ბანქოს სახლი (ნაწილიXIII)
font-large font-small
ბანქოს სახლი (ნაწილიXIII)
მა­იკლ დობ­სი
(ფრაგ­მენ­ტე­ბი რო­მა­ნი­დან)
მოამზადა რუ­სუ­დან ლე­ბა­ნი­ძემ

სხდო­მის დას­რუ­ლე­ბი­დან სულ რამ­დე­ნი­მე წუ­თი იყო გა­სუ­ლი, სირ­ბი­ლის­გან აქო­ში­ნე­ბუ­ლი მა­ტი სტო­რი­ნი პო­ლი­ტი­კო­სე­ბი­თა და კო­რეს­პონ­დენ­ტე­ბით გა­და­ჭე­დილ თემ­თა პა­ლა­ტის ვეს­ტი­ბი­ულ­ში სო­ლი­ვით რომ შე­იჭ­რა. ოპო­ზი­ცია მო­რიგ გა­მარ­ჯ­ვე­ბას ზე­ი­მობ­და, მთავ­რო­ბის მომ­ხ­რე­ე­ბი კი სრუ­ლი­ად ამა­ოდ ცდი­ლობ­დ­ნენ იმის დამ­ტ­კი­ცე­ბას, რომ ეს მა­თი მო­წი­ნა­აღ­მ­დე­გე­ე­ბის კი არა, პირ­ველ რიგ­ში, სა­ღი აზ­რის გა­მარ­ჯ­ვე­ბა იყო. თუმ­ცა­ღა, რო­გორც ერთ, ისე მე­რე მხა­რეს ცო­ტა ვინ­მეს­ღა თუ ეპა­რე­ბო­და ეჭ­ვი, რომ პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის მი­წას­თან გას­წო­რე­ბის უშუ­ა­ლო მოწ­მე გახ­და. უც­ბად მა­ტიმ ფრენ­სის ურ­ჰარტს მოჰ­კ­რა თვა­ლი, რო­მე­ლიც მარ­ტო ხალ­ხის ზღვის გარ­ღ­ვე­ვას კი არა, აღელ­ვე­ბუ­ლი მთავ­რო­ბის მომ­ხ­რე­ე­ბის კითხ­ვე­ბის­თ­ვის თა­ვის დაღ­წე­ვა­საც ყვე­ლა­ნა­ი­რად ცდი­ლობ­და.
- ბა­ტო­ნო ურ­ჰარტ! - პა­ლა­ტის ზე­და გა­ლე­რე­ა­ზე ამა­ვალ კი­ბეს­თან და­ე­წია ჟურ­ნა­ლის­ტი მთა­ვარ შოლტს. - მომ­ხ­დარ­თან და­კავ­ში­რე­ბით თქვე­ნი აზ­რის გა­გე­ბა მა­ინ­ტე­რე­სებს!
- არა მგო­ნია, მის სტო­რინ, რომ დღეს აზ­რი სა­ერ­თოდ გა­მაჩ­ნ­დეს. - ფე­ხი ოდ­ნა­ვაც კი არ შე­უ­ნე­ლე­ბია, ისე უპა­სუ­ხა ურ­ჰარ­ტ­მა მა­ტის.
- მე კი­დევ ის არა მგო­ნია, რომ ჩემ­თან ისევ იმ თა­მა­შის - `მთა­ვა­რი შოლ­ტი უარს ამ­ბობს პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის პო­ზი­ცი­ის სის­წო­რის და­დას­ტუ­რე­ბა­ზე~ - გაგ­რ­ძე­ლე­ბა გინ­დო­დეთ.
- ამის გა­კე­თე­ბა არც მი­ფიქ­რია, მის სტო­რინ, უმალ შე­ჩერ­და და ჟურ­ნა­ლის­ტის­კენ ღი­მი­ლით შებ­რუნ­და მთა­ვა­რი შოლ­ტი. - ჩანს, მარ­თ­ლა არ ცდე­ბო­დით, რო­ცა მარ­წ­მუ­ნებ­დით, მა­ლე რა­ღაც მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი უნ­და მოხ­დე­სო. სა­ინ­ტე­რე­სოა, ახ­ლა რას ფიქ­რობთ? ამის შემ­დეგ რო­გორ­ღა გან­ვი­თარ­დე­ბა მოვ­ლე­ნე­ბი?
- ვფიქ­რობ, დღე­ვან­დე­ლი ჩა­ვარ­დ­ნის შემ­დეგ პრე­მი­ერ-მი­ნისტრს წინ მხო­ლოდ მო­რი­გი კოშ­მა­რე­ბი თუ ელო­დე­ბა.
- კაც­მა რომ თქვას, იმა­ში, რომ პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რი ხან­და­ხან სა­კუ­თარ გა­დაწყ­ვე­ტი­ლე­ბებს ცვლის, უჩ­ვე­უ­ლო არა­ფე­რია, მაგ­რამ რო­ცა ამის გა­კე­თე­ბა და, თა­ნაც, ყვე­ლას თვალ­წინ მხო­ლოდ იმი­ტომ უწევს, რომ ამ გა­დაწყ­ვე­ტი­ლე­ბის დაც­ვა ვე­რაფ­რით შეძ­ლო, მა­შინ... - აზ­რის დას­რუ­ლე­ბა შეგ­ნე­ბუ­ლად აღარ ისურ­ვა ურ­ჰარ­ტ­მა.
- მა­შინ რა? - მა­ინც ჩა­ე­ძია მა­ტი.
- არა­ფე­რი, - თა­ვი უკ­მა­ყო­ფი­ლოდ გა­იქ­ნია მთა­ვარ­მა შოლ­ტ­მა. - მე­ტი არა­ფე­რი...
- მა­შინ იქ­ნებ, ის მა­ინც ამიხ­ს­ნათ, ბო­ლო ორი კვი­რის გან­მავ­ლო­ბა­ში ორი უმ­ნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნე­სი ინ­ფორ­მა­ცი­ის გა­ჟონ­ვა რო­გორ­ღა უნ­და მომ­ხ­და­რი­ყო? თქვე­ნი აზ­რით, მა­ინც სა­ი­დან მო­დის ეს ყვე­ლა­ფე­რი?
- მის სტო­რინ...
- ხომ შევ­თან­ხ­მ­დით, რომ მა­ტის და­მი­ძა­ხებ­დით...
- კარ­გი, მა­ტი იყოს... მაგ­რამ მო­დი, იმა­ზეც აქე­დან­ვე შევ­თან­ხ­მ­დეთ, რომ მე, რო­გორც მთა­ვა­რი შოლ­ტი, ძი­რი­თა­დად, სამ­თავ­რო­ბო შე­ნო­ბებ­სა და პარ­ლა­მენ­ტის უკა­ნა რი­გებ­ში დის­ციპ­ლი­ნის დაც­ვა­ზე ვა­გებ პა­სუხს.
- ამა­ზე შე­თან­ხ­მე­ბაც კი არ არის სა­ჭი­რო, სერ.
- მა­შინ ვერ ვხვდე­ბი, ჩემ­გან კი­დევ რი­სი გა­გე­ბა გსურთ ან ჩე­მი კო­ლე­გე­ბის კა­ბი­ნე­ტებ­ში მომ­ხ­დარ­ზე რა­ტომ­ღა მთხოვთ პა­სუხს?
- ანუ ინ­ფორ­მა­ცი­ამ კა­ბი­ნე­ტი­დან გა­მო­ჟო­ნა?
- მე ეს არ მით­ქ­ვამს.
- რა თქმა უნ­და, არ გით­ქ­ვამთ, მაგ­რამ ისე­დაც ცხა­დია, რომ ეს ამ­ბა­ვი სწო­რედ კა­ბი­ნე­ტი­დან მო­დის. ხომ ვერ მეტყ­ვით, მა­ინც ვინ არის იქ ამით და­კა­ვე­ბუ­ლი და რა­ტომ?
- არ ვი­ცი, მა­ტი, მაგ­რამ დარ­წ­მუ­ნე­ბუ­ლი ვარ, რომ პრე­მი­ე­რი ამის გარ­კ­ვე­ვას აუცი­ლებ­ლად მო­ი­სურ­ვებს.
- ოფი­ცი­ა­ლუ­რად თუ არა­ო­ფი­ცი­ა­ლუ­რად?
- ამ კითხ­ვა­ზე პა­სუ­ხის გა­ცე­მა არ შე­მიძ­ლია.
- ნე­ბის­მი­ერ შემ­თხ­ვე­ვა­ში, პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რი თა­ვის კო­ლე­გებს შო­რის გამ­ცე­მის მო­ძებ­ნას პი­რა­დად თქვენ და­გა­ვა­ლებთ, ხომ?
- ოჰ, მა­ტი, მა­ტი, მა­ინც რა სწრა­ფად ხვდე­ბით ყვე­ლა­ფერს.
- მხო­ლოდ თქვე­ნი დახ­მა­რე­ბით, სერ.
- არა, არა! - ხე­ლე­ბი გა­ა­სავ­სა­ვა მთა­ვარ­მა შოლ­ტ­მა. - მე თით­ქ­მის არა­ფერ შუ­ა­ში ვარ, რად­გან ამ დას­კ­ვ­ნე­ბამ­დე ჩემს ნათ­ქ­ვამ­ზე მე­ტად თქვე­ნი ლო­გი­კუ­რი მსჯე­ლო­ბის წყა­ლო­ბით მიხ­ვე­დით. ხომ ასეა?
- თუ თა­ვად ასე ინე­ბებთ, სერ, რა თქმა უნ­და.
- იმე­დი მაქვს, რომ ამ ყვე­ლა­ფერს ჩემს სა­ხელს სა­ერ­თო­დაც არ და­უ­კავ­ში­რებთ.
- დი­ახ, - კი­დევ ერ­თხელ დაჰ­ყ­ვა მთა­ვა­რი შოლ­ტის სურ­ვილს ჟურ­ნა­ლის­ტი. - ჩვენ­თან, ლო­ბი­ში, ხომ სწო­რედ ასეა მი­ღე­ბუ­ლი. მაგ­რამ მე მა­ინც სა­კითხ­ში სრუ­ლი სიცხა­დის შე­ტა­ნას ვი­სურ­ვებ­დი.
- რაც თქვენ­გან უკ­ვე ოდ­ნა­ვა­დაც კი აღარ მიკ­ვირს.
- მა­შინ კითხ­ვა­საც პირ­და­პირ და­გის­ვათ: ადას­ტუ­რებთ, რომ პრე­მი­ერ-მი­ნისტრს კა­ბი­ნე­ტის წევ­რე­ბის საქ­ცი­ე­ლის გა­მო­ძი­ე­ბის დაწყე­ბა აქვს გა­დაწყ­ვე­ტი­ლი?
- თუ ჩემს სა­ხელს არ ახ­სე­ნებთ, ვა­დას­ტუ­რებ.
- აუ, რა აურ­ზა­უ­რიც ატყ­დე­ბა! - შეს­ძა­ხა მა­ტიმ, რო­მელ­მაც გა­ზე­თის პირ­ველ გვერ­დ­ზე თა­ვი­სი სტა­ტი­ის უზარ­მა­ზა­რი ასო­ე­ბით აწყო­ბი­ლი ხმა­უ­რი­ა­ნი სა­თა­უ­რი უკ­ვე სრუ­ლი­ად ცხა­დად წარ­მო­იდ­გი­ნა.
- არა­და, 10 ივ­ნი­სის შემ­დეგ თით­ქოს, არც ისე დი­დი დროა გა­სუ­ლი არა, მა­ტი? - კი­ბეს სწრა­ფად აუყ­ვა აშ­კა­რად კმა­ყო­ფი­ლი მთა­ვა­რი შოლ­ტი.
კი­ბე­ზე ავ­ლის შემ­დეგ ფრენ­სის ურ­ჰარ­ტი მომ­ს­ვ­ლელ­თათ­ვის გან­კუთ­ვ­ნილ გა­ლე­რე­ა­ში აღ­მოჩ­ნ­და, სა­დაც საკ­მა­ოდ ვიწ­რო სკა­მე­ბი ერ­თ­მა­ნეთ­თან იმ­დე­ნად მჭიდ­რო­დაც იყო მიდ­გ­მუ­ლი, რომ პა­ლა­ტის სხდო­მე­ბის­თ­ვის თვალყუ­რის დევ­ნე­ბის მსურ­ვე­ლი მო­ქა­ლა­ქე­ე­ბი თავს მარ­ტო ცო­ტა უხერ­ხუ­ლად კი არა, საკ­მა­ოდ მო­უ­ხერ­ხებ­ლა­დაც გრძნობ­დ­ნენ ხოლ­მე. მთა­ვარ­მა შოლ­ტ­მა დამ­ს­წ­რეთ გა­და­ხე­და და მზე­რა ორ ჩა­ს­კ­ვ­ნილ ქალს შო­რის ჩა­ჭე­დილ ტან­და­ბალ ინ­დო­ელ მა­მა­კაც­ზე, ფირ­და­უს ჯაბ­ვა­ლა­ზე შე­ა­ჩე­რა. მა­მა­კა­ცი უმალ ფეხ­ზე წა­მოდ­გა და ცო­ტა ხან­ში ორი­ვე ვიწ­რო დე­რე­ფან­ში გა­ვი­და.
- ბა­ტო­ნო ურ­ჰარტ, - მა­შინ­ვე და­იწყო ინ­დო­ე­ლე­მა, - სერ, დიდ­ზე დი­დი მად­ლო­ბა, რომ აქ მოხ­ვედ­რის სა­შუ­ალე­ბა მო­მე­ცით. უნ­და გითხ­რათ, რომ ეს სა­ათ-ნა­ხე­ვა­რი ჩემ­თ­ვის ძა­ლი­ან ამა­ღელ­ვე­ბე­ლი და შე­მეც­ნე­ბი­თი იყო. ად­გი­ლიც მთლად მო­უ­ხერ­ხე­ბე­ლი რო­დი შემ­ხ­ვ­და...
- ვწუხ­ვარ, რომ შე­სა­ფე­რი­სად ვე­რაფ­რით მო­გაწყ­ვეთ, ბა­ტო­ნო ჯაბ­ვა­ლა. - ცალ­ყ­ბად გა­უ­ღი­მა ინ­დო­ელს მთა­ვარ­მა შოლ­ტ­მა.
ამის შემ­დეგ მა­მა­კა­ცე­ბი ფო­ი­ე­ში ჩა­ვიდ­ნენ, სა­დაც ჯაბ­ვა­ლამ თემ­თა პა­ლა­ტის დაც­ვის სამ­სა­ხუ­რის თა­ნამ­შ­რომ­ლე­ბის­თ­ვის ჩა­ბა­რე­ბუ­ლი შა­ვი ტყა­ვის დიპ­ლო­მა­ტი აიღო.
- სა­სი­ა­მოვ­ნოა იმის აღი­ა­რე­ბა, რომ ჩვენ, ბრი­ტა­ნე­ლებს, სა­კუ­თა­რი ნივ­თე­ბის უბ­რა­ლო მუ­შა ყმაწ­ვი­ლე­ბის­თ­ვის ნდო­ბა ჯერ კი­დევ შეგ­ვიძ­ლია. - სე­რი­ო­ზუ­ლი გა­მო­მეტყ­ვე­ლე­ბით დას­ძი­ნა მან შემ­დეგ და ჩე­მო­დანს ხე­ლი ფრთხი­ლად გა­და­უს­ვა.
- სავ­სე­ბით გე­თან­ხ­მე­ბით, - მი­უ­გო მას ურ­ჰარ­ტ­მა, რო­მე­ლიც `უბ­რა­ლო მშრო­მელ ყმაწ­ვი­ლებს~ კი არა, თა­ვად ჯაბ­ვა­ლა­სა და მის­თა­ნებ­საც არა­ფერ­ში ენ­დო­ბო­და, მაგ­რამ რა უნ­და ექ­ნა, თუ­კი ამომ­რ­ჩე­ველ­მა წი­ნა­სა­არ­ჩევ­ნო კამ­პა­ნი­ი­სას მათ პარ­ტი­ას 500 გირ­ვან­ქა სტერ­ლინ­გი შეს­წი­რა და სა­ნაც­ვ­ლოდ მხო­ლოდ არ­ჩევ­ნე­ბის გა­მარ­ჯ­ვე­ბით დას­რუ­ლე­ბის შემ­თხ­ვე­ვა­ში თემ­თა პა­ლა­ტა­ში პი­რის­პირ სა­სა­უბ­როდ მი­ღე­ბა სთხო­ვა.
- ძა­ლი­ან მად­ლო­ბე­ლი დაგ­რ­ჩე­ბით, თუ ცო­ტა ხნით გავ­ჩერ­დე­ბით და გავ­ჩუმ­დე­ბით კი­დეც ამ ის­ტო­რი­ულ დარ­ბაზ­ში, სა­დაც ჩარლზ I გა­ა­სა­მარ­თ­ლეს და სა­დაც ჩერ­ჩი­ლის ნეშ­ტი გა­ნის­ვე­ნებს. - სთხო­ვა ჯაბ­ვა­ლამ მთა­ვარ შოლტს ვეს­ტ­მის­ტე­რის დარ­ბა­ზის მუ­ხის თა­ღის ქვეშ გავ­ლი­სას.
პა­სუ­ხად ურ­ჰარტს სა­ხე­ზე მხო­ლოდ მოწყა­ლე ღი­მილ­მა გა­და­ურ­ბი­ნა, რაც ინ­დო­ელს არ გა­მორ­ჩე­ნია, მაგ­რამ არ კი შე­იმ­ჩ­ნია და ისევ უწინ­დე­ბუ­რად გულ­მ­ხურ­ვა­ლედ გა­ნაგ­რ­ძო:
- უმორ­ჩი­ლე­სად გთხოვთ, ჩე­მი თხოვ­ნა პო­ზი­ო­რო­ბად არ ჩა­მით­ვა­ლოთ, ბა­ტო­ნო ურ­ჰარტ. ჩე­მი ოჯა­ხის ბრი­ტა­ნულ ინ­ს­ტი­ტუ­ტებ­თან ურ­თი­ერ­თო­ბა 250 წლის წინ და­იწყო, რო­ცა ფრი­ად პა­ტივ­ცე­მუ­ლი კომ­პა­ნია `ისტ-ინ­დო­ეთ კომ­პა­ნი~ და ლორდ კლა­ი­ვი ჩე­მი წი­ნაპ­რე­ბის რჩე­ვე­ბით სარ­გებ­ლობ­დ­ნენ და მათ­გან მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვან ფუ­ლად თან­ხებ­საც ხში­რად სეს­ხუ­ლობ­დ­ნენ. იმ დრო­ი­დან მო­ყო­ლე­ბუ­ლი ჩე­მი ოჯა­ხის წევ­რებს ინ­დო­ე­თის მთავ­რო­ბის სხვა­დას­ხ­ვა სა­სა­მარ­თ­ლო და ად­მი­ნის­ტ­რა­ცი­ულ ორ­გა­ნო­ებ­ში ყო­ველ­თ­ვის პრეს­ტი­ჟუ­ლი თა­ნამ­დე­ბო­ბე­ბი ეკა­ვათ...
- ეჭ­ვიც არ მე­პა­რე­ბა, რომ ყვე­ლა­ფე­რი სწო­რედ ასე იქ­ნე­ბო­და. - უკ­ვე საკ­მა­ოდ აგ­ზ­ნე­ბულ სტუ­მარს თა­ვა­დაც დრო­უ­ლად შე­აშ­ვე­ლა სიტყ­ვა მთა­ვარ­მა შოლ­ტ­მა. ჯაბ­ვა­ლამ კი თა­ვი სევ­დი­ა­ნად და­ხა­რა და ხმა­შიც საკ­მა­ოდ სევ­დი­ა­ნი ნო­ტე­ბი გა­მო­უ­რია:
- მაგ­რამ და­მო­უ­კი­დებ­ლო­ბის მო­პო­ვე­ბის შემ­დეგ, ბა­ტო­ნო ურ­ჰარტ, ჩვენს ოდეს­ღაც დი­ად სუბ­კონ­ტი­ნენ­ტ­ზე თან­და­თან ისევ მძი­მე დრომ და­ი­სად­გუ­რა. მუ­სლი­მა­ნე­ბი ინ­დუ­სე­ბის, მუ­შე­ბი მე­წარ­მე­ე­ბის, მოს­წავ­ლე­ე­ბი კი მას­წავ­ლებ­ლე­ბის წი­ნა­აღ­მ­დეგ აამ­ხედ­რეს. შე­საძ­ლოა, არ და­მე­თან­ხ­მოთ, მაგ­რამ მა­ინც უნ­და გითხ­რათ, რომ ინ­დო­ე­თის ხე­ლი­სუფ­ლე­ბა­ში დღეს მყო­ფი გან­დე­ბის დი­ნას­ტია ბევ­რად უფ­რო ნაკ­ლე­ბად შთა­გო­ნე­ბუ­ლი და ბევ­რად უფ­რო მე­ტად კო­რუმ­პი­რე­ბუ­ლია, ვიდ­რე ნე­ბის­მი­ე­რი სხვა, ვი­საც ჩე­მი ოჯა­ხი კო­ლო­ნი­ა­ლურ პე­რი­ოდ­ში ემ­სა­ხუ­რე­ბო­და. მე კულ­ტუ­რუ­ლი უმ­ცი­რე­სო­ბა პარ­სის წარ­მო­მად­გე­ნე­ლი ვარ, რო­მელ­საც ინ­დო­ე­თის დღე­ვან­დე­ლი ხე­ლი­სუფ­ლე­ბის პი­რო­ბებ­ში დი­დად რო­დი ულ­ხინს. მა­გა­ლი­თად, ჩე­მი ოჯა­ხის ქო­ნე­ბა იმ­დე­ნად საგ­რ­ძ­ნობ­ლა­დაც კი შემ­ცირ­და, რომ საცხოვ­რებ­ლად ბრი­ტა­ნეთ­ში, იქ, სა­დაც ჩე­მი მა­მა-პა­პა აღი­ზარ­და და გა­ნათ­ლე­ბა მი­ი­ღო, გად­მოს­ვ­ლა გა­დავ­წყ­ვი­ტე. ისიც სრუ­ლი­ად გუ­ლახ­დი­ლად უნ­და გითხ­რათ, ბა­ტო­ნო ურ­ჰარტ, რომ აქ თავს რო­გორც სა­კუ­თარ სახ­ლ­ში, ისე ვგრძნობ. ყო­ველ­დღე იმის ბედ­ნი­ე­რი შეგ­რ­ძ­ნე­ბით ვიღ­ვი­ძებ, რომ დი­დი ბრი­ტა­ნე­თის მო­ქა­ლა­ქე ვარ, ჩე­მი შვი­ლე­ბი კი გა­ნათ­ლე­ბას აქა­ურ უნი­ვერ­სი­ტე­ტებ­ში იღე­ბენ.


გაგრძელება შემდეგ ნომერში
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
დედაქალაქის მერი კახა კალაძე და მისი უმშვენიერესი მეუღლე, ანუკი არეშიძე მეოთხე ბავშვის მოლოდინში არიან.
მართალია პრინც ჰარისა და მეგან მარკლის ქორწილი უკვე გაიმართა, თუმცა არ წყდება საზოგადოების ინტერესი სამეფო ოჯახისა და "ახალგამომცხვარი" ცოლ-ქმრის მიმართ.
"რთული ცხოვრება მქონდა, 14 წლიდან ვმუშაობდი სოფელში - ვინმეს ხილი ჰქონდა მოსაკრეფი თუ შეშა ჰქონდა დასატვირთი, მივდიოდი"
ნანუკა ჟორჟოლიანი ბოლო პერიოდში შესაშურ ფორმაში ჩადგა. ტელეწამყვანი სხვადასხვა პერიოდში დიეტებით ებრძოდა ჭარბ წონას, თუმცა ზედმეტი კილოგრამების დაკლებასთან ერთად, მიღებული შედეგის შენარჩუნება არანაკლებ მნიშვნელოვანია.
ოჯახშექმნილი ქალები ხშირად აღნიშნავენ, რომ წლების შემდეგ მეუღლეების მხრიდან ვერ გრძნობენ ისეთ ყურადღებასა და მზრუნველობას, როგორც ეს ხდებოდა თუნდაც შეყვარებულობის პერიოდში. იმის გასარკვევად, თუ როგორ ანებივრებენ ქართველი მამაკაცები ცოლებს, სოციალურ ქსელში პატარა გამოკითხვა ჩავატარეთ.
მსახიობმა თამუნა აბშილავამ "ჩემი ცოლის დაქალებში" მაჭანკლის პერსონაჟით მაყურებლის ყურადღება და დიდი მოწონება დაიმსახურა.
მერაბი ყოფილი მძღოლია. მამამისიც მძღოლი იყო და ბაბუამისიც, ამიტომ როცა სკოლის დამთავრებისთანავე საქალაქთაშორისო ავტობუსზე მოინდომა მუშაობა, არავის გაჰკვირვებია.
ბა­ტო­ნი ნუგ­ზა­რი წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში მუ­შა­ობ­და შეფ-მზა­რე­უ­ლად და კარ­გად იცის ჩვე­ნი მო­სახ­ლე­ო­ბის გე­მოვ­ნე­ბა:
აღარ ვაპირებ "საიდუმლო სანტას" თავი გავაბითურებინო
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2532 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2656 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
7 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
5 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
3 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
904 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2446 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1207 კომენტარი