პრაქ­ტი­კუ­ლი რჩე­ვე­ბი ფსი­ქო­ლო­გი­ურ სა­კითხებ­ზე
font-large font-small
პრაქ­ტი­კუ­ლი რჩე­ვე­ბი ფსი­ქო­ლო­გი­ურ სა­კითხებ­ზე
რო­გორ ვი­ყოთ აუღელ­ვე­ბელ­ნი უტიფ­რო­ბი­სა და თავ­ხე­დო­ბის სა­პი­რის­პი­როდ


ჩვენ სა­ხე­ო­ბა­თა უსას­რუ­ლო მრა­ვალ­ფე­როვ­ნე­ბის სამ­ყა­რო­ში ვცხოვ­რობთ. ერთ-ერ­თი ყვე­ლა­ზე ღირ­ს­შე­სა­ნიშ­ნა­ვი სა­ხე­ო­ბა კი ადა­მი­ა­ნია. ტყუ­ი­ლად არ ამ­ბო­ბენ, რომ იგი ქმნი­ლე­ბის მწვერ­ვა­ლია. თა­ვი­სი მო­ხერ­ხე­ბუ­ლო­ბი­სა და მახ­ვილ­გო­ნი­ე­რე­ბის გა­მო, კა­ცობ­რი­ო­ბა ევო­ლუ­ცი­უ­რი გან­ვი­თა­რე­ბის უმაღ­ლეს სა­ფე­ხურს იკა­ვებს. ურ­თი­ერ­თო­ბე­ბი სხვა ადა­მი­ა­ნებ­თან უბ­რა­ლო ამო­ცა­ნა არ გახ­ლავთ. ამ გზა­ზე თავს ვერ და­აღ­წევთ გან­ც­დებს, ტკი­ვილს, იმედ­გაც­რუ­ე­ბას, მაგ­რამ არა­სა­სი­ა­მოვ­ნო ემო­ცი­ე­ბის თა­ვი­დან აცი­ლე­ბა ან შემ­ცი­რე­ბა მა­ინც შე­საძ­ლე­ბე­ლია.


რო­გორ გა­ვუ­გოთ სხვებს
სხვას რომ გა­უ­გო, მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნია შე­იგ­ნო, რომ ყო­ველ ადა­მი­ანს ნე­ბის­მი­ერ სა­კითხ­ზე სა­კუ­თა­რი აზ­რი გა­აჩ­ნია, რო­მელ­საც ის ერ­თა­დერთ ჭეშ­მა­რი­ტე­ბად მი­იჩ­ნევს. სწო­რედ ადა­მი­ან­თა შე­ხე­დუ­ლე­ბე­ბი ცხოვ­რე­ბა­ზე, მა­თი ორი­ენ­ტი­რე­ბი, ფა­სე­უ­ლო­ბე­ბი და შე­ხე­დუ­ლე­ბე­ბი, ტა­ბუ და ქცე­ვის მი­ღე­ბუ­ლი ნორ­მე­ბი გან­საზღ­ვ­რა­ვენ: რო­გორ სა­ზო­გა­დო­ე­ბას­თან და ხალ­ხ­თან გვაქვს საქ­მე? რი­თი ცხოვ­რო­ბენ? რა არის მათ­თ­ვის მთა­ვა­რი; რა არის პირ­ველ­ხა­რის­ხო­ვა­ნი და რა - მე­ო­რე­ხა­რის­ხო­ვა­ნი? რის­კენ მი­ის­წ­რაფ­ვი­ან? ვინ მოს­წონთ და გა­დაწყ­ვე­ტი­ლე­ბის მი­ღე­ბი­სას რა მო­რა­ლუ­რი კა­ტე­გო­რი­ე­ბით ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ბენ? თუ ადა­მი­ან­თა მი­მართ გულ­წ­რ­ფელ ინ­ტე­რესს არ გა­ნიც­დით, მათ მოს­მე­ნა­საც ვერ შეძ­ლებთ.

ზოგ­ჯერ ადა­მი­ა­ნე­ბი მოკ­რ­ძა­ლე­ბუ­ლი, თავ­მ­და­ბა­ლი და თავ­შე­კა­ვე­ბუ­ლი არი­ან. ამი­ტო­მაც, ისეთ შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბას ტო­ვე­ბენ, თით­ქოს "ჩა­კე­ტი­ლე­ბი~ არი­ან. მა­თი გა­გე­ბა და­ნარ­ჩე­ნე­ბის­თ­ვის რთუ­ლია. ყვე­ლას სა­კუ­თა­რი მის­წ­რა­ფე­ბე­ბი, სურ­ვი­ლე­ბი, ოც­ნე­ბე­ბი, იმე­დი აქვს და შე­საძ­ლოა, ეს ყვე­ლა­ფე­რი თქვენ­სას სუ­ლაც არ ემ­თხ­ვე­ო­დეს და რა­ზეც თქვენ მუდ­მი­ვად ფიქ­რობთ - მათ­თ­ვის სა­ინ­ტე­რე­სო სუ­ლაც არ იყოს. თუ ყო­ვე­ლი­ვე ამას და­ვიხ­სო­მებთ, გა­ცი­ლე­ბით იოლი გახ­დე­ბა სა­ერ­თო ენის გა­მო­ნახ­ვა.
რომ გა­ვი­გოთ, რით ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლობს სხვა ადა­მი­ა­ნი, სა­კუ­თა­რი თა­ვი ცო­ტა ხნით მის ად­გი­ლას უნ­და წარ­მო­ვიდ­გი­ნოთ, მოვ­ლე­ნებს მი­სი თვა­ლით შევ­ხე­დოთ - მა­შინ უფ­რო გა­ი­ოლ­დე­ბა იმ სიტყ­ვის თუ აზ­რის გა­მო­ხატ­ვა, რო­მე­ლიც მშვი­დო­ბი­ა­ნად გა­დაჭ­რის ნე­ბის­მი­ერ სა­და­ვო სი­ტუ­ა­ცი­ას. მცდე­ლო­ბა, და­არ­წ­მუ­ნო ადა­მი­ა­ნი სა­კუ­თარ სი­მარ­თ­ლე­ში, უკ­ვე ნიშ­ნავს, რომ მი­სი ოპო­ნენ­ტი გახ­დი.
ისიც უნ­და გვახ­სოვ­დეს, რომ გარ­შე­მო მყოფ­თა გა­გე­ბა რთუ­ლია, რო­ცა გა­ნუწყ­ვეტ­ლად სა­კუ­თარ პრობ­ლე­მებ­ზე ფიქ­რობ. რა თქმა უნ­და, პი­რა­დი გან­საც­დე­ლის გა­და­ტა­ნა ყო­ველ­თ­ვის უფ­რო მძი­მეა, ვიდ­რე სხვა­თა, რად­გან პირ­და­პირ მოქ­მე­დებს ცხოვ­რე­ბის ხა­რის­ხ­ზე. გა­უ­საძ­ლი­სი ცხოვ­რე­ბის პი­რო­ბებ­ში ძნე­ლია იფიქ­რო სხვებ­ზე და სხვა­თა პრობ­ლე­მებ­ზე. თუმ­ცა, მა­ღა­ლი მო­რა­ლის მქო­ნე პი­როვ­ნე­ბის­თ­ვის არც ეს ყო­ფი­ლა და­უძ­ლე­ვე­ლი ბას­ტი­ო­ნი, მაგ­რამ ჩვენ ახ­ლა სო­ცი­უმ­ში, ჩვე­უ­ლებ­რივ ადა­მი­ა­ნურ მი­მარ­თე­ბებ­ზე ვსა­უბ­რობთ, სა­დაც უპირ­ვე­ლე­სი მა­ინც გულ­წ­რ­ფე­ლი კე­თილ­გან­წყო­ბაა. ადა­მი­ა­ნის გა­გე­ბის­თ­ვის სა­ჭი­რო სუ­ლაც არ არის, რომ მი­სი მე­გო­ბა­რი გახ­დეთ. ადა­მი­ა­ნუ­რი თა­ნად­გო­მა კარ­გი ნაც­ნო­ბო­ბის დრო­საც შე­საძ­ლე­ბე­ლია.

რა ვუ­ყოთ შურს?
"შურს ისა სწყინს და გულს უკ­ლავს, სხვას ჩემ­ზე მეტ რად აქ­ვ­სო, ნატ­ვ­რა კი - პა­ტი­ოს­ნუ­რი სურ­ვი­ლია, მეც ის შე­ვიგ­რ­ძ­ნო, რაც სხვას შე­უ­ძე­ნია, მის­და სი­კე­თემ­დე, ღირ­სე­ბამ­დე მი­ვაღ­წიოო. შუ­რი ვერ იტანს სხვი­სა ღირ­სე­ბას, ნატ­ვ­რა კი - შეჰ­ხა­რის, შუ­რი ებ­რ­ძ­ვის ღირ­სე­ბას, ნატ­ვ­რა კი - ეტ­რ­ფის~, - წერ­და ილია ჭავ­ჭა­ვა­ძე.
ზოგ­ჯერ რთუ­ლია ამო­იც­ნო, ვინ იმ­ყო­ფე­ბა შენ გვერ­დით - მე­გო­ბა­რი თუ მტე­რი? ახ­ლა ადა­მი­ა­ნებს იმ­დე­ნად ოს­ტა­ტუ­რად შე­უძ­ლი­ათ მოტყუ­ე­ბა, თა­ვის მო­კა­ტუ­ნე­ბა და ნიღ­ბის ტა­რე­ბა სა­კუ­თა­რი ჭეშ­მა­რი­ტი არ­სის და­სა­ფა­რად, რომ მა­თი ამოც­ნო­ბა დიდ დრო­სა და ძა­ლის­ხ­მე­ვას მო­ითხოვს. და მა­ინც, თუ­კი კარ­გად და­აკ­ვირ­დე­ბით, აღ­მო­ა­ჩენთ, რომ შე­საძ­ლოა, თქვენს გა­რე­მოც­ვა­ში მყოფ ადა­მი­ა­ნებს შო­რის მო­შურ­ნე­ნი მრავ­ლად იყ­ვ­ნენ. ამ­გ­ვა­რი "ეგ­ზემ­პ­ლა­რე­ბი~ ყველ­გან შეგ­ხ­ვ­დე­ბათ, ოღონდ - მეტ-ნაკ­ლე­ბი ინ­ტენ­სი­ვო­ბით. ქვე­მოთ მოყ­ვა­ნი­ლი პუნ­ქ­ტე­ბის მი­ხედ­ვით შეძ­ლებთ გან­საზღ­ვ­როთ, ვის­თან გაქვთ საქ­მე:

პუნ­ქ­ტი I - არა­კომ­პე­ტენ­ტუ­რო­ბა
თქვენს გა­რე­მოც­ვა­ში მყო­ფი ადა­მი­ა­ნი ე.წ. პრო­ფე­სი­ო­ნა­ლურ რჩე­ვებს იძ­ლე­ვა იმ საქ­მე­ში, რომ­ლი­თაც და­კა­ვე­ბუ­ლი ხართ. აქ ერ­თი შე­ხედ­ვით, ყვე­ლა­ფე­რი წეს­რიგ­ში იქ­ნე­ბო­და, რომ არა ფაქ­ტი - ამ ადა­მი­ანს თქვენს საქ­მე­ში არა­ვი­თა­რი გა­მოც­დი­ლე­ბა არა აქვს. მა­შა­სა­და­მე, ამ სა­კითხ­ში სრუ­ლი პრო­ფა­ნია, მაგ­რამ ყო­ველ­გ­ვა­რი სა­ფუძ­ვ­ლი­ა­ნი არ­გუ­მენ­ტის გა­რე­შე, აკ­რი­ტი­კებს იმას, რა­საც თქვენ აკე­თებთ. აქ ერ­თი უბ­რა­ლო ჭეშ­მა­რი­ტე­ბის ცოდ­ნა გმარ­თებთ: ნუ მი­ი­ღებთ მო­ცე­მულ კრი­ტი­კას სე­რი­ო­ზუ­ლად. მო­უს­მი­ნეთ და ნუ შე­ე­კა­მა­თე­ბით, რად­გან კა­მა­თი მხო­ლოდ ხა­სი­ათს წა­გიხ­დენთ.

პუნ­ქ­ტი II - გა­იძ­ვე­რო­ბა

თქვენს გა­რე­მოც­ვა­ში მყო­ფი ადა­მი­ა­ნი შეგ­ნე­ბუ­ლად და ძალ­ზე ხში­რად, სრუ­ლი­ად ანო­ნი­მუ­რად გი­ფუ­ჭებთ რე­პუ­ტა­ცი­ას. თუ­კი შე­ნიშ­ნეთ, რომ ვი­ღაც გა­ფერ­ხებთ, იცო­დეთ, მას თქვე­ნი შურს.
ზოგ­ჯერ ასე­თი ადა­მი­ა­ნე­ბი თვალ­თ­მაქ­ცო­ბენ და არა­გულ­წ­რ­ფე­ლად აღ­ტა­ცე­ბას გა­მო­ხა­ტა­ვენ თქვე­ნი მიღ­წე­ვე­ბის გა­მო. შე­ი­ცა­ნით უმ­თავ­რე­სი ჭეშ­მა­რი­ტე­ბა - არ გა­უ­ნაწყენ­დეთ ამ­გ­ვარ სა­კუ­თარ თავ­ზე გა­ნაწყე­ნე­ბულ ადა­მი­ა­ნებს. თქვენ ვერც კი წარ­მო­იდ­გენთ, ისი­ნი რამ­დე­ნად სა­ძაგ­ლად გრძნო­ბენ თავს ში­ნა­გა­ნად.

პუნ­ქ­ტი III - მო­რა­ლუ­რი სა­დიზ­მი

თქვენს გა­რე­მოც­ვა­ში მყო­ფი ადა­მი­ა­ნი გულ­წ­რ­ფე­ლად ნე­ტა­რებს, რო­ცა საქ­მე ცუ­დად მიგ­დით და ცუდ ხა­სი­ათ­ზე დგე­ბა, რო­ცა ყვე­ლა­ფე­რი კარ­გად გაქვთ. დაწ­ვ­რი­ლე­ბით გე­კითხე­ბი­ან ყო­ველ წვრილ­მანს. თქვე­ნი სიძ­ნე­ლე­ე­ბის, წი­ნა­ღო­ბე­ბი­სა და პრობ­ლე­მე­ბის ნე­ბის­მი­ე­რი ზუს­ტი აღ­წე­რი­ლო­ბა მათ­ში აღ­ტა­ცე­ბის აშ­კა­რა თუ შე­ფა­რულ ყი­ჟი­ნას იწ­ვევს, თქვე­ნი მიღ­წე­ვე­ბი კი შე­იძ­ლე­ბა, უყუ­რადღე­ბოდ დარ­ჩეს ან შე­საძ­ლოა, ამ წარ­მა­ტე­ბა­თა გა­უ­ფა­სუ­რე­ბაც სცა­დოს. აქ ერ­თი უბ­რა­ლო ჭეშ­მა­რი­ტე­ბის ცოდ­ნაა სა­ჭი­რო: ისი­ნი მო­რა­ლუ­რი სა­დის­ტე­ბი არი­ან. მათ­თ­ვის თქვე­ნი პრობ­ლე­მე­ბი ნარ­კო­ტი­კის მსგავ­სი რამ არის. თუ­კი ამ­გ­ვარ ადა­მი­ა­ნებ­თან ურ­თი­ერ­თო­ბა უნებ­ლი­ეთ გი­წევთ, შე­ე­ცა­დეთ ილა­პა­რა­კოთ იმა­ზე, რომ ყვე­ლა­ფე­რი მშვე­ნივ­რად გაქვთ (მა­ში­ნაც კი, რო­ცა ეს ასე არ არის). ნა­ხავთ, რომ სა­უ­ბა­რი მოჰ­ბეზ­რ­დე­ბა, თქვენ კი სა­კუ­თა­რი საქ­მით და­კავ­დე­ბით.
ამ საქ­მე­ში ყვე­ლა­ზე სან­დო მრჩე­ვე­ლი - სა­კუ­თა­რი ინ­ტუ­ი­ციაა. ის ყო­ველ­თ­ვის გი­კარ­ნა­ხებთ, სი­ნამ­დ­ვი­ლე­ში ვინ ვინ არის. შე­ე­ცა­დეთ, მსგავს ადა­მი­ა­ნებ­თან ურ­თი­ერ­თო­ბა შეზღუ­დოთ.

რო­გორ არ ავ­ღელ­­დეთ

სტრე­სი, ში­შე­ბი, გან­ც­დე­ბი - თა­ნა­მედ­რო­ვე ადა­მი­ა­ნის მუდ­მივ მეგ­ზუ­რე­ბად იქ­ც­ნენ. მათ­თ­ვის თა­ვის არი­დე­ბა ზოგ­ჯერ ძალ­ზე რთუ­ლია. ისი­ნი არა მხო­ლოდ აუარე­სებს ცხოვ­რე­ბის ხა­რისხს და ადა­მი­ანს არ­თ­მევს ძა­ლას, არა­მედ არ­ყევს ჯან­მ­რ­თე­ლო­ბას და ორ­გა­ნიზ­მ­საც დიდ ზი­ანს აყე­ნებს. მათ­გან თავ­დაც­ვა სხვა­დას­ხ­ვა მე­თო­დი­თაა შე­საძ­ლე­ბე­ლი, რაც ამ­გ­ვა­რი ნე­გა­ტი­უ­რი გავ­ლე­ნის შემ­ცი­რე­ბის სა­შუ­ა­ლე­ბას იძ­ლე­ვა. თუმ­ცა, ყვე­ლა­ზე სა­უ­კე­თე­სო თავ­დაც­ვა მა­ინც პრო­ფი­ლაქ­ტი­კაა. მსგავ­სი ნე­გა­ტი­უ­რი გა­მოვ­ლი­ნე­ბე­ბის სა­უ­კე­თე­სო პრო­ფი­ლაქ­ტი­კა - აუღელ­ვებ­ლო­ბაა. მი­სი დახ­მა­რე­ბით შე­საძ­ლე­ბე­ლია ცხოვ­რე­ბის ხა­რის­ხის გა­უმ­ჯო­ბე­სე­ბა.

ვინ არის აუღელ­ვე­ბე­ლი ადა­მი­ა­ნი? - ასე­თი ადა­მი­ა­ნი ყო­ველ­თ­ვის გა­მო­ნა­ხავს დრო­სა და სა­შუ­ა­ლე­ბას, უწი­ნა­რე­სად სა­კუ­თარ თავ­ში გა­ერ­კ­ვეს; შემ­დეგ, სხვებ­თან ურ­თი­ერ­თო­ბებ­ში - მათ­ში, ვინც პრობ­ლე­მებს უქ­მ­ნის; ეძებს ამ პრობ­ლე­მა­თა გა­დაჭ­რის გზებს. ის არ ემა­ლე­ბა გან­საც­დელს. მან იცის, რა გა­ა­კე­თოს. მა­მა­ცად ად­გას ცხოვ­რე­ბის გზას და არ­ჩე­ვა­ნის გა­კე­თე­ბი­სას ყო­ველ­თ­ვის ჯან­საღ აზრს ეყ­რ­დ­ნო­ბა. კი არ ნერ­ვი­უ­ლობს, არა­მედ ეჩ­ვე­ვა მომ­ხ­და­რის გა­ა­ნა­ლი­ზე­ბას. აც­ნო­ბი­ე­რებს, რომ აუღელ­ვებ­ლო­ბა ნე­ბის­მი­ე­რი სა­წუ­ხა­რის­გან თავ­დაც­ვაა და სი­სუ­ლე­ლის ჩა­დე­ნის­გან ან ცდო­მი­ლი გა­დაწყ­ვე­ტი­ლე­ბის მი­ღე­ბის­გან იცავს. დრო­ის და­კარ­გ­ვა გან­ც­დებ­ზე - სრუ­ლი უაზ­რო­ბაა. ის არა­ფერს იძ­ლე­ვა და ადა­მი­ანს მხო­ლოდ ძა­ლას არ­თ­მევს.
შე­აჩ­ვი­ეთ სა­კუ­თა­რი თა­ვი ფიქ­რებ­თან მარ­ტო დარ­ჩე­ნას, თუნ­დაც, ნა­ხე­ვა­რი სა­ა­თით იქ, სა­დაც ხელს არა­ვინ შე­გიშ­ლით.
აუღელ­ვებ­ლო­ბა რომ შე­ი­ნარ­ჩუ­ნოთ, აუცი­ლე­ბე­ლია გქონ­დეთ ში­ნა­გა­ნი გან­ც­და, რომ თქვენ ყვე­ლა­ფერს დას­ძ­ლევთ. ასე­თი ადა­მი­ა­ნი არას­დ­როს აგ­რო­ვებს ბოღ­მას გულ­ში, არ ინა­ხავს სტრე­სებს სა­კუ­თარ თავ­ში, არა­მედ ეძებს გზებს, რომ მათ­გან გა­თა­ვი­სუფ­ლ­დეს. ნე­ბის­მი­ე­რი ში­ში უნ­და და­მუ­შავ­დეს აზ­რობ­რი­ვად სა­ი­მი­სოდ, რომ მა­თი რე­ა­ლი­ზე­ბის შემ­თხ­ვე­ვა­ში იცო­დეთ, რო­გორ მო­იქ­ცეთ. ამ­გ­ვა­რად, გა­გი­ად­ვილ­დე­ბათ გა­უ­წი­ოთ კონ­ტ­რო­ლი სა­კუ­თარ თავს და თქვენს ემო­ცი­ებს.
აუღელ­ვებ­ლო­ბა იმა­ზე მი­ა­ნიშ­ნებს, რომ ზედ­მე­ტად არ აქ­ცევთ ყუ­რადღე­ბას, თუ რო­გორ გა­მო­ი­ყუ­რე­ბით სხვა ადა­მი­ან­თა თვალ­ში; რას და რო­გორ ლა­პა­რა­კობთ ან აკე­თებთ. ამას ხომ არა­ვი­თა­რი მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბა არა აქვს (თუ რა თქმა უნ­და, პო­ლი­ტი­კო­სი ან დიპ­ლო­მა­ტი არ ბრძან­დე­ბით). რო­გორც უნ­და მო­იქ­ცეთ, ყო­ველ­თ­ვის გა­მოჩ­ნ­დე­ბი­ან ისე­თი ადა­მი­ა­ნე­ბი, რომ­ლე­ბიც გა­გაკ­რი­ტი­კე­ბენ.

წარ­მო­იდ­გი­ნეთ, რომ თქვენ გა­თა­ვი­სუფ­ლ­დით წე­სე­ბის­გან. თქვენ - ეს თქვენ ხართ და თუ­კი თქვე­ნი მოქ­მე­დე­ბე­ბი სხვას ფი­ზი­კურ ან სუ­ლი­ერ გან­ც­დებს არ აყე­ნებს, უფ­ლე­ბა გაქვთ ისე მო­იქ­ცეთ, რო­გორც სა­ჭი­როდ ჩათ­ვ­ლით. დე­და­მი­წა­ზე 7 მი­ლი­არ­დი ადა­მი­ა­ნია. მათ­ში უდა­ვოდ იქ­ნე­ბა ისე­თი ვინ­მე, ვის­თა­ნაც თქვენ თავს მშვი­დად და აუღელ­ვებ­ლად იგ­რ­ძ­ნობთ. ავირ­ჩი­ოთ სა­ახ­ლობ­ლო წრე. ნუ და­ხარ­ჯავთ დრო­სა და ენერ­გი­ას შუ­ა­ლე­დურ ურ­თი­ერ­თო­ბებ­ზე. ამას სჯობს, რა­ღაც პე­რი­ო­დის მან­ძილ­ზე, სა­კუ­თარ თავ­თან მარ­ტო დარ­ჩეთ, ვიდ­რე იმათ­თან, ვინც არ გა­ფა­სებთ და ვერ გი­გებთ.
რამ­დე­ნი ადა­მი­ა­ნიც არ­სე­ბობს, იმ­დე­ნი აზ­რია. ყვე­ლას ვერ მო­ე­წო­ნე­ბით. ან­და, ეს რა­ტომ უნ­და გვსურ­დეს? მთა­ვა­რი ამო­ცა­ნა ხომ სა­კუ­თარ თავ­თან ჰარ­მო­ნი­ის მიღ­წე­ვაა.

ირი­ნა ჯან­დი­ე­რი
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
დედაქალაქის მერი კახა კალაძე და მისი უმშვენიერესი მეუღლე, ანუკი არეშიძე მეოთხე ბავშვის მოლოდინში არიან.
მართალია პრინც ჰარისა და მეგან მარკლის ქორწილი უკვე გაიმართა, თუმცა არ წყდება საზოგადოების ინტერესი სამეფო ოჯახისა და "ახალგამომცხვარი" ცოლ-ქმრის მიმართ.
"რთული ცხოვრება მქონდა, 14 წლიდან ვმუშაობდი სოფელში - ვინმეს ხილი ჰქონდა მოსაკრეფი თუ შეშა ჰქონდა დასატვირთი, მივდიოდი"
ნანუკა ჟორჟოლიანი ბოლო პერიოდში შესაშურ ფორმაში ჩადგა. ტელეწამყვანი სხვადასხვა პერიოდში დიეტებით ებრძოდა ჭარბ წონას, თუმცა ზედმეტი კილოგრამების დაკლებასთან ერთად, მიღებული შედეგის შენარჩუნება არანაკლებ მნიშვნელოვანია.
ოჯახშექმნილი ქალები ხშირად აღნიშნავენ, რომ წლების შემდეგ მეუღლეების მხრიდან ვერ გრძნობენ ისეთ ყურადღებასა და მზრუნველობას, როგორც ეს ხდებოდა თუნდაც შეყვარებულობის პერიოდში. იმის გასარკვევად, თუ როგორ ანებივრებენ ქართველი მამაკაცები ცოლებს, სოციალურ ქსელში პატარა გამოკითხვა ჩავატარეთ.
მსახიობმა თამუნა აბშილავამ "ჩემი ცოლის დაქალებში" მაჭანკლის პერსონაჟით მაყურებლის ყურადღება და დიდი მოწონება დაიმსახურა.
მერაბი ყოფილი მძღოლია. მამამისიც მძღოლი იყო და ბაბუამისიც, ამიტომ როცა სკოლის დამთავრებისთანავე საქალაქთაშორისო ავტობუსზე მოინდომა მუშაობა, არავის გაჰკვირვებია.
ბა­ტო­ნი ნუგ­ზა­რი წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში მუ­შა­ობ­და შეფ-მზა­რე­უ­ლად და კარ­გად იცის ჩვე­ნი მო­სახ­ლე­ო­ბის გე­მოვ­ნე­ბა:
აღარ ვაპირებ "საიდუმლო სანტას" თავი გავაბითურებინო
კვირის სიახლეები
"ასე უჭირს ერს და ბერს, რომ 11-სულიანი ოჯახი ქუჩაში არ დავტოვოთ?!"
მამა ათანასეს დახმარება სჭირდება
2530 კომენტარი
სპორტსმენი იატაკქვეშეთიდან
ხელოვნების რანგამდე აყვანილი სპორტის სახეობა, რომელიც ცხოვრების წესს გიცვლის
2655 კომენტარი
"ქალს სათქმელს ეტყვი, კაცს კი უნდა გაულაწუნო"
რით დაიმსახურა ორმა მამაკაცმა ასმათ ტყაბლაძისგან სილის გაწნა
3 კომენტარი
"ფრაზა "შენ უფრო ჩაცმული ხარ", ჩვენს სახლში ხშირად ისმის"
ნინო მუმლაძის თავს გადახდენილი მხიარული ამბები
4 კომენტარი
"გაუნათლებელი ადამიანი ყველა დროში საცოდავად გამოიყურება"
ია სუხიტაშვილი შვილებსა და საკუთარ თვისებებზე
1 კომენტარი
"ზოგჯერ ჯიბეში სამგზავრო ფულიც არ მქონია"
რა ბიზნესი წამოიწყო ნინი ონიანმა
2 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
ფერწერაში ამღერებული ქართული ქორეოგრაფია, ფრესკები, ჩუქურთმა
ქალი, რომელმაც მსოფლიოს თანამედროვე ქართული ფერწერის სიძლიერე გააცნო
5 კომენტარი
ტრამვაის ქვეშ მოყოლილი გოგონას ამბავი
"მართლა ძალიან საშინელი სანახავი ვიყავი და ხალხმა უკან დაიხია"
2444 კომენტარი
"პირველი გასროლისას ადრენალინის უდიდეს მოზღვავებას გრძნობ"
ტანკი "წიქარა" და ტანკისტების "ნათლობა"
1218 კომენტარი
"იმ მოტივით, რომ "რაღაც იქნება", საქართველოდან არ წამოხვიდეთ"
ავსტრიაში მცხოვრები წარმატებული ქართველი და მისი რობოტები
1206 კომენტარი