"შო­რე­ნა კო­ლონ­კე­ლი­ძე შე­მიყ­ვარ­დე­ბო­და, მე­ფეს ავუ­ჯან­ყ­დე­ბო­დი"
font-large font-small
 "შო­რე­ნა კო­ლონ­კე­ლი­ძე შე­მიყ­ვარ­დე­ბო­და, მე­ფეს ავუ­ჯან­ყ­დე­ბო­დი"
ბე­ქა ქურ­ხუ­ლის საყ­ვა­რე­ლი ავ­ტო­რე­ბი და წიგ­ნე­ბი­დან გა­მო­ყო­ლი­ლი ემო­ცი­ე­ბი


"ზუს­ტად არ მახ­სოვს, რო­მელ­მა ნა­წარ­მო­ებ­მა მო­ახ­დი­ნა ჩემ­ზე პირ­ვე­ლი წა­რუშ­ლე­ლი შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბა, მაგ­რამ მახ­სოვს ემო­ცი­ე­ბი, რომ­ლე­ბიც ყო­ვე­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბის წა­კითხ­ვის შემ­დეგ მქონ­და", - ამ­ბობს მწე­რა­ლი ბე­ქა ქურ­ხუ­ლი და ბავ­შვო­ბი­დან გა­მო­ყო­ლილ ემო­ცი­ებს იხ­სე­ნებს. ამ­ბობს, რომ წიგ­ნე­ბი­სად­მი ინ­ტე­რე­სი ად­რე­ულ ასაკ­ში გა­მო­ავ­ლი­ნა და დღე­საც აქ­ტი­უ­რი მკითხ­ვე­ლია.

"შო­რე­ნა კო­ლონ­კე­ლი­ძე შე­მიყ­ვარ­დე­ბო­და, მე­ფეს ავუ­ჯან­ყ­დე­ბო­დი"

- აქ­ტი­უ­რი მკითხ­ვე­ლი ვარ. ამ­ჟა­მად შუკ­ში­ნის ნა­წარ­მო­ებს ვკითხუ­ლობ. ცნო­ბი­ლი მოვ­ლე­ნე­ბის გა­მო, რუ­სუ­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რა თით­ქოს აღარ მი­ზი­დავს. ამ გან­ც­დის მი­უ­ხე­და­ვად, შე­იძ­ლე­ბა ით­ქ­ვას, რომ რუ­სულ ლი­ტე­რა­ტუ­რას კარ­გად ვიც­ნობ. ჩე­მი ბიბ­ლი­ო­თე­კის დი­დი ნა­წი­ლი რუ­სუ­ლი გა­მო­ცე­მე­ბია.
ლი­ტე­რა­ტო­რე­ბის ოჯახ­ში გა­ვი­ზარ­დე, მა­მა - ჟურ­ნა­ლის­ტი, დე­და ლე­ი­ლა ბე­როშ­ვი­ლი ცნო­ბი­ლი მწე­რა­ლი და სცე­ნა­რის­ტი იყო. ბავ­შ­ვო­ბა­ში წიგ­ნის სამ­ყა­რო­ში ჩე­მი მეგ­ზუ­რი მშობ­ლე­ბი იყ­ვ­ნენ. წიგ­ნე­ბი­სად­მი დი­დი ინ­ტე­რე­სი მქონ­და, გან­სა­კუთ­რე­ბით სა­თავ­გა­და­სავ­ლო ლი­ტე­რა­ტუ­რა მი­ზი­დავ­და. თა­ვადაც არ მჯე­რა, 6 წლის ასაკ­ში, ჯა­ნი რო­და­რის "ჩი­პო­ლი­ნოს თავ­გა­და­სა­ვა­ლი" რომ წა­ვი­კითხე, ეგ­რე­ვე სერ­ვან­ტე­სის "დონ-კი­ხო­ტი" მი­ვა­ყო­ლე. რა თქმა უნ­და, ვე­რა­ფე­რი გა­ვი­გე. მე­რე "სა­მი მუშ­კე­ტე­რი" და­ვიწყე. მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ ყვე­ლა­ფერს ვერ ვი­გებ­დი, წიგ­ნე­ბი­დან რა­ღაც მა­ინც მრჩე­ბო­და. ძა­ლი­ან პა­ტა­რა ვი­ყა­ვი, რო­ცა "ვეფხის­ტყა­ო­სანს" მი­კითხავ­დ­ნენ. მა­მა ვა­ჟა-ფშა­ვე­ლას შე­მოქ­მე­დე­ბას მაც­ნობ­და, ის მუხ­ტი ახ­ლაც მახ­სოვს.
ზუს­ტად ვერ ვიხ­სე­ნებ, რო­მე­ლი იყო პირ­ვე­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბი, რო­მელ­მაც ჩემ­ზე წა­რუშ­ლე­ლი შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბა მო­ახ­დი­ნა, მაგ­რამ მახ­სოვს ემო­ცი­ე­ბი, რომ­ლე­ბიც ყო­ვე­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბის წა­კითხ­ვის შემ­დეგ მქონ­და. "ჩი­პო­ლი­ნოს თავ­გა­და­სა­ვა­ლი" რომ წა­ვი­კითხე, ვამ­ბობ­დი, ესე­ნი კო­მუ­ნის­ტე­ბი არი­ან-მეთ­ქი. დონ-კი­ხოტ­ზე ვთქვი, ცუ­დი კა­ცი არ არის და სულ რა­ტომ სცე­მენ-მეთ­ქი? "სა­მი მუშ­კე­ტე­რი" რომ წა­ვი­კითხე, მას შემ­დეგ "დავ­ღუ­პე" ჩე­მი მშობ­ლი­უ­რი პირ­ვე­ლი ექ­ს­პე­რი­მენ­ტუ­ლი სკო­ლა, და­ვიწყე ხმა­ლა­ო­ბა და ცე­მა-ტყე­პა. ჩემ­ზე ძა­ლი­ან დი­დი გავ­ლე­ნა მო­ახ­დი­ნა რე­ზო ინა­ნიშ­ვი­ლის შე­მოქ­მე­დე­ბამ. ჩვენ მე­ზობ­ლე­ბი ვი­ყა­ვით და პი­რა­დად ვიც­ნობ­დი. რომ წა­მო­ვი­ზარ­დე, გა­მი­ტა­ცა გუ­რამ რჩე­უ­ლიშ­ვილ­მა, ჯე­მალ ქარ­ჩხა­ძემ, გუ­რამ დო­ჩა­ნაშ­ვილ­მა... "ჯა­ყოს ხიზ­ნე­ბი" ძა­ლი­ან ად­რე­ულ ასაკ­ში წა­ვი­კითხე.
რო­მელ პერ­სო­ნაჟ­თან ვი­მე­გობ­რებ­დი? ფრან­სუა რაბ­ლეს­თან და ფრან­სუა ვი­ი­ონ­თან ერ­თად ან­ჟუს ღვი­ნოს დი­დი სი­ა­მოვ­ნე­ბით დავ­ლევ­დი. ვი­სა­უბ­რებ­დით ღვი­ნო­სა და ქა­ლებ­ზე, ლი­ტე­რა­ტუ­რა­ზე - ნაკ­ლე­ბად. ბან­დი­ტო­ბა­ზეც სა­ინ­ტე­რე­სო იქ­ნე­ბო­და დი­ა­ლო­გი. ფრან­სუა ვი­ი­ო­ნი ცნო­ბი­ლი ბან­დი­ტი იყო. სულ მა­ინ­ტე­რე­სებს, ჰე­მინ­გუ­ე­ის დათ­რო­ბას თუ შევ­ძ­ლებ­დი.
რო­მე­ლი ქა­ლი პერ­სო­ნა­ჟი შე­მიყ­ვარ­დე­ბო­და? ეს კითხ­ვა ვინ­მეს 15-16 წლის ასაკ­ში რომ და­ეს­ვა, აუცი­ლებ­ლად გუ­რამ რჩე­უ­ლიშ­ვი­ლის ნა­თე­ლას (მოთხ­რო­ბი­დან "ნა­თე­ლა") და­ვა­სა­ხე­ლებ­დი. ძა­ლი­ან მა­გა­რი გო­გოა. ნამ­დ­ვი­ლად ვი­ცი, თა­მარ შერ­ვა­ში­ძე არ შე­მიყ­ვარ­დე­ბო­და. შო­რე­ნა კო­ლონ­კე­ლი­ძე­ზე გავგიჟდებოდი, შე­მიყ­ვარ­დე­ბო­და და თან მგო­ნია, რომ ვიჩხუ­ბებ­დი, მე­ფეს ყვე­ლა ვა­რი­ან­ტ­ში ავუ­ჯან­ყ­დე­ბო­დი.
ჩე­მი ნა­წარ­მო­ე­ბე­ბის პერ­სო­ნა­ჟებ­თან ვმე­გობ­რობ და მო­მა­ვალ­შიც ვი­მე­გობ­რებ. უმ­რავ­ლე­სო­ბა რე­ა­ლუ­რი ადა­მი­ა­ნე­ბი არი­ან, პრო­ტო­ტი­პებ­ში სა­კუ­თა­რი თა­ვი არა­ერთ ადა­მი­ანს ამო­უც­ნია.

- გო­დერ­ძი ჩო­ხე­ლი თა­ვის ერთ-ერთ მოთხ­რო­ბა­ში, რო­დე­საც ის მი­ტო­ვე­ბულ სო­ფელს აღ­წერს, აღ­ნიშ­ნავს, მხო­ლოდ რამ­დე­ნი­მე იმე­დის თეთ­რი ძა­ფი მო­ჩან­დაო. რას გუ­ლის­ხ­მობ­და ის "ი­მე­დის ძა­ფებ­ში"?
- (ფიქ­რობს)...
- მი­გა­ნიშ­ნებ, ზამ­თარ­ში, ნა­ხევ­რად მი­ტო­ვე­ბუ­ლი სო­ფე­ლი წარ­მო­იდ­გი­ნე.
- ა! ფან­ტას­ტი­კუ­რი შე­და­რე­ბაა, ბუხ­რი­დან ამო­სუ­ლი კვამ­ლი, ასეა?
- დი­ახ. ლა­კო­ნი­ა­ში ჩა­კე­ტი­ლი სპარ­ტე­ლე­ბის­თ­ვის ფი­ლი­პე მა­კე­დო­ნელს მი­უ­წე­რია: თუ მო­ვე­დი, ძირ­ფეს­ვი­ა­ნად ამოგ­თხ­რი­თო. რა უპა­სუ­ხეს ლა­კო­ნი­ე­ლებ­მა?
- მო­დითო.
- "თუ". მა­თი პა­სუ­ხი ძა­ლი­ან ლა­კო­ნიუ­რი იყო. რო­მე­ლი არა­სა­მე­ფო წარ­მო­მავ­ლო­ბის ადა­მი­ა­ნის პორ­ტ­რე­ტი და­ბეჭ­დეს პირ­ვე­ლად ბრი­ტა­ნე­თის სა­ფოს­ტო მარ­კა­ზე?
- ბერ­ნარდ შოუ, არა?
- ცდე­ბი.
- რთუ­ლი კითხ­ვე­ბი გაქვს. შექ­ს­პი­რი?
- დი­ახ. 1905 წელს პა­რიზ­ში უჩ­ვე­უ­ლო შე­ჯიბ­რე­ბა მო­ეწყო, რო­მელ­შიც მო­ნა­წი­ლე­ობ­და 300 ადა­მი­ა­ნი. მათ 300 მეტ­რი უნ­და და­ე­ფა­რათ. გა­მარ­ჯ­ვე­ბულ­მა დის­ტან­ცია 3 წუთ­სა და 12 წამ­ში და­ფა­რა. და­ა­სა­ხე­ლე ად­გი­ლი, სა­დაც ეს შე­ჯიბ­რე­ბა მო­ეწყო. პა­რი­ზის ღვთის­მ­შობ­ლის ტაძ­რის ეზო­ში, ეიფე­ლის კოშ­კ­ზე თუ ელი­სეს მინ­დ­ვ­რებ­ზე?
- ელი­სეს მინ­დ­ვ­რებ­ზე?
- ცდე­ბი.
- ეიფე­ლის კოშ­კ­ზე.
- გზა­ზე ერთ მწკრივ­ში რამ­დე­ნი­მე ბავ­შ­ვი მი­დის, პირ­ველ­მა თქვა, რომ მას უკან 2 ბავ­შ­ვი მიჰ­ყ­ვე­ბა, უკან მყოფ­მა კი თქვა, რომ მის წინ 2 ბავ­შ­ვი მი­დის. რამ­დე­ნი ბავ­შ­ვი მი­დის გზა­ზე?
- მა­თე­მა­ტი­კა­ში გან­თ­ქ­მუ­ლი ორო­სა­ნი ვი­ყა­ვი. 5 მი­დის?
- არა.
- (პა­უ­ზის შემ­დეგ) 3.
- არა­ბე­ბის მი­ერ ეგ­ვიპ­ტის დაპყ­რო­ბის შემ­დეგ, მათ­მა მთა­ვარ­სარ­დალ­მა გა­ნაცხა­და, ყუ­რან­ში ისე­დაც ყვე­ლა­ფე­რი წე­რიაო და ბარ­ბა­რო­სუ­ლი ბრძა­ნე­ბა გას­ცა. რი­სი გა­კე­თე­ბა და­ა­ვა­ლა მან ჯა­რის­კა­ცებს?
- ალექ­სან­დ­რი­ის ბიბ­ლი­ო­თე­კის გა­ნად­გუ­რე­ბის ბრძა­ნე­ბა გას­ცა.
- თავ­და­პირ­ვე­ლად "პო­ბე­დას" "რო­დი­ნა" ერ­ქ­ვა, მან­ქა­ნას სა­ხელ­წო­დე­ბა სტა­ლი­ნის მი­თი­თე­ბით შე­უც­ვა­ლეს...
- ...(მაწყ­ვე­ტი­ნებს) სტა­ლინ­მა იკითხა, რა ფა­სად შე­იძ­ლე­ბა გა­ყი­დო სამ­შობ­ლო?
- შუა სა­უ­კუ­ნე­ე­ბის ევ­რო­პა­ში ალ­ყა­შე­მორ­ტყ­მულ ცი­ხე­სი­მაგ­რე­ებ­ში ლო­დე­ბის გარ­და კა­ტა­პულ­ტით მკვდარ ცხო­ვე­ლებ­საც ის­როდ­ნენ. რა­ტომ?
- ეპი­დე­მია რომ გავ­რ­ცე­ლე­ბუ­ლი­ყო.
- გიბ­რალ­ტა­რის სრუ­ტე­ში არის კუნ­ძუ­ლი, რომ­ლის გვერ­დის ავ­ლაც ან­ტი­კურ ხა­ნა­ში შე­უძ­ლე­ბე­ლი იყო. ამით კარ­გად სარ­გებ­ლობ­დ­ნენ ად­გი­ლობ­რი­ვი მცხოვ­რებ­ლე­ბი და ყვე­ლას გა­და­სა­ხადს ახ­დე­ვი­ნებ­დ­ნენ. რა ერ­ქ­ვა კუნ­ძულს?
- სა­ბა­ჟო?
- ცდე­ბი. ტა­რი­ფი ერ­ქ­ვა. "მო­ვა­ხიე ნა­ჭე­რი... ზე­წა­რი იყო, და­კე­რე­ბა რომ არ მო­უ­ხერ­ხ­და არაფ­რით და გა­და­ვა­კა­რი ჩარ­ჩო­ზე... თურ­მე დაგ­რუნ­ტ­ვა ნდო­მე­ბია. რომ დავ­ხა­ტე, უკა­ნა მხა­რეს უკე­თე­სი ნა­ხა­ტი შე­იქ­მ­ნა". რო­მელ­მა ცნო­ბილ­მა ქარ­თ­ველ­მა მწე­რალ­მა აღ­წე­რა ასე თა­ვი­სი პირ­ვე­ლი ნა­ხა­ტის შექ­მ­ნის ამ­ბა­ვი?
- ოტია იოსე­ლი­ან­მა.
- დღეს მას შეყ­ვა­რე­ბულ­თა არის­ტოკ­რა­ტულ ცეკ­ვას უწო­დე­ბენ, მაგ­რამ მის ის­ტო­რი­ას თვალს თუ გა­და­ვავ­ლებთ, აღ­მოჩ­ნ­დე­ბა, რომ ამე­რი­კა­ში ევ­რო­პი­დან ემიგ­რი­რე­ბუ­ლი ღა­რი­ბე­ბი­სა და მო­ნე­ბის ცეკ­ვა იყო. რო­მელ ცეკ­ვა­ზეა ლა­პა­რა­კი?
- ტან­გო­ზე.
- კო­კო შა­ნე­ლი ამ­ბობ­და, რომ ხე­ლე­ბი ქა­ლის სა­ვი­ზი­ტო ბა­რა­თია, ყე­ლი - პას­პორ­ტი. ქა­ლის სხე­უ­ლის რო­მელ ნა­წილს უწო­დებ­და ის საზღ­ვარ­გა­რე­თის პას­პორტს?
- მო­დის არა­ფე­რი ვი­ცი, თვა­ლე­ბი?
- ცდე­ბით.
- ფე­ხე­ბი?
- მკერ­დი.
- რა­ღაც მაგ­დაგ­ვა­რი მინ­დო­და მეთ­ქ­ვა, მაგ­რამ მე წე­სი­ე­რი ადა­მი­ა­ნი ვარ (ი­ცი­ნის).
- "ჯა­ყოს ხიზ­ნებ­ში" რა გვა­რი იყო მარ­გო?
- ყაფ­ლა­ნიშ­ვი­ლი.
- რას ეძა­ხი­ან ახალ­და­ქორ­წი­ნე­ბუ­ლებს მთი­უ­ლეთ­ში?
- ახალ­ყო­ილ­ნი.
- ჟი­რაფს მე­ტი კის­რის მა­ლა აქვს თუ ბე­ღუ­რას?
- ბე­ღუ­რას.
- ადა­მი­ა­ნის რო­მელ გრძნო­ბას უწო­და შექ­ს­პირ­მა "მწვა­ნეთ­ვა­ლე­ბა ურ­ჩხუ­ლი"?
- ეჭ­ვი­ა­ნო­ბას.
- ქა­ლის გარ­და კი­დევ ვინ არის გა­მო­სა­ხუ­ლი კლოდ მო­ნეს ნა­ხატ­ზე "მან­დი­ლო­სა­ნი ქოლ­გით"?
- არ მახ­სოვს.
- ბავ­შ­ვი. რა ერ­ქ­ვა ლუ­არ­სა­ბი­სა და და­რე­ჯა­ნის მა­ჭან­კალს, რო­მელ­საც სუტ­კ­ნე­ი­ნას უწო­დებ­დ­ნენ?
- აი, თა­ვი სად მო­მეჭ­რა, ვერ ვიხ­სე­ნებ.
- ხო­რე­შა­ნი. რა ერ­ქ­ვა ელა­და­ში ადა­მი­ანს, რო­მელ­საც ოჯახ­ში ერთ-ერ­თი სტუ­მა­რი და­უ­პა­ტი­ჟებ­ლად მი­იყ­ვან­და?
- არ ვი­ცი.
- პა­რა­ზი­ტი.
- რა უბე­დუ­რე­ბაა, სტუ­მარს პა­რა­ზი­ტი რო­გორ უნ­და უწო­დო?
- "ა­რის რა­ღაც სა­ერ­თო ღვი­ნის სმა­სა და კითხ­ვას შო­რის. მე მ­გო­ნი ის, რომ ორი­ვეს ეგ­რეთ წო­დე­ბულ პი­როვ­ნე­ბის თავი­სუფ­ლე­ბას­თან მივ­ყა­ვართ, ოღონდ ერ­თი - მიშ­ვე­ბუ­ლი, აგ­დე­ბუ­ლი და ულა­მა­ზო თა­ვი­სუფ­ლე­ბაა, უპა­სუ­ხის­მ­გებ­ლო­ბით გა­მოწ­ვე­უ­ლი, მე­ო­რე კი - შე­მარ­თე­ბუ­ლი, გა­მოც­დი­ლი და ყოვ­ლის­შემ­ძ­ლე, ამაღ­ლე­ბუ­ლი". რო­მელ ცნო­ბილ ნა­წარ­მო­ებ­ში ვკითხუ­ლობთ ამ სიტყ­ვებს?
- გუ­რამ დო­ჩა­ნაშ­ვი­ლის "კა­ცი, რო­მელ­საც ლი­ტე­რა­ტუ­რა ძლი­ერ უყ­ვარ­და".
- ღვი­ნის სმა­სა და კითხ­ვას შო­რის რა­მე სა­ერ­თოს თა­ვად თუ პო­უ­ლობ?
- ნამ­დ­ვილ წიგნს და ნამ­დ­ვილ ღვი­ნოს ძნე­ლად სწყდე­ბი. რაც მეტს კითხუ­ლობ, რაც მეტს სვამ, ეშ­ხ­ში შე­დი­ხარ.
- ვინ არის ავ­ტო­რი სიმ­ღე­რი­სა "თხამ შე­ჭა­მა ვე­ნა­ხი"?
- რა ვე­რა­გუ­ლი კითხ­ვე­ბი გაქვს. ზუს­ტად არ ვი­ცი, ხალ­ხუ­რი მგო­ნია.
- დი­ახ. და­ბო­ლოს, და­ას­რუ­ლე ინ­გ­ლი­სე­ლი ფი­ლო­სო­ფო­სის ჯონ ლო­კის სიტყ­ვე­ბი "გა­ნათ­ლე­ბა ქმნის გან­ს­ხ­ვა­ვე­ბას ადა­მი­ან­თა"
- "...ადა­მი­ან­თა შო­რის".
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
დედაქალაქის მერი კახა კალაძე და მისი უმშვენიერესი მეუღლე, ანუკი არეშიძე მეოთხე ბავშვის მოლოდინში არიან.
მართალია პრინც ჰარისა და მეგან მარკლის ქორწილი უკვე გაიმართა, თუმცა არ წყდება საზოგადოების ინტერესი სამეფო ოჯახისა და "ახალგამომცხვარი" ცოლ-ქმრის მიმართ.
"რთული ცხოვრება მქონდა, 14 წლიდან ვმუშაობდი სოფელში - ვინმეს ხილი ჰქონდა მოსაკრეფი თუ შეშა ჰქონდა დასატვირთი, მივდიოდი"
ნანუკა ჟორჟოლიანი ბოლო პერიოდში შესაშურ ფორმაში ჩადგა. ტელეწამყვანი სხვადასხვა პერიოდში დიეტებით ებრძოდა ჭარბ წონას, თუმცა ზედმეტი კილოგრამების დაკლებასთან ერთად, მიღებული შედეგის შენარჩუნება არანაკლებ მნიშვნელოვანია.
ოჯახშექმნილი ქალები ხშირად აღნიშნავენ, რომ წლების შემდეგ მეუღლეების მხრიდან ვერ გრძნობენ ისეთ ყურადღებასა და მზრუნველობას, როგორც ეს ხდებოდა თუნდაც შეყვარებულობის პერიოდში. იმის გასარკვევად, თუ როგორ ანებივრებენ ქართველი მამაკაცები ცოლებს, სოციალურ ქსელში პატარა გამოკითხვა ჩავატარეთ.
მსახიობმა თამუნა აბშილავამ "ჩემი ცოლის დაქალებში" მაჭანკლის პერსონაჟით მაყურებლის ყურადღება და დიდი მოწონება დაიმსახურა.
მერაბი ყოფილი მძღოლია. მამამისიც მძღოლი იყო და ბაბუამისიც, ამიტომ როცა სკოლის დამთავრებისთანავე საქალაქთაშორისო ავტობუსზე მოინდომა მუშაობა, არავის გაჰკვირვებია.
ბა­ტო­ნი ნუგ­ზა­რი წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში მუ­შა­ობ­და შეფ-მზა­რე­უ­ლად და კარ­გად იცის ჩვე­ნი მო­სახ­ლე­ო­ბის გე­მოვ­ნე­ბა:
აღარ ვაპირებ "საიდუმლო სანტას" თავი გავაბითურებინო
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2532 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2656 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
7 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
5 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
3 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
984 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2446 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1207 კომენტარი