"ო­თა­რა­ანთ ქვრი­ვის სიძ­ლი­ე­რე მა­ო­ცებს"
font-large font-small
"ო­თა­რა­ანთ ქვრი­ვის სიძ­ლი­ე­რე მა­ო­ცებს"
ბავ­შ­ვო­ბა­ში ჩე­მი მეგ­ზუ­რი წიგ­ნის სამ­ყა­რო­ში ოჯა­ხის წევ­რე­ბი იყ­ვ­ნენ

"ჩემს ცხოვ­რე­ბა­ში არის პე­რი­ო­დი, რო­ცა ბევრს ვკითხუ­ლობ, მაგ­რამ საქ­მი­დან გა­მომ­დი­ნა­რე, ზოგ­ჯერ წიგ­ნე­ბის­თ­ვის დრო­ის გა­მო­ნახ­ვა მი­ჭირს", - ამ­ბობს მსა­ხი­ო­ბი ზა­ზა თა­გოშ­ვი­ლი. თვლის, რომ ფე­ნო­მე­ნა­ლუ­რი მეხ­სი­ე­რე­ბით არ გა­მო­ირ­ჩე­ვა, მაგ­რამ ინ­ტე­ლექ­ტუ­ა­ლუ­რი თა­მა­შე­ბი ძა­ლი­ან უყ­ვარს. ინ­ტე­ლექ­ტ­კ­ლუბ­ში ჰყავს საყ­ვა­რელი გუნ­დი, რო­მელ­საც გულ­შე­მატ­კივ­რობს.

- ბავ­შ­ვო­ბა­ში ჩე­მი მეგ­ზუ­რი წიგ­ნის სამ­ყა­რო­ში ოჯა­ხის წევ­რე­ბი იყ­ვ­ნენ. დე­და აქ­ტი­უ­რობ­და. წარ­მო­შო­ბით სა­ინ­გი­ლო­დან ვარ, კა­ხი­დან. იქ ჩე­მი ბი­ძაშ­ვი­ლი და ბევ­რი ნა­თე­სა­ვი ცხოვ­რობს. ბავ­შ­ვო­ბა­ში კახ­ში რომ ჩავ­დი­ო­დი, წა­სა­კითხ ლი­ტე­რა­ტუ­რას ბი­ძაშ­ვი­ლი მირ­ჩევ­და. ძა­ლი­ან კარ­გი მრჩე­ვე­ლი იყო.
იმ პე­რი­ოდ­ში მსა­ხი­ო­ბო­ბა ნაკ­ლე­ბად მი­ზი­დავ­და, უფ­რო მე­ტიც, სა­ტე­ლე­ვი­ზიო სპექ­ტაკ­ლე­ბი მა­ღი­ზი­ა­ნებ­და. თან სა­ნა­თე­სა­ვო­ში მსა­ხი­ო­ბი არა­ვინ მყავ­და. სცე­ნი­სად­მი სიყ­ვა­რუ­ლი მოგ­ვი­ა­ნე­ბით გა­მიჩ­ნ­და და დღეს ეს საქ­მე ძა­ლი­ან მიყ­ვარს. ჩე­მი ახ­ლობ­ლე­ბიც შე­ე­გუ­ვნენ, რომ და­კა­ვე­ბუ­ლი ვარ, მუდ­მი­ვად რე­პე­ტი­ცი­ე­ბი მაქვს, პრე­მი­ე­რე­ბის­თ­ვის ვემ­ზა­დე­ბი. სე­რი­ალ "ჩე­მი ცო­ლის და­ქა­ლებ­ში" მღვდლის როლ­მა პო­პუ­ლა­რო­ბა მო­მი­ტა­ნა.
მსოფ­ლიო ლი­ტე­რა­ტუ­რა­ში არა­ერ­თი კარ­გი პერ­სო­ნა­ჟია, დი­დი სი­ა­მოვ­ნე­ბით ვი­მე­გობ­რებ­დი დონ-კი­ხოტ­თან. წარ­მო­მიდ­გე­ნია, მას­თან ძმა­კა­ცო­ბა რამ­დე­ნად რთუ­ლი, ამავ­დ­რო­უ­ლად რამ­დე­ნად სა­ინ­ტე­რე­სო იქ­ნე­ბო­და. ვი­მე­გობ­რე­ბდი დოს­ტო­ევ­ს­კის გმი­რებ­თან, ჯეკ ლონ­დო­ნის მარ­ტინ იდენ­თან... არას­დ­როს მი­ფიქ­რია, ქა­ლი პერ­სო­ნა­ჟე­ბი­დან რო­მე­ლი შე­მიყ­ვარ­დე­ბო­და. ძა­ლი­ან მომ­წონს ლე­ო­ნი­ძის მა­რი­ტა. სუფ­თა ადა­მი­ა­ნია, რო­მე­ლიც მსხვერ­პ­ლი გახ­და. მას "მფარ­ველ ან­გე­ლოზს" ვე­ძა­ხი. ოთა­რა­ანთ ქვრი­ვის სიძ­ლი­ე­რე მა­ო­ცებს. ილია ჭავ­ჭა­ვა­ძეს ამ ნა­წარ­მო­ებ­ში ძა­ლი­ან კარ­გად აქვს ახ­ს­ნი­ლი სიტყ­ვა "დე­და­კა­ცი".
წიგ­ნი მო­მი­პა­რავს თუ არა? რა თქმა უნ­და, მო­მი­პა­რავს, თან - არა­ერ­თხელ. 30-მდე წიგ­ნი მაქვს მო­პა­რუ­ლი, მაგ­რამ იმ წიგ­ნე­ბი­დან ერ­თი მეც მომ­პა­რეს და ძა­ლი­ან გავ­ბ­რაზ­დი.
ვერ ვიტყ­ვი, რომ ფე­ნო­მე­ნა­ლუ­რი მეხ­სი­ე­რე­ბით გა­მო­ვირ­ჩე­ვი, მაგ­რამ ინ­ტე­ლექ­ტუ­ა­ლუ­რი თა­მა­შე­ბი ძა­ლი­ან მიყ­ვარს. ბავ­შ­ვო­ბა­ში "რა? სად? რო­დის?" ხში­რად ვუ­ყუ­რებ­დი, ეს გა­და­ცე­მა დღე­საც ძა­ლი­ან მომ­წონს, ოთარ სა­ბაშ­ვი­ლის გუნ­დის გულ­შე­მატ­კი­ვა­რი ვარ.

- ერ­თ­მა ბრძენ­მა თქვა: თუ ბევ­რი ფუ­ლი და­კარ­გე, არა­ფე­რი და­გი­კარ­გავს. თუ მე­გო­ბა­რი და­კარ­გე, - ბევ­რი რა­მე და­გი­კარ­გავს, ხო­ლო თუ ის და­კარ­გე, ყვე­ლა­ფე­რი და­გი­კარ­გავს. რა არის "ის"?
- ზუს­ტად არ ვი­ცი. ჩე­მი აზ­რით, ყვე­ლა­ზე ცუ­დია, რო­ცა ადა­მი­ა­ნი ღირ­სე­ბას კარ­გავს.
- ვერ შე­გე­და­ვებით, თუმცა, ამ შემ­თხ­ვე­ვა­ში ბრძე­ნი რწმე­ნას გუ­ლის­ხ­მობ­და. რო­მელ სო­ფელ­ში და­ი­ბა­და ნი­კო ფი­როს­მა­ნი?
- მირ­ზა­ან­ში.
- "მთე­ლი ჩე­მი სი­ცოცხ­ლის მან­ძილ­ზე სიყ­ვა­რუ­ლით ერ­თხე­ლაც არ ამ­ძ­გე­რე­ბია გუ­ლი, თუმ­ცა მოჩ­ვე­ნე­ბით ხში­რად მომ­ჩ­ვე­ნე­ბია თა­ვი, ტრფი­ა­ლე­ბის ალი მწვავს-მეთ­ქი. ეტყო­ბა ვერც ვე­რას­დ­როს ვიგ­რ­ძ­ნობ ამ გუ­ლის ძგე­რას... ავ­ხორ­ცი თუ ვარ? მა­შა! არ მო­უტყუ­ე­ბი­ხართ, ოღონდ გა­ნა სა­ში­შა­რი ვარ. ქალს და­ვი­ნა­ხავ თუ არა, რო­დი შევ­ყივ­ლებ და ვეძ­გე­რე­ბი, ჯერ არას­დ­როს ვყო­ფილ­ვარ გა­სა­მარ­თ­ლე­ბუ­ლი ვნე­ბი­ა­ნო­ბის მკაც­რი გა­მოვ­ლი­ნე­ბის­თ­ვის: სრუ­ლიად ურის­კოდ შე­იძ­ლე­ბა ჩემ­თან ერ­თად სა­ზო­გა­დო­ე­ბა­ში გა­მო­ჩე­ნა, მით უმე­ტეს, თუ ხმის მი­საწ­ვ­დენ ად­გილ­ზე პო­ლი­ცი­ე­ლი მო­რი­გე­ობს". - ეს არის ერთ-ერ­თი ფრან­გი მწერ­ლის მი­ერ შე­უ­ლა­მა­ზებ­ლად და­ხა­ტუ­ლი ავ­ტო­პორ­ტ­რე­ტი. და­ა­სა­ხე­ლე ეს მწე­რა­ლი.
- (ფიქ­რობს).
- მი­გა­ნიშ­ნებ: ამ­ბო­ბენ, რო­ცა ეს მწე­რა­ლი გარ­და­იც­ვა­ლა, პა­რი­ზის ყვე­ლა სა­როს­კი­პომ გლო­ვა გა­მო­აცხა­დაო.
- გი დე მო­პა­სა­ნი, არა?
- დი­ახ. რა ჰქვია დღის და ღა­მის გა­თა­ნაბ­რე­ბას?
- ბუ­ნი­ო­ბა.
- რა ერ­ქ­ვა გუ­ლი­ვერს?
- ვა­ი­მე! ვა­ი­მე! არ მითხ­რა, უნ­და გა­ვიხ­სე­ნო (ი­ცი­ნის). ლე­მუ­ე­ლი.
- რო­მე­ლი ჯირ­კ­ვ­ლის ამოკ­ვე­თა ხდე­ბა გლან­დე­ბის ოპე­რა­ცი­ის დროს?
- არ ვი­ცი.
- ნუ­ში­სებრ ჯირ­კ­ვალს კვე­თენ. ფილ­მი "ი­მე­რუ­ლი ეს­კი­ზე­ბი" კარ­გად გახ­სოვთ?
- რა თქმა უნ­და.
- რო­მელ სპექ­ტაკლს დგა­მენ სოფ­ლის სცე­ნა­ზე?
- "ო­ტე­ლოს".
- ან­და­ზის მი­ხედ­ვით, რა არ და­ი­მა­ლე­ბა თი­ვა­ში?
- ნემ­სი?
- ნემ­სის და­მალ­ვა ად­ვი­ლია.
- (ფიქ­რობს) ასეთ ან­და­ზას ვერ ვიხ­სე­ნებ.
- ცეცხ­ლი. რო­მე­ლი მე­ფის დე­და იყო ქე­თე­ვან დე­დო­ფა­ლი?
- თე­ი­მუ­რაზ I-ის.
- ქა­შუ­ე­თის ეკ­ლე­სი­ა­ში დას­ვე­ნე­ბულ რო­მე­ლი მწერ­ლის ცხე­დარს ეფა­რა შუბ­ლ­ზე მუ­ხის ფო­თო­ლი?
- ილია ჭავ­ჭა­ვა­ძეს.
- "ო, ენავ ჩე­მო,/ დე­დაო ენავ,/ შენ ჩვე­ნო ნი­ჭო,/ სრბო­ლავ და ფრე­ნავ,/ შენ, ჩვენ­თა სუნ­თ­ქ­ვის დი­დო ალა­მო, / შენ, ჭირ­თა ჩვენ­თა ტკბი­ლო მა­ლა­მო,/ შენ, კი­რო ჩვენ­თა ქვა­თა და კირ­თა,/ შენ ერთს, /შენ ვერ გთმობ/ სა­მა­რის პირ­თან". - ვინ არის ამ ლექ­სის ავ­ტო­რი?
- ირაკ­ლი აბა­ში­ძეს ეკუთ­ვ­ნის, "ხმა კა­ტა­მონ­თან" ჰქვია.
- ჰო­ლან­დი­ის რო­მელ ქა­ლაქ­შია რემ­ბ­რან­დ­ტის სახლ-მუ­ზე­უ­მი?
- ვერ ვიხ­სე­ნებ.
- ამ­ს­ტერ­დამ­ში. ნი­ზა­მი, ომარ ხა­ი­ამი, სა­ი­ათ­ნო­ვა: - მათ­გან რო­მე­ლი იყო მა­თე­მა­ტი­კო­სი?
- ხა­ი­ა­მი.
- და­ა­სა­ხე­ლე მსოფ­ლი­ო­ში ყვე­ლა­ზე მრა­ვალ­რიცხო­ვა­ნი პო­ლი­ტი­კუ­რი პარ­ტია.
- სა­ი­დან უნ­და ვი­ცო­დე?
- და­ფიქ­რ­დი, რთუ­ლი მი­სახ­ვედ­რი არ არის. მსოფ­ლი­ო­ში ყვე­ლა­ზე მრა­ვა­ლრიცხო­ვა­ნი რო­მე­ლი ერია?
- ჩი­ნე­თი (ფიქ­რობს). ჩი­ნე­თის კო­მუ­ნის­ტუ­რი პარ­ტია იქ­ნე­ბა. გა­მო­ვი­ცა­ნი?
- ნამ­დ­ვი­ლად ასეა. რო­მე­ლი ფრინ­ვე­ლი დებს კვერცხს სხვის ბუ­დე­ში?
- გუ­გუ­ლი.
- რო­მელ­მა ცნო­ბილ­მა სა­ზო­გა­დო მოღ­ვა­წემ უთხ­რა საფ­რან­გე­თის მო­ხუ­ცე­ბულ მე­ფეს - ლუ­დო­ვი­კოს შემ­დე­გი სიტყ­ვე­ბი: ისე­თი მოხ­დე­ნით ატა­რებთ ასაკს, რომ ყვე­ლა ინატ­რებ­და თქვენს ად­გილ­ზე ყოფ­ნას.
- სულ­ხან-სა­ბა ორ­ბე­ლი­ან­მა.
- რა წო­დე­ბა ჰქონ­და ლავ­რენ­ტი ბე­რი­ას?
- ვერ ვიხ­სე­ნებ.
- საბ­ჭო­თა კავ­ში­რის მარ­შა­ლი იყო. რო­მე­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლი გმი­რია ალონ­სო კე­ხა­და: დონ კი­ხო­ტი, გუ­ლი­ვე­რი, რო­ბინ­ზონ კრუ­ზო თუ გრა­ფი მონ­ტე-კრის­ტო?
- დონ კი­ხო­ტი.
- რა ერ­ქ­ვა ძველ სა­ბერ­ძ­ნეთ­ში მო­ნას, რო­მელ­საც ბავ­შ­ვე­ბის­თ­ვის თვალ­ყუ­რის დევ­ნე­ბა ევა­ლე­ბო­და?
- არ ვი­ცი.
- მი­გა­ნიშ­ნებთ, დღეს ეს ერთ-ერ­თი პრო­ფე­სი­ის აღ­მ­ნიშ­ვ­ნე­ლი სიტყ­ვაა. ამ პრო­ფე­სი­ის ადა­მი­ა­ნებს კი ბავ­შ­ვებ­თან აქვთ კავ­ში­რი.
- ვერ ვხვდე­ბი.
- პე­და­გო­გი ერ­ქ­ვა. იოსებ გრი­შაშ­ვი­ლი "ძვე­ლი თბი­ლი­სის ლი­ტე­რა­ტუ­რულ ბო­ჰე­მა­ში" წერს: "ძვე­ლად ქა­ლაქ­გა­რეთ მხო­ლოდ ორი დრო­ის გა­სა­ტა­რე­ბე­ლი ად­გი­ლი არ­სე­ბობ­და: მდა­ბიო ხალ­ხის­თ­ვის - ორ­თა­ჭა­ლის ბა­ღე­ბი და ევ­რო­პუ­ლად გაზ­რ­დილ­თათ­ვის...
- ალექ­სან­დ­რეს ბა­ღი?
- მე­ო­რე ად­გი­ლი მუშ­თა­ი­დის ბა­ღი იყო. ამ ფილ­მის სცე­ნა­რის ავ­ტო­რი მე­რაბ ელი­ო­ზიშ­ვი­ლია, მო­ნა­წი­ლე­ო­ბენ: დო­დო აბა­ში­ძე, ლია კა­პა­ნა­ძე, მზია მაღ­ლა­კე­ლი­ძე, ზუ­რაბ ქა­ფი­ა­ნი­ძე. გა­და­ღე­ბე­ბი ერ­წოს ტბა­ზე მიმ­დი­ნა­რე­ობ­და, პრე­მი­ე­რა 1968 წელს გაიმართა. და­ა­სა­ხე­ლე ეს ფილ­მი და მი­სი რე­ჟი­სო­რი.
- მე­რაბ კო­კო­ჩაშ­ვი­ლის "დი­დი მწვა­ნე ვე­ლი".
- რო­მე­ლი კომ­პო­ზი­ტო­რის მუ­სი­კა და­ე­დო სა­ფუძ­ვ­ლად სა­ქარ­თ­ვე­ლოს ჰიმნს?
- ზა­ქა­რია ფა­ლი­აშ­ვი­ლის.
- ზო­გი­ერთ ქვე­ყა­ნა­ში, რო­მელ­თა სა­სა­მარ­თ­ლო სის­ტე­მაც შა­რი­ა­თის ნორ­მებ­ზეა დაფუძნებული, ქა­ლებს აქვთ მან­ქა­ნის მარ­თ­ვის უფ­ლე­ბა, მაგ­რამ ავა­რი­ულ შემ­თხ­ვე­ვა­ში არც ერთ მა­მა­კაცს არ აქვს უფ­ლე­ბა და­ეხ­მა­როს. ამ კა­ნო­ნის ფონ­ზე, მათ აქვთ ერ­თი უპი­რა­ტე­სო­ბა, და­ა­სა­ხე­ლე რა­ზეა ლა­პა­რა­კი?
- წარ­მოდ­გე­ნა არ მაქვს.
- მძღოლ ქა­ლებს პო­ლი­ცია არ აჩე­რებს. არ­გენ­ტი­ნა, ბრა­ზი­ლია, დი­დი ბრი­ტა­ნე­თი, ეკ­ვა­დო­რი: ჩა­მოთ­ვ­ლილ­თა­გან ტე­რი­ტო­რი­უ­ლად რო­მე­ლია ყვე­ლა­ზე დი­დი?
- (ფიქ­რობს) ბრა­ზი­ლია.
- ამ მომ­ღერ­ლე­ბი­დან რო­მელ­ზე ჰქონ­დათ ეჭ­ვი, რომ მა­ფი­ას­თან იყო კავ­შირ­ში: ლუი არმ­ს­ტ­რონ­გ­ზე, რეი ჩარ­ლ­ზ­ზე, ელ­ვის პრეს­ლი­ზე თუ ფრენკ სი­ნატ­რა­ზე?
- ფრენკ სი­ნატ­რა­ზე.
- ამე­რი­კის რო­მე­ლი პრე­ზი­დენ­ტი იყო მსა­ხი­ო­ბი?
- რე­ი­გა­ნი.
- რო­გორ პი­როვ­ნე­ბას უწო­დებ­დ­ნენ ხარ­ჭას?
- პირს, რო­მე­ლიც ვინ­მეს­თან ქორ­წი­ნე­ბის გა­რე­შე ფა­რულ კავ­შირ­ში იმ­ყო­ფე­ბა.
- 1898 წელს ინ­გ­ლი­სელ­მა მწე­რალ­მა მორ­გან რო­ბერ­ტ­სონ­მა გა­მო­აქ­ვეყ­ნა თა­ვი­სი ნა­წარ­მო­ე­ბი "ა­მა­ო­ე­ბა", რო­მე­ლიც მა­ლე ყვე­ლამ მი­ი­ვიწყა. წლე­ბის შემ­დეგ მწე­რა­ლი მოხ­ვ­და "ტა­იმ­სის" პირ­ველ გვერ­დ­ზე, სტა­ტი­ა­ში ის მოხ­სე­ნი­ე­ბუ­ლი იყო, რო­გორც ნა­თელ­მ­ხილ­ვე­ლი და ბო­რო­ტი გე­ნია. რა აღ­წე­რა თა­ვის ნა­წარ­მო­ებ­ში რო­ბერ­ტ­სონ­მა?
- რა­მე მოვ­ლე­ნა­ზეა ლა­პა­რა­კი?
- ერთ-ერთ ტრა­გე­დი­ა­ზე, რო­მე­ლიც რო­ბერ­ტ­სო­ნის "ა­მა­ო­ე­ბის" გა­მოქ­ვეყ­ნე­ბი­დან 14 წლის შემ­დეგ მოხ­და.
- ტი­ტა­ნი­კის ტრა­გე­დი­ას გუ­ლის­ხ­მობ?
- რა თქმა უნ­და. ძვე­ლად გა­ლებს ჰქონ­დათ ასე­თი უც­ნა­უ­რი და მკაც­რი წე­სი, ომის დაწყე­ბის დროს ყვე­ლა მა­მა­კა­ცი ვალ­დე­ბუ­ლი იყო გა­მოცხა­დე­ბუ­ლი­ყო შე­ი­ა­რა­ღე­ბულ ყრი­ლო­ბა­ზე. ერთ-ერთ მათ­განს სიკ­ვ­დი­ლით სჯიდ­ნენ. რა პრინ­ცი­პით არ­ჩევ­დ­ნენ მას?
- ზუს­ტი პა­სუ­ხი არ ვი­ცი. ალ­ბათ მას დას­ჯიდ­ნენ, ვინც ბო­ლოს მი­ვი­დო­და.
- რო­მე­ლი მე­ფის დროს მოხ­და ბა­სი­ა­ნის ბრძო­ლა?
- თა­მარ მე­ფის დროს.
- და­ბო­ლოს, და­ას­რუ­ლე თა­გო­რის ცნო­ბი­ლი გა­მო­ნათ­ქ­ვა­მი: "ა­და­მი­ა­ნის ცხოვ­რე­ბის სიძ­ნე­ლე­თა დაძ­ლე­ვის სა­ფუძ­ვე­ლი არის კარ­გი...
- "...გა­ნათ­ლე­ბა".

თამუნა კვინიკაძე
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
დედაქალაქის მერი კახა კალაძე და მისი უმშვენიერესი მეუღლე, ანუკი არეშიძე მეოთხე ბავშვის მოლოდინში არიან.
მართალია პრინც ჰარისა და მეგან მარკლის ქორწილი უკვე გაიმართა, თუმცა არ წყდება საზოგადოების ინტერესი სამეფო ოჯახისა და "ახალგამომცხვარი" ცოლ-ქმრის მიმართ.
"რთული ცხოვრება მქონდა, 14 წლიდან ვმუშაობდი სოფელში - ვინმეს ხილი ჰქონდა მოსაკრეფი თუ შეშა ჰქონდა დასატვირთი, მივდიოდი"
ნანუკა ჟორჟოლიანი ბოლო პერიოდში შესაშურ ფორმაში ჩადგა. ტელეწამყვანი სხვადასხვა პერიოდში დიეტებით ებრძოდა ჭარბ წონას, თუმცა ზედმეტი კილოგრამების დაკლებასთან ერთად, მიღებული შედეგის შენარჩუნება არანაკლებ მნიშვნელოვანია.
ოჯახშექმნილი ქალები ხშირად აღნიშნავენ, რომ წლების შემდეგ მეუღლეების მხრიდან ვერ გრძნობენ ისეთ ყურადღებასა და მზრუნველობას, როგორც ეს ხდებოდა თუნდაც შეყვარებულობის პერიოდში. იმის გასარკვევად, თუ როგორ ანებივრებენ ქართველი მამაკაცები ცოლებს, სოციალურ ქსელში პატარა გამოკითხვა ჩავატარეთ.
მსახიობმა თამუნა აბშილავამ "ჩემი ცოლის დაქალებში" მაჭანკლის პერსონაჟით მაყურებლის ყურადღება და დიდი მოწონება დაიმსახურა.
მერაბი ყოფილი მძღოლია. მამამისიც მძღოლი იყო და ბაბუამისიც, ამიტომ როცა სკოლის დამთავრებისთანავე საქალაქთაშორისო ავტობუსზე მოინდომა მუშაობა, არავის გაჰკვირვებია.
ბა­ტო­ნი ნუგ­ზა­რი წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში მუ­შა­ობ­და შეფ-მზა­რე­უ­ლად და კარ­გად იცის ჩვე­ნი მო­სახ­ლე­ო­ბის გე­მოვ­ნე­ბა:
აღარ ვაპირებ "საიდუმლო სანტას" თავი გავაბითურებინო
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2532 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2656 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
7 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
5 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
3 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
984 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2446 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1207 კომენტარი