­ჟა იმე­დოვ­ნებ­დაო?
დის­კუ­სი­ის შე­დე­გე­ბის შე­ჯა­მე­ბი­სას, კო­ლინ­რიჯ­მა ჯან­დაც­ვის მი­ნისტრს მა­თი გეგ­მე­ბის შეც­ვ­ლის შე­სა­ფე­რი­სი ახ­ს­ნა-გან­მარ­ტე­ბის შემ­ც­ვე­ლი ტექ­ს­ტის მომ­ზა­დე­ბა და­ა­ვა­ლა, რო­მე­ლიც ორი კვი­რის შემ­დეგ, პარ­ლა­მენ­ტის სა­ზაფხუ­ლო არ­და­დე­გებ­ზე წას­ვ­ლის წინ უნ­და გა­მოქ­ვეყ­ნე­ბუ­ლი­ყო.
- იმე­დი ვი­ქო­ნი­ოთ, რომ იმ დრო­ის­თ­ვის ადა­მი­ა­ნე­ბის ფიქ­რი მა­თი მთავ­რო­ბის ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლე­ბის მი­ერ ჩა­დე­ნილ დამ­თ­რ­გუნ­ველ სი­სუ­ლე­ლე­ებ­ზე მე­ტად, მო­სა­ლოდ­ნე­ლი სა­ზაფხუ­ლო სი­სუ­ლე­ლე­ე­ბის­კენ იქ­ნე­ბა მი­მარ­თუ­ლი. - სარ­კას­ტუ­ლად დას­ძი­ნა ბო­ლოს 70 წლის ლორდ-კან­ც­ლერ­მა და ამით სხდო­მა რო­გორც იქ­ნა, დას­რულ­და.
კა­ბი­ნე­ტის სხდო­მის მთე­ლი 25 წუ­თით გა­წელ­ვის გა­მო, გან­ყო­ფი­ლე­ბე­ბის ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლებ­თან შეხ­ვედ­რა შე­ფერ­ხ­და. ამან პრე­მი­ე­რი მდგო­მა­რე­ო­ბი­დან სა­ბო­ლო­ოდ გა­მო­იყ­ვა­ნა და რო­ცა თემ­თა პა­ლა­ტის გა­დავ­სე­ბულ დარ­ბაზ­ში დათ­ქ­მულ დრო­ზე გა­მო­საცხა­დებ­ლად სირ­ბი­ლიც კი დას­ჭირ­და, აშ­კა­რად იგ­რ­ძ­ნო, რომ ჩა­საფ­რე­ბულ და ენა­ა­ლე­სილ ოპო­ზი­ცი­ას­თან ბო­ლომ­დე გა­სამ­კ­ლა­ვებ­ლად ძა­ლა აღარ ეყო­ფო­და.
პირ­ვე­ლი 13 წუ­თი­სა და 50 წა­მის გან­მავ­ლო­ბა­ში კო­ლინ­რიჯ­მა ოპო­ზი­ცი­ის შე­კითხ­ვე­ბი მა­ინც საკ­მა­ოდ ოს­ტა­ტუ­რად აის­ხ­ლი­ტა და რამ­დენ­ჯერ­მე მომ­ხ­რე­ე­ბის მო­წო­ნე­ბის ტა­შიც კი და­იმ­სა­ხუ­რა, მაგ­რამ სი­ტუ­ა­ცია მას შემ­დეგ გარ­თულ­და, რო­ცა შეხ­ვედ­რა­ზე გა­მო­ყო­ფი­ლი დრო­ის გას­ვ­ლამ­დე ერთ წუთ­ზე ოდ­ნავ მე­ტი­ღა დარ­ჩა და სა­პარ­ლა­მენ­ტო პრო­ცე­დუ­რებ­ზე პა­სუ­ხის­მ­გე­ბელ­მა პა­ლა­ტის სპი­კერ­მა, პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის­თ­ვის ბო­ლო შე­კითხ­ვის დას­მის უფ­ლე­ბა გას­ცა.
- სტე­ფენ კენ­დ­რი­კი! - ხმა­მაღ­ლა გა­მო­აცხა­და მან შე­კითხ­ვის დას­მის მსურ­ვე­ლი პა­ლა­ტის ახალ­გაზ­რ­და წევ­რის სა­ხე­ლი და გვა­რი, რო­მე­ლიც სხდო­მა­ში პირ­ვე­ლად მო­ნა­წი­ლე­ობ­და და ამი­ტო­მაც, მის შე­სა­ხებ პა­ლა­ტის წევ­რ­თა­გან ჯერ ცო­ტა ვინ­მეს თუ სმე­ნო­და.
- სერ! - მა­შინ­ვე ფეხ­ზე წა­მოხ­ტა კენ­დ­რი­კი, - იქ­ნებ, ბა­ტონ პრე­მი­ერ-მი­ნისტრს იმ ოფი­ცი­ა­ლუ­რი შეხ­ვედ­რე­ბი­სა და სხდო­მე­ბის ჩა­მოთ­ვ­ლა ვთხო­ვოთ, რომ­ლებ­ზე დას­წ­რე­ბაც დღეს მო­უ­წევს?
შე­კითხ­ვა, უში­ნა­არ­სოს­თან ერ­თად, უკ­ვე დას­მუ­ლი პირ­ვე­ლი, მე­ო­რე და მე­ოთხე შე­კითხ­ვე­ბის გა­მე­ო­რე­ბაც იყო, მაგ­რამ მსგავს შე­კითხ­ვებს ხომ აქ თუნ­დაც რა­ი­მეს და­სა­ზუს­ტებ­ლად კი არა, პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის­თ­ვის შემ­დე­გი, და­მა­ტე­ბი­თი შე­კითხ­ვის ხა­სი­ა­თის და­სა­მა­ლა­ვად სვამ­დ­ნენ და რა­ღა თქმა უნ­და, კენ­დ­რი­კიც სწო­რედ ასე მო­იქ­ცა. პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რი კი ად­გი­ლი­დან ქედ­მაღ­ლუ­რი გა­მო­მეტყ­ვე­ლე­ბით წა­მო­ი­მარ­თა და მის წინ, პა­ტა­რა მა­გი­და­ზე მო­თავ­სე­ბულ ბრი­ფინ­გე­ბის­თ­ვის გან­კუთ­ვ­ნი­ლი მა­სა­ლე­ბით სავ­სე სა­ქა­ღალ­დეს და­ხე­და.
გაგრძელება შემდეგ ნომერში
ბეჭდვა