ბანქოს სახლი (ნაწილიXIII)
font-large font-small
ბანქოს სახლი (ნაწილიXIII)
მა­იკლ დობ­სი
(ფრაგ­მენ­ტე­ბი რო­მა­ნი­დან)
მოამზადა რუ­სუ­დან ლე­ბა­ნი­ძემ

ჯაბ­ვა­ლა წა­მით გა­ჩუმ­და.
- მა­ინც სად სწავ­ლო­ბენ თქვე­ნი შვი­ლე­ბი? - ეშ­ხ­ში სა­ბო­ლო­ოდ შე­სუ­ლი სტუმ­რის გრძნო­ბე­ბით სავ­სე მო­ნო­ლო­გის შეწყ­ვე­ტის შე­საძ­ლებ­ლო­ბა ხე­ლი­დან არაფ­რით გა­უშ­ვა მთა­ვარ­მა შოლ­ტ­მა.
- ჩემ­მა უფ­როს­მა ვაჟ­მა უორ­ტო­ნის მე­წარ­მე­ო­ბის სკო­ლა და­ამ­თავ­რა და მა­გის­ტ­რის ხა­რის­ხი მი­ი­ღო. უმ­ც­რო­სი კი კემ­ბ­რიჯ­ში, იესოს კო­ლე­ჯის იური­დი­ულ ფა­კულ­ტეტს ამ­თავ­რებს და იმის დი­დი იმე­დიც მაქვს, რომ მა­ლე მე­დი­ცი­ნის შეს­წავ­ლა­საც სწო­რედ კემ­ბ­რიჯ­ში შე­უდ­გე­ბა.
- თა­ვად რას საქ­მი­ა­ნობთ? - ჰკითხა ურ­ჰარ­ტ­მა ინ­დო­ელს.
- საქ­მე ისაა, ბა­ტო­ნო ურ­ჰარტ, რომ სა­ფუძ­ვ­ლი­ა­ნი გა­ნათ­ლე­ბის მი­ღე­ბის ყვე­ლა­ნა­ი­რი იმე­დი ჯერ კი­დევ იმ შფო­თი­ან წლებ­ში გა­და­მე­წუ­რა, რო­ცა ჩემ­მა ქვე­ყა­ნამ ის-ის იყო, და­მო­უ­კი­დებ­ლო­ბა მი­ი­ღო. - კითხ­ვა­ზე პირ­და­პი­რი პა­სუ­ხის გა­ცე­მას შო­რი­დან მოვ­ლა ამ­ჯო­ბი­ნა ჯაბ­ვა­ლამ. - ასე რომ, ცხოვ­რე­ბა­ში გზის გაკ­ვ­ლე­ვა მხო­ლოდ მოთ­მი­ნე­ბი­თა და მუხ­ლ­ჩა­უხ­რე­ლი შრო­მით­ღა მო­მიხ­და.
- გა­სა­გე­ბია, მაგ­რამ ამ­ჟა­მად კონ­კ­რე­ტუ­ლად მა­ინც რით ხართ და­კა­ვე­ბუ­ლი? - ჩა­ე­ძია მთა­ვა­რი შოლ­ტი.
- მხო­ლოდ ვაჭ­რო­ბით, სერ. - წა­მით ხმა­ში ისევ სი­ნა­ნუ­ლი გა­უკ­რ­თა ინ­დო­ელს. - თუმ­ცა­ღა, მა­ინც სი­ა­მა­ყით შე­მიძ­ლია იმის თქმა, რომ რა­ღა­ცას მეც მი­ვაღ­წიე.
- კონ­კ­რე­ტუ­ლად რით ვაჭ­რობთ?
- ჩემს ბიზ­ნესს, ბა­ტო­ნო ურ­ჰარტ, რამ­დე­ნი­მე მი­მარ­თუ­ლე­ბა აქვს. კერ­ძოდ: უძ­რა­ვი ქო­ნე­ბა, სა­ბი­თუ­მო ვაჭ­რო­ბა, ფი­ნან­სე­ბი...
- საკ­მა­ოდ სე­რი­ო­ზუ­ლი მი­მარ­თუ­ლე­ბე­ბი აგირ­ჩე­ვი­ათ.
- და არც შე­დე­გე­ბით ვარ უკ­მა­ყო­ფი­ლო. თა­ნაც, რო­გორც ბიზ­ნეს­მე­ნი, სა­ზო­გა­დო­ე­ბის წი­ნა­შე ჩემს ვალ­დე­ბუ­ლე­ბებ­საც კარ­გად ვაც­ნო­ბი­ე­რებ და, რაც მთა­ვა­რია, ვას­რუ­ლებ კი­დეც.
- ეს გან­სა­კუთ­რე­ბით მი­სა­სალ­მე­ბე­ლია.
- გე­თან­ხ­მე­ბით, სერ და თქვენ­თა­ნაც, პირ­ველ რიგ­ში, სწო­რედ ამა­ზე მინ­დო­და და­ლა­პა­რა­კე­ბა.
ამა­სო­ბა­ში მთა­ვა­რი შოლ­ტი და მი­სი სტუ­მა­რი უკ­ვე სა­სა­უბ­რო ოთახ­ში შე­ვიდ­ნენ და ერთ-ერთ მწვა­ნე ტყა­ვის სა­ვარ­ძელ­ში მო­ხერ­ხე­ბუ­ლად მო­კა­ლა­თე­ბულ­მა ჯაბ­ვა­ლამ ისევ თა­ვი­სი ამ­ბის მო­ყო­ლა გა­ნაგ­რ­ძო:
- ბა­ტო­ნო ურ­ჰარტ, მე სხვა ქვე­ყა­ნა­ში და­ვი­ბა­დე და კარ­გად ვი­ცი, აქა­ურ სა­ზო­გა­დო­ე­ბა­ში რომ სა­თა­ნა­დოდ და­მა­ფა­სონ, რა­ო­დენ გულ­მოდ­გი­ნედ უნ­და ვიშ­რო­მო. თა­ნაც, ეს ხომ ჩემ­ზე მე­ტად ჩემს შვი­ლებს სჭირ­დე­ბათ. ძა­ლი­ან მინ­და, მათ ყვე­ლა იმ უპი­რა­ტე­სო­ბი­თა და სი­კე­თით ისარ­გებ­ლონ, რი­თიც, დი­დი მონ­დო­მე­ბის მი­უ­ხე­და­ვად, მა­მა­ჩემ­მა ვე­რაფ­რით უზ­რუნ­ველ­მ­ყო. ყვე­ლა­ნა­ი­რად ვცდი­ლობ სა­ზო­გა­დო­ებ­რივ ცხოვ­რე­ბა­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბას, ვეხ­მა­რე­ბი `რო­ტა­რი ქლა­ბის~ ად­გი­ლობ­რივ ორ­გა­ნი­ზა­ცი­ას, საქ­ველ­მოქ­მე­დო მიზ­ნე­ბის­თ­ვის სახ­ს­რე­ბის გა­ღე­ბაც არას­დ­როს მა­ვიწყ­დე­ბა და, რო­გორც თა­ვა­დაც კარ­გად მო­გეხ­სე­ნე­ბათ, პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის მარ­თ­ლაც მხურ­ვა­ლე მხარ­დამ­ჭე­რი გახ­ლა­ვართ.
- ამი­ტო­მაც ვწუხ­ვარ, რომ დღეს ის თქვენ და სხვა მხარ­დამ­ჭე­რე­ბის წი­ნა­შეც არ­ც­თუ მთლად და­მა­ჯე­რებ­ლად წარ­­დ­გა.
- რაც იმას ნიშ­ნავს, რომ მე­გობ­რე­ბი­სა და თა­ნა­მო­აზ­რე­ე­ბის მხარ­და­ჭე­რა ახ­ლა გან­სა­კუთ­რე­ბი­თ სჭირ­დე­ბა.
ამ სიტყ­ვე­ბის შემ­დეგ მცი­რე ხნით ორი­ვე შეთ­ქ­მუ­ლი­ვით და­დუმ­და და ერ­თ­მა­ნე­თის ფა­რუ­ლი ჩა­ნა­ფიქ­რის ამოც­ნო­ბას შე­ე­ცა­და. მე­რე კი ისევ ჯაბ­ვა­ლა, ოღონდ კი­დევ უფ­რო შემ­პა­რა­ვად ალა­პა­რაკ­და:
- იცით, ბა­ტო­ნო ურ­ჰარტ, თქვე­ნით რო­გო­რი აღ­ფ­რ­თო­ვა­ნე­ბუ­ლი ვარ?
- მარ­თ­ლა?
- დი­ახ, დი­ახ, ნამ­დ­ვი­ლად ასეა. და, ამი­ტო­მაც, ჩემ­თ­ვის ნამ­დ­ვი­ლი ბედ­ნი­ე­რე­ბა იყო არ­ჩევ­ნე­ბის დროს მოკ­რ­ძა­ლე­ბუ­ლი დახ­მა­რე­ბა რომ აღ­მო­გი­ჩი­ნეთ და ბედ­ნი­ე­რი ვიქ­ნე­ბი, თუ ამის გა­კე­თე­ბის შან­სი კი­დევ მო­მე­ცე­მა.
- ჩე­მი დახ­მა­რე­ბის შან­სი?
- თქვე­ნი, პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის, მთე­ლი მთავ­რო­ბის... რო­გორც მთავ­რო­ბის კურ­სის გულ­მ­ხ­ურ­ვა­ლე მხარ­დამ­ჭე­რი, ყვე­ლას დახ­მა­რე­ბას ერ­თ­ნა­ი­რად ვი­სურ­ვებ­დი.
- მა­ინც რო­გორ?
- კარ­გად ვი­ცი, სა­არ­ჩევ­ნო კამ­პა­ნი­ე­ბის ჩა­ტა­რე­ბა რა­ო­დენ მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვან სახ­ს­რებს მო­ითხოვს და, ამი­ტო­მაც, თქვენს პარ­ტი­ულ ხა­ზი­ნას მოკ­რ­ძა­ლე­ბულ თან­ხას მეც სი­ა­მოვ­ნე­ბით შე­მოვ­წი­რავ­დი.
- ა?.. პარ­ტი­ულ ხა­ზი­ნას?
- დი­ახ... რად­გან ვფიქ­რობ, რომ ამ­ჟა­მად სახ­ს­რე­ბი გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლა­დაც კი უნ­და გაკ­ლ­დეთ.
- მა­ინც რამ­დე­ნის შე­მო­წირ­ვას აპი­რებთ?
ჯაბ­ვა­ლამ დიპ­ლო­მა­ტი მა­გი­და­ზე და­დო, ხმა­უ­რით გახ­ს­ნა და მთა­ვა­რი შოლ­ტის­კენ თა­ვახ­დი­ლი შე­აბ­რუ­ნა:
- ძა­ლი­ან ბედ­ნი­ე­რი ვიქ­ნე­ბი, თუ ამ 50.000 გირ­ვან­ქა სტერ­ლინგს პარ­ტია ჩე­მი მხარ­და­ჭე­რის ნიშ­ნად მი­ი­ღებს.
გა­ოგ­ნე­ბულ ფრენ­სის ურ­ჰარტს ხე­ლი კი­ნა­ღამ ფუ­ლის შეკ­ვ­რე­ბის­კენ გა­ექ­ცა, მაგ­რამ ამის გა­კე­თე­ბის თით­ქ­მის და­უძ­ლე­ვე­ლი სურ­ვი­ლი მა­ინც დრო­უ­ლად მო­თო­კა და ისიც მა­შინ­ვე შე­ნიშ­ნა, რომ ყო­ვე­ლი მათ­გა­ნი დაჭ­მუჭ­ნი­ლი და გაც­ვე­თი­ლი ოც­ფუნ­ტი­ა­ნე­ბის­გან შედ­გე­ბო­და და, თან, რე­ზი­ნით კი არა, სპე­ცი­ა­ლუ­რი ქა­ღალ­დის ლენ­ტით იყო შეკ­რუ­ლი.
- ეს ძა­ლი­ან უხ­ვი შე­მო­წი­რუ­ლო­ბაა, მის­ტერ ჯაბ­ვა­ლა, - რო­გორც იქ­ნა, თა­ვი ხელ­ში სა­ბო­ლო­ოდ აიყ­ვა­ნა მთა­ვარ­მა შოლ­ტ­მა. - თა­ნაც, პარ­ტი­ის სა­ხე­ლით ასე­თი დი­დი თან­ხის და, მით უფ­რო, ნაღ­დი ფუ­ლით მი­ღე­ბა ჩემ­თ­ვის საკ­მა­ოდ უხერ­ხუ­ლი­ცაა.
- რაც სუ­ლაც არ მიკ­ვირს, მაგ­რამ მეც უნ­და გა­მი­გოთ, ბა­ტო­ნო ურ­ჰარტ. საქ­მე ისაა, რომ ინ­დო­ე­თის სა­მო­ქა­ლა­ქო ომის დროს მუს­ლი­მე­ბის ბრბომ ჩვე­ნი ოჯა­ხის ბანკს ცეცხ­ლი წა­უ­კი­და, რის გა­მოც შე­ნო­ბა მთლი­ა­ნად და­იწ­ვა და მას­თან ერ­თად ყვე­ლა აქ­ტი­ვი და დო­კუ­მენ­ტი გა­ნად­გურ­და. მარ­თა­ლია, ქვეყ­ნის მთა­ვა­რი ბან­კის გამ­გე­ო­ბამ მა­მა­ჩემს თა­ნაგ­რ­ძ­ნო­ბა გა­მო­უცხა­და, მაგ­რამ ისიც მა­შინ­ვე აუწყა, რომ შე­სა­ბა­მი­სი დო­კუ­მენ­ტე­ბის გა­რე­შე (ა­რა­და, მშვე­ნივ­რად იცო­და, რომ ყვე­ლა­ფე­რი ხან­ძარ­მა შთან­თ­ქა) ჩა­დე­ბულ სახ­ს­რებს ვე­ღარ და­გიბ­რუ­ნებ­თო. ასე რომ, შე­საძ­ლოა, თქვენს თვალ­ში ძა­ლი­ან ძველ­მო­დუ­რი გა­მოვ­ჩ­ნ­დე, მაგ­რამ მას შემ­დეგ ნაღდ ფულს უფ­რო ვენ­დო­ბი, ვიდ­რე ბან­კებ­სა და მო­ლა­რე­ებს. - თვა­ლე­ბი ეშ­მა­კუ­რად მოწ­კუ­რა ინ­დო­ელ­მა.
ურ­ჰარ­ტ­მა მი­სი მო­ნა­ყო­ლი­დან ერ­თი სიტყ­ვაც კი არ და­ი­ჯე­რა, მაგ­რამ მა­ინც არა­ფე­რი შე­იმ­ჩ­ნია და, თა­ნაგ­რ­ძ­ნო­ბის ნიშ­ნად, საკ­მა­ოდ ღრმა­დაც კი ამო­ი­ოხ­რა:
- ძა­ლი­ან კარ­გად მეს­მის თქვე­ნი, მის­ტერ ჯაბ­ვა­ლა. ნე­ბა მო­მე­ცით, ყო­ველ­გ­ვა­რი მი­კიბ-მო­კიბ­ვის გა­რე­შე, პირ­და­პირ გკითხოთ, ასე­თი მხარ­და­ჭე­რის სა­ნაც­ვ­ლოდ რის მი­ღე­ბა გსურთ? ჩვენ­თან ხან­და­ხან ისე­თი დო­ნო­რე­ბიც მო­დი­ან, რომ­ლებ­საც იმე­დი აქვთ, რომ პარ­ტი­ა­საც შე­უძ­ლია მათ­თ­ვის რა­ი­მე მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვ­ნის გა­კე­თე­ბა. არა­და, უნ­და გითხ­რათ, რომ ჩვე­ნი შე­საძ­ლებ­ლო­ბე­ბი ძალ­ზე შეზღუ­დუ­ლია...
პა­სუ­ხად ჯაბ­ვა­ლამ თვა­ლის­მომ­ჭ­რე­ლად გა­ი­ღი­მა და, უარის ნიშ­ნად, თა­ვი ენერ­გი­უ­ლა­დაც გა­იქ­ნია:
- მე მხო­ლოდ პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რი­სა და პი­რა­დად თქვე­ნი მტკი­ცე მხარ­და­ჭე­რის სურ­ვი­ლი მა­მოძ­რა­ვებს, მის­ტერ ურ­ჰარტ!
- და სხვა არა­ფე­რი?
- რო­გორც ჩვე­ნი სა­არ­ჩევ­ნო ოლ­ქი­დან არ­ჩე­ულ პარ­ლა­მენ­ტის წევრს, რა­ღა თქმა უნ­და, კარ­გად მო­გეხ­სე­ნე­ბათ, რომ ხან­და­ხან, ბიზ­ნე­სის ინ­ტე­რე­სე­ბი­დან გა­მომ­დი­ნა­რე, ად­გი­ლობ­რი­ვი ხე­ლი­სუფ­ლე­ბის წარ­მო­მად­გენ­ლებ­თან მე­გობ­რუ­ლი კონ­ტაქ­ტე­ბის დამ­ყა­რე­ბა მი­წევს. - ისევ შო­რი­დან მო­უ­ა­რა ჯაბ­ვა­ლამ. - ზოგ­ჯერ ეს რა­ი­მე ნე­ბარ­თ­ვის მი­სა­ღე­ბად, ზოგ­ჯერ ტენ­დე­რებ­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბის მი­სა­ღე­ბი გა­ნაცხა­დის გა­სა­ფორ­მებ­ლად და კი­დევ უამ­რა­ვი სხვა რა­მის­თ­ვი­საც არის სა­ჭი­რო. ასე რომ, იმის გა­რან­ტი­ას ნამ­დ­ვი­ლად ვერ მოგ­ცემთ, რომ ად­გი­ლობ­რივ პრე­სა­ში ჩემს გვარს არას­დ­როს წა­აწყ­დე­ბით ან­და, ად­გი­ლობ­რი­ვი ხე­ლი­სუფ­ლე­ბის გა­დაწყ­ვე­ტი­ლე­ბებ­თან და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი გა­ურ­კ­ვევ­ლო­ბის გა­მო, დახ­მა­რე­ბის­თ­ვის არას­დ­როს მოგ­მარ­თავთ, მაგ­რამ მერ­წ­მუ­ნეთ, პი­რა­დად ჩემ­თ­ვის არას­დ­როს არა­ნა­ი­რი პრი­ვი­ლე­გი­ის ძებ­ნას არ და­ვიწყებ.
- სულ-სულ არა­ნა­ი­რის? - კი­დევ უფ­რო გულ­მოდ­გი­ნედ ჩა­ე­ძია ინ­დო­ელს ურ­ჰარ­ტი.
- მხო­ლოდ ერ­თა­დერ­თი თხოვ­ნა თუ მექ­ნე­ბა... - რო­გორც იქ­ნა, მთა­ვარ სათ­ქ­მელს მი­ად­გა და, თან, თვა­ლე­ბი მორ­ცხ­ვად და­ხა­რა ჯაბ­ვა­ლამ. - მე და ჩემს მე­უღ­ლეს ძა­ლი­ან გვინ­და, რომ პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რ­თან მის­თ­ვის მო­სა­ხერ­ხე­ბელ დროს შეხ­ვედ­რის სა­შუ­ა­ლე­ბა მოგ­ვე­ცეს და ისიც მხო­ლოდ იმ შემ­თხ­ვე­ვა­ში, თუ ჩვენს მხა­რე­ში ოდეს­მე სა­ერ­თოდ აღ­მოჩ­ნ­დე­ბა. ალ­ბათ, ხვდე­ბით, ამას ჩე­მი მე­უღ­ლის­თ­ვის რა­ო­დენ დი­დი მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბა აქვს.
`მე­რე კი გან­მარ­ტო­ე­ბით მო­სა­უბ­რე ჯაბ­ვა­ლა­სა და პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის ფო­ტო ად­გი­ლობ­რივ პრე­სა­შიც აუცი­ლებ­ლად გა­მოჩ­ნ­დე­ბა~, - გა­ი­ფიქ­რა მთა­ვარ­მა შოლ­ტ­მა, რომ­ლის­თ­ვი­საც მსგავ­სი ხრი­კე­ბი ზედ­მი­წევ­ნით კარ­გად იყო ცნო­ბი­ლი, მაგ­რამ ინ­დო­ელს ისევ თა­ვა­ზი­ა­ნად გა­უ­ღი­მა:
- დარ­წ­მუ­ნე­ბუ­ლი ვარ, რომ ამის მოწყო­ბა შე­საძ­ლე­ბე­ლია. მე­უღ­ლეს­თან ერ­თად და­უ­ნინგ-სტრიტ­ზე გა­მარ­თულ რო­მე­ლი­მე მი­ღე­ბა­ზე დას­წ­რე­ბის შე­სა­ხებ რა­ღას იტყო­დით?
- და­უ­ნინგ-სტრიტ­ზე? - გა­ი­ბად­რა ინ­დო­ე­ლი. - ჩემ­თ­ვის უდი­დე­სი პა­ტი­ვია ასეთ მი­ღე­ბა­ზე მოხ­ვედ­რა. და თუ­კი პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რის­თ­ვის კონ­ფი­დენ­ცი­ა­ლუ­რად რამ­დე­ნი­მე სიტყ­ვის თქმის სა­შუ­ა­ლე­ბაც მო­მე­ცე­მო­და, ხომ მთლად შე­სა­ნიშ­ნა­ვი იქ­ნე­ბო­და. ძა­ლი­ან მინ­და მის მი­მართ ჩე­მი უდი­დე­სი აღ­ფ­რ­თო­ვა­ნე­ბის პი­რა­დად გა­მო­ხატ­ვა.
- ამის მოწყო­ბაც შე­იძ­ლე­ბო­და, მაგ­რამ ხომ გეს­მით, რომ პრე­მი­ერ-მი­ნის­ტ­რი ვე­რა­ნა­ირ ფულს პი­რა­დად ვერ მი­ი­ღებს. ეს მის­თ­ვის მე­ტის­მე­ტად დე­ლი­კა­ტუ­რი საქ­მე იქ­ნე­ბო­და.
- რა თქმა უნ­და, რა თქმა უნ­და, მის­ტერ ურ­ჰარტ! ამი­ტო­მაც გთხოვთ, რომ მი­სი სა­ხე­ლით ეს ფუ­ლი თქვენ მი­ი­ღოთ.

გაგრძელება შემდეგ ნომერში
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
დედაქალაქის მერი კახა კალაძე და მისი უმშვენიერესი მეუღლე, ანუკი არეშიძე მეოთხე ბავშვის მოლოდინში არიან.
მართალია პრინც ჰარისა და მეგან მარკლის ქორწილი უკვე გაიმართა, თუმცა არ წყდება საზოგადოების ინტერესი სამეფო ოჯახისა და "ახალგამომცხვარი" ცოლ-ქმრის მიმართ.
"რთული ცხოვრება მქონდა, 14 წლიდან ვმუშაობდი სოფელში - ვინმეს ხილი ჰქონდა მოსაკრეფი თუ შეშა ჰქონდა დასატვირთი, მივდიოდი"
ნანუკა ჟორჟოლიანი ბოლო პერიოდში შესაშურ ფორმაში ჩადგა. ტელეწამყვანი სხვადასხვა პერიოდში დიეტებით ებრძოდა ჭარბ წონას, თუმცა ზედმეტი კილოგრამების დაკლებასთან ერთად, მიღებული შედეგის შენარჩუნება არანაკლებ მნიშვნელოვანია.
ოჯახშექმნილი ქალები ხშირად აღნიშნავენ, რომ წლების შემდეგ მეუღლეების მხრიდან ვერ გრძნობენ ისეთ ყურადღებასა და მზრუნველობას, როგორც ეს ხდებოდა თუნდაც შეყვარებულობის პერიოდში. იმის გასარკვევად, თუ როგორ ანებივრებენ ქართველი მამაკაცები ცოლებს, სოციალურ ქსელში პატარა გამოკითხვა ჩავატარეთ.
მსახიობმა თამუნა აბშილავამ "ჩემი ცოლის დაქალებში" მაჭანკლის პერსონაჟით მაყურებლის ყურადღება და დიდი მოწონება დაიმსახურა.
მერაბი ყოფილი მძღოლია. მამამისიც მძღოლი იყო და ბაბუამისიც, ამიტომ როცა სკოლის დამთავრებისთანავე საქალაქთაშორისო ავტობუსზე მოინდომა მუშაობა, არავის გაჰკვირვებია.
ბა­ტო­ნი ნუგ­ზა­რი წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში მუ­შა­ობ­და შეფ-მზა­რე­უ­ლად და კარ­გად იცის ჩვე­ნი მო­სახ­ლე­ო­ბის გე­მოვ­ნე­ბა:
აღარ ვაპირებ "საიდუმლო სანტას" თავი გავაბითურებინო
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2532 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2656 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
7 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
5 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
3 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
984 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2446 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1207 კომენტარი