რა­ტომ გვეძ­ლე­ვა ადა­მი­ა­ნებს გან­ს­ხ­ვა­ვე­ბუ­ლი მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი შე­სა­ძებ­ლო­ბე­ბი?
font-large font-small
რა­ტომ გვეძ­ლე­ვა ადა­მი­ა­ნებს გან­ს­ხ­ვა­ვე­ბუ­ლი მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი შე­სა­ძებ­ლო­ბე­ბი?
- რა­ტომ გვეძ­ლე­ვა უფ­ლის­გან მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი სიმ­დიდ­რე და რო­გორ გან­ვ­კარ­გოთ იგი?

ამ­ქ­ვეყ­ნად ყოფ­ნის ჟამს ადა­მი­ან­თა უმე­ტე­სო­ბა გა­ნუწყ­ვეტ­ლივ ის­წ­რაფ­ვის სიმ­დიდ­რის მო­სა­პო­ვებ­ლად. ში­ნა­გა­ნად ეს ყვე­ლა ადა­მი­ა­ნის თვი­სე­ბაა, თუმ­ცა სიმ­დიდ­რეც და სი­ღა­რი­ბეც ადა­მი­ანს უფ­ლის­გან ეძ­ლე­ვა. ამ­ჯე­რად სწო­რედ ადა­მი­ა­ნის ამ თვი­სე­ბა­ზე - მა­ტე­რი­ა­ლუ­რის, სიმ­დიდ­რი­სა და ქო­ნე­ბის მო­პო­ვებ­ის­კენ სწრაფ­ვაზე ვი­სა­უბ­რებთ...


- რა­ტომ გვეძ­ლე­ვა უფ­ლის­გან მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი სიმ­დიდ­რე და რო­გორ გან­ვ­კარ­გოთ იგი?
მა­მა მა­კა­რი:
- ამ­ქ­ვეყ­ნად ყვე­ლა ადა­მი­ა­ნი არაფ­რის მქო­ნე­ნი ვართ, თუ რამ გვეძ­ლე­ვა, მათ შო­რის - მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი სიმ­დიდ­რე, უფ­ლის­გა­ნაა ბო­ძე­ბუ­ლი, ჩვენ კი დად­გე­ნილ­ნი ვართ ჩვე­ნი ქო­ნე­ბის მნე­ე­ბად. ამი­ტომ, სიმ­დიდ­რეს არ უნ­და მო­ეპყ­რო ისე, რო­გორც სა­კუ­თარს. ის ღვთის სა­კუთ­რე­ბაა - კე­თი­ლად უნ­და გა­ვა­ნი­ა­ვოთ. რას ნიშ­ნავს კე­თი­ლად გა­ნი­ა­ვე­ბა? - მოწყა­ლე­ბა გავ­ცეთ, შე­ვე­წი­ოთ გა­ჭირ­ვე­ბუ­ლებს, ეკ­ლე­სია-მო­ნას­ტ­რებს... რად­გან უფალმა სიმ­დიდ­რე, ქო­ნე­ბა მოგ­ვ­ცა არა ჩვენ­თ­ვის, არა­მედ სწო­რედ იმი­სათ­ვის, რომ გავ­ცეთ. ჩვენს სა­კუთ­რე­ბას კი არა, ღვთის სა­კუთ­რე­ბას გავ­ცემთ. უფა­ლი ამ შე­წი­რუ­ლო­ბი­დან ჩვენ­ვე მოგ­ვ­ცემს წყა­ლო­ბას. რო­გო­რა­დაც უნ­და მო­ინ­დო­მოს ადა­მი­ან­მა, თუ უფა­ლი არ შეგ­ვე­წია, არ გვყო ღირ­სად მოგ­ვ­ცეს ხორ­ცი­ე­ლი, მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი სიმ­დიდ­რე, ისე­ვე, რო­გორც სუ­ლი­ე­რი და სა­ერ­თოდ, ნე­ბის­მი­ე­რი ნი­ჭი, სა­კუ­თა­რი ძა­ლის­ხ­მე­ვით არ შეგ­ვიძ­ლია, რა­ი­მე შევ­მა­ტოთ ჩვენს სუ­ლი­ერ, გინდ ხორ­ცი­ელ ნიჭ­სა და ქო­ნე­ბას. გო­ნი­ე­რე­ბა ისაა, თუ უფა­ლი გვაძ­ლევს ქო­ნე­ბას, პირ­ველ რიგ­ში ჩვე­ნად არ უნ­და ჩავ­თ­ვა­ლოთ. უნ­და ვი­ცო­დეთ, რომ მი­წი­ე­რი სიმ­დიდ­რე ჩვე­ნი არ არის, ღვთის სა­კუთ­რე­ბაა და ღვთის სა­დი­დებ­ლად უნ­და გა­მო­ვი­ყე­ნოთ.
- ერთ-ერთ იგავ­ში უფა­ლი ბრძა­ნებს: `სარ­წ­მუ­ნოი იგი მცი­რედ­სა ზე­და და მრა­ვალ­სა ზე­და­ცა სარ­წ­მუ­ნო არს; და რო­მე­ლი მცი­რედს ზე­და ცრუ არს, მრა­ვალ­სა­ცა ზე­და ცრუ არს~. რას გუ­ლის­ხ­მობს უფა­ლი ამ იგა­ვურ თქმა­ში?
- თუ ადა­მი­ა­ნი ამ­ბობს: - მე მხო­ლოდ ასი ლა­რი მაქვს შე­მო­სა­ვა­ლი და იმ­დე­ნად მცი­რეა, არ შე­მიძ­ლია, აქე­დან მოწყა­ლე­ბა გავ­ცეო, ვერც ასი მი­ლი­ო­ნი­დან გას­ცემს ათ მი­ლი­ონს. რაც უფ­რო ცო­ტა აქვს ქო­ნე­ბა, უფ­რო მე­ტი შე­უძ­ლია გას­ცეს მოწყა­ლე­ბად. თუ მი­წი­ე­რე­ბა­ში ვერ შევძ­ლებთ, უფ­ლის­გან ბო­ძე­ბუ­ლი ქო­ნე­ბა სწო­რად განვ­კარ­გოთ, სუ­ლი­ე­რე­ბა­ში რო­გორ­ღა მოგ­ვე­ცე­მა? ანუ ჩვე­ნი შე­ნა­ძე­ნი, სიმ­დიდ­რე, ჩვე­ნი სუ­ლი­ე­რი წარ­მა­ტე­ბაა, ხო­ლო მი­წი­ე­რი არა ჩვე­ნი, არა­მედ - უფ­ლი­საა და დრო­ე­ბით არის მო­ცე­მუ­ლი. რო­დე­საც გარ­და­ვიც­ვ­ლე­ბით, არა­ვი­თა­რი მი­წი­ე­რი ქო­ნე­ბა არ დაგ­ვ­რ­ჩე­ბა. თუ იმის გა­ცე­მა არ შეგ­ვიძ­ლია, რაც დრო­ე­ბი­თია, რო­გორ მი­ვი­ღებთ მა­რა­დი­ულს? გვინ­და, რომ დრო­ე­ბი­თი არ გავ­ცეთ და მა­რა­დიუ­ლი მი­ვი­ღოთ, მაგ­რამ თუ დრო­ე­ბი­თის გან­შო­რე­ბა არ შეგ­ვიძ­ლია, ვერ მი­ვი­ღებთ მა­რა­დი­ულს. სარ­წ­მუ­ნო არის ის მო­ნა, რო­მე­ლიც ღვთის ქო­ნე­ბას კე­თილ­სინ­დი­სი­ე­რად ეპყ­რო­ბა.
- სა­ხა­რე­ბა­ში უფა­ლი გვე­უბ­ნე­ბა: არა­ვის შე­უძ­ლია ორი ბა­ტო­ნის მო­ნო­ბა - ერ­თ­დ­როუ­ლად მა­მო­ნას მო­ნაც იყოს და ღვთი­სა­ცო. რას ნიშ­ნავს ეს?
- ვინც მი­წი­ე­რე­ბა­ზეა მი­ჯაჭ­ვუ­ლი, ვი­საც მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი ქო­ნე­ბის გა­ცე­მა არ შე­უძ­ლია, ის მა­მო­ნას მო­ნაა. უფა­ლი გა­ცე­მას გვა­ვა­ლებს და თუ ეს არ შეგ­ვიძ­ლია, ვერ­ცხ­ლის­მოყ­ვა­რე­ნი - შე­სა­ბა­მი­სად, მა­მო­ნას მო­ნე­ბი ვართ და ვე­რაფ­რით ვიქ­ნე­ბით ღვთის მო­ნე­ბი. ამი­ტომ უნ­და ავირ­ჩი­ოთ, რა გვინ­და - დრო­ე­ბი­თი, მი­წი­ე­რი თუ მა­რა­დი­უ­ლი - სუ­ლი­ე­რი. ვინც გო­ნი­ე­რია, ცხა­დია, ის მა­რა­დი­ულს აირ­ჩევს. ასეც უნ­და მო­ვიქ­ცეთ თი­თო­ე­უ­ლი ჩვენ­გა­ნი, რად­გან რო­დე­საც უფ­ლის წი­ნა­შე წარ­ვ­დ­გე­ბით, ისე მოგ­ვექ­ცეს, რო­გორც მის კე­თილ­გო­ნი­ერ მო­ნებს და არა - მა­მო­ნას მო­ნებს.
- `ძნი­ად შე­ვი­დენ სა­სუ­ფე­ველ­სა ღმრთი­სა­სა, რო­მელ­თა აქუს სა­ფა­სე. უად­ვი­ლეს არს აქ­ლე­მი გან­ს­ვ­ლად ხვრელ­სა ნე­მს­სა­სა, ვიდ­რე მდი­და­რი შეს­ვ­ლად სა­სუ­ფე­ველ­სა ცა­თა~... ბრძა­ნებს მაცხო­ვა­რი. რო­გორ უნ­და გვეს­მო­დეს ამ სწავ­ლე­ბის არ­სი?
- ძნე­ლად შე­ვა მდი­და­რი სა­სუ­ფე­ველ­შიო, ამ­ბობს მაცხო­ვა­რი. მდი­და­რი კა­ცის სა­სუ­ფე­ველ­ში შეს­ვ­ლა კი არ არის ძნე­ლი, არა­მედ იმის, ვინც `სა­ფა­სეს თე­სავს~ - სიმ­დიდ­რის სიყ­ვა­რუ­ლი აქვს, სიმ­დიდ­რე­ზეა და­მო­კი­დე­ბუ­ლი, სიმ­დიდ­რის იმე­დი აქვს. ზო­გი­ერთს სიმ­დიდ­რე პი­რი­ქით, ცხო­ნე­ბად ექ­ცე­ვა, თუ კე­თი­ლად გა­მო­ი­ყე­ნებს, მოწყა­ლე­ბას გას­ცემს, უპო­ვართ და ქვრივ-ობ­ლებს მო­ახ­მარს. შემ­დეგ ბრძა­ნებს უფა­ლი, აქ­ლე­მი გა­ცი­ლე­ბით ად­ვი­ლად გაძ­ვ­რე­ბა ნემ­სის ხვრელ­ში, ვიდ­რე მდი­და­რი შე­ვა სა­სუ­ფე­ველ­შიო. რა თქმა უნ­და, ეს პირ­და­პი­რი მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბით არ უნ­და გა­ვი­გოთ, ეს შე­უძ­ლე­ბე­ლია. წმინ­და მა­მე­ბი ამ ად­გი­ლის რამ­დე­ნი­მე გან­მარ­ტე­ბას გვთა­ვა­ზო­ბენ, - იერუ­სა­ლი­მის ერ­თი-ერ­თი კა­რიბ­ჭე იყო ძა­ლი­ან პა­ტა­რა, მას­ში მხო­ლოდ ტვირ­თ­მოხ­ს­ნი­ლი აქ­ლე­მი შე­დი­ო­და. გვი­ან, რო­დე­საც იერუ­სა­ლი­მის კა­რიბ­ჭე­ებს და­კე­ტავ­დ­ნენ და დაგ­ვი­ა­ნე­ბუ­ლი ქა­რა­ვა­ნი მი­ად­გე­ბო­და ქა­ლაქს, მხო­ლოდ ამ მცი­რე კა­რიბ­ჭეს უხ­ს­ნიდ­ნენ, ქა­ლაქ­ში რომ შე­სუ­ლიყ­ვ­ნენ. ცხო­ვე­ლე­ბი ცალ­კე უნ­და შე­ეყ­ვა­ნათ. რო­გორც წმინ­და მა­მე­ბი გან­მარ­ტა­ვენ, რო­გორც ტვირ­თი უნ­და მო­ეხ­ს­ნათ ცხო­ვე­ლე­ბის­თ­ვის, რა­თა ამ კა­რით შე­სუ­ლიყ­ვ­ნენ ქა­ლაქ­ში, ასე­ვე უნ­და მო­იხ­ს­ნას ადა­მი­ან­მა თა­ვი­სი სიმ­დიდ­რე, სიმ­დიდ­რის სიყ­ვა­რუ­ლი, რა­თა სა­სუ­ფე­ველ­ში შე­ვი­დეს.
- რა­ტომ აბ­რ­კო­ლებს სიმ­დიდ­რე ხში­რად ადა­მი­ანს, რომ ღვთის გზას და­ა­დგეს?..
- უფა­ლი ადა­მი­ანს არა­ფერს აძ­ლევს იმი­სათ­ვის, რომ ცხო­ნე­ბის გზა­ზე დაბ­რ­კოლ­დეს. უფა­ლი ყო­ვე­ლი­ვეს კე­თი­ლად, თა­ვის მრა­ვალ­მოწყა­ლე­ბით იქმს, თი­თო­ე­ულ ადა­მი­ანს იმას აძ­ლევს, იმ გა­რე­მო­სა და მდგო­მა­რე­ო­ბას, რომ­ლი­თაც ყვე­ლა­ზე ად­ვი­ლად მო­ა­ხერ­ხებს ცხო­ნე­ბას, მაგ­რამ შემ­დეგ თა­ვად ადა­მი­ან­მა უნ­და გა­დაწყ­ვი­ტოს, რო­გორ გა­მო­ი­ყე­ნოს ის.
- რა­ტომ გვეძ­ლე­ვა ადა­მი­ა­ნებს სხვა­დას­ხ­ვა მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი შე­საძ­ლებ­ლო­ბა?
- რო­გორც ვთქვით, რო­დე­საც უფა­ლი მა­ტე­რი­ა­ლურს გვაძ­ლევს, ეს არ არის მხო­ლოდ და მხო­ლოდ ჩვე­ნი ქო­ნე­ბა. შე­სა­ძ­ლოა, ადა­მი­ა­ნი ფიქ­რობს, - ეს ჩემ­თ­ვის არა­ვის მო­უ­ცია, ვიშ­რო­მე და ისე მო­ვი­პო­ვეო. ასე არ არის, შე­საძ­ლოა, ჩვენ ერ­თ­ნა­ი­რად ვიშ­რო­მოთ ორი დღე, მაგ­რამ ისე მოხ­დეს, რომ ერთ დღეს მი­ვი­ღოთ სარ­გე­ბე­ლი, მე­ო­რე შემ­თხ­ვე­ვა­ში - ვე­რა. რა თქმა უნ­და, ვშრო­მობთ, ამის­თ­ვის ძა­ლა­სა და შე­მო­სა­ვალს კი უფა­ლი გვაძ­ლევს. ამი­ტომ უნ­და ვი­ფიქ­როთ, რომ ჩვენ გარ­შე­მო უამ­რა­ვი ადა­მი­ა­ნია, რო­მელ­თაც ჩვე­ნი დახ­მა­რე­ბა სჭირ­დე­ბა. შე­იძ­ლე­ბა ვინ­მემ იფიქ­როს, უფა­ლი პირ­და­პირ რა­ტომ არ აძ­ლევს მათ, ვი­საც სჭირ­დე­ბა? სწო­რედ იმი­ტომ, რომ ერ­თ­მა­ნე­თის სიყ­ვა­რუ­ლი და შე­წევ­ნა ვის­წავ­ლოთ. ვი­საც ნაკ­ლე­ბი აქვს და მოწყა­ლე­ბას მი­ი­ღებს, უფალს მად­ლობ­დეს, ხო­ლო ვი­საც მე­ტი აქვს და მოწყა­ლე­ბას გას­ცემს, ისიც მად­ლობ­დეს უფალს, რომ მოწყა­ლე­ბის გა­ღე­ბი­სა და მოყ­ვა­სის შე­წევ­ნის ძა­ლა მის­ცა.

თე­მას­თან და­კავ­ში­რე­ბით
სა­უ­ბარს მომ­დევ­ნო ნო­მერ­ში გან­ვაგ­რ­ძობთ


შო­რე­ნა მერ­კ­ვი­ლა­ძე
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
დედაქალაქის მერი კახა კალაძე და მისი უმშვენიერესი მეუღლე, ანუკი არეშიძე მეოთხე ბავშვის მოლოდინში არიან.
მართალია პრინც ჰარისა და მეგან მარკლის ქორწილი უკვე გაიმართა, თუმცა არ წყდება საზოგადოების ინტერესი სამეფო ოჯახისა და "ახალგამომცხვარი" ცოლ-ქმრის მიმართ.
"რთული ცხოვრება მქონდა, 14 წლიდან ვმუშაობდი სოფელში - ვინმეს ხილი ჰქონდა მოსაკრეფი თუ შეშა ჰქონდა დასატვირთი, მივდიოდი"
ნანუკა ჟორჟოლიანი ბოლო პერიოდში შესაშურ ფორმაში ჩადგა. ტელეწამყვანი სხვადასხვა პერიოდში დიეტებით ებრძოდა ჭარბ წონას, თუმცა ზედმეტი კილოგრამების დაკლებასთან ერთად, მიღებული შედეგის შენარჩუნება არანაკლებ მნიშვნელოვანია.
ოჯახშექმნილი ქალები ხშირად აღნიშნავენ, რომ წლების შემდეგ მეუღლეების მხრიდან ვერ გრძნობენ ისეთ ყურადღებასა და მზრუნველობას, როგორც ეს ხდებოდა თუნდაც შეყვარებულობის პერიოდში. იმის გასარკვევად, თუ როგორ ანებივრებენ ქართველი მამაკაცები ცოლებს, სოციალურ ქსელში პატარა გამოკითხვა ჩავატარეთ.
მსახიობმა თამუნა აბშილავამ "ჩემი ცოლის დაქალებში" მაჭანკლის პერსონაჟით მაყურებლის ყურადღება და დიდი მოწონება დაიმსახურა.
მერაბი ყოფილი მძღოლია. მამამისიც მძღოლი იყო და ბაბუამისიც, ამიტომ როცა სკოლის დამთავრებისთანავე საქალაქთაშორისო ავტობუსზე მოინდომა მუშაობა, არავის გაჰკვირვებია.
ბა­ტო­ნი ნუგ­ზა­რი წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში მუ­შა­ობ­და შეფ-მზა­რე­უ­ლად და კარ­გად იცის ჩვე­ნი მო­სახ­ლე­ო­ბის გე­მოვ­ნე­ბა:
აღარ ვაპირებ "საიდუმლო სანტას" თავი გავაბითურებინო
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2532 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2656 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
7 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
5 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
3 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
984 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2446 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1207 კომენტარი